Öğretmenlerde Bireysel İnovasyon ile Öz Liderlik Arasındaki İlişki

Öz

Liderlik olgusunun temelinde birey (lider) olduğu gibi, inovasyon olgusunun temelinde de yine birey (girişimci) yer almaktadır. Liderlik kavramının tüm yönleriyle gerçekleşmesi için öncelikli olarak öz liderliğin gerçekleştirilmesi gerekir. Benzer şekilde inovasyon olgusunun beklenen mucizeyi gerçekleştirebilmesi için bireysel inovasyon gereklidir. Bu araştırmanın amacı öğretmenlerin bireysel inovasyon ve öz liderlik düzeyleri arasındaki ilişkisinin belirlenmesidir. Araştırma Ankara ili Yenimahalle ilçesi ortaöğretim kurumlarında 2018-2019 eğitim öğretim yılında görev yapan öğretmenlerden tabakalı örneklem alınarak uygulanmıştır. Örneklemde yer alan katılımcılara Öz Liderlik Ölçeği ve Bireysel İnovasyon Ölçeği uygulanarak veri toplanmıştır. Veri toplama sürecinde içerik ile uyumlu olarak inovasyon gerçekleştirilmiş, veri toplama aracı çevrimiçi ortamda uygulanmıştır. Çalışma sonucunda katılımcıların öz liderlik ve bireysel inovasyon düzeyleri yüksek olarak belirlenmiştir. Ayrıca bireysel inovasyon ile öz liderlik arasında pozitif yönlü, anlamlı ve yüksek bir ilişki tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Öz Liderlik,Bireysel İnovasyon,Öğretmen

The Relationship Between Individual Innovation and Self Leadership in Teachers

Abstract

The individual (entrepreneur) is at the core of the phenomenon of innovation as well as the individual (the leader) at the basis of the phenomenon of leadership. In order to realize all aspects of the concept of leadership, first of all, self-leadership must be realized. Similarly, individual innovation is necessary for the phenomenon of innovation to achieve the expected miracle. The aim of this study is to determine the relationship between individual innovation and self-leadership levels of teachers. The research was carried out in the high schools of Yenimahalle district of Ankara in the 2018-2019 academic year. Data were collected by the Self-Leadership Scale and Individual Innovation Scale to the participants in the sample. In the data collection process, innovation was carried out in accordance with the content and the data collection tool was implemented online. As a result of the study, the participants' self-leadership and individual innovation levels were found to be high. In addition, there is a positive, significant and high correlation between individual innovation and self-leadership.

Keywords

• Self Leadership,Individual Innovation,Teacher

Kaynakça

1. AKSAY, Kadir (2011), “Yenilikçilik Kültürünün Örgütsel Yenilikçilik Üzerine Etkisi: Konya Ilinde Faaliyet Gösteren Özel Hastanelerde Bir Uygulama”, Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
2. AMABİLE, Teresa (1996), “The Motivation for Creativity in Organizations”, E-Article, http://www.hbs.edu/faculty/Pages/item.aspx?num=13674 (Erişim Tarihi: 03.11.2017).
3. AMABİLE, Teresa, CONTİ, Regina, COON, Heather, LAZENBY, Jeffrey ve HERRON, Michael (1996), “Assessing The Work Environment for Creativity”, The Academy of Management Journal, S.39(5), ss.1154-1184.
4. ANDERSON, Joe ve PRUSSA, Gregory (1997), “The Self-Leadership Questionnaire: Preliminary Assessment of Construct Validity”, The Journal of Leadership Studies, S.4, ss.119-143.
5. BALCI, Ali (2011), Sosyal Bilimlerde Araştırma: Yöntem, Teknik ve Ilkeler, Pegem Yayıncılık, Ankara.
6. BASILGAN, Müslüm (2011), “Ekonomik Gelişmenin Yaratıcı Yıkımı: Schumpeteryan Girişimci”, Amme İdaresi Dergisi, S.44(3), ss.27-56.
7. BİTMİŞ, Gökhan, SÖKMEN, Alptekin ve TURGUT, Hakan (2013), “Psikolojik Dayanıklılığın Tükenmişlik Üzerine Etkisi: Örgütsel Öz Değerlendirmenin Aracılık Rolü”, Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, S.15(2), ss.27-40.
8. BÜLBÜL, Tuncer (2012), “Developing a Scale for Innovation Management at Schools: a Study of Validity And Reliability”, Educational Sciences: Theory & Practice, S.12(1), ss.168-174.

9. BÜYÜKÖZTÜRK, Şener (2011), Sosyal Bilimler Için Veri Analizi El Kitabı: İstatistik, Araştırma Deseni, SPSS Uygulamaları ve Yorum, Pegem Akademi Yayınları, Ankara, 14.Baskı.
10. ÇATALOĞLU, Erdat ve ATEŞKAN, Armağan (2014), “Use of QR Codes in Education With Examples”, Elementary Education Online, S.13(1), ss.5-14.
11. ÇUHADAR, Cem, BÜLBÜL, Tuncer ve ILGAZ, Gökhan (2013), “Exploring of The Relationship Between Individual Innovativeness And Techno-Pedagogical Education Competencies of Pre-Service Teachers”, Elementary Education Online, S.12(3), ss.797‐807.
12. DAMANPOUR, Fariborz, ARAVİND, Deepa (2011), “Managerial Innovation: Conceptions, Processes, And Antecedents”, Management And Organization Review, S.8(2), ss.423-454.
13. DRUCKER, Peter (1985), İnovasyon ve Girişimcilik: Uygulama ve İlkeler (Çev. İlker Gülfidan), Optimist Yayınları, İstanbul.
14. ERDOĞAN, İrfan (2012), Eğitimde Değişim Yönetimi, Pegem Akademi Yayınları, Ankara.
15. FULLAN, Michael (2005), “The Meaning of Educational Change: A Quarter of A Century of Learning”, The Roots of Educational Change (Ed. A. Liberman), Springer, Netherlands, ss.202-216.
16. GÜMÜŞLÜOĞLU, Lal ve İLSEV Arzu (2009). “Transformational leadership, creativity, and organizational innovation” Journal of Business Research S. 62, ss 461-473
17. GÜRKAN, Gülay ve DEMİRALAY, Tülay (2017), “Bireysel Yenilikçiliğin Çalışanın Yenilikçi Davranışı Üzerindeki Etkisinde Içsel Motivasyonun Aracılık Etkisi”, Journal of Entrepreneurship And Innovation Management, S.6(1), ss.65-90.
18. HOUGHTON, Jeffery ve NECK, Cristopher (2002), “The Revised Self-Leadership Questionnaire: Testing A Hierarchical Factor Structure for Self-Leadership”, Journal of Managerial Psychology, S.17, ss.672-691.
19. KILIÇER, Kerem ve ODABAŞI, Hatice (2010), “Bireysel Yenilikçilik Ölçeği (BYÖ): Türkçeye Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, S.38, ss.150-164.
20. KURTİPEK, Serkan ve GÜNGÖR, Nuri Berk (2019), “Individual Innovation: A Research on Sports Manager Candidates”, Journal of Education and Learning, S.8(1), ss.264-272.
21. LADKİN, Donna (2010), Rethinking Leadership: A New Look at Old Leadership Questions, Edward Elgar Publishing Limited, Cheltenham.
22. SAMÚEL, Lefever, MICHAEL, Dal ve ÁSRÚN, Matthíasdóttir (2007), “Online Data Collection in Academic Research: Advantages And Limitations”, British Journal of Educational Technology, S.38(4), ss.574–582.
23. MANZ, Charles (1983), The Art of Self-Leadership: Strategies for Personal Effectiveness in Your Life And Work, Prentice-Hall, New Jersey.
24. MANZ, Charles (1986), “Self-Leadership: Toward An Expanded Theory of Self-Influence Processes in Organizations”, Academy of Management Review, S.11, ss.585-600.
25. MANZ, Charles C. ve SIMS, Henry P. (1980), “Self-Management as A Substitute for Leadership: A Social Learning Perspective”, Academy of Management Review, S.5, ss.361-367.
26. MARKHAM, Steve E. ve MARKHAM, Ina S. (1995), “Self-Management And Self-Leadership Reexamined: A Levels of Analysis Perspective”, Leadership Quarterly, S.6, ss.343-359.
27. OSLO KILAVUZU (2005), “Yenilik Verilerinin Toplanması ve Yorumlanması İçin Veriler”, E-Klavuz, http://www.tubitak.gov.tr/tubitak_content_files/BTYPD/kilavuzlar/Oslo_3_TR.pdf (Erişim Tarihi: 03.11.2017).
28. ÖZDEMİR, Murat (2018), Eğitim Yönetimi: Alanın Temelleri ve Çağdaş Yönelimler, Anı Yayıncılık, Ankara.
29. SCHUMPETER, Joseph A. (1934), The Theory of Economics Development, Oxford University Press, UK.
30. SCHUMPETER, Joseph A. (1947), “The Creative Response in Economic History”, The Journal of Economic History, S.12(2), ss.149-160.
31. SCOTT, Susanne G. ve BRUCE, Reginald A. (1994), “Determinants of Innovatıve Behavior: A Path Model of Individual Innovatıon in The Workplace”, Academy of ManagemenI loumal, S.37(3), ss.580-607.
32. SWEEZY, Paul (1943), “Professor Schumpeter’s Theory of Innovation”, The Review of Economic Statistics, S.25(1), ss.93-96.
33. TDK - TÜRK DİL KURUMU (2017), Büyük Türkçe Sözlük: Güncel Türkçe Sözlük, TDK Yayınları, Ankara, http://tdkterim.gov.tr/bts/ (Erişim Tarihi: 03.11.2017).
34. VAN DE VEN, Andrev H. ve POOLE, M. Scott (1995), “Explaining Development And Change in Organizations”, Academy of Management Review, S.20(3), ss.510-540.
35. WOODMAN, Richard W., SAWYER, John E. ve GRIFFIN, Ricky W. (1993), “Toward A Theory of Organizational Creativity”, The Academy of Management Review, S.18(2), ss.293-321.
36. YENICE, Nilgün ve YAVAŞOĞLU, Neslihan (2018), “Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının Bireysel Yenilikçilik Düzeyleri İle Bireysel Yaratıcılıkları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi”, Eğitimde Kuram ve Uygulama, S.14(2), ss.107-128.
37. YUKL, Gary (2010), Leadership in Organizations, Pearson Education, New Jersey, 7.Baskı.