TR
EN
Vekâlet Teorisinde Fırsatçılık Kavramı ve Oyun Teorisi Arasındaki İlişki
Öz
Vekâlet Teorisi ve Oyun Teorisinde ifade edildiği şekilde, finansal etkileşim içerisinde bulunan taraflar arasındaki asimetrik bilgi; avantajlı tarafın, bu avantajı kullanarak çıkar mücadelesi vermesine ve bunun sonucunda fırsatçı eğilimlerde bulunmasına sebep olmaktadır. Vekâlet teorisinin temel varsayımlarından olan ve sınırlı rasyonellik ilkesi çerçevesinde içsel bir değişken olarak görülen fırsatçılık kavramı, bireysel çıkarların sözleşmenin karşı tarafı aleyhinde gözetilerek ve genellikle sözleşmede bulunan boşlukları kullanarak ortaya çıkmaktadır. Bu durum asil-vekil arasında bir güven ve belirsizlik sorununa yol açmakta; bunun yanı sıra görevi kötüye kullanma, dolandırıcılık gibi hileli davranışlar neticesinde piyasa mekanizmasını etkileyebilmektedir. Bu çalışmada fırsatçılık kavramı, temel mikro iktisadi analiz yöntemlerinden vekâlet teorisi ve oyun teorisi perspektifinde incelenmiş; yapılan ilişkilendirmeler doğrultusunda öneriler sunulmuştur. Yapılan çalışma ile vekâlet fırsatçılığının oyun teorisi çerçevesinde açıklanabildiği görülmüştür. Literatürde henüz bu iki teoriyi birlikte inceleyen bir ölçek bulunmamaktadır. Ancak çeşitli sektörlerde ortaya çıkan vekâlet fırsatçılığı sorunlarının oyun teorisi ile çözümlenebileceği sonucuna ulaşılmıştır. Analiz araçları ve modelleme alt yapısı ile oyun teorisinin farklı senaryoların olası sonuçlarını karşılaştırarak optimal stratejileri belirleme fırsatı tanıması, vekalet fırsatçılığı perspektifinden yönetici ve stratejistleri önemli derecede öngörü sağlayabilecektir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- ABDEL-RAOUF, Osama, ELSISY, Mohamed A. ve KELASH, Eslam Fathy Saber (2020), “Survey of Game Theory Applications in Electrical Power Micro-Grid Systems”, International Journal of Computer Applications, S.177(37), ss.25-34.
- AKERLOF, George A. (1970), “The Market for “Lemons”: Quality Unvertainty and the Market Mechanism”, The Quarterly Journal of Economics, S.84(3), ss.488-500.
- ATAMAN, Göksel (2009), İşletme Yönetimi, Türkmen Kitabevi, İstanbul, 3. Baskı.
- BABACAN, Muazzez ve ERİŞ, Engin Deniz (2006), “Pazarlamada Vekâlet Teorisi ve Kavramsal Bir Model Geliştirme”, Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, S.24(1), ss.89-110.
- BAKER, Rose M. (2019), “The Agency of the Principal–Agent Relationship: An Opportunity for HRD”, Advances in Developing Human Resources, S.21(3), ss.303-318.
- BHUIYAN, Bellal Ahmed (2016), “An Overview of Game Theory and Some Applications”, Philosophy and Progress, S.59(1-2), ss.111-128.
- BONAU, Sarah (2017), “A Case for Behavioural Game Theory”, Journal of Game Theory, S.6(1), ss.7-14.
- COLMAN, Andrew M. (2016), Game Theory And Experimental Games: The Study Of Strategic Interaction, Elsevier Publisher, Amsterdam.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
İşletme
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
2 Eylül 2021
Gönderilme Tarihi
5 Temmuz 2021
Kabul Tarihi
23 Ağustos 2021
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2021 Cilt: 4 Sayı: 2
APA
Arslan, B., & Çetin, E. (2021). Vekâlet Teorisinde Fırsatçılık Kavramı ve Oyun Teorisi Arasındaki İlişki. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 4(2), 439-454. https://doi.org/10.33712/mana.962926
Cited By
KARAR VERME SÜRECİNDEKİ RASYONELLİK ÜZERİNE DİSİPLİNLER ARASI BİR DERLEME
İktisat İşletme ve Uluslararası İlişkiler Dergisi
https://doi.org/10.58654/jebi.1312072Kurumsal Yönetimin Geleceği: Sürdürülebilirlik ve ESG Perspektifinden Kavramsal Bir Değerlendirme
Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi
https://doi.org/10.63556/tisej.2026.1699Game Theory and Strategic Management: Navigating the Usefulness of Game-Theoretic Tools in a Dynamic Corporate Environment
Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi
https://doi.org/10.33712/mana.1436608
