ZİHİNSEL ENGELLİ BİREYLER İLE NORMAL GELİŞİM GÖSTEREN BİREYLERİN ANNELERİNİN YAŞAM DOYUMLARI VE UMUTSUZLUK DURUMLARININ KARŞILAŞTIRILMASI
Öz
Bu çalışmanın amacı, zihinsel engelli birey annelerinin ve normal gelişim gösteren birey annelerinin yaşam doyumları ile umutsuzluk düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmanın örneklemini, İstanbul ilindeki eğitim kurumlarında öğrenim gören öğrencilerin anneleri oluşturmaktadır. Zihinsel engelli çocuğu olan 205 anne ile normal gelişim gösteren 244 birey annesi olmak üzere toplam 449 anneden veri toplanmıştır. Çalışmada veri toplama aracı olarak; Demografik Bilgi Formu, Yaşam Doyum Ölçeği ve Beck Umutsuzluk Ölçeği kullanılmış ve ilişkisel tarama modeli ile veriler değerlendirilmiştir. Araştırmada annelerin yaşları, medeni durumları, eğitim durumları, çocuklarının yaşları, ailelerinden destek alma durumları ve gelir durumları değişken olarak alınmıştır. Bu değişkenlerin annelerin yaşam doyumu ve umutsuzluk durumunu hangi yönde etkilediğine bakılmıştır. Araştırma sonucunda, zihinsel engelli birey annelerinin umutsuzluk düzeyinin normal gelişim gösteren birey annelerine göre daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Normal gelişim gösteren birey annelerinin yaşam doyumlarının zihinsel engelli birey annelerine göre daha yüksek olduğu saptanmıştır.
Anahtar Kelimeler
Zihinsel Engel, Yaşam Doyumu, Umutsuzluk Durumu, Normal Gelişim
Teşekkür
Desteğinden ötürü değerli hocam Prof. Dr. Ali Esgin'e teşekkürlerimi sunarım.
Kaynakça
- Akandere, M. (2009). Zihinsel ve fiziksel engelli çocuğa sahip anne ve babaların yaşam doyumu ve umutsuzluk düzeylerinin incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22, 23-32.
- Akdemir, B. (2006). Altı-on iki yaş arası zihinsel engelli çocukların görsel algı becerilerinin değerlendirilmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Selçuk Üniversitesi, Konya.
- Avcı, S. (2013). Farklı mesleklerde çalışan kadınların yaşam doyumu, iş doyumu, tükenmişlik ve algılanan cinsiyet ayrımcılığı düzeylerinin depresyon ile ilişkisinin incelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi), Haliç Üniversitesi, İstanbul.
- Aydın, M. A. (2017). Zihinsel Engelli Bireye Sahip Olan Ebeveynlerin Tükenmişlik Düzeylerinin İncelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi), İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
- Bilge, A., Buruntekin, F., Demiral, N., Özer, G., Keleş, B., Yalçın, E., Tavukçu, G., Kıray, A., Siviloğlu, T., ve Bol, S. (2014). Engelli yakınlarına verilen stresle baş etme ve yaşam doyumlarını arttırma eğitiminin etkinliğinin belirlenmesi. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 3 (1), 611-618.
- Cavkaytar, A., Ardıç, A., Sönmez, M., Özdemir, O. ve Olcay, S. (2013). Ünite 1: zihinsel yetersizliğin doğası ve zihinsel yetersizliği olan çocuklar. Çevrimiçi Aile Bilgi ve Destek Eğitim Programı (E-ABDEP).
- Dağlı, A ve Baysal, N. (2016). Yaşam Doyumu Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması: geçerlik ve güvenirlik çalışması, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 15(59). 1250-1262
- Demir, İ. (2011). Gençlerde yaşam doyumu ile kimlik işlevleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 10 (38), 99-113.
- Emmons, R. A. ve McCullough, M. A. (2003). Counting blessings versus burdens: an experimental investigation of gratitude and subjective well-being in daily life. Journal of Personality and Social Psychology, 84(2), 377-389.
- Fromm, E. (2015). Umut devrimi. (Çev.: Şemsa Yeğin). İstanbul: Payel Yayınları. (1968).
