Covid-19 Pandemisi Sürecinde Lisansüstü Öğrencilerin Uzaktan Eğitime Yönelik Görüşleri

Öz

Bilim ve teknoloji alanında birçok yeniliğin yaşandığı 21. yüzyılda bireylerin ihtiyaçları ve toplumun beklentileri sürekli değişmektedir. Yeniliğin ve beraberinde gelen değişimin hızı eğitimin yönünün de değişmesine neden olmakta, gelişen teknoloji ile birlikte bilgiye erişimin kolaylaşması eğitim alanında birçok gelişmeyi beraberinde getirmektedir. Yaşanılan tüm yeniliklerin ve değişimin bir ürünü olan uzaktan eğitim; teknoloji ile beraber sürekli gelişen ve değişen alternatif bir eğitim öğretim modeli iken Covid-19 pandemi süreci ile birlikte tüm dünyada eğitim öğretim alanındaki tek ve zorunlu eğitim öğretim modeli haline gelmiştir. Türkiye'de yükseköğretim kurumları da salgına karşı alınan önlemler kapsamında uzaktan eğitime geçmiş; bu nedenle uzaktan eğitim yoluyla lisansüstü eğitime devam eden öğrencilerin aldıkları eğitimi değerlendirmeleri ve görüşlerini ifade etmeleri, uzaktan eğitimin geleceğinde daha kaliteli bir eğitim için önemli görülmüştür. Araştırmada nitel araştırma desenlerinden olgu bilim deseni kullanılmış ve amaçlı örnekleme yöntemlerinden ölçüt örnekleme yöntemi ile seçilen ve Türkiye’deki farklı üniversitelerde eğitimine devam etmekte olan 16 lisansüstü (yüksek lisans ve doktora) öğrencinin görüşü alınmıştır. Araştırma sonucunda uzaktan eğitime yönelik öğrencilerin eğitim öğretimin niteliği, uzaktan eğitimle ilgili önerilerinin, kavram algıları ile ilgili fikirlerinin farklılaştığı tespit edilmiştir. Ayrıca, öğrencilerin büyük çoğunluğunun uzaktan eğitimle ilgili olumsuz görüş bildirdiği gözlemlenmiş ve bu konuda birtakım öneriler geliştirdikleri görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Covid-19
• lisansüstü eğitim
• pandemi
• SARS-CoV-2
• uzaktan eğitim

Views of Postgraduate Students on Distance Education During Covid-19 Pandemic

Öz

The 21st century has witnessed several innovations in the field of science and technology, during which individual needs and societal expectations have constantly changed. The speed of innovation and the accompanying change has caused the direction of education to change, and the ease of accessing information with the developed technology has brought about many developments in the field of education. While distance education, being a product of all the experienced innovations and changes, was an alternative education model that constantly developed and changed alongside technology, it has now compulsorily become the only education model all over the world due to the COVID-19 pandemic. Higher education institutions in Turkey have also switched to distance education as a part of the measures taken against the pandemic, and opinions of students continuing their postgraduate education via distance education and are considered important in order to evaluate the education they receive for a more qualified education in the future of distance education. Using the phenomenological design, a qualitative research design, opinions from 16 postgraduate (Master’s and doctorate) students enrolled in different universities in Turkey were obtained. These students were selected using the criterion sampling method, one of the purposeful sampling methods. The results from the research have determined that the students’ ideas about the quality of education, their suggestions about distance education, and perceptions toward distance education vary. In addition, the majority of students were observed to report negative opinions about distance education and to have developed some suggestions on this subject.

Anahtar Kelimeler

• Covid-19
• distance education
• pandemic
• postgraduate education
• SARS-CoV-2

Kaynakça

1. Akdemir, Ö. (2011). Yükseköğretimimizde uzaktan eğitim. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 1(2), 69-71. doi: 10.5961/jhes.2011.011
2. Aktaş, Ö., Büyüktaş, B., Gülle, M. ve Yıldız, M. (2020). Covid-19 virüsünden kaynaklanan izolasyon günlerinde spor bilimleri öğrencilerinin uzaktan eğitime karşı tutumları. Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 1(1),1-9.
3. Altun Ekiz, M. (2020). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin karantina dönemindeki uzaktan eğitim ile ilgili görüşleri (nitel bir araştırma). Journal of Sport and Recreation Researches, 2(11),1-13.
4. Angelova, M. (2020). Students’ attitudes to the online university course of management in the context of COVID-19. International Journal of Technology in Education and Science (IJTES), 4(4), 283-292, doi: https://doi.org/10.46328/ijtes.v4i4.111
5. Arbour, M., Kaspar, R.W. & Teall, A.M. (2015). Strategies to promote cultural competence in distance education. Journal of Transcultural Nursing, 26(4), 436– 440. doi: 10.1177/1043659614547201
6. Ballıel Ünal, B. (2017). Web tabanlı uzaktan eğitimin fen bilimleri konularında öğrenci başarısına etkisi. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(9), 481-490.
7. Baltacı, A. (2019). Nitel araştırma süreci: Nitel bir araştırma nasıl yapılır?. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(2), 368-388.
8. Başar, M., Arslan, S., Günsel, E. ve Akpınar, M. (2019). Öğretmen adaylarının uzaktan eğitim algısı. Journal of Multidisciplinary Studies in Education, 3(2), 14-22.

9. Bayram, M., Peker, A.T., Aka, S.T. ve Vural, M. (2019). Üniversite öğrencilerinin uzaktan eğitim dersine karşı tutumlarının incelenmesi. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 4(3), 330-345. doi: 10.31680/gaunjss.586113
10. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem A Yayınları.
11. Can, E. (2020). Coronavirüs (Covid-19) pandemisi ve pedagojik yansımaları: Türkiye’de açık ve uzaktan eğitim uygulamaları. Açık öğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(2), 11-53.
12. Creswell, J. W. (2013). Qualitative inquiry & research design: Choosing among five approaches (3rd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
13. Demir, E. (2014). Uzaktan eğitime genel bir bakış. Dumlupinar University Journal of Social Science/Dumlupinar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 39, 1.
14. Devran, Y. ve Elitaş, T. (2016). Uzaktan eğitim: Fırsatlar ve tehditler. Online Academic Journal of Information Technology, 8(27),31-40. doi: 10.5824/1309‐1581.2017.2.003.x
15. Dinçer, S. (2006). Bilgisayar destekli eğitim ve uzaktan eğitime genel bir bakış. Akademi Bilişim / IV. Bilgi Teknolojileri Kongresi’nde sunulmuştur, Denizli, Türkiye. https://www.researchgate.net/publication/298192658_Bilgisayar_destekli_egitim_ve_uzaktan_egitime_genel_bir_bakis adresinden erişilmiştir.
16. Düzakın, E., ve Yalçınkaya, S. (2008). Web tabanlı uzaktan eğitim sistemi ve Çukurova üniversitesi öğretim elemanlarının yatkınlıkları. Journal of the Cukurova University Institute of Social Sciences, 17(1), 225-244.
17. Elcil, Ş., ve Şahiner, D. (2014). Uzaktan eğitimde iletişimsel engeller. Sosyal ve Beşerî Bilimler Dergisi, 6 (1), 21-33.
18. Eroğlu, F. ve Kalaycı, N. (2020). Üniversitelerdeki zorunlu ortak derslerden yabancı dil dersinin uzaktan eğitim uygulamasının değerlendirilmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 18 (1), 236-265.
19. Evişen, N., Akyılmaz, O. ve Torun, Y. (2020). A case study of university EFL preparatory class students’ attitudes towards online learning during Covid-19 in Turkey. Gaziantep University Journal of Educational Sciences, 4(1), 73-93.
20. Eygü, H., ve Karaman, S. (2013). Uzaktan eğitim öğrencilerinin memnuniyet algıları üzerine bir araştırma. Sosyal Bilimler Dergisi, 3(1), 36-59.
21. Genç, S.Z., Engin, G. ve Yardım, T. (2020). Pandemi (Covid-19) sürecindeki uzaktan eğitim uygulamalarına ilişkin lisansüstü öğrenci görüşleri, Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 41, 134-158. doi:10.33418/ataunikkefd.782142
22. Gül, İ. ve Arabacı, İ.B. (2018). Uzaktan eğitimle öğrenim gören eğitim yönetimi yüksek lisans öğrencilerinin programa ilişkin görüşleri, Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 8(1), 79-88.
23. Gürer, M. D., Tekinarslan, E., ve Yavuzalp, N. (2016). Çevrimiçi ders veren öğretim elemanlarının uzaktan eğitim hakkındaki görüşleri. Turkish Online Journal of Qualitative Inquiry, 7(1), 47-78. doi: 10.17569/tojqi.74876
24. İşman, A. (2005). Uzaktan eğitim: genel tanımı, Türkiye’deki ve dünyadaki gelişimi ve proje değerlendirmeleri. Ankara: Öğreti Yayınları.
25. Kalman, R., Esparza M. M. & Weston, C. (2020). Student views of the online learning process during the Covid-19 pandemic: a comparison of upper-level and entry-level undergraduate perspectives, Journal of Chemical Education, 97 (9), 3353-3357. doi: https://doi.org/10.1021/acs.jchemed.0c00712
26. Kapucu, N. K. ve Uşun, S. (2020). Üniversitelerde ortak zorunlu derslerin öğretiminde uzaktan eğitim uygulamaları, AUAd, 6(1), 8-27.
27. Karakuş, İ. ve Yanpar Yelken, T. (2020). Uzaktan eğitim alan üniversite öğrencilerinin sosyal bulunuşluk ile işlemsel uzaklıkları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 28(1),186-201.
28. Karakuş, N. , Ucuzsatar, N. , Karacaoğlu, M. Ö. , Esendemir, N. ve Bayraktar, D. (2020). Türkçe öğretmeni adaylarının uzaktan eğitime yönelik görüşleri . RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 19, 220-241 . doi: 10.29000/rumelide.752297
29. Karasar, N. (2016). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara, Nobel Yayıncılık.
30. Kaysi, F. (2020). Covid-19 salgını sürecinde Türkiye’de gerçekleştirilen uzaktan eğitimin değerlendirilmesi, 5th International Scientific Research Congress, Eylül 1-2,2020.
31. Keskin, M., ve Özer-Kaya, D. (2020). Covid-19 sürecinde öğrencilerin web tabanlı uzaktan eğitime yönelik geri bildirimlerinin değerlendirilmesi. İzmir Kâtip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 5(2), 59- 67.
32. Kırık, A. M. (2014). Uzaktan eğitimin tarihsel gelişimi ve Türkiye’deki durumu. Marmara İletişim Dergisi / Marmara University Journal of Communication, 73-94, 21. doi: 10.17829/midr.20142110299
33. Kışla, T., Sarsar, F., Arıkan, Y. D., Meşhur, E., Şahin, M., ve Kokoç, M. (2010). Web tabanlı uzaktan eğitim sistemlerinde karşılaşılan sorunlar. E-Journal of New World Science Academy, 5(1), 1-18.
34. Kumar, R. (2011). Araştırma yöntemleri (Çeviri Editörü: Ömay Çokluk). Ankara: Edge akademi.
35. Lodico, M.G., Spaulding, D.T. & Voegtle, K.H. (2006) Methods in Educational Research: From Theory to Practice. San Francisco: John Wiley.
36. Mayring, P. (2004). Qualitative content analysis. A companion to qualitative research, 1(2), 159-176. https://www.psychopen.eu/fileadmin/user_upload/books/mayring/ssoar-2014-mayring-Qualitative_content_analysis_theoretical_foundation.pdf adresinden erişilmiştir.
37. Metin, A. E., Karaman A. ve Aksoy Şaştım, Y. (2017). Öğrencilerin uzaktan eğitim sistemine bakış açısı ve uzaktan eğitim ingilizce dersinin verimliliğinin değerlendirilmesi: Banaz Meslek Yüksekokulu, Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi,7(2), 640-652.
38. Millî Eğitim Bakanlığı [MEB] (2020). Bakan Selçuk, 23 mart'ta başlayacak uzaktan eğitime ilişkin detayları anlattı. https://www.meb.gov.tr/bakan-selcuk-23-martta-baslayacak-uzaktan-egitimeiliskindetaylari-anlatti/haber/20554/tr adresinden erişilmiştir.
39. Moore, M. & Kearsley, G. (2005). Distance education : A system view. Canada: Wadsworth.
40. Onat Kocabıyık, O. (2016). Olgubilim ve gömülü kuram: bazı özellikler açısından karşılaştırma. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 55-66.
41. Patton, M. Q. (2018). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
42. Polkinghorne, D. (1989). Phenomenological research methods. In R. Valle, & S. Halling (Eds.), Existential phenomenological perspectives in psychology: Exploring the breadth of human experience (pp. 41–60). New York: NY Plenum.
43. Serçemeli, M., ve Kurnaz, E. (2020). COVID-19 Pandemi döneminde öğrencilerin uzaktan eğitim ve uzaktan muhasebe eğitimine yönelik bakış açıları üzerine bir araştırma. Uluslararası Sosyal Bilimler Akademik Araştırmalar Dergisi, 4(1), 40-53.
44. Snape, D., & Spencer, L. (2003). The foundations of qualitative research In J. Richie & J. Lewis (Eds.), Qualitative Research Practice (pp. 1-23). Los Angeles: Sage.
45. Speece, M. (2012). Learning style, culture and delivery mode in online distance education. US-China Education Review, 1(2012), 1-12. https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED530681.pdf adresinden erişilmiştir.
46. Tesar, M. (2020). Towards a post-covid-19 ‘new normality?’: Physical and social distancing, the move to online and higher education. Policy Futures In Education, 18(5), 556–559.
47. Thompson, L., & Ku, H. Y. (2005). Chinese graduate students' experiences and attitudes toward online learning. Educational Media International, 42(1), 33-47. doi: https://doi.org/10.1080/09523980500116878
48. Toker Gökçe, A. (2008). Küreselleşme sürecinde uzaktan eğitim. Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 11, 1-12.
49. Tuncer, M., & Bahadır, F. (2017). Uzaktan eğitim programlarının bu programlarda öğrenim gören öğrenci görüşlerine göre değerlendirilmesi. Evaluation, 1(2), 29-38.
50. UNESCO. (2020). COVID-19: 10 Recommendations to plan distance learning solutions. https://en.unesco.org/news/covid-19-10-recommendations-plan-distance-learning-solutions adresinden erişilmiştir.
51. Ustati, R. & Hassan, S.S.S. (2013). Distance learning students' need: evaluating interactions from moore's theory of transactional distance. Turkish Online Journal of Distance Education, 14(2), 292-304.
52. Uşun, S. (2006). Uzaktan Eğitim. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
53. Yalman, M. (2013). Eğitim fakültesi öğrencilerinin bilgisayar destekli uzaktan eğitim sistemi (moodle) memnuniyet düzeyleri. Electronic Turkish Studies, 8(8), 1395-1406. doi: 10.7827/TurkishStudies.5357
54. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları.
55. YÖK. (2020). Basın açıklaması. https:// www.yok.gov.tr/Sayfalar/Haberler/2020/universitelerde-uygulanacak-uzaktan-egitime-iliskin-aciklama.aspx adresinden erişilmiştir.
56. Willis, B., (1994). Distance education – strategies and tools. New Jersey: Educational Technology Publications.