FARABÎ VE ARİSTOTELES’TE MUTLULUK AHLÂKI

Happiness is the most precious aim for humanity both in this world and in the rest of the world. But many people look for ways to be happy by starting from their own definition of happiness instead of thinking about what happiness might actually be. He thinks he reaches for the purpose of reaching these roads or he thinks he will be unhappy if he can not reach these roads. However, this happiness reaches without thinking about what happiness may actually be. Happiness for the thinkers of the East and West world is always the ultimate goal as well as being a complementary element in their own philosophical systems. We will look at Aristotle, one of the main thinkers of western thought history, and where the Muslim philosopher Fârâbî systematized and blended Islamic thought of eastern civilization into the definition of happiness and the happiness in its holistic philosophical system. Then we will compare Al-Farabi's definition of metaphysical happiness with the definition of Aristotle by comparing happiness with western (Aristotle) definition and Al-Farabi’s view of happiness, which laid the foundation of Aristotle's philosophy.

Mutluluk, insanoğlu için hem bu dünyada hem diğer dünyada ulaşılması istenen en değerli hedeftir. Birçok insan mutluluğun aslında ne olabileceği hakkında düşünmek yerine kendi düşüncesindeki mutluluk tanımından yola çıkarak mutlu olmanın yollarını arar. Bu yollara erişince amacına ulaştığını düşünmektedir veya bu yollara ulaşamayınca mutsuz olacağını zanneder. Oysa mutluluğun gerçekte ne olabileceği hakkında düşünmeksizin bu zanna ulaşır. Biz bu makalede, düşünce tarihinin temel düşünürlerinden Aristoteles ve İslâm düşüncesini felsefe ile buluşturup harmanlayan Farabî’nin mutluluk anlayışını inceleyeceğiz. Farabî’nin tüm felsefî sistemi içerisinde mutluluğu nereye yerleştirdiğine bakacağız. Ardından Aristoteles’in mutluluk tanımını inceleyip Aristoteles’i felsefesinin temeline koyan Farabî’nin mutluluk görüşü ile karşılaştıracağız. Böylelikle Farabî’nin felsefesindeki metafizik kaynaklı mutluluğun Aristoteles’in mutluluk tanımlaması ile ne şekilde uzlaştığını göreceğiz.