YABANCILARA TÜRKÇE ÖĞRETİMİNİN TARİHÇESİNE GENEL BİR BAKIŞ DENEMESİ
Öz
Uzun ve köklü bir geçmişe sahip Türk dilinde tarih boyunca çok sayıda eser ortaya konmuştur. Devrinde siyasi açıdan parlayan bir yıldız konumunda olan Türk devletleri bu güçlerine bağlı olarak dillerinin öğrenilmesini ve öğretilmesini de diğer topluluklara adeta zorunlu kılmıştır. Son yıllarda Türkiye’nin giderek artan ekonomik ve siyasi gücüne bağlı olarak Türkçenin ve Türk kültürünün öğretilmesi ayrı bir önem kazanmıştır. Bu bakımdan bilhassa yabancılara Türkçe öğretimi konusu titizlikle ele alınmalı ve sistemli bir şekilde yürütülmelidir.
Anahtar Kelimeler
Yabancılara Türkçe öğretimi, Dîvânu Lugâti’t-Türk, Codex Cumanicus
Kaynakça
- Akalın, M. (1988). Codex Cumanicus’un Dili, Tarihî Türk Şiveleri, Ankara:TKAE Yay.
- Akyüz, Y. (1989). Türk Eğitim Tarihi, Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yay.
- Barın, E. (2008). Yabancılara Türkçe Öğretiminde Nasreddin Hoca Fıkralarının Yeri, Türk Yurdu, 255, 61-63.
- Bozkurt, F. (1999). Türklerin Dili, Ankara: Kültür Bakanlığı Yay.
- Caferoğlu, A. (2000). Türk Dili Tarihi I-II, İstanbul: Enderun Kitabevi.
- Çağatay, S. (1963). Türk Lehçeleri Örnekleri-I, Ankara.
- Dagmar, D. (1980). Der Codex Cumanicus, Klett-Cotta.
- Drimba, Vlademir (1981). “Sur la datation de la premiére du Codex Cumanicus”, Oriens 27/28, 388-404.
- Drimba, Vladimir (1973). Syntaxe Comane, Leiden.
- Drimba, Vladimir (2000). Codex Cumanicus, Bucharest.