Türk müziği uyarlamalı melodikanın genel müzik eğitiminde kullanımı

Öz

Bu araştırmanın amacı, eğitim müziği ekseninde Türk müziği ses sistemine kısmi olarak uyarlanan melodika çalgısının uygulamadaki görünümünü ortaya çıkarmaktır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden, kontrol gruplu sontest deneysel yöntem modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, Ankara İl Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı Mamak Ş. P. Er Murat Eroğlu Ortaokulunda öğrenim görmekte olan 20 öğrenci oluşturmaktadır. Çalışma grubuna, araştırmacı tarafından hazırlanan 10 haftalık üç ünite ve on konudan oluşan ders planı uygulanmıştır. Uygulanan ders programının ardından, deney ve kontrol grubunda bulunan öğrencilerin, ailelerinden gerekli izinler alınarak bireysel ve toplu olarak video kayıtları alınmıştır. Elde edilen bu kayıtlar, performans değerlendirme ölçeği aracılığı ile, alan uzmanları olan 5 öğretim üyesi tarafından puanlanmıştır. Puanlama sonucunda elde edilen veriler; SPSS ortamında yüzde (%), frekans (f), ortalama (x̄) ve standart sapma (ss) verileri, istatistik programı aracılığı ile Cronbach Alpha, Kaiser- Meyer-Olkin, tek yönlü varyans analizi ANOVA , Mann Whitney U testi, Welch ve Brown-Forsythe testleri ile analiz edilerek tablolar aracılığıyla yorumlanmıştır. Araştırmanın sonucunda; Türk müziği uyarlamalı melodika çalgısı ile öğrenim gören deney grubu öğrencilerinin, kontrol grubu öğrencilerine göre başarı durumlarında anlamlı düzeyde farklılık ortaya çıktığı görülmüştür. Dolayısıyla bu sonuçtan hareketle, geliştirilen Türk müziği uyarlamalı melodika çalgısının ulusal ölçekte kullanılabilecek yeni ve milli bir okul çalgısı olabileceği, müzik dersi öğretim programında yer alan Türk müziği öğretimi ile ilgili unsurlarda öğrenime olumlu katkılar sağlayabileceği düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• müzik eğitimi
• melodika
• okul çalgısı
• çalgı geliştirme
• Türk müziği ses sistemi
• Türk müziği öğretimi

Use of Turkish music adaptive melodica in general music education

Öz

The aim of this research is to create a customized melodica instrument adapted to the Turkish music sound system for educational purposes and to reveal its appearance in practice. In the research, the experimental method model "post-test only control group", which is a quantitative research method, was used. The study group of the research consisted of 20 students studying at Mamak Ş. P. Er Murat Eroğlu Secondary School, which is controlled by Ankara City Directorate of National Education. For the experimental group, the researcher used a lesson plan that consisted of three units and ten topics for a 10-week period. After the applied lesson plan, individual and collective videos of the students in both groups were taken, upon receipt of necessary permissions from their families. These records were scored by 5 faculty members, who are e perts in the area, through a performance evaluation scale. The data obtained as a result of scoring as well as the percentage (%), freuency (f), average (x̄) and standard deviation (ss) data in SPSS environment were analyzed through a statistical software in line with the Cronbach Alpha, Kaiser-Meyer- Olkin, one-way variance analysis (ANOVA), Mann Whitney U test, Welch and Brown- Forsythe tests and were interpreted through tables. As a result of the research; It was seen that compared to the control group students, there was a significant difference in the success levels of the experimental group students studying with melodica adapted to Turkish music. Therefore, based on this result, it is believed that the customized Turkish version of the melodica instrument may be a new and national school instrument that can be used on a national scale, and that it can contribute positively to learning in Turkish music teaching in the music lessons.

Anahtar Kelimeler

• music education
• melodica
• school instrument
• instrument development
• Turkish music teaching
• Turkish music sound system

Kaynakça

1. Arıkan, R. (2005). Araştırma teknikleri ve rapor hazırlama. (Beşinci baskı) BRC.
2. Atalay, A. (2005). Türk müziğinde komalı ses var mıdır? EÜ Devlet Türk Musikisi Konservatuvarı Dergisi, 6, 13-35.
3. Bozkaya, İ. (2001). Okul ortamında müzik. (Birinci Basım). Özsan Matbaacılık.
4. Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı - istatistik, araştırma deseni, spss uygulamaları ve yorum. Ankara: Pegem Akademi.
5. Karaosmanoğlu, M. K. (2000). Batıda 12’li tampere sistem dışı arayışlar ve iki örnek: Partch – Daniélou. Musiki Mecmuası, 470.
6. Karasar, N. (2006). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Nobel.
7. Karataş, Y. & Kılıç, I. (2017). Ortaöğretim düzeyi müzik derslerinde kullanılan okul çalgıları ve bu çalgıların öretilmesinde karşılaşılan sorunların incelenmesi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 26, https://doi.org/10.14520/adyusbd.336493
8. Kaya, M.F. (2013). Sürdürülebilir kalkınmaya yönelik tutum ölçeği geliştirme çalışması. Marmara Coğrafya Dergisi, 28,175-193.

9. Kocabaş, A. & Erbil, D.G. (2013, Kasım). Müzik öğretimi dersinde işbirlikli öğrenme yönteminin kullanılması ve yaratıcılık üzerine öğretmen adaylarının görüşleri. Internatıonal symposıum on changes and new trends in education Symposium, Konya.
10. MEB (2018). Müzik dersi öğretim programı. 1-2-3-4-5-6-7-8. sınıflar.
11. MEB (2018). Müzik dersi öğretim programı. 9-10-11-12. sınıflar. Devlet Kitapları.
12. Peach, H. (2017). Calculates lawshe content validity ratios (cvr) for an item and a content validity index (CVI) value for the overall instrument. https://www.youtube.com/watch?v=GtdtOqbNgOA
13. Öcal, A. O. (2014). ilköğretim ikinci kademe müzik dersi öğretim programında uygulanan blok flüt eğitimine ilişkin öğretmen görüşleri (Ankara ili örneği.) (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi.
14. Önal, A. &Aydoğan, S. (2012). Bir sınıf çalgısı olarak blok flütün ilköğretim müzik dersi öğretim programını gerçekleştirebilmedeki yeterliliği. Art-E, 1, 1-10.
15. Özkan, İ. H. (2006). Türk musikisi nazariyatı ve usulleri. Ötüken.
16. Uçan, A. (2005). Müzik eğitimi. Evrensel.
17. Ünal, S. (1987). Blokfülüt çalıyorum 1. Evrensel.
18. Şen, Y. (2016). SPSS ile 2’den fazla grup karşılaştırılması ANOVA. https://sedatsen.files.wordpress.com/2016/11/3-sunum.pdf
19. Yeşilyurt, S. & Çapraz, C. (2017). Ölçek geliştirme çalışmalarında kullanılan kapsam geçerliliği için bir yol haritası. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20, 251-263, https://doi.org/10.17556/erziefd.297741
20. Yıldız, D. & Uzunsakal, E. (2018). Alan araştırmalarında güvenirlik testlerinin karşılaştırılması ve tarımsal veriler üzerine bir uygulama. Uygulamalı Sosyal Bilimler Dergisi, 1, 14-28.
21. Yurdugül, H. (2005). Ölçek geliştirme çalışmalarında kapsam geçerliliği için kapsam geçerlik indekslerinin kullanılması. XIV.Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresinde sunulmuş bildiri. Pamukkale Üniversitesi.