Some Determinations Regarding Agile Management: A Periodic Analysis within the Scope of Reports Prepared in the Software Industry

Abstract

VUCA is an acronym term that expresses the today’s truths that would not lead to carry us to tomorrow, it seems to have a future that will bring many paradigm changes in business life. In order to get out of the VUCA environment by transforming for the interests of the organization to the maximum benefit, it is considered that management and business methods should evolve into an “agile” approach. Agile approach, it is a set of proactive actions that include the capability to adapt to all kinds of changes in the external environment. To be agile means being able to read and make sense of all kinds of uncertainties in the external environment at any time and in an effort to increase our reflex ability that will reduce the reaction speed to zero. The “Annual State of Agile Report”, which is published devotedly every year, is a series of studies and reports based on past knowledge that offers the opportunity to understand the experiences of practitioners directly by addressing many issues related to agile management. In this study, the responses given by the participants who have experienced agile transformation over the years were examined, reinterpreting the business and commerce understanding of the next period with the value concepts, an agile transformation process model based on “customer experience” was created. The model proposal in the study is considered to draw attention to the major points that businesses who want to adopt the agile approach and transformation process and to be a guide that recommends the establishment of the necessary conditions for the effective conclusion of the process.

Keywords

• Agile Management
• Agile Approach
• Agile Culture
• Annual State of Agile Report
• VUCA

Çevik Yönetime Dair Bazı Tespitler: Yazılım Sektöründe Hazırlanan Raporlar Kapsamında Dönemsel Bir Analiz

Öz

VUCA (Volatility Uncertainty Complexity Ambiguity), bizi bugünlere getiren doğruların yarına götürmeyeceğini ifade eden bir akronim terim olmakla birlikte, VUCA ortamı iş hayatında birçok paradigma değişikliğini getirecek bir geleceğe gebe görünmektedir. VUCA ortamından organizasyonun çıkarlarını maksimum faydaya dönüştürerek çıkmak için yönetim ve iş yapma biçimlerinin “çevik” bir yaklaşıma evrilmesi gerekliliği düşünülmektedir. Çevik yaklaşım dış ortamdaki her türlü değişikliğe adapte olabilecek yetkinliği içinde barındıran proaktif eylemler bütünüdür. Çevik olabilmek; dış ortamdaki her türlü belirsizliği her an okuyabilme, anlamlandırabilme gayreti ile reaksiyon hızını sıfıra indirecek refleks yeteneğimizi artırabilme çabası içinde olmak demektir. Her sene özveri ile yayınlanan “Yıllık Çevik Durum Raporu (Annual State of Agile Report)” çevik yönetim ile alakalı birçok konuyu ele alarak doğrudan uygulayıcıların tecrübelerini anlama fırsatı sunan, geçmişe dayalı bilgi birikimli çalışmalar ve raporlar silsilesidir. Bu çalışmada, çevik dönüşüm tecrübesi yaşamış katılımcıların yıllar içerisinde verdiği yanıtlar incelenmiş, gelecek dönemin iş ve ticaret anlayışının değer kavramları ile yeniden yorumlanarak “müşteri deneyimi” merkezli bir çevik dönüşüm süreci modeli oluşturulmuştur. Çalışmadaki model önerisi çevik yaklaşım ve dönüşüm sürecini benimsemek isteyen işletmelerin karşılaşabilecekleri majör noktalara dikkat çekmek ve sürecin etkin bir şekilde sonuçlanması için gerekli koşulların tesis edilmesini tavsiye eden bir rehber niteliğinde olduğu düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Çevik Yönetim
• Çevik Yaklaşım
• Çevik Kültür
• Yıllık Çevik Durum Raporu
• VUCA

Kaynakça

1. AGHINA, Wouter, SMET, Aaron De ve WEERDA, Kirsten (2015), “Agility: It Rhymes with Stability” McKinsey Quarterly, S.2015(December), ss.1-12, https://www.mckinsey.com/business-functions/organization/our-insights/agility-it-rhymes-with-stability (Erişim Tarihi: 01.05.2021).
2. AGILEALLIANCE (2021), “The Agile Manifesto”, Agile Alliance (E-Article), https://www.agilealliance.org/agile101/the-agile-manifesto/ (Erişim Tarihi: 01.12.2020).
3. AKÇAY, Abdülkadir (2019), “İş Motivasyon Araçlarının ve Eğitim-Geliştirme Faaliyetlerinin Çalışanların İş Üretkenliğine Etkisi”, Doktora Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta.
4. ARSOY, Aylin Poroy, ARABACI, Özer ve ÇİFTÇİOĞLU, Aydem (2012), “Corporate Social Responsibility And Financial Performance Relationship: The Case of Turkey”, Muhasebe ve Finansman Dergisi, S.14, ss.159-176.
5. AY, Canan ve ECEVİT, Zümrüt (2005), “Çevre Bilinçli Tüketiciler”, Akdeniz Üniversitesi İİBF Dergisi, S.10, ss.238-263.
6. BAL, Barış (2020), “ACM Agile’ın Yönetici Ortağı İle İş Dünyasını Çevik Dönüşüm Uygulamalarıyla Geleceğe Hazırlamak Üzerine”, Harvard Business Review Türkiye, https://hbrturkiye.com/dergi/acm-agile-in-yonetici-ortagi-ile-is-dunyasini-cevik-donusum-uygulamalariyla-gelecege-hazirlamak-uzerine (Erişim Tarihi: 02.11.2020).
7. BARBER, Herbert F. (1992), "Developing Strategic Leadership: The US Army War College Experience", Journal of Management Development, S.11(6), ss.4-12.
8. ÇİÇEKLİOĞLU, Hüseyin (2020), “Örgütsel Değişim ve Değişim Yönetimi”, Örgütsel Davranış (Ed. İsmail Bakan), Beta Yayınları, İstanbul, https://www.academia.edu/44592337/B%C3%96L%C3%9CM_22_%C3%96RG%C3%9CTSEL_DE%C4%9E%C4%B0%C5%9E%C4%B0M_VE_DE%C4%9E%C4%B0%C5%9E%C4%B0M_Y%C3%96NET%C4%B0M%C4%B0 (Erişim Tarihi: 02.11.2020).

9. DEMİR, Rıza ve TÜRKMEN, Erman (2014), “Çalışanların Kurumsal Sosyal Sorumluluk Algılarının Örgüte Bağlılıkları Üzerindeki Etkisinin İncelenmesine Yönelik Bir Araştırma”, Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, S.6(2), ss.47-59.
10. DEVOR, Richard, GRAVES, Robert ve MILLS, John J. (1997), “Agile Manufacturing Research: Accomplishments and Opportunities”, IIE Transaction, S.29, ss.813-823.
11. DÜZGÜN, Ayşegül (2020), “Y ve Z Kuşaklarının İş Hayatından Beklentilerinin Karşılaştırılması”, Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, S.13(1), ss.218-241.
12. ERBAŞLAR, Gazanfer (2012), “Yeşil Pazarlama”, Mesleki Bilimler Dergisi, S.1(2), ss.94-101.
13. EROL, Fuat (2017), “Bir Etik Tüketim Aracı Olarak Adil Ticaret”, Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, S.19(2), ss.143-154.
14. FINDSRUD, Rolf (2020), “An Agile Approach to Service Innovation: Creating Valuable Service Innovation with Agile Resource Integration”, Journal of Creating Value, S.6(2), ss.190–207.
15. FLORA, Harleen K., CHANDE, Swati V. ve WANG, Xiaofeng (2014), “Adopting an Agile Approach for the Development of Mobile Applications”, International Journal of Computer Applications, S.94(17) ss.43-50.
16. GABLAS, Branislav, RUZICKY, Eugen ve ONDROUCHOVA, Martina (2018), “The Change in Management Style during then Course of a Project from the Classical to the Agile Approach”, Journal of Competitiveness, S.10(4), ss.38–53.
17. JAVANMARD, Mahdi ve ALIAN, Maryam (2015), “Comparison Between Agile And Traditional Software Development Methodologies”, Cumhuriyet Üniversitesi Fen Fakültesi Fen Bilimleri Dergisi (CFD), S.36(3. Özel Sayı), ss.1300-1949.
18. KARDEŞ, İlke (2011), “Markaların Çevre Dostu Uygulamalarının Tüketicinin Marka Tercihi Üzerindeki Etkisi”, Ege Akademik Bakış Dergisi, S.11(1), ss.165-177.
19. KOÇ, Murat, ÖZBAY, Meltem, KOÇAK, Gizem ve ÖZEN, Muhammet Tuğrul (2020), Yönetim Perspektifinden Pandemi Dönemi Üzerine Düşünceler, Karahan Kitabevi, Adana.
20. KÖSEOĞLU, Erhan (2019), “Organizasyonları Yönetmek: Çevik Bir Şirket Olmak Neden Bu Kadar Zor?”, Harvard Business Review Türkiye, https://hbrturkiye.com/blog/cevik-bir-sirket-olmak-neden-bu-kadar-zor (Erişim Tarihi: 02.11.2020).
21. KÜLTER DEMİRGÜNEŞ, Banu (2015), “Sosyal Sorumluluk Projelerine Yönelik Tutumun, Satın Alma Davranışı ve Satın Alma Niyeti Üzerindeki Etkisi”, Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, S.33(3), ss.47-74.
22. SLADEK, Sarah ve GRABINGER, Alyx (2016), Gen Z: The First Generation of The 21st Century Has Arrived!, XYZ University Publisher, Virginia (USA), https://www.xyzuniversity.com/wp-content/uploads/2018/08/GenZ_Final-dl1.pdf (Erişim Tarihi: 02.11.2020).
23. STATEOFAGILE (2020), “Annual State of Agile Report for 2015”, E-Report, https://stateofagile.com (Erişim Tarihi: 02.11.2020).
24. STATEOFAGILE (2020), “Annual State of Agile Report for 2016”, E-Report, https://stateofagile.com (Erişim Tarihi: 02.11.2020).
25. STATEOFAGILE (2020), “Annual State of Agile Report for 2017”, E-Report, https://stateofagile.com (Erişim Tarihi: 02.11.2020).
26. STATEOFAGILE (2020), “Annual State of Agile Report for 2018”, E-Report, https://stateofagile.com (Erişim Tarihi: 02.11.2020).
27. STATEOFAGILE (2020), “Annual State of Agile Report for 2019”, E-Report, https://stateofagile.com (Erişim Tarihi: 02.11.2020).
28. STATEOFAGILE (2020), “Annual State of Agile Report for 2020”, E-Report, https://stateofagile.com (Erişim Tarihi: 02.11.2020).
29. STATEOFAGILE (2020), Stateofagile Corporate Website, https://stateofagile.com (Erişim Tarihi: 15.11.2020).
30. TANOĞLU, İsmail Murat (2018), “Çevik Üretim ve Bir Uygulama Çalışması”, Yüksek Lisans Tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
31. VARGO, Stephen L. ve LUSCH, Robert F. (2017), “Service-Dominant Logic 2025”, International Journal of Research in Marketing, S.34(1), ss.46-67.
32. WANG, Qian, DOU, Junsheng ve JIA, Shenghua (2016), “A Meta-Analytic Review of Corporate Social Responsibility And Corporate Financial Performance: The Moderating Effect of Contextual Factors”, Business & Society, S.55(8), ss.1083-1121.
33. WYSOCKI, Robert K. (2014), Effective Project Management: Traditional, Agile, Extreme, Wiley Publishing Inc., Indianapolis, 5th Edition.
34. YAPAR, Tayfun (2015), “Motivasyonun İş Verimliliği Üzerine Etkisi”, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
35. YILMAZ, Birkan (2016), “Personel Memnuniyetinin İş Verimliliği Üzerine Etkisi”, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
36. YUSUF, Gör ve TEKİN, Bilgehan (2018), “Kurumsal Sosyal Sorumluluk Kavramının Karlılık ile İlişkisi Üzerine Bir Çalışma: Bist 100 Örneği”, Sosyal Araştırmalar ve Davranış Bilimleri Dergisi, S.4(5), ss.18-30.