SİBER BİREYİN KRİZİ ÜZERİNE SİNEMATOGRAFİK BİR İNCELEME: TER (SWEAT) FİLMİ ÖRNEĞİ

Dijital çağda bireyin toplumsal ve psikolojik varoluşu, giderek artan biçimde siber uzamın kültürel ve iletişimsel dinamikleri tarafından şekillendirilmektedir. Sosyal medya platformlarında inşa edilen dijital kimlikler, bireylerin hem görünürlük ihtiyacını karşılamakta hem de onları sürekli performans sergilemeye zorlayan yeni bir özne formuna dönüştürmektedir. Bu bağlamda “siber birey”, sanal ve fiziksel mekânlar arasında kesintisiz bir geçiş halinde yaşayan, bedenini, duygularını ve ilişkilerini dijital gösterinin nesnesine dönüştüren çağdaş bir figürdür. Çalışmanın amacı, bu yeni öznelik biçiminin doğurduğu varoluşsal ve iletişimsel krizi sinematografik temsiller üzerinden analiz etmektir. Araştırmanın örneklemini Magnus von Horn’un 2020 yapımı Sweat filmi oluşturmaktadır. Film, influencer kimliğiyle dijital kültürün merkezinde konumlanan bir karakterin yalnızlık, yabancılaşma ve duygulanımsal tükenmişlik süreçlerini çok katmanlı biçimde ele almaktadır. Çalışmada nitel bir yaklaşım benimsenmiş, film hermenötik yöntemle çözümlenmiştir. Karakterlerin mekânsal konumlanışları, diyalogları, beden dili ve dramatik kırılma anları, eleştirel kuramsal kavramlar eşliğinde yorumlanmıştır. Elde edilen bulgular, dijital çağın bireyini belirleyen krizin yalnızca bireysel bir ruhsal çöküş değil, aynı zamanda görünürlük ekonomisinin ve performans zorunluluğunun doğrudan sonucu olduğunu göstermektedir. Film, siber bireyin yalnızlaşmasını dramatik biçimde temsil ederken, dijital öznelliğin kırılgan yapısına dair eleştirel bir perspektif sunmaktadır.

In the digital age, the social and psychological existence of the individual is increasingly shaped by the cultural and communicative dynamics of cyberspace. Digital identities constructed through social media platforms both fulfill the individual’s need for visibility and transform them into a new subjectivity form that is constantly compelled to perform. In this context, the "cyber individual" emerges as a contemporary figure who operates in a continuous flow between virtual and physical spaces, transforming their body, emotions, and relationships into objects of digital spectacle. This study aims to analyze the existential and communicative crisis generated by this new form of subjectivity through cinematic representations. The sample of the study consists of Magnus von Horn’s Sweat (2020), a film that intricately portrays the loneliness, alienation, and emotional exhaustion of a character situated at the center of digital culture with her influencer identity. A qualitative methodology is adopted in the research, and the film is analyzed using a hermeneutic approach. The characters’ spatial positioning, dialogues, body language, and key dramatic moments are interpreted in relation to critical theoretical concepts. The findings reveal that the crisis defining the digital individual is not merely a personal psychological collapse but a structural consequence of the visibility economy and the imperative of constant performance. The film offers a critical perspective on the fragility of digital subjectivity while dramatizing the isolation of the cyber individual.