Önlisans Öğrencilerinin İngilizce Dersi Bilişsel Öğrenme Alanları Kazanımları ile İlgili Özyeterlik Algıları

Öz

Özyeterlik, bireyin belli bir görevi yerine getirmek için gereken etkinlikleri düzenleyerek, o görevi başarılı bir şekilde gerçekleştirebilme yeteneği ve kapasitesine ilişkin kendini algılayışı ve kendine ilişkin inancıdır. Özyeterlik algısı güçlendikçe, harcanacak çaba artar ve çabanın artması da belli etkinlikler sonunda elde edilecek yabancı dil başarısına ulaşmada önemli bir faktördür.  Çalışmada, önlisans öğrencilerinin İngilizce dersi bilişsel öğrenme alanları kazanımları ile ilgili özyeterlik algılarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışma, 2018-2019 bahar yarıyılında, bir devlet üniversitesi meslek yüksekokulunda öğrenim gören önlisans öğrencileri ile yürütülmüştür. Çalışmaya toplam 160 öğrenci gönüllü olarak katılmıştır. Araştırma var olan bir durumu betimlemeyi amaçlayan tarama modeli kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veri toplamak amacıyla, İngilizce dersi bilişsel öğrenme alanlarının bilgi, kavrama ve uygulama düzeyi kazanımları dikkate alınarak hazırlanan Likert tipi anket kullanılmıştır. Araştırmada verilerin analizi için SPSS 20 paket programı kullanılmıştır. Veriler, yüzde, frekans, aritmetik ortalama ve standart sapma puanları kullanılarak çözümlenmiş ve yorumlanmıştır. Araştırmanın sonucunda, önlisans öğrencilerinin, bilgi düzeyi kazanımlara yönelik özyeterlik algılarının “Bana uyuyor”, kavrama ve uygulama düzeyi kazanımlara yönelik özyeterlik algılarının “Bana çok az uyuyor” ve genel özyeterlik algılarının “Bana uyuyor” düzeyinde olduğu tespit edilmiştir. Bununla birlikte, öğrencilerin kavrama düzeyi özyeterlik algılarının bilgi düzeyinden daha düşük, uygulama düzeyi özyeterlik algılarının da kavrama düzeyinden daha düşük olduğu çalışmanın bulguları arasında yer almaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Özyeterlik,bilişsel öğrenme alanları,İngilizce dersi,önlisans düzeyi

Self-Efficacy Perceptions of Vocational Students about Cognitive Objectives of English Language Course

Öz

Self-efficacy is self-perception and self-belief in the ability and capacity of an individual to perform a certain task or to organize the activities necessary to perform a certain task. As the self-efficacy perception gets stronger, the effort to be spent on an activity increases and the increase in the effort is an important factor in achieving the success in foreign language. The study aims at determining self-efficacy perceptions of associate degree students about cognitive objectives of English course. The study was carried out in 2018-2019 spring semester with the students studying at a public vocational school. 160 students participated in the study voluntarily.  The study was designed as a survey model which aims to describe an existing situation. The data were collected using a Likert type questionnaire form prepared by taking into consideration the cognitive domain (knowledge-comprehension-application) objectives of English language course. The findings of the study showed that students’ self-efficacy perceptions for knowledge were at “Fits me” level, that their self-efficacy perceptions for comprehension and application were at “Fits me to some degree” level, and that their overall self-efficacy perceptions were at “Fits me” level. The students’ perceptions for comprehension level were lower than knowledge level, and their perceptions for application level were lower than comprehension level.

Anahtar Kelimeler

• Self-efficacy,English language course,vocational student,cognitive domian

Kaynakça

1. Bacanlı, H. (1999). Duyuşsal davranış eğitimi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
2. Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84(2), 191-215.
3. Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
4. Bloom, B. S. (Ed.) (1956). Taxonomy of educational objectives. The classification of educational goals. Handbook I: Cognitive domain. New York: Longmans, Gren and Company Inc.
5. Demirel, Ö. (2004). Kuramdan uygulamaya eğitimde program geliştirme (7. Baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
6. Demirel, Ö. (2010). Öğretim ilke ve yöntemleri: Öğretme sanatı (16. Baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
7. Karasar, N. (2003). Bilimsel araştırma yöntemi (12. Baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
8. Küçükahmet, L. (2009). Program geliştirme ve öğretim (24. Baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

9. Scholz, U., Dona, B.G., Sud, A., & Schwarzer, R., (2002). Is general self-efficacy a universal construct? European Journal of Psychological Assessment, 18(3), 242-251.
10. Schunk, D. H. (1984). Self-efficacy and achievement behaviors. Educational Psychologist, 19,48-58.
11. Senemoğlu, N. (2005). Gelişim, öğrenme ve öğretim (12. Baskı). Ankara: Gazi Kitabevi.
12. Sönmez, V. (2004). Program geliştirmede öğretmen el kitabı (11. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.