Eskişehir'de Park ve Toplu Taşıma Araçlarında Enterobius vermicularis Kontaminasyonunun Araştırılması

Öz

Bu çalışmada Eskişehir il merkezinde hizmet veren çeşitli toplu taşıma araçları ile parklarda Enterobius vermicularis’in yaygınlığını belirlemek amaçlanmıştır. Çalışma için Eskişehir il merkezinde bulunan 7 toplu taşıma aracı ile 6 park seçilmiştir. Teşhis selofan bant yöntemi kullanılarak yapılmıştır. Çocuk parkları ve genel parklardan toplam 192 örnek, toplu taşıma araçlarından toplam 138 örnek toplanmıştır. Parklardan alınan örneklerin %4,1’inde; toplu taşıma araçlarından alınan örneklerin %0,8’inde E. vermicularis yumurtasına rastlanmıştır. E. vermicularis enfeksiyonunda park ve toplu taşıma araçlarının etkili olabileceği gözlenmiştir. Halk sağlığı hizmetleri, çevresel ve kişisel hijyen konusundaki eksikliklerin belirlenerek önlemlerin alınmasının gerekliliği belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Enterobius vermicularis
• oyun parkı
• toplu taşıma araçları

Investigation of Enterobius Vermicularis Contamination in Parks and Public Transportation Vehicles in Eskişehir

Öz

In this study, it was aimed to determine the prevalence of E. vermicularis in various public transportation vehicles and parks in the city center of Eskişehir. For the study, 7 public transportation vehicles and 6 parks were selected in the city center of Eskişehir. Diagnosis was made using cellophane tape method. A total of 192 samples were collected from children's parks and public parks, and 138 samples from public transportation vehicles. In 4.1% of the samples taken from the parks; E. vermicularis egg was found in 0.8% of the samples taken from public transportation vehicles. It has been observed that park and public transportation vehicles can be effective in E. vermicularis infection. It was identified that deficiencies in public health services, environmental and personal hygiene were identified and necessary measures were taken.

Anahtar Kelimeler

• Enterobius vermicularis
• playground
• public transport vehicles
• Eskişehir

Kaynakça

1. Altındiş M, Aktepe OC, Çetinkaya Z, Çiftçi İH, Kıyıldı N, Akbıyık E. Afyon Kocatepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde Parazit Saptanma Oranları. Kocatepe Tıp Dergisi. 2004; 52: 29-32
2. Anuar TS, Jalilah L, Norhayati M, Azlin MY, Fatmah MS, Al-Mekhlafi HM. New insights of Enterobius vermicularis infection among preschool children in an urban area in Malaysia. Helminthologia. 2016; 53(1): 76-80. https://doi.org/10.1515/helmin-2015-0077
3. Ariyarathenam AV, Nachimuthu S, Tang TY, Courtney ED, Harris SA, Harris AM. Enterobius vermicularis infestation of the appendix and management at the time of laparoscopic appendicectomy: Case series and literature review. International Journal of Surgery. 2010; 8: 466-469. https://doi.org/10.1016/j.ijsu.2010.06.007
4. Artan MO, Baykan Z, Artan C. Entorobiasis among preschool children: A study from Kayseri, Turkey. Jpn. J. Infect. Dis. 2008; 61: 482-483.
5. Borges CA, Costa-Cruz JM, Paula FM. Intestinal parasites inside public restrooms and buses from the city of Uberlândia, Minas Gerais, Brazil. Rev. Inst. Med. trop. S. Paulo. 2009; 51(4): 223-225. https://doi.org/10.1590/S0036-46652009000400009
6. Cazorla D, Acosta M, Garcia M, Garvett M, Ruiz A. Enterobius vermicularis infection in preschool and schoolchildren of six rural communities from a semiarid region of Venezuela: a clinical and epidemiological study. Helminthologia. 2006; 43(2): 81-85.
7. Çeliksöz A, Acıöz M, Değerli S, Öztop AY, Alim A. Effects of Enterobiasis on primary school children. African Journal of Microbiology Research. 2010; 4(8): 634-639.
8. Chai JY. High Prevalence of Enterobius vermicularis Infection among Schoolchildren in Three Townships around Yangon, Myanmar. Korean J Parasitol. 2015: 53(6): 771-775. doi: 10.3347/kjp.2015.53.6.771

9. Chu TB. Enterobius vermicularis infection is well controlled among preschool children in nurseries of Taipei City, Taiwan. Rev Soc Bras Med Trop. 2012; 45(5): 646-648. https://doi.org/10.1590/S0037-86822012000500020
10. Dedeoğlu C, Kozan E. Investigation of Enterobius vermicularis contamination in playgrounds and public transportation vehicles. Eurasian J Vet Sci. 2011; 27(4): 251-253.
11. Giray H, Keskinoğlu P. İlkokul Öğrencilerinde Enterobius vermicularis Varlığı ve Etkileyen Etmenler, Turkiye Parazitol Derg. 2006; 30(2): 99-102.
12. Güralp N. Helmintoloji. Ankara Üniv Basımevi. Ankara Üniv Vet Fak Yayınları. 1981; pp. 443.
13. Haddad MHF, Kord E, Rafiei A, Haddad RF. A Study on the Prevalenceof Enterobius vermicularis in Kindergartens of Dezful City (Khuzestan Province, Iran), 2013. J Med Microbiol Infec Dis. 2014; 2(2): 76-79.
14. Hazır C, Gündeşli H, Özkırım A, Keskin N. Ankara’da Farklı Sosyoekonomik Düzeye Sahip İki İlköğretim Okulu Öğrencileri Arasında Enterobius vermicularis’in Dağılımı. Turkiye Parazitol Derg. 2009; 33(1): 54-58.
15. Kochan P, Pietrzyk A, Bulanda M. Human pinworm infection may be an underestimated sexually transmitted problem. World J Med Images Videos Cases. 2015; 1:4-6.
16. Köksal F, Başlantı İ, Samastı M. A retrospective evaluation of the prevalance of intestinal parasites in Istanbul, Turkey. Turkiye Parazitol Derg. 2010; 34(3): 166-171.
17. Merdivenci A. Medikal helmintoloji, Hilal matbaacılık, İstanbul. 1978; pp. 367.
18. Özcan S, Özcan H, Sönmez E, Yazar S. Kayseri’ de dört ilköğretim okulundaki öğrencilerde Enterobius vermicularis yaygınlığının araştırılması. Turkiye Parazitol Derg. 2004; 28: 24-6.
19. Rasti S, Arbabi M, Hooshyar H. High Prevalence of Entamoeba histolytica/Entamoeba dispar and Enterobius vermicularis Among Elderly and Mentally Retarded Residence in Golabchi Center, Kashan, Iran, 2006-2007. Jundishapur J Microbiol. 2012; 5(4): 585-589.
20. Unat EK. Tıp Parazitolojisi, Celtut Matbaacılık, İstanbul. 1979; pp. 302.
21. Wang S. Prevalence of Enterobius vermicularis among preschool children in 2003 and 2013 in Xinxiang city, Henan province, Central China. Parasite. 2016; 23-30. doi: 10.1051/parasite/2016030
22. Zahariou A, Karamouti M, Papaioannou P. Enterobius vermicularis in the male urinary tract: a case report. Journal of Medical Case Reports. 2007; 1(137): 1-3. doi: 10.1186/1752-1947-1-137