Okul Psikolojik Danışmanlarının Okulda Saldırganlık ve Şiddete Yönelik Görüşlerinin Değerlendirilmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı, ilköğretim ve ortaöğretim kurumlarında görev yapan psikolojik danışmanların okulda şiddet ve saldırganlık konusundaki görüşlerini değerlendirmektir. Araştırmaya 40 psikolojik danışman katılmıştır. Araştırmaya ait veriler yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile elde edilmiştir. Sonuçlar, ilköğretim okullarında çalışan psikolojik danışmanların davranışsal problemleri, ortaöğretim okullarında çalışan psikolojik danışmanların, akademik problemleri, okullarında en önemli problemler olarak algıladıklarını göstermiştir. Psikolojik danışmanların okulda şiddeti önlemek amacıyla en sık olarak sergiledikleri hizmetler sırasıyla, aile eğitimi ve bireysel psikolojik danışmadır. Psikolojik danışmanların % 40’ı kendilerini, okulda şiddet sorununu önlemede mesleki olarak yetersiz algılamakta, % 70’i ise bu konuda hizmet-içi bir eğitime gereksinim duymaktadır. Son olarak, psikolojik danışmanların hizmet içi eğitim çalışmalarından en önemli beklentileri çözüme yönelik, uygulanabilir eğitimlerin verilmesidir.

Anahtar Kelimeler

• Okulda şiddet, saldırganlık, okul psikolojik danışmanları

Kaynakça

1. konusu eğitim programlarının hazırlanması ve uygulanması konusunda üniversitelerin rehberlik ve
2. psikolojik danışmanlık anabilim dallarında görevli öğretim elemanlarına önemli sorumluluklar düştüğü düşünülmektedir.
3. Bu araştırma, öğrenci problemlerinin sıklığını ölçmeye dayalı bir çalışma değildir ve öğrenci
4. problemlerine dair veriler, psikolojik danışmanların gözlemleri çerçevesinde değerlendirilmiştir.
5. Saldırganlık ve şiddet davranışının okullarda görülme sıklığını araştırmaya yönelik çalışmaların,
6. öğrencilerce yanıtlanacak kendini anlatma ölçeklerini kullanmasının, aynı zamanda öğretmenlerin
7. gözlemlerinden de yararlanmalarının yerinde olacağı düşünülmektedir. Ayrıca ileride yapılacak
8. çalışmaların, kapsamlı önleme çalışmalarına ışık tutacak şekilde, öğretmenlerin ve velilerin

9. saldırganlık ve şiddete yönelik görüşlerini değerlendirmeleri önerilmektedir.
10. Aksu, A. (2002). Lise öğrencilerinde psikoaktif madde kullanımı ve şiddet davranışı. Uzmanlık Tezi, Fırat Üniversitesi, Elazığ.
11. Avcı, R. (2006). Şiddet davranışı gösteren ve göstermeyen ergenlerin ailelerinin aile işlevleri, öfke ve öfke ifade tarzları açısından incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi, Adana.
12. Aviles,A.M., Anderson, T.R. ve Erica R. Davila, E.R. (2006). Child and adolescent social-emotional development within the context of school. Child and Adolescent Mental Health 11,1, 32–39.
13. Begun, R.W. and Huml, F.J. (1999). Ready to use violence prevention skills lessons and activities for elementary students. The Center for Applied Research in Education, New York: West Nyack.
14. Çınkır, Ş. ve Karaman-Kepenekçi, Y. (2003). Öğrenciler arası zorbalık. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 34, 236-253.
15. Eisenbraun, K.D. (2007). Violence in schools: prevalence, prediction and prevention. Aggression & Violent Behavior, 12, 4, 459-469.
16. Flannery, D.J., Vazsonyi, A.T., Liau, A.K., Guo, S., Powel, K.E., Atha, H., Vesterdal,W. ve Embry, D. (2003). Initial behavior outcomes for the peace builders universal school-based violence prevention program. Developmental Psychology, 39, 2, 292-308.
17. Furlong, M.J. ve Morrison, G. (2000). The school in school violence: Definitions and facts. Journal of Emotional & Behavioral Disorders, 8, 71-82.
18. Gambliel, T., Hoover, J.H., Daughtry, D.W., VE Imbra, C.M. (2003). A qualitative investigation of bullying: The perspectives of fifth, sixth and seventh graders in a USA parochial school. School Psychology International, 24, 405-420.
19. Gelinas, D.J. (2003). Witnessing violence: the effects on children and adolescents. ( Ed. Joshua Miller, Irene R. Martin ve Gerald Schamess) School violence and children in crisis: community and school ınterventions for social workers and counselors. Denver: Love Publishing Company.
20. Gökdaş, İ. (2007). İlköğretimde şiddet. (Ed. Adem Solak). Okullarda şiddet ve çocuk suçluluğu. Ankara: Hegem Yayınları.
21. Griffin,R.S. ve Gross, A.M. (2004). Childhood bullying: current empirical findings and future directions for research. Aggression and Violent Behavior, 9, 4, 379-400.
22. Hahn et al., (2007). Effectiveness of universal school-based programs to prevent violent and aggressive behavior: a systematic review. American Fournal of Preventive Medicine, 33, 112-113.
23. Işık, H. (2004). Okul güvenliği: kavramsal bir çözümleme. Milli Eğitim Dergisi, 164.
24. Kapcı, E.G. (2004). İlköğretim öğrencilerinin zorbalığa maruz kalma türünün ve sıklığının, depresyon, kaygı ve benlik saygısıyla ilişkisi, A.Ü. Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 37, 1, 1-13.
25. Kılıççı, Y. (1989). Okulda Ruh Sağlığı. Ankara: Şafak Ofset.
26. Leff,S.S, Power, T.J., Manz, P.H., Costigon, T.E. ve Nabors, L.A. (2001). School-Based aggression prevention programs for young children: current status and ımplications for violence prevention, School Psychology Review, 30, 3, 344-362.
27. MEB, (2006). Eğitim Ortamlarında Şiddetin Önlenmesi ve Azaltılması: Strateji ve Eylem Planı(2006- 2011). Ankara: Özel Eğitim Rehberlik ve Danışma Hizmetleri Genel Müdürlüğü.
28. Mete-Otlu, B. (2008). Okul Psikolojik Danışmanlarının “Eğitim Ortamlarında Şiddetin Önlenmesi ve Azaltılması Strateji ve Eylem Planı (2006-2011)”ne İlişken Görüşleri. III. Eğitim Bilimleri Kongresi, 25-26 Nisan 2008, Eskişehir: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi.
29. Odacı, H. (2007). Çocuk Suçları ve Şiddet Olayları. (Ed. Adem Solak). Okullarda Şiddet ve Çocuk Suçluluğu. Ankara: Hegem Yayınları.
30. Peters, M.A. (2004). Knowledge And Roles In The School Vıolence Agenda : A National Survey Of School Psychologists, Unpublished doctoral dissertation, State University of New York, New York.
31. Pişkin, M. (2002). Okul zorbalığı: tanımı, türleri, ilişkili olduğu faktörler ve alınabilecek Önlemler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 2, 2, 531-562.
32. Postema, K.J. (2006). School-Based Social Competence Program : A Grant Proposal Project. Unpublished Master’s Thesis, California State University, CA.
33. Ripley, V.V. ve Goodnough, G. E. (2001). Planning and ımplementing group counseling in a high school. Professional School Counseling, Vol. 5, 1, p62.
34. Tekinsav Sütçü, G.S. (2006). Ergenlerde Öfke ve Saldırganlığı Azaltmaya Yönelik Bilişsel Davranışçı Bir Müdahale Programının Etkililiğinin Değerlendirilmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ege Üniversitesi, İzmir.
35. Yeşilyaprak, B. (2007). İlköğretimde Gelişimsel Rehberlik. Ankara: Morpa Yayınları.
36. Yıldırım, A. Ve Şimşek, H. (2005). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
37. Webster-Stratton, C. (1999). How To Promote Children’s Social and Emotional Competence. London: Paul Chapman Publishing.