Antalya Konyaaltı Sahilinde Kıyı Erozyonu Tehlikesi

Öz

Kıyılar su ile karanın buluştuğu doğa ve insan için öneme sahip yerlerdir. Kıyılar insan aktiviteleri ve doğal olaylar sonucunda sürekli değişime uğramaktadır. Kıyılarda meydana gelen bu değişimin belirlenmesi ve eğer bu değişimler sorun oluşturuyorsa önlemlerinin alınması gereklidir. Yıllık, mevsimsel ve hatta günlük olarak gerçekleşebilen bu değişimlerin, klasik optik ölçüm yöntemleriyle ölçülmesinin oldukça zaman alıcı ve zahmetli olması nedeniyle, uydu teknolojileri tercih edilmektedir. 7,5 km uzunluğundaki Mavi Bayrak sahibi Konyaaltı (Antalya) kumsalı, kent içerisinde deniz ve kıyı kullanımına olanak sağlayan, Antalya kenti için simge değeri olan dünyaca ünlü bir sahildir.  Böyle bir kumsalda kıyı erozyonu diğer kumsallara nazaran daha dramatik sonuçlar doğuracaktır. Turistik amaçla kullanılan kumsalın azalması, kumsal gerisindeki kentsel altyapının zarar görmesi Antalya ekonomisi için telafisi zor kayıplar olacaktır. Bu çalışmada Antalya-Konyaaltı sahilinde meydana gelen kıyı erozyonunun belirlenmesi amaçlanmıştır. Bunun için 1934 tarihli 1:25000 ölçekli topografik harita ve 2016 tarihli DigitalGlobe uydu görüntüsü kullanılmıştır. Bu veriler yardımıyla kıyı kenar çizgisi çizilerek kıyı şeridinde belirlenen 8 noktada kesit alınmış ve her bir kesitteki değişim ölçülmüştür. Buna göre en büyük değişimin Boğaçayı’nın Akdenize döküldüğü çay ağzının doğusunda olduğu belirlenmiştir. 82 yıl içinde en büyük değişimin -70 m’ye ulaştığı,  karayolunda hasar gözlenen Gürsu sahilinde ise -50 m’ye ulaştığı görülmüştür. Antalya Limanı'nın batısında ise 50 m ye ulaşan birikme tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler: Antalya, Kıyı çizgisi değişimi, Kıyı erozyonu, Konyaaltı, Uydu görüntüsü

Kaynakça

1. Anılan, M.B., Aras, E. (2010). Doğu Karadeniz Bölgesi’nde sediment taşınması ve kıyı erozyonu etkileşimleri, Türkiye Mühendislik Haberleri Dergisi (TMH), 3-4: 47-52.
2. Beyazıt, I., Öztürk, D., Kılıç, F. (2014). Kızılırmak Deltası kıyı çizgisinin zamansal değişimi, 5. Uzaktan Algılama-CBS Sempozyumu (UZAL-CBS 2014), 14-17 Ekim 2014, İstanbul
3. Çevik,N. (1994). Localisation of Olbia at the north of Pamphilia, Lykia, Anadolu-Akdeniz Arkeolojisi,
4. Akdeniz Üniversitesi Likya Araştırma Merkezi ve Arkeoloji Bölümü Süreli Yayını.
5. Dipova, N. (2009). Preliminary assessments on the modes of instability of the Antalya (SW-Turkey)
6. coastal cliffs. Environmental Earth Sciences, 59(3), 547-560.
7. Dipova, N. (2010). Boğaçay (Antalya) Kıyı Ovası’nın mühendislik jeolojisi değerlendirmeleri, Jeoloji Mühendisliği Dergisi, 34 (2): 71-84.
8. Dipova, N. (2011). Geotechnical characterization and facies change detection of the Bogacay coastal plain (Antalya, Turkey) soils, Environmental Earth Sciences, 62, 4, 883-896.

9. Glover, C.P., Robertson, A.H.F. (1998). Role of regional extension and uplift in the Plio-Pleistocene evolution of the Aksu Basin, SW Turkey. Journal of Geological Society, London, 155, 365-387.
10. MTA, (2003). Yeşilırmak Deltası Kıyı Çizgisi Değişiminin Uzaktan Algılama ve Coğrafi Bilgi Sistemleri Yöntemi ile incelenmesi, MTA Rapor, No: 10612, Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü
11. Öner, A. (1997). Teke yarımadası (Antalya) güneyinde kıyı-kenar çizgisi değişimleri, I. Türkiye’nin Kıyı
12. ve Deniz Alanları, Ulusal Konferansı Bildiriler Kitabı, Ankara.