The Effects of New Public Management Paradigm on the Public Personnel Employment Types in Turkish Public Bureaucracy

Abstract

The Turkish public bureaucracy has been under the influence of traditional public administration perceptive for many years. Due to the fact that traditional public administration cannot keep up with the rapidly changing economic, social and political developments, there has been a need to change the Turkish public bureaucracy. The new public management paradigm started to be implemented in our country since the 1980s, and this perceptive has affected the Turkish public bureaucracy as well as all countries. With this paradigm shift, Important reforms were experienced in the Turkish public bureaucracy and in the employment of public personnel, forms of employment have changed drastically.  Besides civil  servant, contracted personnel and temporary personnel applications have come to the fore.

The main subject of the study, the forms of employment in the personnel reform process has also changed with the management perceptive. Factors such as politicization, favoritism, corruption and bribery in public administration have greatly affected the process of formation of forms of employment. The aim of the study is to examine the transition process from traditional management perceptive to management perceptive in Turkish public bureaucracy and the effects of management perceptive on Turkish public bureaucracy in this process. In other words, In other words, it is aimed to analyze the effects of the new public management perceptive on the forms of personnel employment.

Yeni Kamu İşletmeciliği Paradigmasının Türk Kamu Bürokrasisinde Kamu Personeli İstihdam Şekilleri Üzerine Etkileri

Öz

Türk kamu bürokrasisi uzun yıllar geleneksel kamu yönetimi anlayışının etkisinde kalmıştır. Geleneksel kamu yönetimin hızla değişen ekonomik, toplumsal ve siyasal gelişmelere ayak uyduramaması nedeniyle, Türk kamu bürokrasisinde değişikliğe gidilme ihtiyacı ortaya çıkmıştır. Yeni kamu işletmeciliği paradigması ülkemizde 1980’li yıllardan itibaren uygulanmaya başlamış ve bu anlayış bütün ülkeleri olduğu gibi Türk kamu bürokrasisini de etkilemiştir. Bu paradigma değişimiyle, Türk kamu bürokrasisinde ve kamu personel istihdamında önemli reformlar yaşanmış, istihdam şekilleri büyük ölçüde değişmiştir. Memurluğun yanında sözleşmeli personel ve geçici personel uygulamaları büyük ölçüde ön plana çıkmıştır.

Çalışmanın ana konusu olan personel reform sürecinde ortaya çıkan istihdam şekilleri de işletmecilik anlayışıyla birlikte değişmiştir.  Kamu yönetiminde siyasallaşma, kayırmacılık, yolsuzluk ve rüşvet gibi etkenler istihdam şekillerinin oluşması sürecini büyük ölçüde etkilemiştir.  Çalışmanın amacı, Türk kamu bürokrasisinde geleneksel yönetim anlayışından işletmecilik anlayışına geçiş sürecini ve bu süreçte işletmecilik anlayışının Türk kamu bürokrasisine etkilerini incelemektir. Başka bir deyişle, araştırmada yeni kamu işletmeciliği anlayışının personel istihdam şekilleri üzerine yapmış olduğu etkilerin analiz edilmesi amaçlanmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• İşletmeci Anlayış,Kamu Personeli,İstihdam

Kaynakça

1. ACAR, Eray (2016), "Dünyada ve Türkiye’de İdareyi Değişime İten Nedenler", Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, S.20(Afro-Avrasya Özel Sayısı), ss.147-159.
2. AKÇAKAYA, Murat (2016), "Bürokrasi Kuramları ve Türk Kamu Yönetiminde Bürokratik Sorunlar", Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, S.18(3), ss.669-694.
3. AKGÜNER, Tayfun (2001), Kamu Personel Yönetimi, Der Yayınları, İstanbul, 4. Basım.
4. AKGÜNER, Tayfun (2014), Kamu Personel Yönetimi, Der Yayınları, İstanbul, 6. Basım.
5. AL, Hamza (2002), Bilgi Toplumu ve Kamu Yönetiminde Paradigma Değişimi, Bilim Adamı Yayınları, Ankara.
6. ASLAN, Onur Ender (2012), Devlet Bürokrasi ve Kamu Personel Rejimi, İmge Yayınları, Ankara, 2. Baskı.
7. AYDIN, Ahmet Hamdi (2012), Kamu Yönetimine Giriş, Seçkin Yayıncılık, Ankara.
8. AYDIN, Ahmet Hamdi (2015), Türk Kamu Yönetimi, Seçkin Yayıncılık, Ankara.

9. BAŞ, Ümmügül (2009), ‘’Kamu Yönetiminin Temel Sorunları’’, Kamu ve Özel Kesim Yapısı ve İlişkileri (Ed. Tarık Söylemiş), Lisans Yayıncılık, İstanbul.
10. BİLGİÇ, Veysel (2003), "Yeni Kamu Yönetimi Anlayışı", Kamu Yönetiminde Çağdaş Yaklaşımlar (Ed. Asım Balcı, Ahmet Nohutçu, Namık Kemal Öztürk, Bayram Coşkun), Seçkin Yayıncılık, Ankara, ss.25-38.
11. BİLGİN, Kamil Ufuk (2011), "İnsan Kaynakları Yönetimi ve Türk Kamu Personel Sistemi’’, Türkiye’de Kamu Yönetimi ve Kamu Politikaları (Ed. Filiz Kartal), Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayınları, Ankara, ss.221-240.
12. BOZLAĞAN, Recep (2008), ‘’Geleneksel Kamu Yönetimi Yaklaşımı, Yeni Kamu Yönetimi Yaklaşımı ve Yerel Yönetimlere Etkileri’’, Türkiye’de Yerel Yönetimler (Ed. Recep Bozlağan ve Yüksel Demirkaya), Nobel Yayıncılık, Ankara.
13. CAN, Halil- KAVUNCUBAŞI, Şahin- YILDIRIM, Selami (2009), Kamu ve Özel Kesimde İnsan Kaynakları Yönetimi, Siyasal Yayın Dağıtım, Ankara.
14. ÇEVİK, Hasan Hüseyin (2012), Kamu Yönetimi, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2. Baskı.
15. ÇEVİKBAŞ, Rafet (2012), ‘’Yeni Kamu Yönetimi Anlayışı ve Türkiye Uygulamaları’’, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, C.1, S.2, ss.9-32.
16. ERİÇOK, Recep Emre (2011), "Küresel Kriz Sonrasında Kamu Yönetiminde Anlayış Değişimi’’, Küreselleşme ve Kamu Yönetiminde Dönüşüm (Ed. Ahmet Kesik ve Hasan Canpolat), Seçkin Yayıncılık, Ankara, ss.157-172.
17. EROĞLU, Hacer Tuğba (2010), "Yeni Kamu Yönetimi Anlayışının Türk Kamu Personeli Yönetimine Etkisi", Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, S.12, ss.225-233.
18. ERYILMAZ, Bilal (2010), Kamu Yönetimi, Okutman Yayıncılık, Ankara, 3. Baskı.
19. GÖZÜBÜYÜK, A. Şeref (2013), Türkiye’nin Yönetim Yapısı, Turhan Kitabevi, Ankara, 12. Basım.
20. GÜLER, Birgül Ayman (2005), Kamu Personeli, İmge Yayınları, Ankara.
21. GÜLER, Birgül Ayman (2005), Kamu Personeli Sistem ve Yönetim, İmge Kitabevi, Ankara.
22. HUGHES, Owen E. (2014), Kamu İşletmeciliği ve Yönetimi, Bing Bang Yayınları, Ankara.
23. KALAĞAN, Gökhan (2010), Türkiye’de 1980 Sonrası Bürokratik Dönüşüm, Beta Yayıncılık, İstanbul.
24. KAPUCU, Naim (2012), "Sivil Toplumun Kamu Politikalarına Etkin Katılımı: Yeni Kamu İşletmeciliğinden Yönetişime Geçiş ve Devlet- Birey İlişkileri", Yönetişim ve Yönetim Ekseninde Kamu Yönetimi (Ed. Fatma Neval Genç), Ekin Yayıncılık, Bursa, ss.31-47.
25. KAYA, Gazanfer (2015), "Kamudaki Taşeron İşçileri Üzerine Bir Alan Araştırması: Adıyaman Örneği", Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, S.14(55), ss.257-267.
26. KAYAR, Nihat (2010), Kamu Personel Yönetimi, Ekin Yayınları, Bursa, 2. Baskı.
27. KAYAR, Nihat (2011), Kamu Personel Yönetimi, Ekin Yayınları, Bursa, 3.Baskı
28. KAYAR, Nihat (2015), Kamu Personel Yönetimi, Ekin Yayınları, Bursa, 6. Baskı.
29. ÖMÜRGÖNÜLŞEN, Uğur (2014), "Kamu Sektörünün Yönetimi Sorununa Yeni Bir Yaklaşım: Yeni Kamu İşletmeciliği", Çağdaş Kamu Yönetimi-1 (Ed. Muhittin Acar ve Hüseyin Özgür), Nobel Yayıncılık, Ankara, 2. Basım, ss.3-44.
30. ÖZER, Mehmet Akif (2005), Yeni Kamu Yönetimi Teoriden Uygulamaya, Platin Yayınları, Ankara.
31. ÖZKAL SAYAN, İpek ve KÜÇÜK, Aziz (2012), "Türkiye’de Kamu Personeli İstihdamında Dönüşüm: Sağlık Bakanlığı Örneği", Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, S.67(1), ss.171-203.
32. PARLAK, Bekir (2011), Kamu Yönetiminde Yeni Vizyonlar, Alfa Yayıncılık, Bursa, 2. Baskı.
33. PARLAK, Bekir ve SOBACI, Mehmet Zahid (2008), Kamu Yönetimi, Alfa Aktüel Yayınları, Bursa, 2. Baskı.
34. SARAN, Ulvi (2005), "Kamu Yönetiminde Performans Sorunları ve Türk Kamu Personel Rejiminde Gelişmeler", Bilgi Çağında Türk Kamu Yönetiminin Yeniden Yapılandırılması-2 (Ed. Ahmet Nohutçu ve Asım Balcı), Beta Yayıncılık, İstanbul, ss.173-188.
35. SEZEN, Seriye (2003), Türk Kamu Yönetiminde Kurullar: Geleneksel Yapılanmadan Kopuş, TODAİE Yayınları, Ankara.
36. SOBACI, Mehmet Zahid (2014), İdari Reform ve Politika Transferi, Dora Yayıncılık, Bursa, 2. Basım.
37. SÖZEN, Süleyman (2005), Teori ve Uygulamada Yeni Kamu Yönetimi, Seçkin Yayıncılık, Ankara.
38. ŞAHİN, Yusuf (2011), Yönetim Bilimi ve Türk Kamu Yönetimi, Murathan Yayınevi, Trabzon, 3. Baskı.
39. ŞİNİK, Bilal (2011), Türkiye’nin Yönetim Yapısı ve Kamu Personeli Ders Notları, Türkmen Kitabevi, İstanbul.
40. TANER KÖROĞLU, Özlem (2010), "Türkiye’de Personel Yönetiminden İnsan Kaynaklarına Geçişte Esneklik ve Memur Statüsü", Türk İdare Dergisi, S.469, ss.139-164.
41. TDK, http://www.tdk.gov.tr/ (Erişim Tarihi: 21.11.2018).
42. TURAN, Erol (2015), Kamu Yönetiminde Reform, Palet Yayınları, Konya.
43. TURAN, Erol ve ŞAHİN, Mustafa Yaşar (2016), ‘’Yönetim ve Kamu Yönetiminin Genel Nitelikleri’’, Kamu Yönetimi Temel Kavramlar (Ed. Erol Turan), Palet Yayınları, Konya.
44. TUTUM, Cahit (1979), Personel Yönetimi, TODAİE Yayınları, Ankara, 2. Basım.
45. TÜSİAD (1983), Kamu Bürokrasisi, TÜSİAD Yayını, İstanbul.
46. YALÇIN, A. Selçuk (2002), Personel Yönetimi, Beta Yayıncılık, İstanbul, 7. Basım.
47. YERLİ, Emre ve ÇEÇEN, Ekrem (2014), Kamu Yönetimi (Ed. Yasin Çoban), On İki Levha Yayıncılık, İstanbul, 2. Baskı.
48. YILDIZ, Günay (2017), "Kayırmacılık Olgusunun Türk Kamu Yönetimine Yansımaları", Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, S.2, ss.62-76.
49. YILMAZ, Abdullah ve KILAVUZ, Raci (2002), "Türk Kamu Bürokrasisinin İşlemsel Sorunları Üzerine Notlar", Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, S.3(2), ss.17-31.