Yönetimin Değişen Pradigması: Yapay Zekâ Liderliği

The process of change and transformation in management has increasingly emphasized the importance of digital management strategies and policies. The integration of technology with intelligence-based systems, aimed at facilitating human life, reduces the workload of leaders and enhances organizational efficiency through applications of artificial intelligence. The combination of a leader’s cognitive capacity with the technical superiority of artificial intelligence in determining managerial strategies has introduced a new dual-actor management model. The main purpose of this study is to examine the effects of artificial intelligence on leadership and to evaluate the dynamics of this dual-actor relationship. In this literature-based review, data obtained through a literature survey are analyzed, emphasizing the importance of a collaborative harmony between artificial intelligence and leadership, rather than a competitive relationship. Although there are views suggesting that artificial intelligence may replace human intelligence, it is unrealistic to completely exclude the human factor from management processes, as not all qualities unique to human intelligence can be transferred to artificial systems. A complementary collaboration between leadership and artificial intelligence forms the foundation of a contemporary management approach.

Yönetimde yaşanan değişim ve dönüşüm süreci, dijital yönetim stratejileri ile politikalarının önemini giderek artırmıştır. Teknolojinin, zekâ temelli sistemlerle bütünleşerek insan yaşamını kolaylaştırmaya yönelik gelişimi, yapay zekâ uygulamaları aracılığıyla liderlerin iş yükünü azaltmakta ve örgütsel verimliliği artırmaktadır. Yönetsel stratejilerin belirlenmesinde liderin bilişsel kapasitesi ile yapay zekânın teknik üstünlüğünün birleşmesi, çift aktörlü yeni bir yönetim modelini gündeme getirmiştir. Bu çalışmanın temel amacı, yapay zekânın liderlik üzerindeki etkilerini inceleyerek, söz konusu aktörlük ilişkisinin dinamiklerini değerlendirmektir. Derleme niteliğindeki bu çalışmada, literatür taramasıyla elde edilen veriler analiz edilerek, yapay zekâ ve liderlik arasında bir rekabetten ziyade, iş birliğine dayalı bir uyumun önemi vurgulanmaktadır. Yapay zekânın insan zekâsının yerini alabileceğine dair görüşler bulunsa da insan zekâsına özgü niteliklerin tümünün yapay sistemlere aktarılması söz konusu olmadığı için insan unsurunun yönetim süreçlerinden tamamen soyutlanması gerçekçi değildir. Liderlik ve yapay zekâ arasında kurulacak tamamlayıcı iş birliği, çağdaş yönetim anlayışının temelini oluşturmaktadır.