Kurumsal Kimlik Göstergeleri, Gereksinimler ve Sonuçları Üzerine

Güzel, çirkin, doğru ve yanlış gibi estetik yargılar veya zevk yargıları ile üretilenler ve onların sonuçları ortalama bir algı oluşturur. İnsanlığın ürettikleri buna göre kategorize edilir. Pozitif algılanacak olanları faydalı, özgün, evrensel, ve yerel olanlar olarak sıralayabiliriz. Bu yargıların kendisi veya tersi de geçerli olabilir. Bu anlamda eleştirel düşünce, düşünceyi ortaya koyanın hangi yargı biçimi ile üretilene baktığını gösterir. Bu metinde, metni üreten, faydalı ve özgün olanın yanı sıra evrensel ve yerel olanı da dikkate alır. Kurumlar belirledikleri misyon ve vizyonları ile anılmak isterler. Kurumsal kimlik, tabela, yönlendirme tasarımı gibi çalışmalar bunu sağlar. Kurumlar temsil ettikleri ve varlıklarını üstüne inşa ettikleri felsefelerini, dünya görüşlerini ve üretim ve yaratım süreçlerini bu kimlikler üzerinden ortaya koyarlar veya böyle olmaları beklenir. Dönemin ruhuna uygun grafik tasarım biçimlerini kullanan tasarımcılar ve tasarımcıların bireysel anlayışları bu çalışmayı zenginleştirebilir veya bunun tam tersi oluşumlar da söz konusu olabilir. Göstergeler bazen farklı mesajları iletebilirler. Bu da iletişim tasarımı sorunları olarak güncel hayatın her alanında sürekli önümüze çıkar. Tasarımcıların kendi imzalarını tasarımlarına katma çabaları ise kurumun gerçek kimliğini yansıtmadığı çalışmaları ortaya çıkarmaktadır. Popüler kültürün veya geçici/moda akım ve kişilerin katkıları ile zaman içinde kurumsal kimlikler erozyona uğrayabilirler. Bu anlamda bu metinde müzeler, üniversiteler için tasarlanan kurumsal kimliklere, eleştirel bir bakış ortaya konacaktır. İncelemenin merkezinde MÜGSF, MSGSÜ, Resim Heykel Müzesi vb. gibi eski ve yeni uygulama örnekleri yer alacaktır. Yönlendirme tasarımları da bu bağlamda örneklenecektir. David Gibson’ın (2010), “İnsanların bu durumda neye ihtiyacı olur, maalesef, tasarımcılar olarak eğitimimiz bizi tasarımcılar için tasarım yapmaya yönlendiriyor” itirafı ortaya iki soru koymaktadır. Birinci olarak “İhtiyaç nedir?”, ikinci olarak da “Tasarımcı ihtiyacın farkında mıdır?” soruları bu metnin ana konusunu oluşturur. İnceleme, örnekleme yönteminin olanaklarını kullanarak bir sonuca varmaya çalışacak ve verilerin paylaşılması görevini yerine getirecektir.