Philadelphia Mindfulness Scale (PMS): An Examination into the Cultural Validity and Reliability of the Turkish version of the PMS

Öz

The purpose of this study was aimed to psychometric validation of the Philadelphia Mindfulness Scale, which bidimensionally assessed mindfulness, into Turkish culture. This psychometric validation study was only conducted on nonclinical sample. The sample consisted of 638 participants (442 females, 196 males) within the age range of 18 to 51.  To determine the construct validity of PMS confirmatory factor analyses were employed. The results indicated that a two-factor solution corresponding to the two constituent components of the construct. Reliability analyses were conducted for each subscale. Internal consistency was good for the awareness subscale (α= .80) and respectable for the acceptance subscale (α= .78). For the Awareness subscale, corrected item-subscale total correlations ranged from .32 to .60, item discrimination coefficient ranged from 29.89 to 69.90 and test-retest correlation was .74. For the acceptance subscale, corrected item-subscale total correlations ranged from .39 to .63, item discrimination coefficient ranged from 36.62 to 58.39 and test-retest correlation was .80. There were significant positive relationships with respect to the correlation analysis employed for the convergent validity of FMS. The results indicated that FMS was a valid and reliable instrument for measuring mindfulness in Turkish culture.

Anahtar Kelimeler

• Philadelphia Mindfulness Scale,mindfulness,awareness,acceptance,experiential avoidance

Philadelphia Farkındalık Ölçeği (PFÖ)’nin Türkçe Formunun Psikometrik Özellikleri

Öz

Bu çalışmada, farkındalığı iki boyutlu olarak değerlendiren Philadelphia Farkındalık Ölçeği (PFÖ) Türk kültüründe psikometrik açıdan sınanması amaçlanmıştır. Bu psikometrik doğrulama çalışması sadece klinik olmayan örneklem üzerinde yürütülmüştür. Çalışma, 18–51 yaş aralığındaki 638 katılımcıyla (442 kadın, 196 erkek) gerçekleştirilmiştir. PMS'nin yapı geçerliğini incelemek için yapılan doğrulayıcı faktör analizi sonuçları PFÖ’nün iki faktörlü yapısını doğrulamıştır. Bu iki faktörlü yapı için yapılan güvenilirlik analiz sonuçları ayrımsama alt ölçeğinin iç tutarlılığının iyi (α = .80), kabul alt ölçeğinin uygun (α = .78) olduğunu ortaya koymuştur. Çalışmada ayrımsama alt-ölçeğinin madde-toplam korelasyonlarının .32 ile .60 arasında, madde ayırtediliciliğinin 29.89 ile 69.90 arasında değer aldığı ve test-tekrar-test korelasyonunun .74 olduğu tespit edilmiştir. Kabul alt ölçeğinin madde-toplam korelasyonlarının .39 ile .63, madde ayırtediliciliğinin 36.62 ile 58.39 arasında değer aldığı, test-tekrar test korelasyonunun .80 olduğu bulunmuştur. FFÖ'nün uyum geçerliliği için yapılan korelasyon analizi sonuçları anlamlı pozitif ilişkiler ortaya çıkarmıştır. Bu sonuçlar, PFÖ'nün Türk kültüründe farkındalığı değerlendirmede geçerli ve güvenilir bir araç olduğunu göstermiştir. 

Anahtar Kelimeler

• Philadelphia Farkındalık Ölçeği,farkındalık,ayrımsama,kabul,deneyimsel kaçınma

Kaynakça

1. Baer, R. A. (2003). Mindfulness training as a clinical intervention: A conceptual and empirical review. Clinical Psychology: Science and Practice, 10(2), 125–143. Baer, R. A., Smith, G. T., & Allen, K. B. (2004). Assessment of mindfulness by selfreport: The Kentucky Inverntory of Mindfulness Skills. Assessment, 11(3), 191–206. Baer, R. A., Smith, G. T., Hopkins, J., Krietemeyer, J., & Toney, L. (2006). Using self-report assessment methods to explore facets of mindfulness. Assessment, 13(1), 27–45. Bishop, S. R., Lau, M., Shapiro, S., Carlson, L., Anderson, N. D., Carmody, J., et al. (2004). Mindfulness: A proposed operational definition. Clinical Psychology: Science and Practice, 11, 230-241 Brown, K. W., & Ryan, R. M. (2003). The benefits of being in the present: Mindfulness and its role in psychological well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 84(4), 822–848. Brown, K. W., & Ryan, R. M. (2004). Perils and promise in defining and measuring mindfulness: Observations from experience. Clinical Psychology: Science and Practice, 11, 242-248. Browne, M. W., & Cudeck, R. (1993). Alternative ways of assessing model fit. In: K. A. Bollen & J. S. Long (Eds.), Testing structural equation models (pp. 136–162). Newbury Park, CA: Sage Buchheld, N., Grossman, P., & Walach, H. (2001). Measuring mindfulness in insight meditation and meditation - based psychotherapy: The development of Freiburg Mindfulness Inventory (FMI). Journal for Meditation and Meditation Research, 1(1), 11–34. Cardaciotto, L., Herbert, J. D., Forman, E. M., Moitra, E., & Farrow, V. (2008). The assessment of present-moment awareness and acceptance: The Philadelphia Mindfulness Scale. Assessment, 15(2), 204–223. Chadwick, P., Hember, M., Symes, J., Peters, E., Kuipers, E., & Dagnan, D. (2008). Responding minfully to unpleasant thoughts and images: Reliability and validity of the Southampton mindfulness questionnaire. British Journal of Clinical Psychology, 47(4), 451–455. Ergin, D. Y. (1995). Ölçeklerde geçerlik ve güvenirlik. Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Dergisi, 7, 125–148. Everitt, B., & Skrondal, A. (2010). The Cambridge dictionary of statistics. Cambridge, UK: Cambridge University Press. Feldman, G. C., Hayes, A. M., Kumar, S. M., Greeson, J. G., & Laurenceau, J. P. (2007). Mindfulness and emotion regulation: The development and initial validation of the Cognitive and Affective Mindfulness Scale-Revised (CAMS-R). Journal of Psychopathology and Behavioral Assessment, 29, 177–190. George, D., & Mallery, P. (2003). SPSS for Windows step by step: Simple guide and reference 11.0 update (4th ed.) Boston: Allyn & Bacon. Hinkle, D. E., Wiersma, W., & Jurs, S. G. (2003). Applied statistics for the behavioral sciences (5th ed.).. Boston, Mass: Houghton Mifflin. Hu, L., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling, 6, 1–55. Kabat-Zinn, J. (2003). Mindfulness-based interventions in context: Past, present and future. Clinical Psychology: Science and Practice, 10, 144–56. Kabat-Zinn, J. (2009). Wherever you go, there you are: Mindfulness meditation in everyday life. Hachette UK. Kınay, F. (2013). Beş boyutlu bilinçli farkındalık ölçeği’ni Türkçe’ye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Bilim Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Kline, R. B. (2005). Principles and practice of structural equation modeling (2nd ed.). New York: Guilford. Lau, M., Bishop, S., Zegal, Z., Buis, T., Anderson, N., Carlson, L., Shapiro, S., Carmody, J., Abbey, S., & Devins, G. (2006). The Toronto Mindfulness Scale: Development and validation. Journal of Clinical Psychology, 62(12), 1445–1467. Linehan, M. M. (1993). Cognitive-behavioral treatment of borderline personality disorder. New York: Guilford. Muthén, L. K., & Muthén, B. O. (1998-2015). Mplus user’s guide. Seventh Edition. Los Angeles, CA: Muthén & Muthén. Nunnally, J. C., & Bernstein, I. H. (1994). Psychometric theory (3rd ed.). New York, NY: McGraw-Hill, Inc. Özyeşil, Z., Arslan, C., Kesici, Ş., & Deniz, M. E. (2011). Bilinçli farkındalık ölçeğini Türkçeye uyarlama çalışması. Eğitim ve Bilim, 36(160), 224–235. Walach, N., Buchheld, N., Buttenmuller, V., Kleinknecht, N., & Schmidt, S. (2006). Measuring mindfulness – the Freiburg mindfulness inventory (FMI). Personality and Individual Differences, 40, 1543–1555.