Sigorta Sektöründe Dijital Dönüşümün Sigorta Acenteleri Üzerindeki Etkisi

Öz

Sigorta kavramı, gelecekte ortaya çıkması muhtemel rizikolar için önceden önlem alma ihtiyacından dolayı ortaya çıkmıştır. Sigorta sektörünün temelinde güven duygusu vardır. Sigortanın güven duygusu veren bir unsur olması, bireylerin ve şirketlerin karşılaşacakları zararları engelliyor olmasından değil, ortaya çıkan zararların maddi bedelinin karşılanmasını sağlamasından kaynaklanmaktadır. Bu bağlamda güven duygusunu pekiştiren bir unsur olarak son dönemde dijitalleşme gündemdedir. Dijitalleşme ve dijital dönüşüm terimleri son yıllarda farklı alanlarda sıkça karşımıza çıkan terimlerdir. İçinde bulunduğumuz çağ “dijital çağ” olarak adlandırılmaktadır. 2000’li yılların başından itibaren internetin yaygınlaşması ile hayatımızda yer alan dijitalleşme olgusu, özellikle akıllı telefonlar ile inanılmaz bir ivme kazanmıştır. Böylece küreselleşme rüzgârı hemen hemen tüm hayatımızı etkiler hale gelmiştir. Dijital çağ ile birlikte günümüzde her geçen gün teknolojide yeni değişimler, gelişimler ve dönüşümler yaşanmaktadır. Hiç şüphesiz sigorta sektörü de dijital dönüşümden nasibini almıştır. Sigorta şirketleri ile sigortalılar arasında köprü görevini üstlenen sigorta dağıtım kanalları sigorta şirketlerinin kârlılıklarının artması ve yeni müşteri kazandırma potansiyelleri açısından çok önemli işlevlere sahiptirler. Özellikle sigorta acenteleri, coğrafi dağılımları, sahaya yakınlıkları ve tecrübeleri ile sigorta dağıtım kanalları içerisinde oldukça büyük bir öneme sahiptir. Bu çalışmanın amacı, yaşadığımız dünyada hemen hemen her sektörde kendisini gösteren dijitalleşme olgusunun sigorta acenteleri üzerindeki etkilerinin ortaya konmasıdır. Bu bağlamda literatüre az da olsa bir katkı sağlamış olmak yapılan çalışmanın bir diğer amacı olarak ifade edilebilir.

Anahtar Kelimeler

• Sigorta Sektörü
• Sigorta Acenteleri
• Dijital Dönüşüm
• Sigorta Sektöründe Dijital Dönüşüm

The Impact of Digital Transformation on Insurance Agents in the Insurance Sector

Abstract

The concept of insurance has emerged due to the need to take precautions in advance for possible future risks. The insurance sector is based on a sense of trust. Insurance is an element that gives a sense of trust, not because it prevents the losses that individuals and companies will face, but because it provides financial compensation for the losses that arise. In this context, digitalization has recently been on the agenda as an element that reinforces the sense of trust. The terms “Digitalization” and “digital transformation” have frequently terms that have been frequently encountered in different fields in recent years. The age we are in is called the "digital age". “The widespread use of the internet, particularly since the early 2000s, has led to the phenomenon of digitalization, which has gained incredible momentum with the rise of smartphones and the relentless wind of globalization has impacted almost every aspect of our lives”. With the digital age, new changes, developments, and transformations in technology are being experienced every day. Undoubtedly, the insurance sector has also had its share of digital transformation. Insurance distribution channels, which act as a bridge between insurance companies and policyholders, have very important functions in terms of The profitability of insurance companies and their ability to attract new customers. In particular, insurance agencies, with their geographical distribution, proximity to the field, and experience, hold great importance among insurance distribution channels. You should write it as “The aim of this study is to revela thee effects of digitalization on insurance agencies which. In this context another aim of this study is to make a small contribution to the literature.

Keywords

• Insurance Sector
• Insurance Agents
• Digital Transformation
• Digital Transformation in the Insurance Sector

Kaynakça

1. AKDOĞAN, Nalan ve AKDOĞAN, M. Uğur (2018), “Büyük Veri - Bilişim Teknolojisindeki Gelişmelerin Muhasebe Uygulamalarına ve Muhasebe Mesleğine Etkisi”, Muhasebe ve Denetime Bakış Dergisi, S.18(55), ss.1-14.
2. ALİYEVA, Günay (2019), “Elektronik Sigortacılığın Gelişimi ve Türk Sigorta Sektöründeki Şirketlerin Kümeleme Analizi İle Değerlendirilmesi”, Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Bankacılık ve Sigortacılık Enstitüsü, İstanbul.
3. ALKAN, B. Şeyma (2018), “Muhasebe Teorisi ve Uygulamaları Açısından Muhasebe Bilgisinin Niteliksel Özellikleri”, Muhasebe Bilim Dünyası Dergisi, S.20(Özel Sayı), ss.819-837.
4. ASADOVA, Shalala (2020), “Dijitalleşmenin Doğrudan Yabancı Sermaye Yatırımları Üzerinde Etkisi: OECD Ülkeleri Üzerinde Bir Araştırma”, 8. Türkiye Lisansüstü Çalışmaları Kongresi Bildiriler Kitabı(Ed. Burak Yuvalı, Taha Eğri), 24-27 Nisan 2019 – Malatya, İlmi Etütler Merkezi Yayını, İstanbul, Cilt:II, ss.209-225.
5. AYDIN, Samet ve KİRAZLI, Tahir (2020), “Dijital Pazarlamada Marka Denkliğinin Sigorta Sektöründe Aracı Memnuniyeti Üzerine Etkisi”, Kayseri Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, S.2(1), ss.29-47.
6. BARAN, T. Fikret (1982), Sigorta ve Reasüransa Bir Yaklaşım, Milli Reasürans T.A.Ş. Yayını, Ankara.
7. BERKTAŞ, Sena ve DİMLİ ORAKLIBEL, Renk (2021), “Sanayi Devrimi ile Gelen Değişim: İş Bölümü ve Yabancılaşma”, Atlas Ulusal Sosyal Bilimler Dergisi, S.5(6), ss.112-121.
8. BUL, Aycan (2016), “Sigorta Dağıtım Kanallarının Dijitalizasyonu”, 15. Ulusal İşletmecilik Kongresi Bildiriler Kitabı, 26-28 Mayıs 2016 – İstanbul, İstanbul Üniversitesi Yayını, İstanbul, ss.1-9.

9. BUYRUK AKBABA, Nur Ayşe (2019), “Bulut Muhasebe ve İşletmelerde Uygulanması”, Muhasebe ve Finansman Dergisi (MUFAD), S.82, ss.21-40.
10. DEMİRHAN, Mustafa (2021), “Sektörel Bakış: Türk Bankacılık Sektöründe Dijitalleşmenin Şube Dağıtım Kanalına Etkileri”, Erciyes Akademi, S.35(1), ss.10-19
11. DURMUŞ, Hasan (2023), “Dijital Dönüşümün Finans Sektöründeki Rolü”, Dijitalleşmenin Finans Sektörüne Getirdiği Yenilikler (Ed. Rahmi Yücel, Yücel Akyıldız, Hülya Er), Özgür Yayınları, Gaziantep, ss.13-37
12. DURSUN, G. Deniz, EKTİK, Doğuş ve TUTCU, Burçin (2019), “Mesleğin Dijitalleşmesi: Muhasebe 4.0”, Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi (ASEAD), S.6(6), ss.263-271.
13. ERDAL, Fuat ve Erdal Leman (2015), Bankacılık ve Sigortacılığa Giriş, Anadolu Üniversitesi Yayınları, Eskişehir.
14. EREN, Yağmur ve BAŞAR, Özlem Deniz (2021), “Dijital Platform Üzerinden Sigorta Poliçesi Satın Alma Davranışları: Yaş Gruplarının Dijital Sigorta Kanallarının Kullanımına İlişkin Bir Araştırma”, Working Paper Series, S.2(3), ss.51-60.
15. EROĞLU, Suzan (2004), “Türkiye’de ve Dünyada İnternet Sigortacılığının Gelişimi ve Bir Uygulama Denemesi”, Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
16. ERTURAN, İ. Ejder ve ERGİN, Emre (2018), “Muhasebe Mesleğinde Dijitalleşme: Endüstri 4.0 Etkisi”, Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (Asos Journal), S.6(72), ss.153-165.
17. FETTAHOĞLU, Sibel ve KILDIZE, Duygu (2019), “Dijital Finansal Okuryazarlık ve Bireylerin Finansal Teknoloji Kullanma Konusundaki Tutumları”, Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, S.9(12), ss.867-889.
18. FIRAT, S. Ümit ve FIRAT, O. Zihni (2017), “Sanayi 4.0 Devrimi Üzerine Karşılaştırmalı Bir İnceleme: Kavramlar, Küresel Gelişmeler ve Türkiye”, Toprak İşveren Dergisi, S.114, ss.10-23.
19. GABAÇLI, Nihal ve UZUNÖZ, Meral (2017), “IV Sanayi Devrimi: Endüstri 4.0 ve Otomotiv Sektörü, 3. Uluslararası Politik, Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Kongresi (3rd International Congress on Political, Economic and Social Studies ICPESS) Bildiriler Kitabı, 9-11 Kasım 2017 – Ankara, , ss.149-174.
20. GÖKTEN OKAN, Pınar (2013), “Pozitif Muhasebe Teorisi ve Muhasebe Politikalarının Seçimine İlişkin Ampirik Bir Çalışma”, Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
21. GÜLER, Hale Nur (2022), “Türk Finans Sektöründe Dijitalleşme ve Yenilikler”, Avrasya Dosyası Dergisi, S.13(2), ss.181-200.
22. GÜVEL, Enver Alper ve GÜVEL, Öndaş Afitap (2002), Sigortacılık, Seçkin Yayıncılık, Ankara.
23. HAYIRSEVER BAŞTÜRK, Feride (2019), “Sigortacılık Sektöründeki Dijitalleşme Süreci ve Sigortacılık Eğitimine Yansıması”, International Congresses on Education (Educational Researches and Publications Association ERPA), 19-22 Haziran 2019 – Sakarya, Sakarya Üniversitesi Yayını, ss.320-328.
24. KABLAN, Ali (2018), “Endüstri 4.0, “Nesnelerin İnterneti” - Akıllı İşletmeler ve Muhasebe Denetimi”, Süleyman Demirel Üniversitesi İİBF Dergisi, S.23(Endüstri 4.0 ve Örgütsel Değişim Özel Sayısı), ss.1561-1579.
25. KAHYA, Fatih (2010), Osmanlı Devleti’nde Sigortacılık, Libra Yayınları, İstanbul.
26. KARCIOĞLU, Reşat ve BİNİCİ, F. Ömür (2021), “Dijital Dönüşümün Muhasebe Meslek Mensupları Üzerine Etkisi”, Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (AİCUSBED), S.7(2), ss.26-24.
27. KAYA, Hatice ve OKUR, Abdurrahman (2021), “Sigortacılık Sektöründe Dijitalleşmenin Poliçe Bilinirliğine Etkisi ve Müşterilerin Satın Alma Tercihleri Ankara Ölçeğinde Değerlendirilmesi”, Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, S.56(4), ss.2589-2606.
28. KELEŞ YILDIZ, Sema ve AKPINAR, Özgür (2023), “Sigortacılığın Tarihsel Gelişimi ve Arşiv Belgeleri Işığında Osmanlı İmparatorluğu Döneminde Sigortacılık Örnekleri”, Toplum, Ekonomi, Vergi Teorik ve Ampirik Değerlendirmeler (Ed. Osman Geyik, Gamze Yıldız Şeren), Gazi Kitabevi, Ankara, ss.41–77.
29. KILIÇ, Raziye (2023), “Sanayi Devrimlerinin Serüveni: Endüstri 1.0’dan Endüstri 5.0’a”, Takvim-i Vekayi, S.11(2), ss.276-291.
30. KILIÇ, Sabiha ve ALKAN, R. Metin (2018), “Dördüncü Sanayi Devrimi Endüstri 4.0: Dünya ve Türkiye Değerlendirmeleri”, Girişimcilik İnovasyon ve Pazarlama Araştırmaları Dergisi, S.2(3), ss.29-49.
31. KLEIN, Müge (2020), “İşletmelerin Dijital Dönüşüm Senaryoları - Kavramsal Bir Model Önerisi”, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, S.19(74), ss.997-1019.
32. KLYNVELD PEAT MARWICK GOERDELER - KPMG (2020), “Sektörel Bakış 2020 - Sigortacılık”, KPMG, www.assets.kpmg.com/comtent/dam/kpmg/tr/pdf/2020/01/sektorel-bakis-2020-sigortacilik.pdf (Erişim Tarihi: 01.12.2022).
33. KOCATÜRK, Yaren (2023), “Bankacılıkta Dijitalleşmenin Etkileri ve Türkiye’deki Analizi”, Ekonomi ve Finansal Araştırmalar Dergisi, S.5(1), ss.38-50.
34. KOTAN, Yavuz (2020), “Sigortacılık Sektörünün Gelişimi ve Dijitalleşmesi Sürecinin Swot Analizi: Erzurum İli Üzerine Bir Araştırma”, Ekonomi Bilimleri Dergisi, S.12(2), ss.179-192.
35. KURNAZ, Ersin, TEKBAŞ, İsmail, BOZDOĞAN, Tunga ve ÇETİN, Ö. Orbay (2020), “Dijitalleşmeyle Birlikte Muhasebe Eğitiminin Muhasebe Meslek Mensupları Açısından Değerlendirilmesi”, Muhasebe Bilim Dünyası Dergisi, S.22(Özel Sayı), ss.81-96.
36. LAZAROVA, Victoria (2019), “Digitalization and Digital Transformation in Accounting”, Ikonomiceskii Sotsialni Alternativi, S.2, ss.97-106, https://www.unwe.bg/uploads/Alternatives/Lazarova_8_Alternativi_BG_br_2_2019.pdf (Erişim Tarihi: 25.02.2024).
37. MERT, Hüseyin, GÜNER, Memet ve DUYAR, Göktuğ (2022), “Dijitalleşme Sürecinin Gelişimi ve Muhasebe Uygulamalarına Etkileri Yönünden İstanbul İlinde SMMM’ler Üzerinde Bir Araştırma”, Muhasebe ve Denetime Bakış Dergisi, S.66, ss.195-218.
38. MİLLİ REASÜRANS T.A.Ş. (2004), Açıklamalı Sigorta ve Reasürans Terimleri Sözlüğü, Milli Reasürans Yayını, İstanbul.
39. NICOLETTI, Bernardo (2016), Digital Insurance: Business Innovation in the Post-Crisis Era, Palgrave Macmillan Publisher, İtalya.
40. O’LEARY, E. Daniel (2022), “Digitization, Digitalization and Digital Transformation in Accounting, Electronic Commerce and Supply Chains”, Editorial Report, John Wiley & Sons Ltd Publisher, New Jersey, ss.101-110.
41. ÖĞÜN, Fatih (2018), “Sigorta Sektöründe Dijital Dönüşüm”, Finans Gündem (Köşe Yazısı), 10 Mayıs 2018, www.finansgundem.com/yazarlar/sigorta-sektorunde-dijital-donusum-yazisi/1304687 (Erişim Tarihi: 01.12.2022).
42. ÖMÜRBEK, Vesile (2003), “Kurumsal Kaynak Planlamasında Muhasebe Bilgi Sisteminin Rolü: Gıda Sektöründe Uygulama”, Doktora Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta.
43. ŞITAK, Başak ve YARDIMCIOĞLU, Mahmut (2022), “Dijitalleşmenin Muhasebe Mesleğine ve Muhasebe Meslek Mensuplarına Etkilerinin Covıd-19 Pandemi Döneminde İncelenmesi”, İşletme Bilimi Dergisi, S.10(1), ss.133-162.
44. TAŞ, Hacı Yunus (2018), “Dördüncü Sanayi Devrimi’nin (Endüstri 4.0) Çalışma Hayatına ve İstihdama Muhtemel Etkileri”, Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, S.9(16), ss.1817-1836.
45. TOPSAKAL, Yunus, YÜZBAŞIOĞLU, Nedim ve ÇUHADAR, Murat (2018), “Endüstri Devrimleri ve Turizm: Türkiye Turizm 4.0 Swot Analizi ve Geçiş Süreci Önerileri”, Süleyman Demirel Üniversitesi İİBF Dergisi, S.23(Endüstri 4.0 ve Örgütsel Değişim Özel Sayısı), ss.1623-1638.
46. TUNCER, Selahattin (1985), Türkiye’de Sermaye Piyasası (Teori Uygulama), İstanbul Matbaası, İstanbul.
47. TÜRK SANAYİCİLERİ VE İŞ İNSANLARI DERNEĞİ - TÜSİAD (2016), Türkiye’nin Küresel Rekabetçiliği İçin Bir Gereklilik Olarak Sanayi 4.0, TÜSİAD Yayını, İstanbul.
48. TÜRKİYE ODALAR VE BORSALAR BİRLİĞİ - TOBB (2015), Sigorta Acenteleri Dünya Uygulamaları Araştırma ve 2023 Vizyonu Belirleme Raporu, Deloitte Sigorta Acenteleri İcra Komitesi (SAİK) Yayını, İstanbul, http:// mobil.tobb.org.tr/DuyuruResimleri/2496-1.pdf (Erişim Tarihi: 01.12.2022).
49. TÜRKİYE SİGORTA BİRLİĞİ – TSB (2020), 2019 Genel Kurul Faaliyet Raporu, TSB Yayını, İstanbul.
50. TÜRKİYE SİGORTA BİRLİĞİ – TSB (2021), 2020 Genel Kurul Faaliyet Raporu, TSB Yayını, İstanbul.
51. TÜRKİYE SİGORTA BİRLİĞİ – TSB (2022), 2021 Genel Kurul Faaliyet Raporu, TSB Yayını, İstanbul.
52. TÜRKİYE SİGORTA BİRLİĞİ – TSB (2023), 2022 Genel Kurul Faaliyet Raporu, TSB Yayını, İstanbul.
53. TÜRKİYE SİGORTA BİRLİĞİ – TSB (2023), “İstatistikler”, TSB Kurumsal Web Sayfası, https://www.tsb.org.tr/tr/istatistikler (Erişim Tarihi: 29.02.2024).
54. UMUT, Muharrem (2020), “Sigortacılar Açısından Bir Pazarlama Aracısı Olarak Bankaların Rolü: Bankasürans”, Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, S.16(1), ss.115-130.
55. URALCAN, Şebnem (2005), Bireysel Emeklilik Sistemi ve Altyapısı, Beta Yayınları, İstanbul.
56. UYGUN, Dilara (2018), Sigortacılık: Özel Sigorta ve Sosyal Sigorta, Umut Dağıtım Yayınları, İstanbul.
57. ÜNLENEN, Fatma Burcu (2018), “Ankara İlinde Konut Poliçesi Hasarı Oluşan Sigortalıların Sigorta Farkındalığı”, Yüksek Lisans Tezi, Başkent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
58. VAROL GÖNEN, Nuriye ve ÖZÜDOĞRU, Haşim (2021), “Sigortacılıkta Dijitalleşme: Sigorta Sektöründeki Müşteriler ve Acente Çalışanları Üzerine Bir Uygulama”, Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, S.56(4), ss.2962-2978.
59. VAROL, Nuriye (2021), “Sigortacılıkta Dijitalleşme: Sigorta Sektöründeki Müşteriler ve Acente Çalışanları Üzerine Ankara İlinde Bir Uygulama”, Yüksek Lisans Tezi, Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Ankara.
60. WEISBART, Steven (2018), “How Insurance Drives Economic Growth”, Insurance Information Institute, https://www.iii.org/sites/default/files/docs/pdf/insurance-driver-econ-growth-053018.pdf (Erişim Tarihi: 05.03.2024).
61. YAYLA, Şerafettin Okan (2019), “Sigortacılık ve Türkiye'de Sigorta Sektörünün Durumu”, Liberal Düşünce Dergisi, S.24(94), ss.107–125.
62. YURDAKUL, Müberra ve DALKILIÇ, Nilüfer (2016), “Sigortacılık Sektöründe Dijital Çağ”, Sosyal Bilimler Dergisi, S.50, ss.49-67.
63. YÜCEL, Göksel ve ADİLOĞLU, Burcu (2019), “Dijitalleşme - Yapay Zekâ ve Muhasebe Beklentiler”, Muhasebe ve Finans Tarihi Araştırmaları Dergisi, S.17, ss.47-60.
64. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu (14.06.2007 tarih ve 26552 sayılı Resmi Gazete).
65. www.gartner.com (Erişim Tarihi: 05.03.2024).
66. www.tsb.org.tr (Erişim Tarihi: 05.03.2024).