Bir Kültürel Miras Değeri: Erzurum Yakutiye Medresesi Türk İslam Eserleri ve Etnografya Müzesi
Abstract
Kültürel kimliği oluşturan ve kent belleğinde var olan mekânsal değerlerin başında mimari yapılar gelmektedir. Bu eserler, kentin temelini oluşturan kültürel değerlerin tamamıyla birlikte, tarihi doku şekillenmesine öncülük etmekte ve kültürel öğelerin yansımasıyla kültürel mirası oluşturmaktadır. Kültürel mirasın en önemli tanıkları, kente özgü yaşanmışlıkların tümünü barındıran kent müzeleridir. Kent müzelerinde miras - turizm etkileşimi, tarihi dokunun tanıtılması ve geleceğe aktarılması adına önemlidir. Kültürel mirasların, sürdürülebilirliğinin sağlanması, sürdürülebilir turizmi desteklemekte ve sürdürülebilir turizmin içinde barındırdığı, kültür turizmini ön plana çıkarmaktadır. Çalışmada, müze olarak işlevlendirilmesi nedeniyle, kentte kültürel miras değeri olan “Yakutiye Medresesi” kültür turizmi kapsamında ele alınmıştır. Taşınmaz kültür varlığı olarak tescillenen tarihi yapı, “Erzurum Yakutiye Medresesi Türk İslam Eserleri ve Etnografya Müzesi” adıyla yeniden işlevlendirilmiştir. Her yıl binlerce turisti ağırlayan müzenin, sürdürülebilir turizme kazandırıldığı yeni işlevi incelenmiştir. Literatürden yararlanılan kaynaklar ve yapı yerinde gözlemlenerek, fotoğraflarla belgelenmiştir. Müzenin kent ölçeğinde kültürel miras değeri ve iç mekân biçimlenmesi irdelenerek, günümüzdeki durumu ortaya koyulmaktadır.
Keywords
Thanks
Makalede, ulusal ve uluslararası araştırma ve yayın etiğine uyulmuştur. Etik kurul izni gerekmemiştir. Kültür ve Turizm Bakanlığı, Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü, Erzurum İl Kültür ve Turizm Müdürlüğüne bağlı olan tarihi medresenin çizimlerinin kullanılabilmesi adına Erzurum Rölöve ve Anıtlar Müdürlüğü tarafından yazılı izin alınmıştır. A PROJE Mühendislik Mimarlık Müş. İnş. San. ve Tic. A.Ş. tarafından gerçekleştirilen restorasyon projelerine ulaşılmış ve makalede kullanılmıştır. Makale yazarları tarafından, projelere ulaşım sürecine katkı sağlayan idari birimlere teşekkür edilmektedir.
References
- A PROJE Mühendislik Mimarlık Ofisi Arşivi. (2022). Ankara.
- Akçay, İ. (1966). Yakutiye Medresesi, Vakıflar Dergisi, 6 (1966): 146-152.
- Aliağaoğlu, A. (2004). Sosyo-Kültürel Miras Turizmi ve Türkiye’den Örnekler, Balıkesir Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü, Balıkesir, Eylül 2004.
- Atagök, T. (1999). Yeniden Müzeciliği Düşünmek. İstanbul: Yıldız Teknik Üniversitesi Yayınları.
- Avcı, M. ve Memişoğlu, H. (2016). Kültürel Miras Eğitimine İlişkin Sosyal Bilgiler Öğretmenlerinin Görüşleri. İlköğretim Çevrimiçi, 15 (1).
- Boniface, P. ve Fowler, P. J. (1993). Heritage and Tourism in ‘the global village’, Routledge, London.
- Çam, N. (1988). Erzurum’da Yakutiye Medresesi ile İlgili Bazı Mülahazalar, Vakıflar Dergisi, XX, 1988, s.289-310.
- Çımat, A. ve Bahar, O. (2003). Turizm sektörünün Türkiye ekonomisi üzerindeki yeri ve önemi üzerine bir değerlendirme. Akdeniz İ.İ.B.F. Dergisi (6): 1-18.
- Doğan, Ş. N. (2019). Anadolu Selçuklu Medreseleri ve Darüşşifalarında Türbe, Belleten, Atatürk Kültür, Dil Ve Tarih Yüksek Kurumu, Türk Tarih Kurumu, 2019, Ankara.
- Doğan, Ş. N. (2021). Erzurum’un Sembolü İki Medrese: Çifte Minareli/ Hatuniye ve Yakutiye Medreseleri, Cengiz Han ve Mirası, Hacettepe Üniversitesi, DOI: 10.53478/TUBA.2021.035.