Instructor and Diver Profile in SCUBA Diving: An Example of İzmir Province

Öz

Scuba diving, despite becoming an increasingly prevalent activity, entails potential risks of injury or death if necessary precautions are not taken. In this study, the aim is to determine the profile of instructors and divers engaged in scuba diving activities in the İzmir Province. The average dive durations of instructors and divers, the problems and hazards encountered during dives, their participation in seminars and courses, and the adequacy of diving centers have been investigated. The fieldwork was conducted in 2017 in İzmir with 30 instructors and 30 divers through face-to-face surveys and in-depth interviews. The collected data were primarily subjected to descriptive statistical analysis. When evaluating the socio-demographic characteristics of instructors and divers, the average ages of instructors were determined to be 42.1±1.32, and divers were 23.5±0.6. While 93.7% of instructors were male, 6.7% were female, and 86.7% of divers were male, with 13.3% being female. It was reported that there were no issues related to dive safety, and compliance with existing laws, regulations, and instructions was observed. However, inspections conducted by federations and relevant law enforcement were reported as insufficient. Considering the subjective nature of survey studies, it is essential to support such research with future fieldwork.

Anahtar Kelimeler

• SCUBA diving
• Diving training
• Instructor profile
• Diver profile
• Izmir

Donanımlı Dalışlarda Eğitmen ve Dalıcı Profili: İzmir İli Örneği

Öz

Donanımlı dalış, her geçen gün daha da yaygınlaşan bir aktivite olmasına rağmen, gerekli tedbirler alınmadığı takdirde yaralanma veya ölüme neden olabilecek potansiyel riskleri içermektedir. Bu çalışmada İzmir İl’inde donanımlı dalış faaliyetlerinde bulunan eğitmen ve dalgıç profilinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Eğitmenlerin ve dalgıçların ortalama dalış süreleri, dalış sırasında karşılaştıkları sorunlar ve tehlikeler, seminer ve kurslara katılımları ve dalış merkezlerinin yeterliliği araştırılmıştır. Saha çalışması 2017 yılında İzmir ilinde 30 eğitmen ve 30 dalıcı ile yüz yüze anket ve derinlemesine görüşme yoluyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada elde veriler öncelikle tanımlayıcı istatistiki değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Eğitmenler ve dalıcıların sosyo-demografik özellikleri değerlendirildiğinde eğitmenlerin yaş ortalamalarının (±SE/SH?) 42,1±1,32, dalıcıların ise 23,5±0,6 olduğu belirlenmiştir. Eğitmenlerin %93,7 erkek, %6,7’si kadınlardan oluşurken dalıcıların %86,7 erkek, %13,3’ü kadındır. Dalış güvenliği açısından herhangi bir sorunla karşılaşılmadığı, mevcut yasa yönetmelik ve talimatlara uyulduğu fakat federasyon ve ilgili kolluk kuvvetlerince yapılan denetimlerin yetersiz olduğu bildirilmiştir. Anket çalışmalarının sübjektif olabileceği göz önünde bulundurularak bu tür çalışmalar ileride yapılacak saha çalışmaları ile desteklenmesi gerekmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Donanımlı dalış
• Dalış eğitimi
• Eğitmen profili
• Dalıcı profili
• İzmir

Kaynakça

1. Acott C. A. (1999). Brief history of diving and decompression illness. SPUMS 1999 June; 29(2), 98-109.
2. Adolfson, J., & Berghage, T. (1974). Perception and performance under water. John Wiley & Sons.
3. Aktaş, Ş. (2005). Yüksek basınçla ilişkili patolojilere yaklaşım. Yoğun Bakım Dergisi, 5(4), 208-220.
4. Aktaş, Ş. (Ed.) (2019). Eğitmenler için dalış sağlığı. Türk Deniz Araştırmaları Vakfı (TÜDAV).
5. Alkan, S., & Karadurmuş, U. (2023). Risk assessment of natural and other hazard factors on drowning incidents in Turkey. Natural Hazards, 118, 2459-2475. https://doi.org/10.1007/s11069-023-06095-7
6. Anonim. (2008). Türkiye Sualtı Sporları Federasyonu Donanımlı Dalış Yönetmeliği. T. C. Resmi Gazete, 26993, https://www.mevzuat.gov.tr/File/GeneratePdf?mevzuatNo=12415&mevzuatTur=KurumVeKurulusYonetmeligi&mevzuatTertip=5 (Erişim Tarihi: 10.09.2023)
7. Buzzacott, P., & Denoble, P. (2019). DAN annual diving report 2018 edition: A report on 2016 diving fatalities, injuries, and incidents. Divers Alert Network.
8. Çulha, O., & Gönül, E. (2019). Su altı dalış motivasyonu: demografik ve deneyimsel özellikler bakımından değerlendirilmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(4), 1271-1304.

9. Doğru, H., Çelik, B., & Yılmaz, B. (2019). Dalış turizmi emniyeti: risk faktörleri ve çözüm önerileri. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 30(3), 185-197.
10. Düzbastılar, F. O., & Düzbastılar, M. K. (2007). Dalma tekniği. Ege Üniversitesi Basımevi.
11. Edmonds, C., Lowry, C., Pennefather, J., & Walker, R. (1975). History of diving. In Edmonds, C., Lowry, C., Pennefather, J., & Walker, R. (Eds.), Diving and subaquatic medicine (pp. 1-10). CRC Press. https://doi.org/10.1201/b15307
12. Eren, E., Yildirim, H. M., & Adak, B. (2020). Dalış turizmine katılanların destinasyon imajı algılarının belirlenmesine yönelik bir araştırma: Çanakkale örneği. Sivas Interdisipliner Turizm Araştırmaları Dergisi, 3(2), 26-35.
13. Ivanova, I. (2004). Recreational Scuba Diving in British Columbia: Survey Report. The Dive Industry Association of British Columbia. British Columbia, Canada.
14. Karadurmuş, U., & Aydın, M. (2023). Sustainability of the hookah diving fishery in Turkey. Journal of Fisheries, 11, 113205. https://doi.org/10.17017/j.fish.535
15. Kassambara, A. (2021). Rstatix: Pipe-friendly framework for basic statistical tests. R Package Version 0.7.0. https://cran.r-project.org/web/packages/rstatix/index.html
16. Koca, E. (2015). Türkiye’de gerçekleşmiş dalış kazaları analizi. [Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Üniversitesi].
17. Komdeur, P., Wingelaar, T. T., & Van Hulst, R. A. (2021). A survey on the health status of Dutch scuba diving instructors. Diving And Hyperbaric Medicine, 51(1), 18-24. https://doi.org/10.28920/dhm51.1.18-24
18. Lynch, J. H., & Bove, A. A. (2009). Diving medicine: a review of current evidence. The Journal of the American Board of Family Medicine, 22(4), 399-407. https://doi.org/10.3122/jabfm.2009.04.080099
19. Mellen, M. (2021). Scuba diving & its environmental sustainability: open water certifications, new diver training & influencing factors for dive centre management. Kajaani University of Applied Sciences. Kajaani, Finland.
20. Millar, I. L., & Mouldey, P. G. (2008). Compressed breathing air–the potential for evil from within. Diving Hyperbaric Medicine, 38(2), 145-151.
21. Musa, G., Seng, W. T., Thirumoorthi, Musa, G., Seng, W. T., Thirumoorthi, T., & Abessi, M. (2011). The influence of scuba divers’ personality, experience, and demographic profile on their underwater behavior. Tourism in Marine Environments, 7(1), 1-14.
22. Olgaç, T. (2022). Dalış faaliyetinde risk faktörleri ve alınabilecek emniyet tedbirleri üzerine nitel bir araştırma. Research in Sport Education and Sciences, 24(3), 73-80.
23. PADI (Professional Association of Diving Instructors). (2021). 2021 Worldwide Corporate Statistics: Data for 2015-2020. https://www.padi.com/sites/default/files/documents/2021-02/2021%20PADI%20Worldwide%20Statistics.pdf (Erişim Tarihi: 10.09.2023)
24. Paulev, P. (1965). Decompression sickness following repeated breath-hold dives. Journal of Applied Physiology, 20(5), 1028-1031. https://doi.org/10.1152/jappl.1965.20.5.1028
25. Ranapurwala, S. I., Wing, S., Poole, C., Kucera, K. L., Marshall, S. W., & Denoble, P. J. (2017). Mishaps and unsafe conditions in recreational scuba diving and pre-dive checklist use: A prospective cohort study. Injury Epidemiology, 4(1), 16. https://doi.org/10.1186/s40621-017-0113-z
26. Tillmans, F. (Ed.) (2020). DAN annual diving report 2020 edition: A report on 2018 diving fatalities, injuries, and incidents. Divers Alert Network.
27. TSSF (Türkiye Sualtı Sporları Federasyonu). (2007). 1 yıldız dalıcı eğitimi el kitabı. Saner Matbaacılık.
28. Vann, R. D., Butler, F. K., Mitchell, S. J., & Moon, R. E. (2011). Decompression illness. Lancet, 377(9760), 153–164. https://doi.org/10.1016/s0140-6736(10)61085-9