Eğitim denetiminde yeni boyut: İnternet tabanlı eğitim faaliyetlerinin denetimi

Öz

Bu çalışmada literatür taraması yöntemi kullanılmıştır. Literatür taraması belirlenen konuda daha önce yapılan çalışmaların incelenmesi ve özetlenmesi anlayışına dayanır. Bu çalışmanın amacı; Türkiye eğitim denetimi sisteminin, çağdaş eğitimin önemli bir parçası olan internet tabanlı eğitim faaliyetlerinin denetlenmesi noktasında duyulan ihtiyaca cevap verecek şekilde güncellenmesine katkıda bulunmaktır. Çalışmanın bulgular bölümünde eğitim alanındaki değişim ve yeniliklerin eğitim denetimi alanında değişim ve dönüşümleri gerekli kıldığı görülmektedir. Uzaktan eğitim, sanal okul, sanal sınıf, okul internet siteleri, eğitim içerikli web sayfaları gibi internet tabanlı eğitim faaliyetlerinin yürütülmesi ve denetlenmesine yönelik standartlar noktasında çalışmalara ihtiyaç duyulduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Eğitim denetimi
• Eğitim 4.0
• Uzaktan Eğitim
• Sosyal Medya

New dimension in educational audit: Audit of internet-based educational activities

Abstract

The transition from traditional education to contemporary education has made obligatory shift from traditional supervision to modern educational auditing. With the increasing use of internet-based and computer-assisted educational tools in contemporary education, it is essential to update supervision services to meet this emerging need. The aim of this study is to contribute to the modernization of Turkey’s educational supervision system to effectively oversee internet-based educational activities, which constitute a significant component of contemporary education. In his study, the literature review method is employed, which involves examining and summarizing previous research conducted on the selected topic. The findings indicate that transformations and innovations in education necessitate changes and adaptations in the field of educational supervision. One of the most critical aspects of achieving success in an education system is assessing whether the system's operations align with its predefined objectives. A review of the educational literature suggests that a successful education system is possible with an effective supervision mechanism. The study concludes that further research is needed on the implementation and oversight of internet-based educational activities, such as distance education, virtual schools, virtual classrooms, school websites, and educational web pages

Keywords

• Education audit
• education 4.0
• distance education
• social media

Kaynakça

1. Akyüz, Y. (2011). Osmanlı döneminden cumhuriyete geçilirken eğitim-öğretim alanında yaşanan dönüşümler. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 1(2), 9-22.
2. Aldawood, H., Alhejaili, A., Alabadi, M., Alharbi O. and Skinner, G. (2019). Integrating digital leadership in an educational supervision context: A critical appraisal. 2019 ınternational conference in engineering applications. Azores,1(1), 1-7.
3. Alkayiş, A. (2021). Eğitim felsefesi perspektifinden dijitalleşme ve Eğitim 4.0. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (BUSBED), 11(21), 221-237.
4. Arshed, N. & Dansen, M. (2015). Chapter 3 the literature review" In: gorman, K.D. & MacIntosh, R. (ed) .research methods for business and management. goodfellow publishers http://dx.doi.org/10.23912/978-1-910158-51-7-2790
5. Ayhan, İ. (2007). Yeni ufuklara: Öğrenme. Tübitak Bilim ve Teknik Dergisi, Temmuz.
6. Barbera, E. (2004). Quality in virtual education environments. British Journal of Educational Technology, 35(1), 13-20.
7. Barış, E.A. ve Eranıl, K.A.(2022). Eğitimde denetim. Ankara: Anı Yayıncılık.
8. Başar, H. (1995). Eğitim denetçisi rolleri, yeterlikleri, seçilmesi, yetiştirilmesi. Ankara: Personel Eğitim Merkezi Yayını.

9. Barth, T. J. (2004). “Teaching PA online: Reflections of a skeptic. International Journal of Public Administration, 27(6), 439-455.
10. Başaran, İ. E.(1984). Yönetime giriş. Ankara: Ankara Üniversitesi Yayınları.
11. Binti Ismail, I. (2018). An important role of educational supervision in the digital age. Couns Edu: The International Journal of Counseling and Education, 3(4), 115-120.
12. Braimoh, D. ve Lekoko, R. (2005). The need for policy framework in maintaining qality in open and distance education pragrammes in Southern Africa. Turkish Online Journal of Distance Education, 6(4), 95-105.
13. Çelik, K. ve Tosun, A.(2019, Kasım). Okulların kurumsal sosyal medya hesaplarının incelenmesi [Bildiri sunumu]. III. Uluslararası Öğretmen Eğitimi ve Akreditasyon Kongresi, Ankara.
14. Cheek, D. (2021). Assuring quality in online learning. Journal of Educational Technology and Online Learning, 4(4), 546-561.
15. Demirci, A. (2014). Literatür taraması (Literature Review). Y. Arı ve İ. Kaya (Ed.), Coğrafya araştırma yöntemleri içinde (s. 73-106). Balıkesir: Coğrafyacılar Derneği Yayınları.
16. Demirel, Ö., Kaya, Z. (2006). Eğitim bilimine giriş. İstanbul: Pegem Yayıncılık.
17. Dai, J. ve Vasarhelyi, M.A.(2016). Imagineering audit 4.0. Journal of Emerging Technologies in Acconting,13(1), 1-15.
18. Dykman, CA. ve Davis, CK. (2008). Transition to Online Education. Journal of Information Systems Education, 19(1), 11-16.
19. Elbenna, A. (2022). The great ımportance of the supervision process in education. https://blog.skolera.com/importance-of-supervision-education/ adresinden edinilmiştir.
20. Gash, S. C.(2000). Effective literature searching for research. Aldershot: Gower Publishing Ltd.
21. Gu, L. (2017). Using school websites for home-school communication and parent involvement. Nordic Journal of Studies in Education Policy, 3(2), 133-143.
22. Gökçe, A. T. (2008). Küreselleşme sürecinde uzaktan eğitim. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1), 1-12.
23. Göker, S. D. (2021). Eğitim 4.0 temelinde tanımlanan yeni öğretmenlik yetkinlik alanları. Eyfor XII Tam Metinler, 1(1), 61-71.
24. Grand, S. ve Clement, S. (2017). Digital learning education and skills in the digital age. https://www.rand.org/pubs
25. Fidan, N. (1986). Okulda öğrenme ve öğretme. Ankara: Pegem Akademi.
26. Gülbahar, Y. (2009). E-öğrenme. Ankara: Pegem Akademi.
27. Özden, T. ve Çalış, H. (2019). Kamu kurumlarında veri tabanı yönetimi denetimi. Denetişim, 19(1), 41-54.
28. Hartshore, R., Friedman, A., Algozzine, B. ve Kaur, D. (2008). Analysis of primary school websites. Educational Technology and Society, 11(1), 291 – 303.
29. Hebebci, M. ve T., Alan, S. (2017). Okul web sitesi yönetim paneli (MebWeb) sisteminin kullanılabilirlik değerlendirmesi: Tasarım rehberleri temelli kullanılabilirlik. Bilim, Eğitim, Sanat ve Teknoloji Dergisi (BEST Dergi), 1(1), 1-10.
30. Celayir, D. ve Celayir, Ç. (2020). Dijitalleşmenin denetim mesleğine yansımaları. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 7(6), 128-148.
31. Kaçan, A. ve Gelen, İ. (2020). Türkiye’deki uzaktan eğitim programlarına bir bakış. Uluslararası Eğitim Bilim ve Teknoloji Dergisi, 6(1), 1-21.
32. Karasar, Ş. (1999). İnternet ortamında eğitim. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 18(18), 145-168.
33. Kahan, D. ve McKenzie, T. (2020). Okul web siteleri: Bir beden eğitimi ve fiziksel aktivite içerik analizi. Okul Sağlığı Dergisi , 90(1), 47-55.
34. Kayıkçı, K. (2005). Milli Eğitim Bakanlığı müfettişlerinin denetim sisteminin yapısal sorunlarına ilişkin algıları ve iş doyum düzeyleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 44(44), 507-527.
35. Krishnan, K. ve Selvan, R. S. (2023). Pros and cons of onlıne educatıon. Annamalai International Journal of Business Studies and Research, 14(2), 58-59.
36. Köse, H. Ö., Polat, N. (2021). Dijital dönüşüm ve denetimin geleceğine etkisi. Sayıştay Dergisi, 32(123), 9-41.
37. Koç, F. (2021). Dijitalleşme sürecinde uzaktan denetim. İşletmecilikte Dijital Dönüşüm, 34(42), 249-272.
38. Kubanç, Y., & Varol, F. (2012). İlköğretim okullarının web sitelerinin kullanılabilirliğinin ve içeriğinin ölçülmesi. Education Sciences, 7(1), 410-418.
39. Milli Eğitim Bakanlığı. (2023). Okulöncesi ve İlköğretim Kurumları Yönetmeliği. https://www.meb.gov.tr/meb-okul-oncesi-egitim-ve-ilkogretim-kurumlari-yonetmeliginde-degisiklik/haber/31214/tr
40. Olorode, O. A. ve Adeyemo, A. O. (2012). Educational supervision: concepts and practice with reference to oyo state, Nigeria. The Nigerian Journal of Research and Production, 20(1), 10-19.
41. Oliva, PF. ve Pawlas, GE. (1997). Supervision for today's schools. New York: Longman.
42. Öymen, H. R. (1979). Eğitime giriş. Ankara: Milli Eğitim Basımevi.
43. Özbay, Ö. (2015). Dünyada ve Türkiye’de uzaktan eğitimin güncel durumu. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(2), 376-394.
44. Özdayı, N. ve Özcan, Ş. (2005). Teftiş sürecindeki geribildirimlere göre teftişin öğrenen örgüt kültürüne katkılarının öğretmen görüşleriyle değerlendirilmesi. Eğitim ve Bilim Dergisi, 6(23), 252-273.
45. Öztemel, E. (2018). Eğitimde yeni yönelimlerin değerlendirilmesi ve eğitim 4.0. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 1(1), 25-30.
46. Pascoal, R. M. (2020). Acceptance of online education in Portugal and in the world: Before and during COVID19. Kriativ Tech. https://doi.org/10.31112/kriativ-tech-2020-06-35
47. Peres, P., Lima, L., & Lima, V. (2014). B-learning quality: dimensions, criteria and pedagogical approach. European Journal of Open, Distance and E-Learning, 17(1), 56-75.
48. Polat, M., Arabacı, İ. B. (2013). Yönetim bilgi sistemi olarak e-okul uygulamalarının değerlendirilmesi. İlköğretim Online, 12(2), 320-333.
49. Rocha, D. (2019). Conhecendo os desafios da EAD na Europa: As experiências de Portugal. https://desafiosdaeducacao.com.br/ead-em-portugal/
50. Rolfe, V. (2015). A systematic review of socio-ethical aspects of Massive Online Open Courses. European Journal of Open, Distance and E-Learning, 18(1), 52-71
51. Skolinspektionen. (2009). The inspectorate of educational inspection of Sweden.
52. Şahin, Ç., Avcı, Y. E. ve Anık, S. (2020). Dijital liderlik algısının metaforlar yoluyla incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 19(73), 271-286.
53. Şimşek, S. ve Toprakçı, E. (2023). Milli eğitim müdürlerinin uzaktan yönetimde karşılaştıkları sorunlar. Uluslararası Liderlik Eğitimi Dergisi, 7(1), 53-66.
54. Tokmak, Y. (2019). Türkiye’de sürdürülebilir çevrimiçi eğitim programı tasarımı [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Beykent Üniversitesi.
55. Vlachopoulos, D. (2016). Assuring quality in e-learning course design: The roadmap. International Review of Research in Open and Distributed Learning, 17(6), 183-205.
56. Yaşlıca, E. (2019). Sanal sınıf ortamında etkileşimli öğretim materyalinin başarıya ve tutuma etkisi [Yayınlanmamış doktora tezi]. Maltepe Üniversitesi.
57. Yılmaz, E., Yıldırım, R., Balıkçı, A. (2018). Eğitim bürokrasisinde yeni bir uygulama: Dokuman yönetim sistemi (DYS). Turkish Studies, 13(11), 1497-1515.
58. Yorgancı, S. (2015). Web tabanlı uzaktan eğitim yönteminin öğrencilerin matematik başarılarına etkileri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 23(3), 1401-1420.
59. White, D. (2006). Cognitive coaching when used alongside proven management techniques can increase in technical organisations. Jossey Bass,1(1), 1-6.