Araştırma Görevliliğinde Tek Tip Kadro Türüne Geçişte Araştırma Görevlilerinin Görüşleri

Öz

Yapılan bu araştırmanın genel amacı; farklı kadro çeşitleriyle atanan araştırma görevlilerinin kadro çeşitliliği ile ilgili görüşlerini ve tek tip kadro türüyle atamaya giden süreçte atama ölçütlerine yönelik görüşlerini belirlemektir. Bu araştırma nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışmasına örnektir. Araştırmada veriler araştırmacılar tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu ile toplanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu farklı üniversitelerde araştırma görevlisi olarak çalışan ve lisansüstü eğitimlerine devam eden 15 katılımcı oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri; içerik analizi ve betimsel analiz yöntemiyle çözümlenmiştir. Analiz sonuçlarına göre 50d kadrosunda bulunan araştırma görevlilerinin, 33a kadrosunda bulunanlara kıyasla iş garantisi olmaması nedeniyle çeşitli kaygılar yaşadıkları ve bu kaygıların akademik ve sosyal hayatlarını etkilediği belirlenmiştir. Kadro çeşitliliğinin sürekli değişmesi, ÖYP programına dahil olanların haklarının elinden alınması ve geri verilmemesi gibi sorunlar araştırma görevlilerinin akademiye, akademik gelişime ve akademik geleceğe yönelik kaygılarını artırmaktadır. Ayrıca atanma ölçütleriyle ilgili olarak; yabancı dil puanına ağırlık verilmesi, yabancı dil sınavının standart ve dil becerisini her boyutuyla ölçen bir test olarak düzenlenmesi, nitelikli mülakat ya da nitelikli ve merkezi bir bilim sınavının atanmada etkili olması, lisans eğitimi sırasında katılınılan bilimsel etkinliklerin dikkate alınması önerileri getirilmiştir. Araştırma görevlilerinin nitelikli yayın yapmaları, katma değeri yüksek ürünler ortaya koyabilmeleri için gelecek kaygısı veya işsiz kalma korkusu olmadan çalışabilecekleri ortamlar sağlanması gerektiği düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Araştırma görevlileri,atanma ölçütleri,kadro türleri

View of Research Assistants on the Transition to Monotype Staffing in Research Assistantship

Öz

The purpose of this study is to determine the opinions of research assistants who have been appointed to a uniform position through the various provisions on position diversity and the appointment criteria in the appointment process. This research is a case study from among the qualitative research methods. The data in the research have been collected using a semi-structured interview form developed by the researchers. The study group consists of 15 participants continuing their graduate studies working as research assistants at different universities. Data have been analyzed using descriptive and content analyses. According to the analysis results with regard to the various provisional appointments, research assistants for the 50d position are seen to have more worries than research assistants for the 33a position due to the lack of guaranteed employment, which affects their academic and social lives. Among the findings, problems such as continuous changes in position diversity, disentitlement of those appointed by the Academic Staff Training Program and not returning their rights to them are also seen to have increased research assistants’ concerns regarding academia, their academic improvement, and academic future. As for research assistants’ appointment criteria, adjustıng the process ıs suggested by focusing more on foreign language scores, standardizing foreign language tests that measure all aspects of language skills, having quality interviews or a quality centralized examination, and including scientific activities that have been participated in during their undergraduate years in the process. In order to make qualified scientific publications and to have publications emerge with high added value, research assistants should neither live in a fear of becoming unemployed nor live with anxiety about the future; a work environment should be provided in accordance with these.

Anahtar Kelimeler

• Research assistants,appointment criteria,position types

Kaynakça

1. Åkerlind, G. S. (2008). Growing and developing as a university researcher. Higher Education, 55(2), 241-254. doi: 10.1007/s10734-007-9052-x
2. Akıtıcı, S. ve Öztürk, M. (2016). Araştırma görevlilerinin iş doyumlarının bireysel ve demografik açıdan incelenmesi: SDÜ örneği, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21(2), 667-692.
3. Altay, E. ve Tekin Epik, M. (2016). 50d’li araştırma görevlilerinin iş güvencesizliği algısı ve iş tutumlarına etkisi: SDÜ İ.İ.B.F araştırma görevlileri üzerine bir uygulama, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 30(5), 1273-1288.
4. Anıl, D., Ertuna, L. ve Uysal, İ. (2015). Türkiye’deki araştırma görevlilerinin sorunlarının ikili karşılaştırma yoluyla ölçeklenmesi. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 6(2). doi: 10.21031/epod.14618
5. Arasli, H., Bavik, A., ve Ekiz, E. H. (2006). The effects of nepotism on human resource management, the case of three, four and five star hotels in Northern Cyprus, International Journal of Sociologie and Social Policy, 26(7/8), 295-308.doi: 10.1108/01443330610680399
6. Arı, A. (2007). Üniversite öğretim elemanlarının sorunları. Kırgızistan Türkiye Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17, 66-74.
7. Bakioğlu, A. ve Yaman, E. (2004). Araştırma görevlilerinin kariyer gelişimleri: engeller ve çözümler. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Dergisi, 20, 1-20.
8. Bülbül, T. (2003). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi’nde görev yapan öğretim üyelerinin lisansüstü öğretime öğrenci seçme sürecine ilişkin görüşleri, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 36(1-2), 167-174.

9. Coaldrake, P., & Stedman, L. (1999). Academic Work in the Twenty-First Century: Changing roles and policies. Canberra: Department of Education, Training and Youth Affairs
10. Doğan, D. (2013). Yeni kurulan üniversitelerin sorunları ve çözüm önerileri, Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 2(3), 108-116. doi: 10.5961/jhes.2013.065.
11. Halıcı, A., Ötkan, C. Ç. ve Tekkurşun Demir, G. (2017). Öğretim üyesi yetiştirme programı (ÖYP) ile atanan araştırma görevlilerinin statülerinin değiştirilmesine yönelik akademisyen görüşleri. Journal of Human Sciences, 14(3), 2730-2747. doi:10.14687/jhs.v14i3.4774.
12. Hey, V. (2001). The construction of academic time: sub/contracting academic labour in research. Journal of Education Policy, 16(1), 67-84. doi: 10.1080/02680930010009831.
13. Hobson, J., Jones, G., & Deane, E. (2005) The research assistant: silenced partner in australia's knowledge production? Journal of Higher Education Policy and Management, 27(3), 357-366, doi: 10.1080/13600800500283890.
14. Karakütük, K. ve Özdemir, Y. (2011). Bilim insanı yetiştirme projesi (biyep) ve öğretim üyesi yetiştirme programı’nın (öyp) değerlendirilmesi. Eğitim ve Bilim, 36(161), 26-38.
15. Karaman, S. ve Bakırcı, F. (2010). Türkiye’de lisansüstü eğitim: sorunlar ve çözüm önerileri. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 94-114. Korkut, H. Yalçınkaya, M. ve Muştan T. (1999). Araştırma görevlilerin sorunları. Eğitim Yönetimi, 17,19-36.
16. Merriam, S. B., & Tisdell E.J. (2016). Qualitative research: A guide to desing and implementation. ABD: John Wiley & Sons.
17. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: an expanded sourcebook. California: SAGE Publications.
18. Ören, K. (2007). Sosyal sermayede güven unsuru ve işgücü performansına etkisi, Kamu-İş, 1(9), s.71-90.
19. Özkal, F. M. (2010). Akademik personel yetiştirme sürecini baltalayan sabıkalı istihdam maddesi: 50/d. Cumhuriyetimizin Yüzüncü Yılına Doğru Üniversite Vizyonumuz Sempozyumu, 16-18 Nisan 2010, Ankara.
20. Patton, M. Q. (2015). Qualitative evaluation and research methods. SAGE Publications, inc.
21. Resmi Gazete, (2018a). https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2018/03/20180306-11.htm adresinden edinilmiştir.
22. Resmi Gazete, (2018b). https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2018/11/20181109-3.htm adresinden edinilmiştir.
23. Resmi Gazete, (2018c). http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2018/06/20180607-15.htm adresinden edinilmiştir.
24. Resmi Gazete, (2019). http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2019/10/20191003-2.htm adresinden edinilmiştir.
25. Tavşancıl, E. ve Aslan, E. (2001). Sözel, yazılı ve diğer materyaller için içerik analizi ve uygulama örnekleri. İstanbul: Epsilon Yayın.
26. Tekin, E. ve Birincioğlu, N. (2017). Araştırma görevlilerinin örgütsel bağlılık düzeylerinin kadro türü ve demografik özellikler açısından incelenmesi. International Journal Of Economic & Administrative Studies, (19). doi: 10.18092/ulikidince.277858.
27. Yalçın, M., Özoğlu, E. A. ve Dönmez, A. (2016). Öğretim elemanlarının araştırma görevlisi kavramına ilişkin metaforik algıları. Eğitim ve Bilim, 41(185). doi: 10.15390/EB.2016.4435.
28. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
29. Yin, R. K. (2003). Case Study Research. London: Sage Publication.
30. YÖK (2018). https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.2547.doc adresinden edinilmiştir.