Children's Participation in the Local Governments: Children's Assembly in Kağıthane

Öz

Within the scope of this study, the conceptual framework is formed by taking the relationship between local governments and child participation into consideration. The integrity and consistency of the issue is aimed to be improved by a field research including interviews with three sub-groups in the sample composed of the members of the Municipal Assembly, Child Council, and non-member children within the borders of the municipality of Istanbul Kağıthane.  Children, who participated in the interviews, were provided with an internal perspective on their own subjective world with the help of empowerment initiatives provided by local authority and right to speak. Interviews has been conducted with the Children's Assembly of Kağıthane and the role of the child assembly in local government has been examined.  In the research, it has been concluded that children could not fully define the children's assembly and that children's rights awareness in local governments was not fully realized. In order to protect and promote children's rights and to learn their rights, children's parliament should be introduced and children should play a more active role. At this point, education programs should be organized in schools. In this context, child council practices should be supported by taking into consideration the wishes of children. Children should be educated in the creation and adoption of urban culture by providing trainings, and children should be encouraged to have a say in the city they live in.

Anahtar Kelimeler

• Participation,Municipality,Kağıthane Municipality,Child Assembly,Local Democracy

Yerel Yönetimlerde Çocuk Katılımı: Kâğıthane Çocuk Meclisi Örneği

Öz

Bu çalışmada yerel yönetimler ve katılım ilişkisi ele alınarak kavramsal çerçeve oluşturulmakta ve bir örnek-olay incelemesi olarak İstanbul Kâğıthane İlçe Belediyesi sınırlarında, “Kent Konseyi Çocuk Meclisi Başkanı-Çocuk Meclisi üyeleri-üye olmayan çocuklardan oluşan örneklemdeki” üç alt-grupla mülakatları içeren alan araştırmasıyla, konunun bütünlüğü ve tutarlılığı geliştirilmeye çalışılmaktadır. Çalışma çocukların hayatını etkileyen yerel toplumsal politikada dinlenilme ihtiyacı ve çocuk haklarını gözetme ilkesiyle, çocukların bilgiye dayalı gelişmesini öngörmektedir. Bu çalışmada yerel yönetimler ve katılım ilişkisi ele alınarak kavramsal çerçeve oluşturulmaktadır. Mülakata katılan çocuklara yetki ve söz hakkının verilmesi ile birlikte, kendi öznel dünyalarına iç-görü sağlanmış olmakta ve araştırma sürecinin yalnızca nesnesi olmaktan öte, bir özne ve işbirliği aktörü olmalarına imkân verilmektedir. Nitel alan araştırmasında, yarı-yapılandırılmış mülakat çalışması, Kâğıthane çocuk meclisi örneklemi üzerinden ele alınmış ve çocuk meclisinin yerel yönetimdeki rolü incelenmiştir. Bu bağlamda yerel yönetim düzeyindeki katılım olgusu ve uygulamada durum, gözlem ve mülakat çalışmasıyla analiz edilmeye çalışılmıştır. Alan araştırması sonucundaki bulgulardan yararlanılarak bazı çözüm önerileri sunulmaktadır. Araştırmada çocukların çocuk meclisini tam olarak tanımlayamadıkları ve yerel yönetimlerde çocuk hakları bilincinin tam olarak gerçekleşmediği sonucuna varılmıştır. Öğrencilerin çocuk meclisini oyun oynanacak alanlar olarak tanımlamaları, kendi haklarının farkında olmadıklarını ve toplumda yaşayan birey olarak haklarını tanımlamada eksikler olduğunu göstermiştir. Bu nedenle çocuk meclislerinin önemine ve çocuk hakları eğitimine yönelik olarak okullarda eğitim programları düzenlenmelidir. Bu bağlamda çocuk meclisi uygulamaları çocukların istekleri de göz önüne alınarak desteklenmelidir. Çocuklara eğitimler verilerek, kent kültürünün oluşturulması ve benimsenmesi konusunda çalışmalar yapılmalı, çocukların yaşadıkları kentte söz sahibi olmalarına destek olunmalıdır.

Anahtar Kelimeler

• Katılım,Belediye,Kâğıthane Belediyesi,Çocuk Meclisi,Yerel Demokrasi

Kaynakça

1. Abbott, S. and T. Ryan (1999). “Constructing Knowledge, Reconstructing Schooling” Educational Leadership, November, 66-69, http://www.ascd.org/publications/educational-leadership/nov99/vol57/num03/Constructing-Knowledge,-Reconstructing-Schooling.aspx, (Erişim Tarihi: 12.10.2018).
2. Adams, E. and Sue I. (1998) Changing Places: Children’s Participation in Environmental Planning. London: Children’s Society, https://www.worldcat.org/title/changing-places-childrens-participation-in-environmental-planning/oclc/807443942, (Erişim Tarihi: 05.05.2018).
3. Bessant, J. (2004). Mixed messages: youth participation and democratic practice. Australian Journal Of Political Science, 39(2), 387-404. doi: 10.1080/1036114042000238573
4. Bourdieu, P. (2004) “The Forms of Capital.” In S. J. Ball, Ed. The Routledge Falmer Reader in Sociology of Education. London: Routledge Falmer, 15-29.
5. Brooks, J., & Brooks, M. (2004). In Search of Understanding: The Case for Creative Classrooms (2nd ed.). Alexandria: Association for Supervision & Curriculum Development.
6. Checkoway, B., Tanene A. and Colleen M. (2005). “Youth Participation in Public Policy at the Municipal Level.” Children and Youth Services Review, 1149-1162.
7. Cunningham, C., Jones, M. and Taylor, N. (1994) The Child-Friendly Neighbourhood: Some Questions and Tentative Answers from Australian Research, International Play Journal, 279-295.
8. Doesberg, A. (2000) “Hello! It’s Me, Your Future Speaking.” Children Issues 4(2): 6.

9. Elsley, S. (2004) “Children’s Experience of Public Space.” Children and Society, 18: 155-164, https://doi.org/10.1002/chi.822.
10. Erdoğan, M. (2017) “Kopuştan Uyuma Kent Mültecileri (Suriyeli Mülteciler ve Belediyelerin Süreç Yönetimi: İstanbul Örneği), Marmara Belediyeler Birliği Yayınları (http://marmara.gov.tr/UserFiles/Attachments/2017/05/09/2a50f712-6413-489f-9deb-56dc52de7264.pdf), (Erişim Tarihi: 10.07.2017).
11. Esen, A. (2016) “Uluslararası Düzensiz Göçler ve Yerel Yönetimler” In A. Esen ve M. Duman, Eds. Türkiye’de Geçici Koruma Altındaki Suriyeliler: Tespit ve Öneriler, WALD Yayınları.
12. Freeman, C. and E. Aitkin- Rose (2005) “Future Shapers: Children, Young People and Planning in New Zealand Local Government.” Environment and Planning C: Government and Policy 23: 227-246, https://doi.org/10.1068/c0433.
13. Freeman, C. and Karen N. (2000) “Children, Young People and their Environments: Changing Themes.” Children’s Issues, 4(2): 7-12.
14. Fuss, D. (1989) Essentially Speaking: Feminism, Nature and Difference, London: Routledge.
15. Hart, R. A. (1997) Children's Participation: The Theory and Practice of Involving Young Citizens in Community Development and Environmental Care, UNICEF, London: Earthscan, https://www.ircwash.org/resources/childrens-participation-theory-and-practice-involving-young-citizens-community-development, (Erişim Tarihi: 25.07.2018).
16. Harvey, D. (2013), Asi Şehirler, (Çev. Ayşe Deniz Temiz), Metis Yayınları, İstanbul.
17. Henderson, P. (2000) “Children’s Participation. Time for a Change.” Children’s Issues, 4(2): 29-31.
18. Hetzel, S., Sally W., and Lesley S. (1992) “Participation and Partnership.” Youth Studies Australia, 33-36.
19. Horelli, L. (1998), “Creating Child-friendly Environments: Case Studies on Children’s Participation in Three European Countries.” Childhood, 5(2): 225-239, https://doi.org/10.1177/0907568298005002008.
20. Jamison, A and Linda G. (2000) “Facilitating Children's Voices in the Community and Government.” In A. B. Smith, N. Taylor and M. Gollop, Eds. Children's Voices: Research, Policy and Practice. Auckland: Longman.
21. Jones, A. (1991) “Is Madonna a Feminist Folk Hero, Is Ruth Richardson a Woman? Postmodern Feminism and Dilemmas of Difference, 23: 84-100.
22. Küçük, H. (2016) “Yerel Demokrasi Bağlamında Kent Konseylerinin İşlevi: Bayrampaşa ve Kadıköy Kent Konseyi Örneği” Kamu Yönetimde Değişimin Yönü ve Etkileri (Kayfor13 Bildiri Kitabı), 1779-1800.
23. Küçük, H. (2017) “Kent Konseyleri ve Yerel Yönetişim Üzerine Bir Değerlendirme: Esenler Kent Konseyi Örneği”, Sürdürülebilir Kent ve Çevre Yönetimi Üzerine Yazılar I, (Edit. Uğur Ömürgönülşen, M. Kemal Öktem, Uğur Sadioğlu), Hacettepe Yayınları, 111-126.
24. Küçük, H. ve Akpınar, İ. E. (2018) “Feminist Kuram Çerçevesinde Kent Konseylerinde Kadının Yeri: Esenler Kent Konseyi – Kâğıthane Kent Konseyi Örneği”, Kırklareli Üniversitesi İktisadi ve idari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7(3) :120-140.
25. Mckay, M. ve Fanning, P (1998). Özgüven Yaratılması ve Korunması, (Çeviren: Anita Tatlıer), Epsilon Yayınevi, İstanbul.
26. Olweus, D. (1993) Victimization by Peers: Antecedent and Long Term Outcomes. Social Withdrawal, Inhibition and Shyness in Childhood. Social Development, 6(1), 315-341.
27. Öktem, M. K, Akpınar, İ.E (2018) “Çocuk Dostu Şehirler: Lüleburgaz Örneği” International Conference on Good Local Governance, 13-14 April 2018.
28. Özer, Y. E. (2013) “Çocuk Hakları, Katılım ve Yerel Düzeyde Uygulaması: Türkiye Örneği”, C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 14,(1): 245-258.
29. Sanson H. Carlsen J. & Newitt M. Shaping (2012), Neighbourhoods: Play and Informal Recreation-Supplementary Planning Guidance. Greater London Authority, https://www.london.gov.uk/sites/default/files/osd31_shaping_neighbourhoods_play_and_informal_recreation_spg_high_res_7_0.pdf, (Erişim Tarihi: 20.03.2018).
30. UNICEF (2006) The Child-Friendly School (CFS), Retrieved February 07, 2006, http://www.ungei.org/whatisungei/files/unicefungeiCFS1Web.pd.
31. Yaşlara göre Çocuk Nüfusu. (2020). Retrieved 11 November 2019, from https://biruni.tuik.gov.tr/medas/?kn=206&locale=tr