ÖRGÜTSEL ADALET VE İŞ TATMİNİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ ÜZERİNE UYGULAMALI BİR ARAŞTIRMA
Öz
Değişen ve gelişen dünyada insani değerlere giderek önem arttığından örgüt içinde adalet konusuna da önem verilmeye başlanmıştır. Buradan yola çıkarak bu araştırmada, örgütsel adalet algısının, çalışanların iş tatmini ile birlikte değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmada Niehoff ve Moorman (1993) tarafından geliştirilen ve Yıldırım (2002b) tarafından Türkçeye çevrilen örgütsel adalet ölçeği ve Weiss, Davis England ve Lofquist (1967) tarafından geliştirilen ve Oran (1989) tarafından Türkçeye uyarlanan, Yıldırım (1996) tarafından Türkiye’deki geçerlilik ve güvenilirliği ölçülmüş olan Minnesota Doyum Ölçeği kullanılarak aralarındaki ilişki incelenmeye çalışılmıştır. Bu amaçla analiz edilen çalışma da tekstil firmalarında çalışan 64’ü erkek, 48’si kadın olmak üzere 112 çalışan örneklem olarak yer almıştır. Yapılan analiz sonucunda, faktör analizinden hareketle örgütsel adalet algılarının boyutlarının birbirleriyle ilişkili olduğu sonucuna varılmıştır. Korelasyon sonucu, iş tatmini ve örgütsel adalet arasında anlamlı ve pozitif yönlü bir ilişki olduğu görülmüştür. Yapılan T-testi sonucu, çalışanların örgütsel adalet algılarının ve iş tatmini algılarının cinsiyete göre anlamlı bir farklılığa sahip olduğu sonucuna varılmıştır. Ayrıca çalışanların eğitim düzeyine göre adalet algılarında farklılık olmadığı fakat iş yerinde üstlendikleri göreve göre farklılık gösterdiği görülmüştür. Çıktılarının çerçevesinde örgüt içinde insan kaynakları, yönetim ve organizasyon bölümlerine katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Ayar, T. (2017). Örgütsel Adaler Algısının İş Tatmini ve İşten Ayrılma Niyeti Üzerindeki Etkisi; Ankara İlindeki Sosyal Güvenlik Denetmenleri Üzerindeki Bir Araştırma. Türk Hava Kurumu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
- Barling, J., & Philips, M. (1993). Interactional, Formal, and Distributive Justice in the Workplace: An Exploratory Study. The Journal of Psychology127(6): 649-656.
- Bies, R. J., & Moag, J. S. (1986). Interactional Justice: Communication Criteria of Fairness. B. H. Sheppard (Dü.) içinde, Research on Negotiations in Organizations (s. 43-55). Greenwich: JAI Press.
- Bies, R. J., & Shapiro, D. L. (1988). Voice and Justification: Their Influence on Procedural Fairness Judgments. Academy of Management Journal, 31(3): 676-685.
- Cohen, R. L. (1987). Distributive justice: Theory and research. Social Justice Research, 1(1): 19-40.
- Cohen-Charash, Y., & Spector, P. E. (2001). The Role of Justice in Organizations: A Meta-Analysis. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 86(2): 278-321.
- Colquitt, J. A., Conlon, D. E., Wesson, M. J., Porter, C. O., & Yee Ng, K. (2001). Justice at the Millennium: A Meta-Analytic Review of 25 Years of Organizational Justice Research. Journal of Applied Psychology, 86(3): 425-445.
- Çetinsöz, B. C., & Turhan, M. (2016). İşgörenlerin Örgütsel Adalet Algılarının İş Tatmini Üzerine Etkisi ve Bir Uygulama Örneği. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(15): 329-343.
- Demircan Çakar, N., & Yıldız, S. (2009). Örgütsel Adaletin İş Tatmini Üzerindeki Etkisi: "Algılanan Örgütsel Destek” Bir Ara Değişken Mi? Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 8, Sayı: 28, 68-90.
- Eker, G. (2006). Örgütsel Adalet Algısı Boyutları Ve İş Doyumu Üzerindeki Etkileri. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi.