Türkiye’de Ulusal Veteriner Anatomi Kongrelerinde Sunulan Bildiriler: Bir Eğilim Analizi

Öz

Bu çalışma 2000-2015 yılları arasında Türkiye’de yapılan veteriner anatomi kongrelerinde sunulmuş bildirilerin bazı özellikler bakımından eğilimlerini belirleme amacıyla yapıldı. Çalışmada 2000-2015 yılları arasında Türkiye’de yapılan veteriner anatomi kongrelerinde sunulmuş bildiriler kullanıldı. Bildiriler yıl-sistem, yıl-hayvan türü, cinsiyet-sistem, cinsiyet-hayvan türü şeklinde sınıflandırıldı. Verilerin frekans (f) ve yüzde (%) değerleri Microsoft Excel 2010 programında hesaplandı. Çalışmada yıl-sisteme göre yapılan sınıflandırmada en çok bildirinin (f: 65, % 14.7) 2015’ de yayınlandığı görüldü. Aynı sınıflandırmada en çok bildirinin hareket sistemine (f: 89, % 20.1) ait olduğu belirlendi. Yıl-hayvan türüne göre yapılan değerlendirmede bildirilerde en çok köpeğin (f: 62, % 12.35) kullanıldığı görüldü. Cinsiyet-sisteme göre yapılan analizde kadın ve erkek araştırmacıların en çok hareket sistemi ile ilgili araştırma konularına(kadın; f: 24, % 24, erkek; f: 65, % 18.90) yöneldiği tespit edildi. Cinsiyet hayvan türüne göre yapılan analizde kadın ve erkek araştırmacıların bildirilerinde en çok köpeği (kadın; f: 15, % 12.82, erkek; f: 47, % 12.24) kullandıkları saptandı. Sonuç olarak Türkiye’de veteriner anatomi alanında düzenlenmiş ulusal kongrelerde sunulan bildiriler bazı özellikler bakımından değerlendirilerek, yönelimler belirlenmeye çalışılmıştır. 

Anahtar Kelimeler

• Bildiri,eğilim,kongre

Kaynakça

1. Salazar I. Coming Changes in Veterinary Anatomy: What Is or Should Be Expected? JVME 2002;29: 126-130.
2. Ozan C, Kose E. Eğitim Programları ve Öğretim Alanındaki Araştırma Eğilimleri. SUJE. 2014; 4: 116-136.
3. Staton-Spicer AQ, Wulff DH. Research in Communication and Instruction: Categorization and Synthesis. Communicative Education 1984; 33: 377-391.
4. Cohen L, Manion L, Morrison K. Research methods in education (6th ed.). Routledge, New York, 2007.
5. Apaydin S. 2000-2008 Yılları Arasında Türkiye`de Fizik Eğitimi Araştırmaları. I. Uluslararası Türkiye Eğitim Araştırmaları Kongresi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Antalya, 2009.
6. Aydın A, Uysal S. Türkiye’de ve Yurt Dışında Eğitim Yönetimi Alanında Yapılan Doktora Tezlerinin Konu, Yöntem ve Sonuçlar Açısından Değerlendirilmesi. EJER 2011, 42: 1-14.
7. Demiraslan Y, Aykut M, Gürbüz İ, Özgel Ö. Research and Analysis in the Field of Veterinary Anatomy Between 1994 and 2013 in Turkey. Kocatepe Vet J. 2016; 9(1): 1-11.
8. Erdem D. Türkiye’de 2005–2006 Yılları Arasında Yayımlanan Eğitim Bilimleri Dergilerindeki Makalelerin Bazı Özellikler Açısından İncelenmesi: Betimsel Bir Analiz. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi 2011; 2: 140-147.

9. Goktas Y, Hasancebi F, Varisoglu B, Akcay A, Bayrak N, Baran M, Sozbilir M. Trends in Educational Research in Turkey: A Content Analysis. Educational Sciences: Theory&Practice 2012; 12: 455-460.
10. Incekara S. Uluslararası Alanda Coğrafya Eğitimi Araştırmaları ve Türkiye’den Örnekler: Mevcut Durum ve Gelecek Yönler. Doğu Coğrafya Dergisi 2009; 21: 123-136.
11. Seçer İ, Ay İ, Ozan C, Yılmaz BY. Rehberlik ve Psikolojik Danışma Alanındaki Araştırma Eğilimleri: Bir İçerik Analizi. Turkish Phsyhological Counseling and Guidance Journal 2014; 5(41): 49-60.
12. Sozbilir M, Kutu H. Development and Current Status of Science Education Research in Turkey. Essays in Education [Special issue] 2008; 1-22.