Waldo Zamanı’na Bilgi Teknolojileri ve Dijital Etik Açısından Bakmak

Öz

Toplumsal sorunları çözme aracı olarak siyaset, tüm vatandaşların refahını ve geleceğini koruma ve geliştirme sorumluluğu taşır. Bu sorumluluğun temel ilkelerinden biri de gelecek kuşakların iyiliği ve refahını dikkate alarak davranmak olan etik ile siyaseti birbirine bağlamaktadır. Bugün hayatımızın her alanını etkileyen dijital teknolojiler bu iki alanı da etkilemiş ve yeni sorunları da beraberinde getirmiştir. Eğlencenin siyaset dahil her şeyin üst dili haline geldiği günümüz bilgi ve iletişim çağında, insanların dijital teknolojileri nasıl kullandıkları önemli bir konu durumuna gelmiştir. Buradaki ‘nasıl sorusu’ insanların amaçları kadar niyetlerini de kapsar. Çünkü dijital teknolojilerin kötü niyetli ve kasıtlı kullanımı kadar; umursamaz, ciddiyetsiz ve etik olmayan kullanımı da bireysel ya da toplumsal düzeyde olumsuz sonuçlara yol açabilir. Günümüzde etkiye açık alanlardan biri de siyasal iletişimdir. Dijital teknolojilerin giderek daha fazla ağırlık kazandığı siyasal iletişim faaliyetlerinde etik konusunda tartışmalar devam etmektedir. Bilgi teknolojileri, siyaset ve etik arasındaki ilişkilere odaklanan bu çalışmada sosyal medya sayesinde ünlü olan bir animasyon karakterin aday olduğu seçim sürecini anlatan ‘Black Mirror dizisinin Waldo Zamanı’ adlı bölümü incelenmektedir. Bölüm, temel olarak etik dışı bireysel eylemlerin toplumsal sonuçlarına dikkati çekmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Bilgi Teknolojileri
• Siyasal İletişi
• Dijital Eti
• Black Mirror
• Waldo.

Looking at The Waldo Moment Through Information Technologies and Digital Ethics

Öz

As a tool to solve social problems, politics carries the responsibility of protecting and improving the well-being and future of all citizens. This connects politics and ethics which is one of the basic principles is to act in consideration of the welfare of future generations. Today, digital technologies that affect all areas of our lives have affected both of these areas and brought new problems. In today’s information and communication age, where entertainment has become metalanguage of everything including politics, how people use digital technologies is an important issue. The how question here encompasses people’s intentions as well as their purposes. Because the careless, frivolous and unethical use of digital technologies can lead to negative consequences at the individual or social level as well as the malicious use. Today, one of the areas accessible is political communication. Discussions continue on the ethics in political communication activities where digital technologies are increasingly dominant. In this study which focuses on the relations between information technology, politics and ethics, the episode named The Waldo Moment of the Black Mirror television series, which tells about the by-election process of an animated character who became famous thanks to social media, has been examined. The episode mainly draws attention to the social consequences of unethical individual actions.

Anahtar Kelimeler

• Information Technologies
• Political Communication
• Digital Ethic
• Black Mirror
• Waldo

Kaynakça

1. Albrecht, M. M. (2018). "VValdo Wins: Donald Trump, Black Mirror and the Politics of Baudrillard's Hyperreal". İn Black Mirror and Critical Media Theory. [edited by] A. M. Cirucci and B. Vacker. Lanham, MA: Lexington Books, 89-101.
2. Association of Information Technology Professionals' Code of Ethics & Standards of Conduct (Bilgi Teknolojisi Uzmanları Derneği'nin Etik Kuralları ve Davranış Standartları) (2014). Erişim adresi: http://www.aitp.org/?page=EthicsConduct.
3. Atatunç, C. (2006). Ahlak ve Etik Değerlerin Çağdaş Basına Yansımaları. [Yüksek Lisans Tezi]. Kocaeli Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
4. Aydın, M. (2013). "John Stuart Mill'in Faydacı Ahlakı". Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 28, 143-167.
5. Aziz, A.(2013). Siyasal İletişim. Ankara: Nobel Yayınları.
6. Baldwin-Philippi, J., Bode, L. and Kreiss, D. (2020). Digital Political Ethics: Aligning Principles with Practice. Çenter for Information, Technology and Public Life.
7. Bauman, Z. (2014). Parçalanmış Hayat: Postmodern Ahlak Denemeleri [Çev. İ. Türkmen]. İstanbul: Ayrıntı.
8. Boren, A. (2015). "A Rhetorical Analysis of Black Mirror: Entertaining Reflections of Digital Technology's Darker Effects". Undergraduate Research Journal at UCCS, 8 (1), 15-25.

9. Brooker, C. (VVriter) and Higgins, B. (Director). (2013). The VValdo Moment [Television series episode]. İn B. Reisz (Producer), Black Mirror. UK: Channel 4.
10. Capurro, R. (2009). Digital Ethics, Global Forum on Civilization and Peace. Erişim adresi: http://www.capurro.de/korea.html.
11. Castells, M. (2006). Enformasyon Çağı: Kimliğin Gücü. [Çev. E. Kılıç]. İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.
12. Delany, C. (2013). Nation Builder 'Frees' the Voter File?. Erişim adresi: http://www.epolitics.com/2012/09/13/nationbuilde r-frees-the-voter-file/.
13. Denton, R. E. and Woodward, G. C. (1990). Political Communication in America. New York: Praeger.
14. Ercan, C. (2009). "İnternet Kullanımında Etik Kaygılar ve Etik Kaygıların Giderilmesi Yönünde Organizasyonların Sorumlulukları". Mevzuat Dergisi, 141, 1-11.
15. Ess, C. (2013). Digital Media Ethics. Cambridge: Polity Press.
16. Eşitti, Ş. (2015). "Yaşantı Toplumunda Politainment ve Medya-Siyaset İlişkisi: The Daily Show Örneği". International Journal of Human Sciences, 12 (2), 1146-1167.
17. Floridi, L. (2013). The Ethics of Information. Oxford: Oxford University Press.
18. Gunkel, D. (2013). The Machine Ouestion: Critical Perspectives of Al, Robots and Ethics. Cambridge, MA: The MIT Press.
19. Jonas, H. (1984). The Imperative of Responsibility. Chicago, İL: University of Chicago Press.
20. Kaid, L. (2004). Handbook of Political Communication Research. Mahvvah: Lavvrence Erlbaum Associates.
21. Kellner, D. (2004). "Technological Transformation, Multiple Literacies, and the Re-Visioning of Education". e-Learning, 1(1), 9-37.
22. Kentel, F. (1991). "Demokrasi Kamuoyu ve Siyasal İletişime Dair". Birikim Dergisi, 30, 39-44.
23. Lakoff, G. (2002). Moral Politics: How Liberals and Conservatives Think. Chicago: University of Chicago Press.
24. Martin, B. (2018). "Black Mirror and the Divergence of Online and Offline Behavior Patterns". International Journal of Zizek Studies, 12 (4), 22-35.
25. Önce, Ş. (2019). "Etiğin Dijital Etiğe Dönüşümü Üzerine". Uluslararası Bilişim, Teknoloji ve Felsefe Dergisi, 2 (3), 59-85.
26. Perloff, R. (2003). The Dynamics of Persuasion: Communication and Attitudes in The 21 st Century. Mahvvah, Nevv Jersey: Lavvrence Erlbaum Associates Publishers.
27. Postman, N. (2006). Teknopoli: Yeni Dünya Düzeni. [Çev. M. Emre Yılmaz], İstanbul: Paradigma Yayıncılık.
28. Ramadhan, A., Sensuse, D. and Arymurthy, A.M. (2011). "E-government Ethics: A Synergy of Computer Ethics, Information Ethics and Cyber Ethics". International Journal of Advanced Computer Science and Applications (IJACSA), 8, 8286.
29. Rand, A. and Branden, N. (1964). The Virtue of Selfishness: A Nevv Concept of Egoism. Nevv York: Signet Books.
30. Sarıbay, A. Y. ve Öğün, S. (1999). Politikbilim. İstanbul: Alfa.
31. Trent J. and Friedensberg, R. (2000). Political Campaign Communication: Principles and Practieces. VVestport: Prager Place of Publication.
32. Türkeri, M. (2014). Etik Kuramları. İstanbul: Lotus Yayıncılık.
33. Ungureanu, C. (2015). "Aestheticization of Politics and Ambivalence of Self-sacrifice in Charlie
34. Brooker's The National Anthem". Journal of European Studies, 45(1), 21-30. Van Dijck, J. and Poell, T. (2013). "Understanding Social Media Logic". Media and Communication. 1(1), 2-14. Erişim adresi: http://dare.uva.nl/document/495559.