Türkçe Öğretmenlerin Yöntem Teknikleri Kullanma Durumları ve Yöntem Tekniklere İlişkin Görüşleri
Öz
Bu araştırmada Türkçe öğretmenlerinin Türkçe Dersi Öğretim Programı’nda (2006) yer alan dinleme, konuşma, okuma, yazma becerileri ile ilgili yöntem ve teknikleri kullanma durumlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada nicel ve nitel verilerin birlikte değerlendirildiği karma yöntem kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini Trabzon ilinde görev yapan 104 Türkçe öğretmeni oluşturmaktadır. Katılımcılar seçkisiz örnekleme yöntemi ile belirlenmiştir. Araştırmada nicel veriler dijital ortamda oluşturulan “Türkçe Öğretmenlerinin Temel Dil Becerileri Yöntem ve Tekniklerini Kullanma Durumları Anketi” ile toplanmıştır. Araştırma sonucunda konuşma becerisinde, öğrencilerin kendilerini daha rahat ifade etmelerine imkân sağladığı için öğretmenler tarafından en çok serbest konuşma tekniğinin kullanıldığı; dinleme becerisinde ise öğrencilerin derse etkin katılımının sağlanması amacıyla en fazla katılımlı dinlemenin tercih edildiği görülmüştür. Diğer yandan okuma becerisinde, öğrencilerin telaffuz bozukluklarının fark edilerek onlara dönüt verilmesini kolaylaştırdığı için öğretmenler tarafından sesli okuma yönteminin tercih edildiği; yazma becerisinde de öğrencilerin sınırlama olmadan özgürce yazmasına imkân vermesi sebebiyle serbest yazma tekniğinin kullanıldığı belirlenmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Bilgin, S. (2018). Türkçe öğretmenlerinin ilköğretim Türkçe (6-8. sınıflar) öğretim programında yer alan yazma yöntem ve tekniklerini uygulama durumları. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Mersin: Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
- Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., Demirel, F. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
- Creswell, J. W. (2017). Karma yöntem araştırmalarına giriş (Çev. Mustafa Sözbilir). Ankara: Pegem Akademi.
- Çarkıt, C. ve Karadüz, A. (2015). Ortaokul yazarlık ve yazma becerileri dersi bağlamında yazma becerisi öğretimi üzerine öğretmen görüşleri. Bartın University Journal of Faculty of Education, 4(2), 364-381.
- Çarkıt, C. (2019). Türkçe eğitiminde eleştirel dinlemenin/izlemenin önemi ve yeri. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 16, 180-193.
- Eyüp, B. ve Kansızoğlu, N. (2021). 6. sınıf Türkçe ders kitaplarındaki konuşma etkinlikleri üzerine bir inceleme. Trakya Eğitim Dergisi, 11(1), 366-385.
- Güneş, F. (2007). Türkçe öğretimi ve zihinsel yapılandırma. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
- İşeri, K. ve Yılmaz, İ. (2009). Dinleme edimine ilişkin etkinliklerin değerlendirilmesi. Dil Dergisi TÖMER Yayınları, 139, 7–24.
- Karakoç Öztürk, B. ve Altuntaş, İ. (2012). İlköğretim ikinci kademede konuşma eğitimine yönelik öğretmen görüşleri: nitel bir çalışma. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 1(2), 342-356.
- Karakoç Öztürk, B. (2016). Yazma becerisine ilişkin süregelen uygulamaların Türkçe Dersi Öğretim Programı (2006) çerçevesinde değerlendirilmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(4), 1921-1945.
