KÜLT VE KÜLTÜR ARASINDA: YENİ BİR KÜLT TANIMLAMASINA DOĞRU
Öz
Bilimsel çalışmaların ilk basamağında yer alan terminoloji, aynı şeyleri farklı terimlerle ifade etmeyi önleyen ve bu sayede anlaşma ortamı sağlayan bir alan bilgisi sunar. Bu açıdan terminolojiye hâkim olmak, aynı zamanda, alan bilgisine hâkim olmak anlamına gelmektedir. Her bilim alanında olduğu gibi sosyal bilimler alanında da terminoloji zaman ve mekâna bağlı olarak kendini güncellemekte ve yeni kavramlar eklenmektedir. Sosyal bilim alanı içinde yer alan mit biliminde de bu güncellemeler yapılmaktadır. Türk mit biliminde halen üzerinde fikir birliği sağlanamamış bazı terimler bulunmaktadır. Bunlardan biri olan “kült” terimi, günümüze kadar teolojik bir bakış açısı içinde değerlendirilmiştir. Ayrıca buradaki mevcut kült tanımlamaları “bağlamı” göz ardı etmektedir. Bu bakış açısı ise kült ile ilgili olarak “tapma ve/veya ibadet” karşılıklarının kullanımını yaygınlaştırmış durumdadır. Dahası bu tür tanımlamalar, mit araştırmaları bağlamında, alanı temsil kabiliyetine sahip değildir. Kült için verilen karşılıklar, kültün meydana geliş sürecini anlama noktasında da yeterli bir açıklama sağlamamaktadır. Dolayısıyla Türk mitolojisinde yeni bir kült tanımlamasına ihtiyaç vardır. Söz konusu eksikliğin giderilmesinin amaçlandığı ve külte ilişkin yeni bir tanımlamanın önerildiği bu çalışmada kült, öncelikli olarak, kullanıldığı bağlama göre değerlendirilmiş, ardından külte yapısal ve işlevsel açıdan yaklaşılmıştır. Bu değerlendirmeler ve yapısal işlevselcilik temelinde yapılan sorgulamalar, kült ve kültür arasında bir ilişki olabileceğini ortaya çıkartmıştır. Çalışmada ele alınan bu ilişki aracılığıyla “kültürün kült(sel) kökenleri” tespit edilebilmiştir. Bu süreçte literatürdeki kült tanımları incelenmiş, konuyu tartışmaya açacak bir biçimde ve mit araştırmalarında kullanılmak üzere yeni bir kült tanımlaması önerilmiştir. Son olarak kültün mit bilimi araştırmaları -ve hatta günümüz kültür çalışmaları- için önemi ortaya konulmuştur.
Anahtar Kelimeler
Türk mitolojisi,kült,kültür,kültten kültüre,yapısal işlevselcilik
Kaynakça
- AKYURT, Metin (1998). M. Ö. 2. Binde Anadolu’da Ölü Gömme Adetleri. Ankara: Türk Tarih Kurumu.
- ASSMANN, Jan (2015). Kültürel Bellek: Eski Yüksek Kültürlerde Yazı, Hatırlama ve Politik Kimlik. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
- BARKER, Eileen (1986). “Religious Movements: Cult and Anticult since Jonestown”. Ann. Rev. Sociol., 12, 329-346.
- BELTING, Hans (1994). Likeness and Presence: A History of the Image before the Era of Art. (Trans.: Edmund Jephcott), Chicago and London: The University of Chicago Press.
- BUSS, Martin J. (1964). “The Meaning of “Cult” and the Interpretation of the Old Testament”. Journal of the American Academy of Religion, 4, 317-325.
- ÇOBANOĞLU, Özkul (2001). “Ata”. Türk Dünyası Edebiyat Kavramları ve Terimleri Ansiklopedik Sözlüğü I, Ankara: AYK Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı.
- DAVIS, Dena S. (1996). “Joining a Cult: Religious Choice or Psychological Aberration”. J.L. & Health, 11, 145-172.
- EDARA, Inna R. (2017). “Religion: A Subset of Culture and an Expression of Spirituality”. Advances in Anthropology, 7, 273-288.
- EISTER, Allan W. (1972). “An Outline of a Structural Theory of Cults”. Journal for the Scientific Study of Religion, 4, 319-333.
- FAULKNER, Quentin (1996). “Cult and Culture at the Millennium: Exploratory Notes on the New Religion”. Soundings: An Interdisciplinary Journal, 79, 399-420.
