BATI KÖKENLİ POPÜLER KORKU FİLMLERİNDEKİ FANTASTİK KORKU İKONLARI: TOPRAĞIN KABUL ETMEDİĞİ LANETLİLER

Cinema, that appears in early 19th century preserves its popularity as a politic vehicle in every age with technological developments from its first days to today, in the context of narratives, representations and its potential about power of transformation.

On the other hand, “earth” has become to be the subject of many disciplines, from myths to religion, from folk tales to art, from law to sociology, by relating to existence, life, after and before; and it remains the subject of many disciplines, too.

The most prominent fantastic horror figures of "horror films", preserving their day-to-day popularity and still appearing in different productions on both white screen and other mass communication tools, are undoubtedly vampires, zombies, Frankenstein’s creatures who appears as results of scientists’ experiments on dead people.

In this study, fantastic horror characters in horror films of Western origin but globally popular have been handled from the early years of cinema to today. These characters’  position which are actually dead but stuck between life and death as being “evil that earth does not accept” is examined in the meaning of representation. Meanings attributed to cinematic codes in horror films are evaluated in relation with “earth accepts/ does not accept”.

19. yüzyılın sonlarında ortaya çıkan sinema, başlangıcından bugüne kadar, teknolojinin de ilerlemesiyle birlikte anlatıları, temsiliyet biçimleri ve onun dönüştürücü gücünün potansiyeli bağlamında, politik bir araç olarak her dönem popülaritesini korumuştur. “Toprak” ise, varoluş, yaşam, sonrası ve öncesiyle ilişkilendirilerek mitolojiden dinlere, halk anlatılarından sanata, hukuktan sosyolojiye kadar birçok disiplinin konusu olmuştur ve olmaya da devam etmektedir.

”Korku filmleri”nin, günümüze kadar popülaritesini korumuş ve hala hem beyaz perdede, hem de diğer kitle iletişim araçlarında farklı prodüksiyonlarda boy gösteren en belirgin fantastik korku figürleri, hiç şüphesiz ki vampirler, zombiler, ölü insanlar üzerinde yapılan bilimsel deneyler sonucu ortaya çıkan Frankenstein’ın yaratıklarıdır.

Bu çalışmada, sinemanın ilk yıllarından bugüne kadar Batı kökenli ancak küresel ölçekte  popüler olmuş korku filmlerindeki fantastik korku karakterlerinin aslında ölü olmasına rağmen, ölümle yaşam arasına sıkışmış bir noktada, “toprağın kabul etmediği kötüler” olarak temsiliyet biçimleri incelenmiştir. Korku filmlerinde sinemasal kodlara atfedilen anlamlar, “toprağın kabul ettikleri/etmedikleri”yle ilişkilendirilerek değerlendirilmiştir.