YAPAY ZEKÂ, MADDİ KÜLTÜR VE MODA ÇERÇEVESİNDEN DİJİTAL PLATFORM DİZİLERİNE BİR BAKIŞ: “BLACK MIRROR” İNCELEMESİ
Öz
Anahtar Kelimeler
İletişim Çalışmaları, Yapay Zekâ, Göstergebilim, Moda, Maddi Kültür
Kaynakça
- Abraham, K. (2020). Rüyalar ve mitler. (çev.: Emine Nur Gökçe), İstanbul: Pinhan.
- Akar, M. (2024). Panoptikon, Sözlük. Lacivert-Yaşam Kültürü Dergisi, 113, 9.
- Atasoy Aktaş, A. D. (2021). Dijital platformlarda kullanılan yapay zekâ teknolojilerinin kullanıcı motivasyonları üzerinden incelenmesi: Netflix örneği. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayımlanmamış Doktora Tezi.
- Barthes, R. (2012). Göstergebilimsel serüven. (çev.: Mehmet Rifat - Sema Rifat). İstanbul: Yapı Kredi.
- Baudrillard, J. (2016). Kötülüğün şeffaflığı: Aşırı fenomenler üzerine bir deneme. (çev.: Işık Ergüden), İstanbul: Ayrıntı.
- Bauman, Z. - Lyon, D. (2013). Akışkan gözetim. (çev.: Elçin Yılmaz), İstanbul: Ayrıntı.
- Butler, T. (2020). What’s next in the digital transformation of financial industry? IT Professional, 22(1), 29-33.
- Çavuşoğlu, Ç. (2014). Uyarlama dizilerdeki kültürel farkların küyerelleşme ve toplumsal cinsiyet rolleri bağlamında temsili: “Desperate Housewives,”/“Umutsuz Ev Kadınları” örneği. İstanbul: Arel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
- Çelik, R. Y. – Özçınar, M. (2020). Geleceğin distopyası olarak Black Mirror dizisinin göstergebilimsel çözümlemesi. Maltepe Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi. 7(1), 68-101.
- Çıtak, G. (2018). Postmodernizm ve kimlik perspektifinde distopiktelevizyon dizileri: Black Mirror örneği. Elazığ: Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
