Abstract

KEMAN EĞİTİMİNDE ÖĞRENME STRATEJİLERİYLE DESENLENMİŞ ETKİNLİKLERİN ÖĞRENCİLERİN KEMAN PERFORMANSLARINA ETKİSİ

Öz

Bu çalışma keman eğitiminde öğrenme stratejileri ile desenlenmiş etkinliklerin Neşet Ertaş Güzel Sanatlar Lisesi Müzik Bölümünde öğrenim gören 11. sınıf keman öğrencilerinin keman performanslarına etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma modeli ön-test ve son-test kontrol gruplu seçkisiz desen şeklindedir. Öğrencilerin denklikleri incelendikten sonra, yansız atama yöntemiyle (random) deney grubu (n=6) ile kontrol (n=6) grubu oluşturulmuştur. Çalışma modeline dayalı olarak deney grubuna, 12 haftalık öğrenme stratejilerine göre hazırlanan keman dersi öğretim programı uygulanırken, kontrol grubuna ise 2016 yılında yayınlanan MEB müfredatında yer alan programa göre öğretim yapılmıştır. Çalışmanın evrenini 2017-2018 eğitim öğretim yılında Kırşehir İli Neşet Ertaş Güzel Sanatlar Lisesi müzik bölümünde öğrenim gören keman öğrencileri, örneklemini ise aynı okulun 11. Sınıfında öğrenim gören 12 keman öğrencisi oluşturmaktadır. Öğrencilere veri toplama araçları olarak “Kişisel Bilgi Formu, Keman Eğitiminde Öğrenme Stratejileri ile Desenlenmiş Etkinlikler, Performans Değerlendirme Gözlem Formu ve Yazılı Sınav Soruları” uygulanmıştır. Verilerin analiz edilmesiyle elde edilen sonuçlarda,deney ve kontrol grubu öğrencilerinin keman performansları arasında deney grubu lehine anlamlı bir farklılık olduğu bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Keman eğitimi,öğrenme stratejileri,keman performansı,güzel sanatlar lisesi

Kaynakça

1. Açıkgöz, K.Ü. (2009). Etkili öğrenme ve öğretme (8. Baskı). İzmir: Biliş Yayıncılık.
2. Akın, Ö.(2013). Keman eğitiminde anlamlandırma stratejisinin başarıya etkisi (Örnek bir uygulama). Kastamonu Eğitim Dergisi, 21, 1551-1560.
3. Alpagut, U. (2004, Nisan). Keman eğitiminde kurul önünde gerçekleşen sınavlarda değerlendirmede standardizasyon. 1924-2004 Musiki Muallim Mektebinden Günümüze Müzik Öğretmeni Yetiştirme Sempozyumu’nda sunulmuş bildiri, Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta.
4. Atlas, G., Taggart, T.&Goodell, D. (2004). Theeffects of sensitivity on motivationandperformance in music students. British Journal of Music Education, 21(1), 81-87.
5. Aydıner Uygun, M. & Kılınçer, Ö. (2012). Piyano repertuvarının öğrenilmesinde öğrenme stratejilerinin kullanılma düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi: Güzel sanatlar ve spor liseleri örneği. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 9(1), 966-992.
6. Braten, I. & Olaussen, B. S. (1998). The relationship between motivational beliefs and learning strategy use among Norwegian college students. Contemporary Educational Psychology, 23, 182-194.
7. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş, & Demirel, F. (2009). Bilimsel araştırma yöntemleri (3. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
8. Büyüköztürk, Ş. (2001). Deneysel desenler: Öntest-sontest kontrol gruplu desen ve SPSS uygulamalı veri analizi. (1. Baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.

9. Cho, S. &Ahn, D. (2003). Strategy acquisition and maintenance of gifted and non-gifted young children. Council for Exceptional Children, 69(4), 497-505.
10. Chung, J. W. (2006). Self-regulated learning in piano practice of middle-school piano majors in Korea. Doctoral Dissertation, University of Columbia, Columbia.
11. Çepni, S. (2012). Performansların değerlendirilmesi. E. Karip (Ed.), Ölçme ve değerlendirme içinde (s.233-291). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
12. Çiftçi, E. & Kurtuldu, M. K. (2010). Yaylı çalgılar performans değerlendirme ölçeği geçerlik ve güvenirlik analizi. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(2), 177-190.
13. Dalkıran, E. (2008). Keman eğitiminde performansın ölçülmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(2), 116-136.
14. Deniz, J. (2015). Müzik öğretmeni adaylarının bilişötesi öğrenme stratejilerini kullanma düzeyleri. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(14), 1-14.
15. Driscoll, M. P. (2012). Öğretim süreçleri ve öğrenme psikolojisi. (Ö. F. Tutkun, S. Okay, E. Şahin, Çev.). (3. Baskıdan Çevrilmiştir). Ankara: Anı Yayıncılık
16. Duman, B. (2012). Neden beyin temelli öğrenme? (3. Baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
17. Er, K. O. & Kuş Özer, Z. (2011). Piyano dersinde kullanılan anlamlandırma stratejilerinin öğrencilerin öğrenme düzeylerine ve tutumlarına etkisi. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(26), 47-65.
18. Gagné, R. M. & Driscoll, M. P. (1988). Essentials of learning for instruction (2nd ed.). Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice Hall. http://ocw.metu.edu.tr/pluginfile.php/9013/mod_resource/content/1/driscoll-ch10%20(1).pdf sayfasından erişilmiştir.
19. Guerroro, A. L. (2008). Self-regulation strategies used by student musicians during music practice. Music Education Research, 10(1), 91-106.
20. Güven, M. (2004). Öğrenme stilleri ile öğrenme stratejileri arasındaki ilişki. Doktora Tezi. Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
21. Hallam, S. (2001). The development of expertise in young musicians: strategy use, knowledge acquisition and individual diversity. Music Education Research, 3(1), 7-23.
22. Hallam, S., Rinta, T., Varvarigou, M., Creech, A., Papageorgi, I., Gomes, T. & Lanipekun, J. (2012). The development of practising strategies in young people. Psychology of Music,40(5), 652-680.
23. Mayer, R. E. (1987). Educational psychology: A cognitive approach. Boston: Little, Brown.
24. Miles, M. B. & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis (2nd edition). Thous and Oaks, California: SAGE Publications.
25. MEB (2016). Güzel sanatlar lisesi çalgı eğitimi keman dersi öğretim programı 9, 10, 11 ve 12.Sınıflarhttp://cankiriguzelsanatlar.meb.k12.tr/meb_iys_dosyalar/18/01/325216/dosyalar/2016_10/01100914_calgikeman.pdf adresinden erişilmiştir.
26. Özer, Z. (2010). Bursa Zeki Müren güzel sanatlar ve spor lisesi müzik bölümü piyano dersinde kullanılan anlamlandırma stratejilerinin öğrencilerin öğrenme düzeyleri ve tutumlarına etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eğitim Bilimleri, Balıkesir.
27. Özmenteş, G. (2016, Ekim). Çalgı performansında çalışma stratejileri ve müzik özyeterliğinin rolü.Uluslararası Müzik Sempozyumu Müzikte Performans’ında sunulmuş bildiri. Sempozyum tam metin kitabı, (s.211-224), Uludağ Üniversitesi Devlet Koservatuvarı, Bursa.
28. Özmenteş, S. (2013). Çalgı eğitiminde öğrenci motivasyonu ve performans. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi (Journal of Research in Education and Teaching), 2(2), 320-331.
29. Paris, S. B. & Myers, M. (1981). Comprehension monitoring, memory, and study strategies of good and poor readers. Journal of Reading Behavior, 13(1), 5-22.
30. Pressley, M. &McCormick, C.B. (1995). Advanced educational psychology for educators, researchers, and policy makers. New York: Harper Colins Corp.
31. Saraç, G. & Şeker, H. (2008). Güzel sanatlar eğitimi bölümlerinde çalgı öğretimindeki performansın değerlendirilmesi. Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, 20, 99-110.
32. Sönmez, V. (2017). Öğretim ilke ve yöntemleri (9. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
33. Subaşı, G. (2000). Etkili öğrenme: Öğrenme stratejileri. Milli Eğitim Dergisi, 146, 124.
34. Sünbül, A. M. (1998). Öğrenme stratejilerinin öğrenci erişileri ve tutumlarına etkisi. Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
35. Şimşek, A. & Balaban, J. (2010). Learning strategies of successful and unsuccessful university students. Contemporary Educational Technology, 1(1), 36-45.
36. Tait, H. & Entwistle, N. J. (1996). Identifying students at risk through ineffective study strategies. Higher Education, 31, 97-116.
37. Tay, B. (2002). İlköğretim 4. ve 5. Sınıf öğrencilerinin sosyal bilgiler dersinde sınıf ortamında kullandıkları öğrenme stratejileri. Yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
38. Turgut, M.F. &Baykul, Y.(2015). Eğitimde ölçme ve değerlendirme (7.Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
39. Uçan, A. (1987). Müzik eğitiminde performans testlerinin yeri, önemi ve kullanımı. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(1), 287-307.
40. Uçan, A. (2005). Müzik eğitimi temel kavramlar-ilkeler-yaklaşımlar ve Türkiye’deki durum (Üçüncü Basım). Ankara: Evrensel Müzikevi
41. Weinstein, C. E. & Mayer, R. E. (1983). The teaching of learning strategies. Innovation Abstracts,5(32), 1-4.
42. Weinstein, C.E. & Mayer, R.E. (1986). The teaching of learning strategies. In M. Wittrock (Ed.), Handbook of research on teaching (pp. 315-327). New York, NY: Macmillan.
43. Yalın, H. İ. (2008). Öğretim teknolojileri ve materyal geliştirme (Ekonomik Baskı 22. Basım). Ankara: Nobel Yayıncılılık
44. Yayla, A. A. (2004, Nisan). Müziksel performansın ölçülmesi.1924-2004 Musiki Muallim Mektebinden Günümüze Müzik Öğretmeni Yetiştirme Sempozyumu’nda sunulmuş bildiri, Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta.
45. Yıldırım, R. (2003). Öğrenmeyi öğrenmek. İstanbul: Sistem Yayıncılık.
46. Yılmaz, A. (2012). Ölçme-değerlendirmede testler. E. Karip (Ed.), Ölçme ve değerlendirme içinde (s.153-232). Ankara: Pegem A Yayıncılık
47. Yokuş, H. (2009). Piyano eğitiminde öğrenme stratejilerinin kullanılmasına yönelik etkinliklerin performans başarısına ve üst bilişsel farkındalığa etkisi. Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
48. Yokuş, T. (2010). Üstbilişin gitar performans başarısına etkisi. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 31, 161-175.
49. Yüksel, S. (2011). Öğrenme stratejileri ve sınıflamalar. (Ed. S. Fer). Öğrenme öğretme kuram ve yaklaşımları içinde (s.149-167). Ankara: Anı Yayınları.