UZAKTAN EĞİTİMDE SINIF ÖĞRETMENLERİNİN FEN BİLİMLERİ DERSİNDE ÜST DÜZEY KAZANIMLARI GERÇEKLEŞTİRMEDE KULLANDIKLARI YÖNTEMLER

Öz

Bu araştırmanın amacı uzaktan eğitim sürecinde ilkokul dördüncü sınıf fen bilgisi dersi kazanımlarını öğretmenlerin kazandırmada kullandıkları yöntemleri belirlemek ve bu yöntemlerin kazanımlar açısından uyguluğunu tespit etmektir. Araştırma yöntemi olarak temel nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırma katılımcıları amaçlı örneklem yöntemlerinden ölçüt örneklem yöntemi kullanarak belirlenmiştir. Araştırmaya daha önce yüz yüze 4. Sınıf fen bilgisi dersi öğretimi yapmış ve şu an uzaktan eğitim yoluyla fen bilgisi öğretimine devam eden 32 sınıf öğretmenidir. Araştırma verileri 2018 yılı fen bilgisi öğretim programında yer alan kazalımlar temel alınarak hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formu ile çevrim içi toplanmıştır. Araştırma verileri analizinde içerik analizi yöntem olarak benimsenmiştir. Elde edilen bulgularda öğretmenlerin üst düzey bilişsel becerileri kazandırmada soru cevap yöntemine çoğunlukla başvurduğu görülmektedir. Ayrıca öğretmenlerin büyük bir kısmı yaşanan sıkıntılar nedeniyle gene ifadeler kullanış yüz yüze eğitim sürecini açıklamıştır. Özellikle motor beceri gerektiren deney uygulamalarında öğretmenlerin büyük bir kısmı uygulama yapmadığını ya da daha önce yapılmış örneklere başvurdukları görüşülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Uzaktan Eğitim
• Üst Düzey Kazanımlar
• Fen Bilgisi Öğretimi
• Sınıf Öğretmeni

Kaynakça

1. Altun, E. (2020). Eğitmenlerin uzaktan eğitime yönelik pedagojik yeterliliklerinin uzaktan eğitim ders videoları aracılığıyla incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Samsun.
2. Amer, A. (2006). Reflections on Bloom’s revised taxonomy. Electronic Journal of Research in Educational Psychology, 4 (1), 213-230.
3. Anderson, L. W. (1999). Rethinking Bloom’s Taxonomy:Implications for Testing and Assessment. U. S. Department of Education.Reports. ED: 435630 .
4. Anderson, L.W. & Krathwohl, D. R. (2010). Öğrenme Öğretim ve Değerlendirme ile İlgili Bir Sınıflama (Kısaltılmış basım). Ankara: Pegem Akademi.
5. Anderson, L.W. & Krathwohl, D. R. (Eds.). (2001). Taxonomy for learning, teaching and assessing: A revision of bloom's taxonomy of educational objectives. Needham Heights, MA: Allyn & Bacon.
6. Arsal, Z. (2012). İlköğretim programlarında küresel ısınma kazanımları ve hedef niteliklerine göre değerlendirilmesi. Journal of Turkish Science Education, 9(4), 119-130.
7. Arseven, A., Şimşek, U. & Güden, M. (2016). Coğrafya dersi yazılı sınav sorularının yenilenmiş bloom taksonomisine göre analizi. Cumhuriyet Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 40(1), 243-258.
8. Ayyıldız, Y., Aydın, A. & Nakiboğlu, C. (2019). 2018 yılı ortaöğretim kimya dersi öğretim programı kazanımlarının orijinal ve yenilenmiş Bloom taksonomisine göre incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (52), 340-376.

9. Bahar, M., Aydın, F., Polat, M. & Bertiz, H. (2013). Fen ve Teknoloji Laboratuvar Uygulamaları 1-2. Ankara: PegemA Yayıncılık.
10. Bloom, B. S. (1956). Taxonomy of educational objectives, the classification of educational goals, handbook I: Cognitive domain. New York: David McKay Company.
11. Cabbar, B. G., Gültekin, S., Güneş, E., Aytaç, E. & Daşgın, F. (2020). 2018 fen bilimleri ve biyoloji dersleri öğretim programlarındaki çevre kazanımlarının yenilenmiş bloom taksonomisine göre analizi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi,14,(1),504-527.
12. Dinçer. S. (2006). Bilgisayar destekli eğitim ve uzaktan eğitime genel bir bakış, Akademik Bilişim 2006 Bildiri Kitapçığı (syf. 65-76). Denizli: Pamukkale Üniversitesi. Dindar, H. & Demir, M. (2006). Beşinci sınıf öğretmenlerinin fen bilgisi dersi sınav sorularının bloom taksonomisine göre değerlendirilmesi, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26, (3) 87-96.
13. Fleith, D. (2000). Teacher and student perceptions of creativity in the classroom environment. Roeper Review, 22(3) 148-53. İşman, A. (2008). Uzaktan eğitim (3. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
14. Kaya, Z. (2002). Uzaktan Eğitim (1. Baskı). Pegem Akademi: Ankara. Maxwell, J.A. (2008). Designing a qualitative study. The SAGE Handbook of Applied Social Research Methods, 2, 214-253.
15. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB). 2005. Millî Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı İlköğretim Fen ve Teknoloji dersi (6,7 ve 8. sınıflar) öğretim programı. Ankara.
16. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB). 2013. Millî Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı İlköğretim kurumları (ilkokullar ve ortaokullar) fen bilimleri dersi (3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar) öğretim programı. Ankara. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB). 2017. Fen Bilimleri Dersi Öğretim Programı ( 3, 4, 5, 6, 7, 8), Temel Eğitim Genel Müdürlüğü, Ankara.
17. Moore, M.G. & Kearsley, G. (2011). Distance education: A systems view of online learning. (3rd ed.). Belmont, CA: Wadsworth . Moore, M.Y. & Kearsley, G. (1996). Distance education: A systems view. California: Wadsworth Publishing Company.
18. Mutlu, G. (1999). Temel eğitim okullarında yaratıcı düşüncenin güdülenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
19. OECD (2009). Creating Effective Teaching and Learning Environments: First Results from TALIS. Paris: OECD. Retrieved August 07, 2009 from http://www.oecd.org/dataoecd/17/51/43023606.pdf.
20. Öz, Ö. (2019). Endüstri 4.0’ın açık ve uzaktan eğitim sistemine etkilerine ilişkin uzman görüşleri . Yüksek Lisans Tezi. Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
21. Peters, O. (1993). Distance education in a postindustrial society, D. Keegan (Ed.), Theoretical principles of distance education, New York: Routledge.
22. Peters, O. (2010). Distance Education in Transition: Development and Issues. BISVerlag der Carl von. Ossietzky Universitat Oldenburg.
23. Polat, M. & Sarıtaş, D. (2017). Fen bilgisi öğretmen adaylarının üst düzey bilişsel beceri gerektiren bazı kazanımlara yönelik değerlendirmeleri; kazanımların ders kitabında verilme şekli ve karşılanma düzeyi. Electronic Turkish Studies, 12(33). 361-378.
24. Sönmez, V. (2002). Program Geliştirmede Öğretmen Elkitabı. Ankara: Anı Yayıncılık.
25. Şimşek, H., Hırç, N. & Coşkun, S. (2012). İlköğretim fen ve teknoloji öğretmenlerinin öğretim yöntem ve tekniklerini tercih ve uygulama düzeyleri: Şanlıurfa ili örneği. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 9(18), 249-268.
26. Tekbıyık, A. & Akdeniz, A. (2008). İlköğretim fen ve teknoloji dersi öğretim programını kabullenmeye ve uygulamaya yönelik öğretmen görüşleri. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 2(2), 23–37. Tutkun, Ö.F. & Okay, S. (2012). Bloom’un yenilenmiş taksonomisi üzerine genel bir bakış. Sakarya University Journal of Education, 1(3), 14-22.
27. Ulum, H. & Taşkaya, S . (2019). İlkokul 2, 3 ve 4. sınıf Türkçe ders ve çalışma kitaplarında yer alan etkinliklerin yenilenmiş Bloom taksonomisine göre incelenmesi . Kastamonu Eğitim Dergisi, 27 (1), 107-118 . DOI: 10.24106/kefdergi.2380.
28. Ünal, M. (2019). PISA sınavlarının özelliklerinin fen bilimleri öğretmenlerinin hazırlamış oldukları sınav soruları ile karşılaştırılması: PISA kültürünü yaygınlaştırma model önerisi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Bursa Uludağ Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bursa.
29. Worthington, M. (2010). Differences between phenomenological research and a basic qualitative research design. London: Capella University. Yıldırım, Ö.K. (2020). 8. Sınıf Türkçe Ders Kitabındaki Yazma Etkinliklerinin Yenilenmiş Bloom Taksonomisine Göre İncelenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 8(2), 315-325. Yurdakul, B. (2015). Uzaktan eğitim. Özcan, D. (Ed.), Eğitimde Yeni Yönelimler içinde (ss: 271–286.). Ankara: Pegem Akademi.