The Adaptation of the Identifıcation with School Questionnaire into Turkish

Öz

The major purpose of this study was to adapt The Identification with School Questionnaire developed by Voelkl (1996) into Turkish for secondary school students. After language equivalency assured, the Turkish form of the questionnaire was conducted to 476 secondary school students (%56.7 female, %43.3 male). The construct validity of the Turkish form was analyzed by confirmatory factor analysis. The results of the confirmatory factor analysis showed that the Turkish form of the questionnaire was composed of two factors, which were labeled as belonging and valuing, as it was in the original questionnaire. The criterion validity was examined in order to find out if the questionnaire served its purpose. In order to determine the item discrimination of the questionnaire the item scores of the upper and lower groups of 27% were compared, also the validity coefficient of ranking and classification were calculated. In order to determine the internal consistency of the scale, relations between Cronbach's alpha values, item total correlation coefficients and the dimensions of the scale were calculated. The results showed that the questionnaire adapted into Turkish was composed of two factors and these factors were compatible with the data gathered from secondary school students, the internal consistency of the questionnaire factors was high, and the questionnaire served its purpose.

Anahtar Kelimeler

• Identification with school,questionnaire,adaptation into Turkish

OKULLA ÖZDEŞLEŞME ÖLÇEĞİNİN TÜRKÇEYE UYARLANMASI

Öz

Bu araştırmanın temel amacı Voelkl (1996) tarafından geliştirilen Okulla Özdeşleşme Ölçeğini (The Identification with School Questionnaire) ortaokul öğrencileri için Türkçeye uyarlamaktır. Dil eş-değerliği tamamlandıktan sonra ölçeğin Türkçe formu 476 ortaokul öğrencisine (%56.7’si kız, %43.3’ü erkek) uygulanmıştır. Türkçe formun yapı geçerliği doğrulayıcı faktör analizi ile incelenmiştir. Elde edilen sonuçlar, ölçeğin Türkçe formunun özgün formda belirtildiği gibi aidiyet ve değer verme olmak üzere iki faktörden oluştuğunu göstermiştir. Türkçe formun amacına hizmet etme düzeyini belirlemek için ölçüt geçerliği çalışması gerçekleştirilmiştir. Ölçeğin ayrıt ediciliğini belirlemek için %27’lik üst ve alt grupların madde puanları karşılaştırılmış, ayrıca sıralama ve sınıflama geçerlilik katsayısı hesaplanmıştır. Ölçeğin iç tutarlılığını belirlemek için ise Cronbach Alfa değerleri, madde toplam korelasyon katsayıları ve ölçeğin boyutları arasındaki ilişkiler hesaplanmıştır. Elde edilen sonuçlar, Türkçeye uyarlanan ölçeğin iki faktöre sahip olduğunu, bu faktörlerin ortaokul öğrencilerinden elde edilen veriler ile uyumlu olduğunu, ölçek faktörlerinin iç tutarlılıklarının yüksek düzeyde bulunduğunu ve ölçeğin amacına hizmet ettiğini göstermiştir.

Anahtar Kelimeler

• Okulla özdeşleşme,ölçek,Türkçeye uyarlama

Kaynakça

1. Acar, T. (2014). Ölçek geliştirmede geçerlik kanıtları: Çapraz geçerlik, sınıflama ve sıralama geçerliği uygulaması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 14(2), 969-979.
2. Adıgüzel, A. (2012). Okula ilişkin tutum ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 11(40), 30-45.
3. Akar Vural, R., Yılmaz Özelçi, S., Çengel, M., & Gömleksiz, M. (2013). The development of the “Sense of Belonging to School” Scale. Eurasian Journal of Educational Research, 53, 215-230.
4. Allen, A. S., Christopher, J. C., Marks, D. E., & Miles, R. R. (2000, April). Middle school students' participation in and identification with school. Paper presented at the Annual Meeting of the American Educational Research Association, New Orleans, ABD.
5. Ataman, A. (2001). Sınıf içinde karşılaşılan davranış problemleri ve bunlara karşı geliştirilen önlemler. Sınıf Yönetiminde Yeni Yaklaşımlar (Ed. Leyla Küçükahmet). Ankara: Nobel Yayınları.
6. Bayhan, G., & Dalgıç, G. (2012). Liseyi terk eden öğrencilerin tecrübelerine göre okul terki. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(3), 107-130.
7. Browne, M. W., & Cudeck, R. (1993). Alternative ways of assessing model fit. Sage Focus Editions, 154, 136-136.
8. Byrne, B. (1989). A primer of LISREL: Basic assumptions and programming for confirmatory factor analysis models. New York, NY: Springer Verlag.

9. Cross, J. R., Bugaj, S. J., & Mammadov, S. (2016). Accepting a scholarly identity: Gifted students, academic crowd membership, and identification with school. Journal for the Education of the Gifted, 39(1), 23-48.
10. Çokluk, O., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
11. De Koning, E., & Boekaerts, M. (2005). Determinants of students school identification in secondary vocational Education. European Journal of Psychology of Education, 20(3), 289-308.
12. Doğan, U. (2014). Öğrenci bağlılık ölçeğinin geçerlik ve güvenirliği. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(2), 390-403.
13. Finn, J. D. (1989). Withdrawing from school. Review of Educational Research, 59(2), 117-142. https://doi.org/10.3102/00346543059002117
14. Finn, J. D. (1993). School engagement and students at risk. National Center for Education Statistics, https://nces.ed.gov/pubs93/93+470a.pdf adresinden edinilmiştir.
15. Finn, J. D., & Rock, D. A. (1997). Academic success among students at risk for school failure. Journal of Applied Psychology, 82(2), 221–234.
16. Goodenow, C. (1993). The psychological sense of school membership among adolescents: Scale development and educational correlates. Psychology in the Schools, 30, 79-90. https://doi.org/10.1002/1520-6807(199301)30:1<79::AID-PITS2310300113>3.0.CO;2-X
17. Goodenow, C., & Grady, K. E. (1993). The relationship of school belonging and friends’ values to academic motivation among urban adolescent students. The Journal of Experimental Education, 62, 60-71. https://doi.org/10.1080/00220973.1993.9943831
18. Hooper, D., Coughlan, J., & Mullen, M. R. (2008). Structural equation modelling: Guidelines for determining model fit. Electronic Journal of Business Research Methods, 6(1), 53-60.
19. Hu, L. T., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 6(1), 1-55.
20. Jöreskog, K. G., & Sörbom, D. (1993). LISREL 8: Structural equation modeling with the SIMPLIS command language. Chicago, IL, US: Scientific Software International
21. Kline, R. B. (2011). Convergence of structural equation modeling and multilevel modeling. In M. Williams, & W. P. Vogt (Eds.), Handbook of methodological innovation (pp. 562–589) Thousand Oaks, CA: Sage.
22. Marsh, H.W., & Hocevar, D. (1985). Application of confirmatory factor analysis to the study of selfconcept: First-and higher-order factor models and their invariance across groups. Psychological Bulletin, 97(3), 562-582.
23. McDonald, R. P., & Marsh, H. W. (1990). Choosing a multivariate model: Noncentrality and goodness of fit. Psychological Bulletin, 107(2), 247-255.
24. Mitchell, R. M., Kensler, L., & Tschannen-Moran, M. (2018). Student trust in teachers and student perceptions of safety: positive predictors of student identification with school. International Journal of Leadership in Education. 21(2), 135-154. https://doi.org/10.1080/13603124.2016.1157211
25. Newmann, F. M., Wehlage, G. G., & Lamborn, S. D. (1989). The significance and sources of students engagement. In F. M. Newmann (Ed.), Students engagement and achievement in American secondary schools (pp. 11-39). New York: Teachers College Press.
26. Özdemir, A. (2013). Öğretim elemanlarının kullandıkları güç kaynakları ile öğretmen adaylarının örgütsel özdeşleşmeleri arasındaki ilişki: İç motivasyonun aracılık rolü. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(2), 269-291.
27. Pintrich, P. R., & De Groot, V. (1990). Motivational and self-regulated learning components of classroom academic performance. Journal of Educational Psychology, 82(1), 33-40. http://dx.doi.org/10.1037/0022-0663.82.1.33
28. Sarı, M. (2012). Sense of school belonging among elementary school students. Çukurova University Faculty of Education Journal. 41(1), 1-11.
29. Şimşek, H. (2011). Lise öğrencilerinde okulu bırakma eğilimi ve nedenleri. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 1(2), 27-47.
30. Taylı, A. (2008). Eğitim sisteminde önemli bir sorun: Okulu bırakma. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(30), 89-101.
31. Tanaka, J. S., & Huba, G. J. (1985). A fit index for covariance structure models under arbitrary GLS estimation. British Journal of Mathematical and Statistical Psychology, 38(2), 197-201.
32. Tavşancıl, E. (2005). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Nobel Yayıncılık, Ankara.
33. Voelkl, K. E. (1996). Measuring students' identification with school. Educational and Psychological Measurement, 56(5), 760-770. https://doi.org/10.1177/0013164496056005003
34. Voelkl, K. E. (1997). Identification with school. American Journal of Education. 105(3), 294-318.
35. Yorğun, A. (2014). Lise öğrencilerinde okul terki riskinin incelenmesi (Yayımlanmamış doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
36. Zorbaz, O. (2018). Lise öğrencilerinin okul terk risklerini etkileyen öğrenci ve okul düzeyindeki faktörler. (Yayımlanmamış doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.