Vergi Usul Kanununun 359’uncu Maddesinin b Fıkrasında Düzenlenen Vergi Kaçakçılığı Suçu

Çalışmamızda, VUK’nun 359’ncu maddesinin b fıkrasındaki Vergi Kaçakçılığı Suçu” ele alınacaktır. Vergiyi doğuran fatura ve diğer tevsik edici belgeler, niteliği itibariyle TCK’nın 207 nci maddesinin konusunu teşkil eden “özel belge”dir. TCK’daki özel belgede sahtecilik suçunda, sahte belge düzenleme başlı başına suç sayılmamış, suçun oluşması için sahte belgenin kullanılması da aranmıştır. Bundan başka 207’nci maddede içerik sahteciliği de cezalandırılmamıştır. Diğer bir ifadeyle özel belgede içerik sahteciliği, suç oluşturmamaktadır. Buna karşılık Vergi Usul Kanunun 359/b maddesinde özel belge hükmündeki fatura gibi tevsik edici evrakta içerik sahteciliği cezalandırıldığı gibi evrakı salt sahte olarak düzenlemek de suç sayılmıştır. Ayrıca 208’inci maddedeki özel belgeyi bozma, yoketme veya gizleme fiilleri de inceleyeceğimiz suç tipinde TCK’dan farklı biçimde düzenlenmiştir. Bu sebeplerle vergi düzenine ilişkin özel belgeler açısından VUK’un 359’uncu maddesinin b fıkrası, TCK’daki düzenlemeye göre özel norm teşkil etmektedir. VUK’un 359’uncu maddesinin b fıkrasının ihtiva ettiği bu özellikler de belirtilmek suretiyle incelenmesi önemlidir. Makalede, özellikle uygulamada sorun arz eden zincirleme suç ve şirket yöneticilerinin sorumluluğu noktalarını da kapsayacak şekilde 359’uncu maddenin b fıkrasında yer alan vergi kaçakçılığı suçu ele alınacaktır. Konu ele alınırken, Türk ceza hukuku doktrininde genel kabul gören suç inceleme metodu izlenmiştir.