UZAKTAN EGİTİMDE GÖRSEL VERİ TOPLAMA GERECİ OLARAK KULLANILAN SAYıSAL KAMERALAR

Öz

Eğitim, herkes için hem bir gereksinim, hem de gelişerek değişme açısından yaşanması gereken kaçınılmaz bir süreçtir. Öğrenen kitlenin istemlerinin artarak çeşitlenmesi, fıziksel ve coğrafık koşulların örgün eğitim sınırları içinde kalarnamayı getirmesi geçtiğimiz yüzyılın özellikle ikinci yarısından bugüne "uzaktan eğitim" uygulamasının hemen hemen dünyanın her bölgesinde yaygınlaşmasına yol açmıştır. Uzaktan eğitimin öğretim süreci içersinde kullandığı gereçlerin başında, kitle eğitimini olanaklı kılan kitle iletişim araçları gelir. Görüntü ve ses öğelerinin insan belleğinde bilinen kalıcı etkisi, basılı ders araçları yanında televizyonu, videoyu, ses gereçlerini, bilgisayarı, ağ bağlantılarını ve tüm bunların bileşkelerini yoğun şekilde kullanıma sunmuştur. Konumuzun öznesini hangi iletişim aracı söz konusu olursa olsun, yaşamın gerçek görüntülerini elde etmek için kullanılan kameralar oluşturmaktadır. Bu anlamda kameraları, "ses ve görüntü öğelerini sayısal dünyanın olanaklarıyla ve kullanıcı kişinin estetik becerileriyle birleştiren bir görsel veri toplama gereci" olarak tanımlamak mümkün olabilir. Kameraların günümüzde vardıkları aşamayı birkaç sözcüğe indirgersek, bunlar hız, uyum, kolaylık, anlaşılabilirlik, keskinlik, sınırsızlık ve kalıcılık olacaktır.

UZAKTAN EGİTİMDE GÖRSEL VERİ TOPLAMA GERECİ OLARAK KULLANILAN SAYıSAL KAMERALAR

Öz

Kaynakça

1. Berger, A. (1997). JVC Introduces KY-D29 DSP Camera. Videography, 22,5.
2. Betacam SX System. (1999). Sony Corporation.
3. Groticelli, M. (1995). Digita1 Betacam makes the film-to-tape transition. Videography, 20, 10.
4. Ott, R. (1997). Designing Dvcam. Videography, 22, 3.
5. White, C. (1996). Digita1 video camcorders. computer graphics world, l.2., 4.