COMPARISON OF EDUCATIONAL SUPERVISION SYSTEMS OF SINGAPORE, LITHUANIA, THE DOMINICAN REPUBLIC AND TURKEY

Abstract

In this study, it is aimed to be determined the results of inspection according to the first, median and last countries in PISA, 2015 the field of science and the state of education in Turkey by
comparison. According to PISA results, in the field of science, the first country is Singapore, the median country is Lithuania, and the last country is Dominican Republic. According to the results of this research, it is aimed to examine the supervision system, which is one of the factors that may cause the countries that have success or failure in the education to be in advanced or low level in education. The countries concerned and Turkey's education and supervision systems were compared by the purpose of the audit, its structure and the duties and powers of the inspectors. A descriptive research model was used as an appropriate type of research for presenting the situation in the research and for making cross-country comparisons. This research is a comparative education research because the comparison of the educational supervision systems of the selected countries is made in this study. While collecting data on the subject in the research, criteria have been established and in line with these criteria Singapore, Lithuania, Turkey, the Dominican Republic and related educational supervision were utilized by the books, dissertations, articles, institutions and institutions responsible for educational supervision of countries, legal documents, public records, written by people and institutions resources. The update of the obtained resources has been taken into consideration. Document analysis was used in the research. The documents which are accepted as data for research are descriptively analyzed and arranged according to the developed framework and classified according to sub-objectives. Then similarities and differences between the systems were determined and suggestions were developed by interpreting findings obtained after the comparison.

Keywords

• Educational Supervision
• Supervision
• PISA
• Comparative Analysis

SİNGAPUR, LİTVANYA, DOMİNİK CUMHURİYETİ İLE TÜRKİYE EĞİTİM DENETİMİ SİSTEMLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI

Öz

Bu araştırmada, PISA 2015 sonuçlarına göre; fen alanında birinci, ortanca ve sonuncu olan ülkelerin eğitim denetimi ile Türkiye’deki eğitim denetiminin durumunun karşılaştırma yapılarak tespit edilmesi amaçlanmıştır. PISA (2015) sonuçlarına göre, fen alanında, birinci ülke Singapur, ortanca ülke Litvanya, sonuncu ülke ise Dominik Cumhuriyeti’dir. Bu araştırma ile PISA sonuçlarında başarı ve başarısızlık gösteren ülkelerin eğitimde ileri ya da düşük seviyede olmalarına neden olabileceği düşünülen etkenlerden biri olan denetim sistemlerinin incelenmesi ve denetim sistemlerinde farklılıklar varsa ortaya konması hedeflenmektedir. Söz konusu ülkelerin ve Türkiye’nin eğitim denetimi sistemleri; denetimin amacı, yapısı ve denetmenlerin görev ve yetkileri açısından karşılaştırılmıştır. Araştırmada var olan durumu ortaya koymak ve ülkeler arası karşılaştırma yapmak amacına uygun bir araştırma türü olarak betimsel araştırma modeli kullanılmıştır. Belirlenen ülkelerin eğitim denetim sistemlerinin karşılaştırılması yapıldığı için bu araştırma karşılaştırmalı eğitim araştırmasıdır. Araştırmada konu ile ilgili veri toplarken, ölçütler oluşturulmuştur ve bu ölçütler doğrultusunda Singapur, Litvanya, Dominik Cumhuriyeti ve Türkiye’nin eğitim denetimi ile ilgili kitap, tez, makale, ülkelerin eğitim denetiminden sorumlu kurumlarının internet sitelerindeki bilgilerden ve yasal dokümanlardan, kamu kayıtlarından, kişi ve kurumlar tarafından yazılmış yazılı kaynaklardan yararlanılmıştır. Elde edilen kaynakların güncelliği dikkate alınmıştır. Araştırmada doküman analizi kullanılmıştır. Araştırma için veri olarak kabul edilen dokümanlar, betimsel olarak incelenerek, geliştirilen çerçeveye göre çalışılarak ve alt amaçlara göre sınıflanarak düzenlenmiştir. Daha sonra sistemler arası benzerlikler ve farklılıklar belirlenerek, karşılaştırma sonucu elde edilen bulgular yorumlanarak öneriler geliştirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Eğitim Denetimi
• Denetim
• PISA
• Karşılaştırmalı Analiz

Kaynakça

1. Aydın, M. (1987). Bir hizmet içi eğitim olarak denetim. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(2).
2. Aydın, M. (2007). Çağdaş Eğitim Denetimi. Ankara: Hatiboğlu Yayınları.
3. Aydın, İ. (2016). Öğretimde denetim: Durum saptama, değerlendirme ve geliştirme. Ankara: Pegem Yayıncılık
4. Bakioğlu, A., & Yıldız, A. (2013). Finlandiya’nın PISA başarısına etki eden faktörler bağlamında Türkiye’nin durumu. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi; 38 (38), 37-53.
5. Başar, H. (2007). Eğitim denetçisi rolleri/ yeterlilikleri/ seçilmesi/ yetiştirilmesi. Ankara. PegemA Yayıncılık.
6. Başaran, İ. E. (2000a). Eğitim yönetimi: nitelikli okul (4. Basım). Ankara: Feryal Matbaası.
7. Başaran, İ. E. (2000b). Yönetim (3. Basım). Ankara: Feryal Matbaası.
8. Beycioğlu, K., & Dönmez, B. (2009). Eğitim denetimini yeniden düşünmek. İnönü Universitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(2), 71-93.

9. Bursalıoğlu, Z. (2002). Okul yönetiminde yeni yapı ve davranış (12. Basım). Ankara: PegamA Yayıncılık.
10. Cogan, M. L. (1976). Rationale for clinical supervision. Journal of Research and Development in Education.
11. Demirkasımoglu, N. (2011). Türk Eğitim Sistemi’nde bir alt sistem olan denetim sisteminin seçilmiş bazı ülkelerin denetim sistemleri ile karşılaştırılması. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23(23), 23-48.
12. Ergün, M. (1985). Karşılaştırmalı eğitim. Malatya: İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Bölümü, 11, 2017.
13. Fehr, S. J. K. (2002). The role of the educational supervisor in United States public schools from 1970 to 2000 as reflected in the supervision literature.
14. Gökçe, F. (1994). Eğitimde denetimin amaç ve ilkeleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(10).
15. Harris, B.W. & Bessent W. (1969). Inservice Education: A Guide to Better Practice. Englewood Cliffs, N.J.: Prentice-Hall.
16. Kasapçopur, A. (2007). Avrupa Birliği ülkelerinde eğitim denetimi. Ankara: MEB Teftiş Kurulu Başkanlığı Yayını.
17. Kunduz, E. (2007). İlköğretim müfettişlerinin çağdaş eğitim denetimi ilkelerine ve kliniksel denetime yönelik davranışlarına ilişkin öğretmen algıları. Yıldız Teknik Üniversitesi, İstanbul.
18. Maya, İ., & Yılmaz, A. (2017). Eğitim denetimi sistemleri bakımından PISA’da başarı gösteren bazı ülkeler ile Türkiye’nin karşılaştırılması. Electronic Turkish Studies, 12(3), 467-492.
19. Minister of Education , 2017. Education Law Act, Commonwelath of Dominica, 1997. Erişim Tarihi: 22.12.2017 http://www.dominica.gov.dm/laws/1997/act11-1997.pdf
20. Minister of Education, 2017. Education Law Act Commonwealth of Dominica, 2011. Erişim Tarihi: 22.12.2017. http://www.dominica.gov.dm/laws/2011/Education%20Regulations%20No.7.pdf
21. Minister of Education and Science, 2017. Lithuania, Law Amending the Law On Education. Erişim tarihi: 22.11.2017 https://e-seimas.lrs.lt/portal/legalAct/lt/TAD/TAIS.407836
22. Ng, P. T. (2003). The Singapore school and the School Excellence Model. Educational Research for Policy and Practice, 2(1), 27–39.
23. Ng, P. T. (2010). The evolution and nature of school accountability in the Singapore education system. Educational Assessment, Evaluation and Accountability, 22(4), 275-292.
24. OECD, 2016. Education at a Glance. Erişim Tarihi: 22.10.2017http://www.keepeek.com/Digital-Asset-Management/oecd/education/education-at-a-glance-2017_eag-2017-en#.WjU6N9Jl_IU
25. PISA MEB (2017). PISA Türkiye Resmi Web Sayfası. Erişim Tarihi: 10.01.2018 http://pisa.meb.gov.tr/?page_id=18
26. Sönmez, V. & Alacapınar, F. G. (2016). Örneklendirilmiş bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
27. State University, 2017. Dominican Republic- Administration,Finance and Educational Research. Erişim Tarihi: 20.12.2017 http://education.stateuniversity.com/pages/392/Dominican-Republic-ADMINISTRATION-FINANCE-EDUCATIONAL-RESEARCH.html
28. Sullivan S. & Glanz J. (2015) Okullarda eğitim ve öğretimi geliştiren denetim. (Çeviri editörü: Ali Ünal). Ankara: Anı Yayıncılık.
29. Tan, J. (2006). Limited decentralization in the Singapore education system. Educational Decentralization, 59-70.
30. Tan, C., & Ng, P. T. (2007). Dynamics of change: Decentralised centralism of education in Singapore. Journal of Educational Change, 8(2), 155-168.Tee, N. P. (2003). The Singapore school and the school excellence model. Educational Research for Policy and Practice, 2(1), 27-39.
31. Teftiş Kurulu Başkanlığı, 2017. Milli Eğitim bakanlığı Teftiş Kurulu Yönetmeliği. Erişim Tarihi: 14.11.2017 http://tkb.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2017_10/14224902_meb_teftis_kurulu_yonetmeligi.pdf
32. Turner, U. (1970). Supervision For Change and innovation.Boston. Houghton Mifflin Company.
33. Wee, H. T. (1998). The Desired Outcomes of Education. Singapore: Ministry of Education
34. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
35. Yılmaz, K. (2009). Okul müdürlerinin denetim görevi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10 (1), 19 – 35