Uzaktan eğitimin tarihsel gelişimi ve Türkiye’deki durumu

Öz

Eğitim faaliyetleri ülkeler için büyük önem arz etmektedir. Çünkü eğitim, bireysel ve zihinsel gelişimin temel dayanak noktasıdır. Kitle iletişim araçlarının hızlı bir ivme kazanması ise eğitim üzerinde olumlu etki yaratmıştır. Radyo, televizyon, bilgisayar, uydu, internet gibi teknolojilerle eğitimin çehresi köklü bir şekilde değişmiştir. İnternet teknolojisinin eğitimde kullanılmasıyla birlikte “uzaktan eğitim” adı verilen kapsamlı bir öğretim hizmeti ortaya çıkmıştır. Bu çalışma temel olarak uzaktan eğitimin tarihçesi üzerinde durmakta ve Türkiye’de uzaktan eğitimin güncel durumunu irdelenmektedir. Çalışma sonucunda ise uzaktan eğitimin her yaştan her kesimden tüm insanlar için bir hak olduğu gerçeği ortaya çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Uzaktan eğitim, internet, açık öğretim, sanal sınıf, uzaktan eğitimin tarihçesi

Kaynakça

1. Adıyaman, Zehra (2002). “Uzaktan Eğitim Yoluyla Yabancı Dil Öğretimi”, The Turkish Online Journal of Educational Technology – TOJET, Cilt:1, Sayı: 1, ss.92-97.
2. Altıparmak, Mahinur (2011). “E-Öğrenme ve Uzaktan Eğitimde Açık Kaynak Kodlu Öğrenme Yönetim Sistemleri”, Malatya: Akademik Bilişim’11 - XIII. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri Kitabı, ss.319-327.
3. Altuncı, Yusuf Tahir vd. (2009). “Mesleki Eğitim Sorunları Ve Yeni Model Arayışları”, Antalya: I. İnşaat Mühendisliği Eğitim Sempozyumu Bildiri Kitabı, ss.315-318.
4. Anadolu Üniversitesi, “Uzaktan Eğitimin Tarihçesi”, http://aol.meb.gov.tr/ sayfa_goster.asp?ID=50, Erişim Tarihi: 06.04.2014.
5. Antalyalı, Ömer Lütfi (2004). Uzaktan Eğitim Algısı ve Yöneylem Araştırması Dersinin Uzaktan Eğitim İle Verilebilirliği, Isparta: Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Basılmamış Yüksek Lisans Tezi.
6. Arar, Atilla (1999). “Uzaktan Eğitimin Tarihsel Gelişimi, Uzaktan Eğitim Uygulama Modelleri ve Maliyetleri”, Birinci Uzaktan Eğitim Sempozyumu 15-16 Kasım 1999, Ankara: Kara Kuvvetleri Eğitim ve Doktrin Komutanlığı.
7. Balaban, Erdal (2012). Dünyada ve Türkiye’de Uzaktan Eğitim ve Bir Proje Önerisi, İstanbul: Işık Üniversitesi.
8. Brock, Terry B. (2002). “Internet Billionaries Map Good Blueprint Of Future”, Jacksonville Business Journal, Vol:13, Issue: 50, 2002.

9. Çallı, İsmail (2002). “Türkiye’de Uzaktan Eğitimin Geleceği ve E-Üniversite”, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açık ve Uzaktan Eğitim Sempozyumu.
10. Çetin, Özdemir ve diğerleri. (2004). “Teknolojik Gelişme İçin Eğitimin Önemi ve İnternet Destekli Öğretimin Eğitimdeki Yeri”, The Turkish Online Journal of Educational Technology, Cilt:3, Sayı:3, ss.144-147.
11. Çoban, Serhat (2013). “Uzaktan ve Teknoloji Destekli Eğitimin Gelişimi”, İstanbul: XVI. Türkiye’de İnternet Konferansı Bildiri Kitabı.
12. Çukadar, Sami ve Çelik, Sönmez (2003). “İnternete Dayalı Uzaktan Öğretim ve Üniversite Kütüphaneleri”, Doğuş Üniversitesi Dergisi, Cilt:4 Sayı:1, ss. 31-42.
13. Güzel, Mehmet (2007). “Küreselleşme, Tüketim Kültürü ve İnternet’teki Gençlik Siteleri”, Yeni Medya Çalışmaları (drl. Mutlu Binark), Ankara: Dipnot Yayınları.
14. İşman, Aytekin (2011). Uzaktan Eğitim, Ankara: Pegem Akademi.
15. Karataş, Serçin (2003). “Yüz Yüze ve Uzaktan Eğitimde Öğrenme Deneyimlerinin Eşitliği”, Eğitim Bilimleri ve Uygulama Dergisi, Cilt: 2, Sayı: 3, ss. 91-104.
16. Nizam, Feridun (2004). “Eğitim-Öğretimde Kitle İletişim Araçlarının Kullanım Olanakları ve Avantajları”, Trabzon: KATÜ Akademik Bilişim 2004, ss.1-17.
17. Odabaş, Hüseyin (2004). “İnternet Tabanlı Uzaktan Öğrenim Modelinin Bilgi Hizmetlerine Yönelik Yüksek Öğretim Programlarında Kullanımı”, Ankara: Saga of Librarianship International Symposium Proceedings Book.
18. Özarslan, Yasin (2008). “Uzaktan Eğitim Uygulamaları için Açık Kaynak Kodlu Öğrenme Yönetim Sistemleri”, Ankara: inet-tr’08 - XIII. Türkiye’de İnternet Konferansı Bildirileri Kitabı, ss.55-60.
19. Papi, Cathia ve Büyükaslan, Ali (2007). “Türkiye ve Fransa’daki Uzaktan Eğitimde Gelişmeler: Hangi Eğitim Hakkı”, Marsilya: Colloque Tice Mediterranee - Uzaktan Eğitimde İnsan / Değişim Sorunsalı.
20. Rovai, Alfred P. ve Kirk T., Barnum (2003). On-Line Course Effectiveness: An Analysis Of Student Interactions and Perceptions Of Learning, Journal Of Distance Education, 18 (1), ss.57-73.
21. Ruksasuk, Narumol. (1999). “Library and Information Science Distance Education in Thailand in The Next Decade,” Bangkok: 65th IFLA Council and General Conference August 20-28 1999.
22. Urdan, Trace A. & Weggen, Cornelia C. (2000). Corporate E-learning: Exploring a New Frontier, England: WR Hambrecht & Co./Equity Research.
23. Uşun, Salih (2006). Uzaktan Eğitim, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
24. Yılmaz, Kürşad ve Horzum, Işıl (2005). “Küreselleşme, Bilgi Teknolojileri ve Üniversite”, Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt:6, Sayı:10, ss.103-121.