SOSYAL SORUMLULUK KAMPANYALARININ TOPLUMA ULAŞMASINDA SPORUN GÜCÜ: HEFORSHE TOPLUMSAL CİNSİYET EŞİTLİĞİ KAMPANYASI “FENERBAHÇE ÖRNEĞİ”

Öz

Bu çalışma, Birleşmiş Milletler’in (BM) başlatmış olduğu bir sosyal sorumluluk projesi olan HeForShe toplumsal cinsiyet eşitliği kampanyasının, topluma ulaşmasında sporun etkisini incelenmeyi amaçlamaktadır. Çalışmada HeForShe projesinin 2014’de tanıtımının yapıldığı tarihten, 2019 yılı başına kadar ulusal ve uluslararası arenada projeye olan ilgi araştırılmış, ilgiyi arttıran etkiler incelenmiştir. Yöntemde arama motoru üzerinden alınan ikincil veriler kullanılmış, verilerin analizinde öne çıkan durumların neden sonuç ilişkileri incelenmiştir. İnceleme sonucunda, ulusal çerçevede projeye desteğini açıklayan Fenerbahçe Spor Kulübü’nün önemli ölçüde etkiyi artırdığı görülmüştür. Sonuç olarak; spor, sosyal sorumluluk projelerinde etkin olarak öne çıkarılmalıdır. Dünyada sınıf farklılığı, cinsiyet ayrımcılığı, köken farklılığı gözetmeden toplumu bir araya getirme gücü olan sporun; toplumla güçlü duygusal bağ kurmada ve toplumun her kitlesine ulaşmada geniş ve evrensel etki alanı bulunmaktadır. Bu özellikleri ile spor, toplumun faydasına olan her çalışmada etkin bir paydaş olacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Sosyal Sorumluluk
• Toplumsal Cinsiyet Eşitliği
• Spor
• HeForShe
• Kampanya

Kaynakça

1. Argüden, Y. (2002). Kurumsal Sosyal Sorumluluk, ARGE Danışmanlık Yayınları No: 03, Rota Yayın Yapım Tanıtım Ticaret Ltd.
2. Aydede, C. (2007). Yükselen Trend: Kurumsal Sosyal Sorumluluk, İstanbul: MediaCat Kitapları.
3. Babiak, K. ve Kihl, L.A. (2018). A case study of stakeholder dialogue in professional sport: An example of CSR engagement. Business and Society Review, 123(1), 119–149.
4. Bilgin, M. H., Demir, E., Gozgor, G., Karabulut, G. ve Kaya, H. (2019). A Novel Index of Macroeconomic Uncertainty for Turkey Based on Google-Trends. Economics Letters, 184, 1-5.
5. Bontempi, M. E., Golinelli, R. ve Squadrani, M. (2016). A New Index of Uncertainty Based on Internet Searches: A Friend or Foe of Other Indicators?. Stanford Institute for Theoretical Economics Summer Workshop Series.
6. Büyüköztürk, Ş. (2008) ve Kılıç E., Akgün Ö E, Karadeniz Ş, Demirel F. Bilimsel Araştırma Yöntemleri, (s.7) Ankara: Pegem Akademi.
7. Chadwick, M. G. ve SENGÜL, G. (2015). Nowcasting the Unemployment Rate in Turkey: Let's Ask Google. Central Bank Review, 15(3), 15-40.
8. Cnnturk, (2018). Fenerbahçe’de “HeForShe” projesi tanıtıldı, 22 Mayıs 2019 tarihinde https://www.cnnturk.com/spor/futbol/fenerbahcede-heforshe-projesi-tanitildi adresinden alındı.

9. Coakley, J. J. (1986). Sport in society: issues and controversies.(ed.) St. Louis: Times Mirror/Mosby College Pub.
10. Connell, R. W. (1998). Masculinities and globalization. Men and masculinities, 1(1), 3-23.
11. Diekman, A. B., Eagly, A. H., & Kulesa, P. (2002). Accuracy and bias in stereotypes about the social and political attitudes of women and men. Journal of Experimental Social Psychology, 38(3), 268-282.
12. Dökmen, Y.Z. (2012). Toplumsal Cinsiyet Sosyal Psikolojik Açıklamalar, İstanbul: Remzi Kitabevi.
13. EOC, (2020). Lithuanian Sports Community And Celebrities Stand Up For Gender Equality In Sport As Un “He For She” Kicks Off, 12.08.2021 tarihinde https://www.eurolympic.org/heforshe-lithuania-sports-community-and-celebrities-stand-up-for-gender-equality-in-sport/ adresinden alındı.
14. Fenerbahçe S.K., (2018). HeForShe Hareketine Katılmaya Çağırıyoruz, 21 Mayıs 2019 tarihinde https://www.fenerbahce.org/taraftar/heforshe adresinden alındı.
15. Fenerbahçe S.K., (2019). Birleşmiş Milletler Kadın Birimi, Fenerbahçe’nin Ardından Globalde FIFA ile “Toplumsal Cinsiyet Eşitliği” İçin İş Birliği Yaptı, 15 Kasım 2020 tarihinde https://fenerbahce.org/haberler/kulup/2019/7/birlesmis-milletler-kadin-birimi-fenerbahce-nin-ardindan-globalde-fifa-ile-toplumsal-cinsiyet-esit adresinden alındı.
16. FIFA, (2004). Activity Report: April 2002 – March 2004. 54th FIFA Congress, Paris.
17. Fifka, M.S. ve Jäger, J. (2020). CSR in professional European football: Anintegrative framework. Soccer & Society, 21(1), 61–78.
18. Fisher, R. J. ve Wakefield, K. (1998). Factors leading to group identification: A field study of winners and losers. Psychology & Marketing, 15(1), 23-40.
19. Flowers, N. (2010). Pusulacık. Çocuklar için insan hakları eğitimi kılavuzu. İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
20. Ginsberg, J., Mohebbi M. H., Patel R. S, Brammer L., Smolinski M. S. ve Brilliant L. (2009). “Detecting Influenza Epidemics Using Search Engine Query Data.” Nature: International Journal of Science, 457(7232), 1012–1014.
21. Goffman, E. (2004). Günlük Yaşamda Benliğin Sunumu. Barış Cezar (Çev). İstanbul: Metis Yayınları.
22. Güngör, S. (2017). Kurumsal Sosyal Sorumluluğun Türkiye'deki İletişim Fakültelerinin Müfredatında Bir Ders Olarak Analizi: Başkent Üniversitesi Vaka Çalışması. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 4(11), 119-140.
23. Hacısoftaoğlu İ., Akcan F. ve Bulgu N. (2012). Hayali Cemaatler Olarak Taraftar Toplulukları: Ankaragücü Taraftar Grupları Örneği, Hacettepe Spor Bilimleri Dergisi, 23 (4), s.159–176.
24. Hacısoftaoğlu, İ. ve Koca, C. (2011). Spor Medyasında Hegemonik Erkekliğin(Yeniden) Üretimi: ‘Delikanlı Gibi Yaşayın, Delikanlı Gibi Oynayın’. İlker Erdoğan (Ed), Medyada Hegemonik Erkeklik ve Temsil. (s. 69- 93). İstanbul: Kalkedon Yayınları.
25. Hamil, S. ve Morrow, S. (2011). Corporate Social Responsibility in the Scottish Premier League: Context and Motivation, European Sport Management Quarterly, Vol. 11, No. 2, p.143-170.
26. Hand, C. ve G. Judge. 2012. “Searching for the Picture: Forecasting UK Cinema Admissions Using Google Trends Data.” Applied Economics Letters, 19 (11): 1051–1055.
27. HeForShe (2022). Be The Change, 19 Ocak 2022 tarihinde https://www.HeForShe.org/tr adresinden alındı.
28. Inoue, Y. ve Kent, A. (2012). Sport teams as promoters of pro-environmental behavior: An empirical study. Journal of Sport Management, 26(5), 417–432.
29. İmamoğlu, F. (1992). İki Binli Yıllara Doğru Türk Sporu Üzerine Bazı Gözlemler. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), s.9-19.
30. Kammayer, K., George, R. ve Norman, Y. (1997). Sociology Experiencing Changing Societies, 7. Baskı, Boston: Allyn & Bacon.
31. Keinert, C. (2008). Corporate Social Responsibility as an International Strategy, Heidelberg: Physica-Verlag.
32. Kılcıgil, E. (1998). Sosyal Çevre-Spor İlişkileri (Teori ve Elit Sporculara İlişkin Bir Uygulama), , Ankara: Bağırgan Yayımevi.
33. Koç Holding (2017). Basın Bülteni, 21.05.2019 tarihinde https://www.koc.com.tr/tr-tr/koc-gundem/basin-odasi/PressRelease/Koc-Holding-BM-HeForShe-BB-22.09.2017.pdf adresinden alındı.
34. Kolyperas, D., Morrow, S. ve Sparks, L. (2015). Developing CSR in professional football clubs: Drivers and phases. Corporate Governance, 15(2), 177–195.
35. Kotler, P. ve Lee, N. (2005). Corporate Social Responsibility: Doing the Most Good for Your Company and Your Cause. (s. 2-3), Hoboken, New Jersey: John Wiley & Sons.
36. Kozman, C. (2013). The Tiger Woods scandal in the media: Measuring attribute effects on the public. International Journal of Sport Communication, 6(2), 214-233.
37. Özdemir, Z. (2015). Sosyal medyada kimlik inşasında yeni akım: Özçekim kullanımı. Maltepe Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 2(1), 112-131.
38. Özüpek, N. M. (2005). Kurum İmajın ve Sosyal Sorumluluk, Konya: Tablet Kitabevi.
39. Ratten, V. (2019). Social entrepreneurship in sport. In Sports technology and innovation, (s. 73–93), Cham, Switzerland: Palgrave Macmillan.
40. Ripberger, J. T. (2011). Capturing curiosity: Using internet search trends to measure public attentiveness. Policy studies journal, 39(2), 239-259.
41. Rosenfeld, P., Giacalone R. A. ve Riordan. C. (1995). Impression Management in Organisation. New York: Routhledge.
42. Segal, L. (1992). Ağır Çekim:Değişen Erkeklikler, (s. 41), (V. Ersoy, Çev.) İstanbul: Ayrıntı Yayınevi.
43. Smith, A. C. ve Westerbeek, H. M. (2007). Sport as a vehicle for deploying corporate social responsibility. The Journal of Corporate Citizenship, 25(Spring), 43–54.
44. Stoller, R. J. (1968). Sex and Gender, The Development of Masculinity and Family. London: H. Karnac Books.
45. Stow, H. ve Bason, T. (2019). Bidding for Attention: Using Google Trends to Measure Global Interest in Olympic Bidders. Sport in Society, 1-20.
46. Trendafilova, S., Babiak, K., & Heinze, K. (2013). Corporate social responsibility and environmental sustainability: Why professional sport is greening the playing field. Sport Management Review, 16(3), 298-313.
47. UN, (2008). The Role of Men and Boys in Achieving Gender Equality, 28 Nisan 2021 tarihinde https://www.un.org/womenwatch/daw/public/w2000/W2000%20Men%20and%20Boys%20E%20web.pdf adresinden alındı.
48. UN Women (2018). 5,000 Support Gender Equality at HeForShe Run 2018, 21 Mayıs 2019 tarihindehttps://asiapacific.unwomen.org/en/news-andevents/stories/2018/04/heforshe-run adresinden alındı.
49. UNDP, (2016). What are the Sustainable Development Goals?, 5.6.2021 tarihide https://www.undp.org/sustainable-development-goals adresinden alındı.
50. Utting, P. 2005. Rethinking business regulation: From self-regulation to social control. Technology, Business and Society Programme Paper, No 15. United Nations.
51. Vatandaş, C. (2007). Toplumsal Cinsiyet Ve Cinsiyet Rollerinin Algılanışı. Istanbul Journal of Sociological Studies, (35), 29-56. Walker, M., Hills, S. ve Heere, B. (2017). Evaluating a socially responsible employment program: Beneficiary impacts and stakeholder perceptions. Journal of Business Ethics, 143(1), 53–70.
52. Walters, G. (2009). Corporate Social Responsibility Through Sport: The Community Sports Trust Model As A CSR Delivery Agency. The Journal of Corporate Citizenship. 35, 81-94
53. Wann, D.L. ve Branscombe, N.R. (1991). The positive social and self concept consequences of sports team identification. Journal of Sport and Social Issues, 15, 115–127.
54. Willis, P. (1992). Women in Sport in Ideology”, Sport, culture and ideology, (s. 117-135). London: Routledge & Keegan Paul