Araştırma Makalesi

Sistemik Faktörlerin Bir Ürünü Olarak Bölgeselcilik

Cilt: 4 Sayı: 2 30 Aralık 2020
PDF İndir
TR EN

Sistemik Faktörlerin Bir Ürünü Olarak Bölgeselcilik

Öz

Bu çalışma, uluslararası sistemin yapısal unsurlarının ve baskın gerçekliklerinin, devlet ve devlet dışı aktörleri kapsayan bölgesel ölçekteki yapıların ortaya çıkışı, doğası ve işlevi üzerindeki etkisi üzerine odaklanmaktadır. Modern anlamdaki bölgeselcilik hareketlerinin çıkışından bugüne içerisinde şekillendikleri uluslararası konjonktürü karşılaştırmalı olarak ele almak suretiyle kutupluluk gibi makro faktörlerin yanı sıra güvenlik kaygıları, yumuşama, ekonomi, küreselleşme gibi görece ikincil nitelikteki dinamiklerin söz konusu aktörlerin bölgeselcilik hareketleri ile ilintili davranışları üzerindeki belirleyici rolleri, analizin merkezinde yer alacaktır. Yirminci yüzyılın son yıllarından itibaren gittikçe hızlanan bölgeselleşme girişimleri uluslararası hayatın temel iş birliği yapıları olarak göze çarpar. Son yıllarda ise ulus-devletin korumacı duvarlarının yükselmesi yönünde izleyen trend, bu yapıları, tartışmaların odak noktasına geri getirmiştir. Özellikle Soğuk Savaş sonrasında meydana gelen gelişmelerle beraber ortaya çıkan hem kavramsal hem de yapısal değişikliklerin uluslararası aktörlerin bölgeselcilik eğilimleri bağlamında oynadıkları rolün öneminin incelenmesi, bu anlamda, ilerleyen dönemlerde ortaya çıkması muhtemel yeniliklerin etkisinin öngörülebilir olması adına da oldukça önemlidir.

Anahtar Kelimeler

Bögeselcilik , Uluslararası Sistem , İki Kutupluluk , Çok Kutupluluk , İş birliği

Kaynakça

  1. Acharya, A. (2002). “Regionalism and the Emerging World Order: Sovereignty, Autonomy, Identity”. Shaun Breslin, Christopher W. Hughes, Nicola Phillips ve Ben Rosamond (Eds.), New Regionalisms in the Global Political Economy: Theories and Cases (20-32). Londra: Routledge.
  2. Adler, E. (1997). “Imagined (Security) Communities: Cognitive Regions in International Relations”. Millennium: Journal of International Studies, 26(2), 249-277. DOI: 10.1177/03058298970260021101.
  3. Amin, S. (1999). “Regionalization in Response to Polarizing Globalization”. Björn Hettne, Andras Inotai ve Osvaldo Sunkel (Eds.), Globalism and the New Regionalism (54-84). Londra: Palgrave.
  4. Aron, R. (2003). Peace and War: A Theory of International Relations. Londra: Transaction Publishers.
  5. Badie, B. (2012). Diplomacy of Connivance. New York: Palgrave Macmillan.
  6. Battistella, D. (2012). Théories des Relations Internationales. Paris: SciencesPo. Les Presses.
  7. Boutros-Ghali, B. (1992). “An Agenda for Peace”. URL: http://www.un-documents.net/a47-277.htm (Erişim: 05.04.2020).
  8. Buzan, B., Waever, O. (2003). Regions and Powers: The Structure of International Security. Cambridge: Cambridge University Press.
  9. Calleya, S. C. (2000). “Regional Dynamics in the Post-Cold War World”. Stephen C. Calleya (Ed.), Regionalism in the Post-Cold War World (233-238). Aldershot: Ashgate Publishing.
  10. Dabène, O. (2009). The Politics of Regional Integration in Latin America: Theoretical and Comparative Explorations. New York: Palgrave Macmillan.

Kaynak Göster

APA
Donduran, C. (2020). Sistemik Faktörlerin Bir Ürünü Olarak Bölgeselcilik. Kırklareli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(2), 251-266. https://doi.org/10.47140/kusbder.804895