Conceptual and Legal Evaluation of Quiet Quitting for Public Servants

Yıl 2026, Cilt: 16 Sayı: 1, 1 - 22, 31.01.2026

Vural Deniz , Fatih Durmuş

Öz

One of the most popular concepts in recent times in working life is quiet quitting. Although the concept frequently appears in the studies of organizational behavior scholars, its legal and ethical dimensions have often been neglected. In particular, there has been little legal evaluation of quiet quitting in the context of public officials. However, quiet quitting is a significant issue for public servants. Therefore, it is important to define the concept of quiet quitting as it relates to public officials and to evaluate it from a legal perspective. In the present study, the concepts of quiet quitting and public officials are first introduced based on existing literature. Subsequently, the phenomenon of quiet quitting is examined in relation to public servants, and its legal implications are analyzed. Finally, the ethical aspects of quiet quitting are discussed. The study concludes that quiet quitting may lead to disruption of public services, reduced service quality, and a negative impact on employee performance. In addition, by briefly addressing the organizational and individual factors that lead to quiet quitting, it is emphasized that the process is not solely an employee-driven attitude but also a result of managerial practices. In this context, the disciplinary consequences of quiet quitting should be assessed based on the specific circumstances and manifestations of the behavior in each case. Additionally, during the quiet quitting process, various ethical violations may occur on the part of both employees and the administration/employers and managers. In order to prevent the spread of quiet quitting among public officials, legal clarity in job descriptions should first be ensured, followed by the adoption of a participatory management approach. The development of effective performance and reward systems, along with the strengthening of institutional ethical culture, will enhance the motivation of public officials and help reduce quiet quitting behavior.

Anahtar Kelimeler

Quiet Quitting , Public Official , Ethics

KAMU GÖREVLİLERİ İÇİN SESSİZ İSTİFANIN KAVRAMSAL VE HUKUKİ DEĞERLENDİRMESİ

Öz

Çalışma hayatında son dönemin en popüler kavramlarından bir tanesi sessiz istifadır. Kavram örgütsel davranış bilimcilerinin çalışmalarında sıklıkla yer bulmasına karşın konunun hukuki ve etik yönleri kısmen ihmal edilmiştir. Özellikle kamu görevlileri özelinde hukuki değerlendirmesine rastlanmamıştır. Ancak sessiz istifa, kamu görevlileri açısından önemli bir konudur. Bu nedenle, sessiz istifa kavramının kamu görevlilerindeki yerinin kavramsal olarak ifade edilmesi ve hukuki olarak değerlendirilmesi önem arz etmektedir. Mevcut çalışmada, öncelikle sessiz istifa ve kamu görevlisi kavramları literatürden yararlanılarak tanıtılmakta, devamında sessiz istifa kavramı kamu görevlileri açısından ele alınmakta ve hukuki sonuçları değerlendirilmektedir. Son olarak, sessiz istifanın etik yönleri yorumlanmaktadır. Sonuç olarak, sessiz istifanın kamu hizmetinin aksamasına, hizmet kalitesinin düşmesine neden olabileceği ve çalışanın performansını olumsuz etkileyebileceği değerlendirilmektedir. Ayrıca sessiz istifayı ortaya çıkaran örgütsel ve bireysel faktörlere kısaca değinilerek, sürecin yalnızca çalışan kaynaklı bir tutum değil, aynı zamanda yönetimsel uygulamaların bir sonucu olduğu vurgulanmaktadır. Bu kapsamda sessiz istifanın disiplin hukuku açısından neticeleri, sessiz istifa davranışının yansımaları üzerinden ve her olayın özelinde irdelenmesi gerekmektedir. Ayrıca sessiz istifa sürecinde hem çalışanlar hem de idare/işveren ve yöneticiler açısından birtakım etik ihlaller söz konusudur. Sessiz istifanın kamu görevlileri arasında yaygınlaşmasını önlemek için öncelikle görev tanımlarında hukuki belirlilik sağlanmalı, ardından katılımcı yönetim anlayışı benimsenmelidir. Etkin performans ve ödüllendirme sistemlerinin geliştirilmesi ile birlikte kurumsal etik kültürün güçlendirilmesi, kamu görevlilerinin motivasyonunu artırarak sessiz istifa davranışını azaltacaktır.

Anahtar Kelimeler

Sessiz İstifa , Kamu Görevlisi , Etik

Kaynakça

• Adams, J. S. (1963). Towards an understanding of inequity. The Journal of Abnormal and Social Psychology, 67(5), 422-436.
• Alina, P. I., Cimino, A. ve Coniglio, I. M. (2024). A business ethics perspective on constructive deviant behavior in organizations: A literature review and an integrated framework proposal. Business Ethics, the Environment & Responsibility, 1-20.
• Anand, A., Doll, J. ve Ray, P. (2024). Drowning in silence: a scale development and validation of quiet quitting and quiet firing. International Journal of Organizational Analysis, 32(4), 721-743.
• Atalay, M. ve Dağıstan, U. (2024). Quiet quitting: a new wine in an old bottle?. Personnel Review, 53(4), 1059-1074.
• Ayabakan, B. Ç. (2023). İş etiği penceresinden sessiz istifa. Uluslararası Sosyal Bilimlerde Yenilikçi Yaklaşımlar Dergisi, 7(2), 106-126.
• Ayan, H. A. (2024). İş hukuku boyutuyla sessiz istifa (quiet quitting). İçinde A. Uyumaz vd. (Edt.), Selçuk Hukuk Kongresi III 2024: özel hukuk bildirileri tam metin kitabı (s. 289-315). Ankara: Nobel Yayınları.
• Boy, Y. ve Sürmeli, M. (2023). Quiet quitting: A significant risk for global healthcare. Journal of Global Health, 13, 03014.
• Constantz, J. (2022). Quiet quitters’ make up half of the US workforce, Gallup finds. Bloomberg. www.bloomberg.com/news/articles/2022-09-06/-quiet-quitters-make-up-half-of-the-us-workforce-gallup-finds#xj4y7vzkg Erişim Tarihi: 20.12.2024
• Corbin, T. A. ve Flenady, G. (2024). Quiet quitting as compensatory respect: meaningful work, recognition, and the entrepreneurial ethic. Philosophy of Management, 23(4), 461-480.
• Crispin, M., Oluoch, A. F. Ve Florah, M. (2019). A theoretical account of Human resource Management practices, ethical work climate and employee ethical behavior: A critical literature review. Business Management Dynamics, 9(4), 1–8.
• Çimen, A. İ. ve Yılmaz, T. (2023). Sessiz istifa ne kadar sessiz. Sakarya Üniversitesi İşletme Enstitüsü Dergisi, 5(1), 27-33.
• Demerouti, E., Bakker, A. B., Nachreiner, F. ve Schaufeli, W. B. (2001). The job demandsresources model of burnout. Journal of Applied Psychology, 86(3), 499-512.
• Deniz, V. (2025). Örgütsel adalet ve sessiz istifa: Göreli yoksunluk teorisine dayalı bir aracılık modeli. Dicle Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15(29), 446-474.
• Derfler-Rozin, R. ve Park, H. (2022). Ethics and honesty in organizations: Unique organizational challenges. Current Opinion in Psychology, 47, 101401.
• Dillard, N., Cavallo, T. ve Zhang, P. (2024). A return to humanism: A multi-level analysis exploring the positive effects of quiet quitting. Human Resource Development Review, 15344843241305655.
• Dursun-Ateş, S. (2024). Sessiz istifaya karşı işverenin hakları. İçinde A. Uyumaz vd. (Edt.), Selçuk Hukuk Kongresi III 2024: özel hukuk bildirileri tam metin kitabı (s. 167-215). Ankara: Nobel Yayınları.
• Dutta, D. S., Thomas, A., Shiva, A., Papa, A. ve Cuomo, M. T. (2024). The hustle behind knowledge: role of workplace ostracism and knowledge hiding towards quiet quitting in knowledge-intensive organisations. Journal of Knowledge Management, 28(10), 2911-2939.
• Emerson, R. M. (1976). Social exchange theory. Annu. Rev. Sociol. 2, 335–362
• Formica, S., ve Sfodera, F. (2022). The great resignation and quiet quitting paradigm shifts: An overview of current situation and future research directions. Journal of Hospitality Marketing & Management, 31(8), 899-907.
• Galanis, P., Moisoglou, I., Katsiroumpa, A., Malliarou, M., Vraka, I., Gallos, P., ... ve Papathanasiou, I. V. (2024,). Impact of workplace bullying on quiet quitting in nurses: The mediating effect of coping strategies. In Healthcare, 2(7), MDPI.
• Gözler, K. ve Kaplan G. (2019). İdare hukuku dersleri (Güncellenmiş 21. Baskı). Bursa: Ekin Yayıncılık.
• Harter, J. (2023). Globally, employees are more engaged–and more stressed. Gallup Workplace. https://www.gallup.com/workplace/506798/globally-employees-engaged-stressed.aspx Erişim Tarihi: 20.12.2024
• Hamouche, S., Koritos, C. ve Papastathopoulos, A. (2023). Quiet quitting: relationship with other concepts and implications for tourism and hospitality. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 35(12), 4297-4312.
• Hetler, A. (2022). Quiet quitting explained: Everything you need to know, Techtarget. https://www.techtarget.com/whatis/feature/Quietquitting-explained-Everything-you-need-to-know Erişim Tarihi: 15.12.2024
• Hobfoll, S. E. (1989). Conservation of resources: a new attempt at conceptualizing stress. American Psychologist, 44(3), 513-524.
• Kaptein, M. (2023). A paradox of ethics: Why people in good organizations do bad things. Journal of Business Ethics, 184(1), 297-316.
• Karrani, M. A., Bani-Melhem, S. ve Mohd-Shamsudin, F. (2024). Employee quiet quitting behaviours: conceptualization, measure development, and validation. The Service Industries Journal, 44(3-4), 218-236.
• Kerse, G., Deniz, V. ve Çakıcı, A.B. (2024). Sessiz istifa ölçeğinin Türkçe formunun psikometrik özelliklerinin sınanması. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 15(3), 749-762.
• Kerse, G., Deniz, V. ve Selçuk, E. T. (2025). Engaging leadership, job boredom, and quiet quitting: A scale adaptation and mediated model testing. International Journal of Organizational Leadership, 14(First Special Issue), 377-393.
• Kish-Gephart, J. J., Harrison, D. A. ve Treviño, L. K. (2010). Bad apples, bad cases, and bad barrels: meta-analytic evidence about sources of unethical decisions at work. Journal of Applied Psychology, 95(1), 1-31.
• Klotz, C. A. ve Bolino, C. M. (2022). When quiet quitting is worse than the real thing. Harvard Business Review. https://hbr.org/2022/09/when-quiet-quittingis-worse-than-the-real-thing Erişim Tarihi: 17.10.222
• Kobal, G. ve Batı, S. (2022). Eski bir alışkanlık, yeni bir akım: Sessiz istifa yaşayanlar anlatıyor, uzmanlar yorumluyor. Hürriyet. https://www.hurriyet.com.tr/gundem/eski-bir-aliskanlik-yeni-bir-akim-sessiz-istifayasayanlaranlatiyor-uzmanlar-yorumluyor-42127939 Erişim Tarihi: 18.11.2024
• Kolçak, M. (2018). Meslek etiği (4. Baskı). Bursa: Ekin Basın Yayın Dağıtım.
• Liu-Lastres, B., Karatepe, O. M. ve Okumus, F. (2024). Combating quiet quitting: implications for future research and practices for talent management. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 36(1), 13-24.
• Lysova, E. I., Tosti-Kharas, J., Michaelson, C., Fletcher, L., Bailey, C. ve McGhee, P. (2023). Ethics and the future of meaningful work: Introduction to the special issue. Journal of Business Ethics, 185(4), 713-723.
• Moon, Y. K., O'Brien, K. E. ve Mann, K. J. (2023). The role of extraversion in the great resignation: A burnout-quitting process during the pandemic. Personality and Individual Differences, 205, 112074.
• Nimmi, P. M., Syed, F., Manjaly, N. B. ve Harsha, G. (2024). Employee’s narrative on quiet quitting–a qualitative analysis. Employee Relations: The International Journal. 46(7), 1406-1421.
• Onar, S.S. (1966). İdare Hukukunun Umumi Esasları Cilt I (3. Baskı). İstanbul: İsmail Akgün Matbaası.
• Rodríguez-Montoya, C., De Castro Morel, R. ve Frías-Rodríguez, D. (2024). Quiet quitting in the Dominican Republic: the employers’ perspective. Management Research: Journal of the Iberoamerican Academy of Management.
• Santiago-Torner, C., Corral-Marfil, J. A. ve Tarrats-Pons, E. (2024). Relationship between personal ethics and burnout: The unexpected influence of affective commitment. Administrative Sciences, 14(6), 123.
• Scheyett, A. (2023). Quiet quitting. Social Work, 68(1), 5-7.
• Serenko, A. (2023). The human capital management perspective on quiet quitting: recommendations for employees, managers, and national policymakers. Journal of Knowledge Management, 28(1), 27-43.
• Tadesse Bogale, A. ve Ayenew Birbirsa, Z. (2023). HR system and work ethics: A systematic review. Cogent Business & Management, 10(3), 2278848.
• Tan, T. (2014). İdare Hukuku (Güncelleştirilmiş 3. Baskı). Ankara: Turhan Kitabevi.
• Thu Trang, P. ve Thi Thu Trang, N. (2024). Job burnout and quiet quitting in Vietnamese banking sector: the moderation effect of optimism. Cogent Business & Management, 11(1), 2371549.
• Ulusoy, A. (2022). Türk İdare Hukuku (Gözden Geçirilmiş 5. Baskı). Ankara: Yetkin Yayınları.
• Veetikazhi, R., Kamalanabhan, T. J., Malhotra, P., Arora, R. ve Mueller, A. (2022). Unethical employee behaviour: a review and typology. The International Journal of Human Resource Management, 33(10), 1976-2018.
• Zhao, H. A. O., Wayne, S. J., Glibkowski, B. C. ve Bravo, J. (2007). The impact of psychological contract breach on work‐related outcomes: a meta‐analysis. Personnel Psychology, 60(3), 647-680.