Relationship between education faculty students’ subjective well-being, spirituality, optimism, anxiety and negative affectivity

Öz

Purpose of this study is to determine the relationship between education faculty students’ subjective well-being levels and their spirituality, optimism, anxiety and negative affectivity. Sample was 875 undergraduate students (587 female, 288 male) at Uludağ University, Faculty of Education in the 2011-2012 academic year. “Positive and Negative Affect Scale-PANAS” (Watson, Clark & Tellegens, 1988) and “The Satisfaction With Life Scale” (Diener, Emmans, Larsen & Griffin, 1983) were used to determine levels of subjective well-being. “The Life Orientation Test-LOT” (Scheiver & Carver, 1985) was used to measure optimism levels, “State-Trait Anxiety Inventory–STAI” (Spielberg, 1970), to measure anxiety levels, and “Spirituality Scale” (KorkutOwen & Karaırmak, 2009) to measure spirituality levels, “Personal Information Form”, developed by the researcher was used to obtain demographic data of students. SPSS 11.5 statistics program was used for dataanalysis. Mann-Whitney U test and Kruskal-Wallis test were used to test for differences between independent groups. Spearman’s rank order correlation method was used in order to determine the relationship between subjective well-being and psychological variables. Results revealed that there was a significant correlation between research variables and subjective well-being. Students’ levels of subjective well-being differed with respect to gender and academic major, significantly. Implications for research and college counseling practice are discussed.

Anahtar Kelimeler

• Subjective well-being
• spirituality
• optimism
• anxiety
• negative affectivity

Eğitim fakültesi öğrencilerinin öznel iyi oluş düzeyleri ile tinsellik, iyimserlik, kaygı ve olumsuz duygu düzeyleri arasındaki ilişki

Öz

Bu araştırmada, Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi öğrencilerinin öznel iyi oluş düzeyleri ile tinsellik, iyimserlik, kaygı ve olumsuz duygu düzeyleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2011-2012 eğitim-öğretim yılında Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesinin çeşitli bölümlerinden 587 kadın, 288 erkek öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada ölçme aracı olarak öznel iyi oluş düzeyini belirlemek amacıyla “Pozitif ve Negatif Duygu Ölçeği” (Watson, Clark ve Tellegens, 1988) ve “Yaşam Doyumu Ölçeği” (Diener, Emmans, Larsen ve Griffin, 1983) kullanılmıştır. Öğrencilerin iyimserlik düzeyini ölçmek için “Yaşam Yönelim Testi” (Scheiver ve Carver, 1985), kaygı belirtileri düzeyini ölçmek için “DurumlukSürekli Kaygı Ölçeği” (Spielberg ve ark., 1970) ve tinsellik düzeyini ölçmek için “Tinsellik Ölçeği” (Korkut-Owen ve Karaırmak, 2009) demografik bilgilerini elde etmek için araştırmacı tarafından geliştirilen “Kişisel Bilgi Formu” kullanılmıştır. Bağımsız gruplar arasındaki farklılıkların testi için Mann-Whitney U Testi ve Kruskal-Wallis Testi kullanılmıştır. Öznel iyi oluş ile psikolojik değişkenler arasındaki ilişkiyi belirlemek için Spearman’s rank order korelasyon yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre üniversite öğrencilerinin öznel iyi oluş düzeyleri ile araştırmaya konu olan psikolojik değişkenler arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Ayrıca katılımcıların öznel iyi oluş düzeyleri cinsiyetlerine ve öğrenim gördükleri bölümlere göre anlamlı bir farklılık gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır. Üniversite PDR Hizmetleri ve araştırma açısından sonuçlar ve öneriler tartışılmıştır

Anahtar Kelimeler

• Öznel iyi oluş
• tinsellik
• iyimserlik
• kaygı
• olumsuz duygu

Kaynakça

1. Watson, D., Clark, L. A. & Tellegen, A. (1988). Development and validation of brief measures of positive and negative affect: the panas scales. Journal of Personality and Social Psychology, 54, 1063-1070, http:// ehis.ebscohost.com, 10 Aralık 2011’de alınmıştır.
2. Westgate, C. E. (1996). Spiritual wellness and depression. Journal of Counseling and Development, 75(1), 26-35.