Eğitimde Öz-Düzenleme Öğretiminin Önemi Üzerine Bir Çalışma

Alper Çiltaş

doi:10.20875/sb.72394

Eğitimde Öz-Düzenleme Öğretiminin Önemi Üzerine Bir Çalışma

Öz

Öz-düzenlemeli öğrenme, kişinin kendisini tanıma işi ve kendi kendine öğrenebilmesi yolunda kullanabildiği her türlü işlem, teknik, taktik ve strateji olarak tanımlanabilir. Yani kendi amaçlarını belirleme ve bu yolda kendi çalışma prensipleri doğrultusunda bilişsel olarak kendini motive etme işidir. Ayrıca yapılan çalışmalarda öz-düzenleme öğretiminin sadece derslerde değil de hayat boyu önemli olduğunu vurgulayan nitelikte olduğunu göstermektedir. Bu araştırma; öğrencilerin sadece okul dönemlerinde değil, tüm hayat boyu öğrenmelerinde önemli bir rol oynayan öz-düzenleme öğretiminin önemini vurgulamış bir derleme çalışmasıdır. Bu çalışmada literatür taranarak, öz-düzenleme tanımı yapılmış ve öğrencilere öz-düzenleme becerilerini geliştirmeyi gerçekleştirilebilecek uygulamalara yönelik önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

Öz-düzenleme; Motivasyon; Eğitim

Kaynakça

Ainley, M. & Patrick, L. (2006). Measuring self-regulated learning processes through tracking patterns of student interaction with achievement activities. Education Psychology Review, 18, 267–286.
Akpınar, A., Hacısalihoğu, H. ve Mirasyedioğlu, Ş. (2004). Matematik Öğretimi: Matematikte İşbirliğine Dayalı Yapılandırmacı Öğrenme ve Öğretme. Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
Alcı, B. ve Altun, S. (2007). Lise Öğrencilerinin Matematik Dersine Yönelik Öz-düzenleme ve Bilişüstü Becerileri, Cinsiyete, Sınıfa ve Alanlara Göre Farklılaşmakta Mıdır? Ç.Ü.Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(1), 33–44.
Altun, S. ve Erden, M. (2006). Öğrenmede Motive Edici Stratejiler Ölçeğinin Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Ed7,2(1).
Arsal, Z. (2009). Öz-düzenleme Öğretiminin İlköğretim Öğrencilerinin Matematik Başarısına ve Tutumuna Etkisi. Eğitim ve Bilim, 24(152), 3–14.
Artino, A. R. (2005). Review of the motivated strategies learning of questionnaire. Running Head: Review of the MSLQ, University of Connecticut, December 15.
Azevedo, R., Cromley, J. G., Winters, F. I., Moos, D. C. & Greene, J. A. (2005).Adaptive human scaffolding facilitates adolescents’ self-regulated learning with hypermedia. Instructional Science, 33, 381–412.
Boakerts, M. (1995). Self-regulated learning: Bridging the gap between metacognitive and metamotivation theories. Educational Psychologist, 30(4), 195–200.

Boakerts, M. (1999). Self-regulated learning: Where we are today. International Journal of Educational Research, 31(6), 445-457.
Boekaerts, M. (1996). Self-regulated learning at the junction of cognition and motivation. European Psychologist, 1(2), 100–112.
Brad, R. (1994). Eleştirel Düşünme Becerilerini Öğretme. (Çev: Güzin Büyükkurt). Eğitim ve Bilim, 18(91), 45-49.
Calero, M. D., Garcia-Martin, M. B., Jimenez, M. I., Kazen, M. & Araque, A. (2007). Self-regulation advantage for high-IQ children: Findings from a research study. Learning and Individual Differences, 17(4), 328–343.
Cobb, R. (2003). The relationship between self-regulated learning behaviors and academic performance in web-based courses, Doctoral thesis, Virginia State University, Blacksburg, Virginia.
Çiltaş, A. ve Bektaş, F. (2009). Motivation and self-arrangements skills of primary school students` into mathematics lesson. An International Journal Social Sci. and Humanities, 28,152-159.
Ergül, H. (2006). Çevrimiçi Eğitimde Akademik Başarıyı Etkileyen Güdülenme Yapıları. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 5(1), Makale: 13.
Gelbal, S. ve Kelecioğlu, H. (2007). Öğretmenlerin Ölçme ve Değerlendirme Yöntemleri Hakkındaki Yeterlik Algıları ve Karşılaştıkları Sorunlar. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33,
Halpern, D., F. (1993). Assessing the effectiveness of critic-thinking instruction. The Journal of General Education, 42(4), 338-353.
Haşlaman, T. ve Aşkar, P. (2007). Programlama Dersi ile İlgili Öz-düzenleyici Öğrenme Stratejileri ve Başarı Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32,110–122.
Hofer, B. K., Yu, S. L., & Pintirich P. R. (1998). Teaching college students to be self-regulated learners. In B. J. Zimmerman & D. H. Schunk (Eds.), Self-regulated learning from teaching to self- reflective practice (pp.57–85). London: Guilford Press.
Kaasboll, J.J. (1998). Teaching critical thinking and problem defining skills. Education and Information Technologies, 3.
Kauffman, D. F. (2004). Self-regulated learning in web-based environments: Instructional tools designed to facilitate cognitive strategy use, metacognitive processing and motivational beliefs. Journal of Educational Computing Research, 30,139–161.
Leung, M., & Chan, K. (1998). Gender and elective differences in the motivated strategies for learning of pre-service teacher education in Hong Kong. 05.08.2009 tarihinde alınmıştır. http://www.aare.edu.au/98pap/leu98366.htm
Monique, B. (1995). Self-regulated learning: Bridging the gap between metacognitive and metamotivation theories. Educational Psychologist, 30(4), 195–200
Oh-Uchi, A., Nagao, H. & Sakurai, S. (2008). Development of an early childhood self-regulation scale: Social skills and problem behavior. Japanese Journal of Educational Psychology, 56(3), 414– 425.
Özmenteş, S. (2008). Çalgı Eğitiminde Öz-düzenlemeli Öğrenme Taktikleri. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(16), 157–175.
Pintrich, P. R. & De Groot, E. V. (1990). Motivational and self-regulated learning component of clasroom academic performance. Journal of Educational Psychology, 82(1), 33–40
Pintrich, P. R. (2004). A conceptual framework for assessing motivation and self-regulated learning in college students. Educational Psychology Review, 16(4), 385–407.
Pintrich, P. R., Smith, D. A. F., Garcia, T. & McKeachie, W. J. (1991).A manual for the use of the motivated strategies for learning questionnaire (MSLQ) (Tec. Rep. No. 91-B–004). Ann Arbor: University of Michigan, School of Education.
Pintrich, P. R., (2000). The role of orientation in self-regulated learning. In M., Boekaerts ve P.R.,Pintrich (Eds.), Handbook of Self-Regulation,13-39, San Diego, CA: Academic Pres.
Rizemberg, R., & Zimmerman, B. J. (1992). Self-regulated learning in gifted student. Roeper Review, 15(1), 98–101.
Sağırlı, M. Ö., Çiltaş, A., Azapağası, E. ve Zehir, K. (2010). Yüksek Öğretimin Öz-düzenlemeyi
Öğrenme Becerilerine Etkisi (Atatürk Üniversitesi Örneği). Kastamonu Eğitim Dergisi,18(2) 587- 596.
Sağırlı, M. Ö.,ve Azapağası, (2009). Üniversite Öğrencilerinin Öğrenmede Öz-düzenlemeyi Öğrenme
Becerilerinin İncelenmesi. Ankara University, Journal of Faculty of Educational Sciences, 42(2),
Sassenberg, K. & Woltin, K. A. (2008). Group-based self-regulation: The effects of regulation focus. European Review of Social Psychology, 19, 126–164
Schunk, D. H., & Ertmer, P. A. (2000). Self-regulation and academic learning. In M. Boekaerts, P. R. Pintrich, ve M. Zeidner (Eds), Handbook of self-regulation (pp, 631–649). San Diego, CA: Academic Press.
Turan, S. & Sayek, İ. (2006). Tıp Eğitiminde Öğrenen Merkezli Yaklaşımlar. Hacettepe Tıp Dergisi, 37, 171–175.
Umay, A. (2004). İlköğretim Matematik Öğretmenleri ve Öğretmen Adaylarının Öğretimde Bilişim Teknolojilerinin Kullanımına İlişkin Görüşleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26, 176-181.
Ün Açıkgöz, K. (2003). Etkili Öğrenme ve Öğretme. İzmir: Eğitim Dünyası Yayınları.
Üredi, I. ve Üredi, L. (2005). İlköğretim 8.sınıf Öğrencilerinin Öz-düzenleme Stratejileri ve Motivasyonel İnançlarının Matematik Başarısını Yordama Gücü. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(2), 250–260.
Üredi, I. ve Üredi, L. (2007). Öğrencilerin Öz-düzenleme Becerilerini Geliştiren Öğrenme Ortamlarının Oluşturulması. Edu7, 2(2).
Wolters, C. A. (1998). Self-regulated learning and college students’ regulation of motivation. Journal of Educational Psychology, 90(2), 224–235.
Zimmerman, B. J. (1990). Self-regulated learning and academic achievement: An overview. Educational Psychologist, 25(1), 3–7.
Zimmerman, B. J. (2008). Investigating self-regulation and motivation: Historical background methodolojical developments, and future prospects. American Educational Research Journal, 45(1), 166–183.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

-

Yazarlar

Alper Çiltaş

Yayımlanma Tarihi

28 Aralık 2011

Gönderilme Tarihi

18 Mart 2011

Kabul Tarihi

-

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2011 Cilt: 3 Sayı: 5

DOI

https://doi.org/10.20875/sb.72394

IZ

https://izlik.org/JA59WH37SN

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Çiltaş, A. (2011). Eğitimde Öz-Düzenleme Öğretiminin Önemi Üzerine Bir Çalışma. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(5), 1-11. https://doi.org/10.20875/sb.72394

AMA

1.Çiltaş A. Eğitimde Öz-Düzenleme Öğretiminin Önemi Üzerine Bir Çalışma. MAKU SOBED. 2011;3(5):1-11. doi:10.20875/sb.72394

Chicago

Çiltaş, Alper. 2011. “Eğitimde Öz-Düzenleme Öğretiminin Önemi Üzerine Bir Çalışma”. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 3 (5): 1-11. https://doi.org/10.20875/sb.72394.

EndNote

Çiltaş A (01 Aralık 2011) Eğitimde Öz-Düzenleme Öğretiminin Önemi Üzerine Bir Çalışma. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 3 5 1–11.

IEEE

[1]A. Çiltaş, “Eğitimde Öz-Düzenleme Öğretiminin Önemi Üzerine Bir Çalışma”, MAKU SOBED, c. 3, sy 5, ss. 1–11, Ara. 2011, doi: 10.20875/sb.72394.

ISNAD

Çiltaş, Alper. “Eğitimde Öz-Düzenleme Öğretiminin Önemi Üzerine Bir Çalışma”. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 3/5 (01 Aralık 2011): 1-11. https://doi.org/10.20875/sb.72394.

JAMA

1.Çiltaş A. Eğitimde Öz-Düzenleme Öğretiminin Önemi Üzerine Bir Çalışma. MAKU SOBED. 2011;3:1–11.

MLA

Çiltaş, Alper. “Eğitimde Öz-Düzenleme Öğretiminin Önemi Üzerine Bir Çalışma”. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, c. 3, sy 5, Aralık 2011, ss. 1-11, doi:10.20875/sb.72394.

Vancouver

1.Alper Çiltaş. Eğitimde Öz-Düzenleme Öğretiminin Önemi Üzerine Bir Çalışma. MAKU SOBED. 01 Aralık 2011;3(5):1-11. doi:10.20875/sb.72394