Dijital Simülasyon Yönteminin Sosyal Bilgiler Dersinde Başarı, Bilgi Kalıcılığı ve Motivasyona Etkisi

Öz

Bu araştırmanın amacı, dijital simülasyon yönteminin 5. sınıf sosyal bilgiler dersinde öğrencilerin akademik başarıları, öğrenilen bilgilerin kalıcılığı ve derse yönelik motivasyon düzeyi üzerindeki etkilerini incelemektir. Çalışma, Erzurum ili Narman ilçesindeki üç farklı okuldan toplam dört sınıfın katılımıyla, ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel desene göre yürütülmüştür. Çalışmada iki deney ve iki kontrol grubu kullanılmıştır. Deney gruplarında dersler, dijital simülasyon uygulamalarıyla; kontrol gruplarında ise resmi öğretim programı uygulamalarıyla işlenmiştir. Deney grubu 1 ve kontrol grubu 1 altışar öğrenciden, deney grubu 2 ve kontrol grubu 2 ise on sekizer öğrenciden oluşmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen akademik başarı testi ve motivasyon ölçeği kullanılmıştır. Uygulama süreci dört hafta sürmüş; her hafta ilgili kazanıma yönelik araştırmacı tarafından hazırlanan simülasyon uygulamaları kullanılmıştır. Dijital simülasyon içerikleri Scratch 3.0 blok tabanlı kodlama programıyla hazırlanmıştır. Araştırma sonuçları dijital simülasyon yönteminin öğrencilerin akademik başarılarını anlamlı düzeyde artırdığını, öğrenilen bilgilerin kalıcılığına katkı sağladığını ve öğrencilerin derse yönelik motivasyon düzeylerinde pozitif bir gelişim yarattığını ortaya koymuştur.

Anahtar Kelimeler

• dijital simülasyon
• motivasyon
• simülasyon
• sosyal bilgiler

Destekleyen Kurum

Bu çalışmanın üretildiği doktora tezi, Atatürk Üniversitesi BAP Koordinasyon Birimi tarafından desteklenmiştir (Proje No: 13709, Proje Adı: Dijital Simülasyon Yönteminin Sosyal Bilgiler Dersinde Başarı, Kalıcılık ve Derse Karşı Motivasyona Etkisi).

The Effect of the Digital Simulation Method on Academic Achievement, Knowledge Retention, and Motivation Levels in the Social Studies Course

Öz

This study aims to investigate the effect of the digital simulation method on the academic achievement, knowledge retention, and motivation levels of fifth-grade social studies students. The semi-experimental study was conducted with two experimental and two control groups selected from three different schools in the Narman district of Erzurum province. All participants were administered an academic achievement test, a knowledge retention test, and a motivation scale. Prior to the intervention, experimental group 1 was matched with control group 1, and experimental group 2 was matched with control group 2 based on their pre-test scores. While the digital simulation method, which includes simulation applications supported by digital content, was used in the experimental groups, traditional teaching methods were applied in the control groups. The research findings revealed that the digital simulation method significantly increased students' academic achievement and knowledge retention. Additionally, it was determined that the method had a strong effect on students' motivation levels, particularly in terms of total motivation scores. In conclusion, the digital simulation method has been found to be an effective approach in social studies education.

Anahtar Kelimeler

• digital simulation
• motivation
• simulation
• social studies

Kaynakça

1. Akbulut, Y. (2010). Sosyal bilimlerde SPSS uygulamaları: Sık kullanılan istatistiksel analizler ve açıklamalı SPSS çözümleri. İdeal Kültür & Yayıncılık.
2. Akkağıt, Ş. F., & Tekin, A. (2012). Simülasyon tabanlı öğrenmenin ortaöğretim öğrencilerinin temel elektronik ve ölçme dersindeki başarılarına etkisi. Ege Eğitim Dergisi, 13(2), 1-12. https://dergipark.org.tr/en/pub/egeefd/issue/4903/67206
3. Alder, D. D., & Baxter, D. V., Lindhardt, S., Christensen, K., Robertson, J., Starr, H. R. (1974). Strategies for increasing student interest: Visual literacy, structured debriefing, direct experience, and simulation, The History Teacher, 7(3), 343-355. https://doi.org/10.2307/492640
4. Alpar, R. (2022). Spor, sağlık ve eğitim bilimlerinden örneklerle uygulamalı istatistik ve geçerlik-güvenirlik (7. baskı). Detay.
5. Altunışık, R., & Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S., Yıldırım, E. (2012), Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri (7.baskı). Sakarya Yayıncılık.
6. Andrew, J., & Meligrana, J. (2012). Evaluating the use of role playing simulations in teaching negotation skills to university students. Creative Education, 3(6), 696-707. https://doi.org/10.4236/ce.2012.36104
7. Atakan, Ç. (2023). Mekanik öğretiminde Arduino tabanlı STEM ve Algodoo tabanlı simülasyon'un etkilerinin araştırılması (Tez No. 809722) [Doktora tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi,İzmir]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
8. Atam, O. (2006). Oluşturmacı yaklaşıma dayalı olarak fen ve teknoloji dersi ısı-sıcaklık konusunda hazırlanan yazılımın ilköğretim 5.sınıf öğrencilerinin akademik başarılarına ve kalıcılığa etkisi (Tez No. 205463) [Yüksek lisans tezi, Çukurova Üniversitesi, Adana]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

9. Aycan, Ş., & Ari, E., Türkoğuz, S., Sezer, H., Kaynar, Ü. (2013). Fen ve fizik öğretiminde bilgisayar destekli simülasyon tekniğinin öğrenci başarısına etkisi: Yeryüzünde hareket örneği. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 15(15), 57-70.
10. Aydoğan, A. (2019). Simülasyon destekli işbirlikli öğretim yönteminin öğrencilerin akademik başarılarına ve fene yönelik tutumlarına etkisi: DNA ve genetik kod ünitesi (Tez No. 568743) [Yüksek lisans tezi, İnönü Üniversitesi, Malatya]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
11. Bakar, K. A., & Tarmizi, R. A., Mahyuddin, R., Elias, H., Luan, W. S., Ayub, A. F. M. (2010). Relationships between university students’ achievement motivation, attitude and academic performance in Malaysia. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 2(2), 4906-4910. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2010.03.793
12. Banda, H. J., & Nzabahimana, J. (2023). The impact of physics education technology (PhET) interactive simulation-based learning on motivation and academic achievement among malawian physics students. Journal of Science Education and Technology, 32(1), 127- 141. https://doi.org/10.1007/s10956-022-10010-3
13. Barajas, R. P., & Romero, M.P., Caballero, R. (2013). Evaluating a computer-based simulator program to teach the principles of macroeconomic equilibria. Computers & Education 69, 71–84. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2013.07.003
14. Baştürk, R. (2016). Bütün yönleriyle SPSS örnekli nonparametrik istatistiksel yöntemler (3.baskı). Anı Yayıncılık.
15. Bayram, Y. (2019). Simülasyon (benzetim) destekli 5e öğrenme döngüsü modelinin 7. Sınıf öğrencilerinin elektrik konusunu anlamalarına ve elektrik konusuna yönelik ilgilerine etkisinin incelenmesi (Tez No. 573492) [Yüksek lisans tezi, Bartın Üniversitesi, Bartın]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
16. Birişçi, S., & Kul, Ü., Aksu, Z., Akaslan, D., Çelik, S. (2018). Web 2.0 hızlı içerik geliştirme öz-yeterlilik algısını belirlemeye yönelik ölçek geliştirme çalışması. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 8(1), 187-208. https://doi.org/10.17943/etku.335164
17. Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (17. baskı). Pegem Akademi.
18. Büyüköztürk, Ş., & Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri (14. baskı). Pegem Akademi.
19. Can, A. (2023). SPSS ile bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi (11. baskı). Pegem Akademi.
20. Ceylan, E., & Saygıner, Ş. (2017). Fen ve matematik eğitiminde geleneksel laboratuvar uygulamalarına bir alternatif: PhET simülasyonları. A. Bakla, H. Demiröz & A. Çekiç (Eds.), Uluslararası Eğitim Teknolojileri Sempozyumu Bildiri Kitabı içinde (ss. 107-116). Cumhuriyet Üniversitesi.
21. Chen, C-H., & Howard, B. C. (2010). Effect of live simulation on middle school students’ attitudes and learning toward science. Journal of Educational Technology & Society, 13(1), 133-139.
22. Christensen, L. B., & Johnson, R. B., Turner, L. A. (2015). Araştırma yöntemleri: Desen ve analiz (A. Aypay, Çev. Ed.). Anı Yayıncılık. (Çalışmanın orijinali 2010`da yayımlanmıştır).
23. Cohen, L., Manion, L., & Morrison, K. (2018). Research Methods in Education (8th ed.). Routledge.
24. Crocker, L. M., & Algina, J. (2008). Introduction to classical and modern test theory. Cengage Learning.
25. Çokluk, Ö., & Şekercioğlu, G., Büyüköztürk, Ş. (2016). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları (4. baskı). Pegem Akademi.
26. Dağdalan, G., & Taş, E. (2017). Simülasyon destekli fen öğretiminin öğrencilerin başarısına ve bilgisayar destekli fen öğretimine yönelik tutumlarına etkisi. Fen Bilimleri Öğretimi Dergisi, 5(2), 160-172.
27. Demirer, G. M. (2015). Kavram yanılgılarının giderilmesinde simülasyonların etkisinin incelenmesi: Işık ve ses ünitesi örneği (Tez No. 418437) [Yüksek lisans tezi, Kırıkkale Üniversitesi, Kırıkkale]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
28. Devlin-Scherer, R., & Sardone, N. B. (2010). Digital simulation games for social studies classrooms. The Clearing House: A Journal of Educational Strategies, Issues and Ideas, 83(4), 138-144. https://doi.org/10.1080/00098651003774836
29. Doğan, H. (2023). Simülasyon tabanlı çevrimiçi elektronik laboratuvarı dersine ilişkin öğrenci görüşleri (Tez No. 793319) [Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
30. Durmaz, C. (2022). Bilgisayar destekli simülasyon yönteminin 7. sınıf öğrencilerinin "Güneş Sistemi ve Ötesi" ünitesindeki akademik başarılarına, tutumlarına ve kavram yanılgılarının giderilmesine etkisi (Tez No. 719230) [Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
31. Eccles, J. S., & Midgley, C., Wigfield, A., Buchanan, C. M., Reuman, D., Flanagan, C., Iver, D. M. (1993). Development during adolescence: The impact of stage-environment fit on young adolescents’ experiences in schools and in families. American Psychologist, 48(2), 90–101. https://doi.org/10.1037//0003-066x.48.2.90
32. Efe, H. A., & Oral, B., Efe, R., Sünkür, M. Ö. (2011). Fotosentez ünitesinin bilgisayar simülasyonlarıyla desteklenen işbirlikli öğretim yöntemiyle öğretiminin öğrenci erişi ve biyoloji dersine yönelik tutuma etkisi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 5(1), 313-329. https://hdl.handle.net/11468/9223
33. Ekiz, D. (2003). Eğitimde araştırma yöntem ve metodlarına giriş: Nitel, nicel ve eleştirel kuram metodolojileri. Anı.
34. Feinstein, A. & H., Mann, S., Corsun, D. L. (2002). Charting the experiential territory: Clarifying definitions and uses of computer simulation, games, and role play. Journal of Management Development, 21(10), 732–744. https://psycnet.apa.org/doi/10.1108/02621710210448011
35. Field, A. P. (2009). Discovering statistics using SPSS: and sex and drugs and rock 'n' roll (3nd ed.). Sage publications.
36. Fraenkel, J. R., Wallen, N. E., & Hyun, H. H. (2012). How to design and evaluate research in education. Mc Graw-Hill.
37. Gehlbach, H., & Brown, S. W., Ioannou, A., Boyer, M. A., Hudson, N., Niv-Solomon, A., Maneggia, D., Janik, L. (2008). Increasing interest in social studies: Social perspective taking and self-efficacy in stimulating simulations. Contemporary Educational Psychology, 33(4), 894-914. https://doi.org/10.1016/j.cedpsych.2007.11.002
38. George, D., & Mallery, P. (2010). SPSS for windows step by step: A simple guide and reference, 17.0 update. Allyn & Bacon
39. Gredler, M. E. (2004). Games and simulations and their relationships to learning. In D. H. Jonassen (Eds.), Handbook of research for educational communications and technology (2nd ed., pp. 571-581). Lawrence Erlbaum Associates.
40. Green, S. B., & Salkind, N. J. (2005). Using SPSS for Windows and Macintosh: Analyzing and understanding data. (4nd ed.). Pearson
41. Güllü, H. (2015). Using computer network simulation programs: Exploration of students' attitude, motivation and learning (Tez No. 416645) [Yüksek lisans tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Ankara]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
42. Günüç, S., & Odabaşı, F. H., Kuzu, A. (2013). 21. yüzyıl öğrenci özelliklerinin öğretmen adayları tarafından tanımlanması: Bir Twitter uygulaması. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 9(4), 436-455. https://dergipark.org.tr/tr/pub/eku/issue/5458/73999
43. Güvercin, Z. (2010). Fizik dersinde simülasyon destekli yazılımın öğrencilerin akademik başarısına, tutumlarına ve kalıcılığa etkisi (Tez No. 292849) [Yüksek lisans tezi, Çukurova Üniversitesi, Adana]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
44. Hair, J., & Black, W. C., Babin, B. J., Anderson, R. E. (2010) Multivariate data analysis (7nd ed.). Pearson Educational International.
45. Hallinger, P., & Wang, R. (2020). Analyzing the intellectual structure of research on simulation-based learning in management education, 1960–2019: A bibliometric review. The International Journal of Management Education, 18(3), 1-13. https://doi.org/10.1016/j.ijme.2020.100418
46. Hannel, S. L., & Cuevas, J. (2018). A study on science achievement and motivation using computer-based simulations compared to traditional hands-on manipulation. Georgia Educational Researcher, 15(1), 40-55. https://doi.org/10.20429/ger.2018.15103
47. Harman, G. & Yenikalaycı N. (2019). Renk kodları ile direnç okumanın öğretiminde simülasyon kullanımının öğrenme üzerindeki etkisi ve öğrencilerin görüşleri. Trakya Eğitim Dergisi, 9(3), 415-436. https://doi.org/10.24315/tred.454318
48. Hartshorne, R., & Waring, S. M., Okraski, H. (2019). Developing well-informed, critically thinking, and active citizens through the connection of modeling & simulation and social studies education. The Clearing House: A Journal of Educational Strategies, Issues and Ideas, 92(1-2), 48-52. https://doi.org/10.1080/00098655.2019.1571988
49. Hofstede, G. J., & De Caluwé, L., Peters, V. (2010). Why simulation games work-in search of the active substance: A synthesis. Simulation and Gaming, 41(6), 824- 843. https://doi.org/10.1177/1046878110375596
50. Hu, L. T., & Bentler, P. M. (1999). Cut-off criteria for fit indexes in covariance structure analysis: convenfional criteria versus new alternafives. Structural equafion modelling. Ref. Bibliográfica, 6(1), 1-55. https://doi.org/10.1080/10705519909540 118
51. İncekara, A. N. (2023). Elektrik devresi konusunda simülasyon yönteminin kullanılmasının öğrencilerin fen akademik başarısına ve fen tutumlarına etkisi (Tez No. 787622) [Yüksek lisans tezi, Akdeniz Üniversitesi, Antalya]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
52. İş, E., & Balcı, S. (2024). Kalabalık sınıflardaki öğretim sürecinin incelenmesi: Yükseköğretim örneği. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 7(2), 160-170.
53. Kan, A. (2011). Ölçme aracı geliştirme. S. Tekindal (Ed.), Eğitimde ölçme ve değerlendirme içinde (ss. 241-277). Pegem Akademi.
54. Karaağaç, S. (2009). Genetik biliminin lise öğrencileri tarafından öğrenilmesinde simülasyonun rolü (Tez No. 250854) [Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
55. Karaduman, M., & Aciyan, E. P. (2020) Baudrillard’ın simülasyon kuramı bağlamında dijital oyunlar ve bağımlılık üzerine bir değerlendirme. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(1), 453-472. https://doi.org/10.26468/trakyasobed.550935
56. Karahan, S. (2018). Bilgisayar benzetimlerinin fen eğitiminde öğrencilerin akademik başarısına etkisi (Tez No. 514532) [Yüksek lisans tezi, Fırat Üniversitesi, Elazığ]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
57. Karasar, N. (2015). Bilimsel araştırma yöntemleri (28. baskı). Nobel.
58. Kaya-Atıcı, E. (2023). Simülasyon destekli eğitimin okul yöneticilerinin problem çözme ve karar verme becerileri ile simülasyon uygulamasına yönelik tutumları üzerindeki etkisi (Tez No. 811065) [Doktora tezi, Fırat Üniversitesi, Elazığ]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
59. Kılıç, B. Ş., & Özkan, N. (2023). The effect of simulation- supported environmental education on the environmental success of teacher candidates. Balkan and Near Eastern Journal of Social Sciences, 09(01), 109- 118.
60. Kolb, A. Y., & Kolb, D. A. (2005). The Kolb learning style inventory-version 3.1 2005 technical specifications. Experience Based Learning Systems.
61. Konak, M. (2019). Fen ve teknoloji dersinde simülasyonla öğretimin laboratuvar etkinliklerinde hipotez kurma becerisinin kazandırılması üzerine etkisi (Tez No. 538068) [Yüksek lisans tezi, İnönü Üniversitesi, Malatya]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
62. Köken, N. (2002). Sosyal bilgiler kavramı üzerine bazı düşünceler. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(2), 109-121.
63. Köklü, N. (2015). Genel fizik laboratuvarında başarı ve akılda kalıcılık etkilerinin artırılmasına yönelik animasyon, simülasyon ve analojik modellerin geliştirilmesi (Tez No. 380842) [Doktora tezi, Selçuk Üniversitesi, Konya]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
64. Küçük, T. (2014). Işık ünitesinde simülasyon yönteminin kullanılmasının öğrencilerin Fen başarısına ve Fen tutumlarına etkisi (Tez No. 381192) [Yüksek lisans tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
65. Lawshe, C. H. (1975). A quantitative approach to content validity. Personnel Psychology, 28(4), 563–575. https://doi.org/10.1111/j.1744-6570.1975.tb01393.x
66. Malone, T. W., & Lepper, M. R. (1987). Making learning fun: A taxonomy of intrinsic motivations for learning. In R. E. Snow & M. J. Farr (Eds.), Aptitude, Learning and Instruction, (Vol. 3, pp 255-283). Lawrence Erlbaum.
67. Marshall, C. & Rossman, G. B. (2014). Designing qualitative research. Sage
68. McKagan, S. B., & Perkins, K. K., Dubson, M., Malley, C., Reid, S., LeMaster, R., Wieman, C. E. (2008). Developing and researching PhET simulations for teaching quantum mechanics. American Journal of Physics, 76(4), 406-417. https://doi.org/10.48550/arXiv.0709.4503
69. McMichael, A. (2007). PC games and the teaching of history. History Teacher 40(2), 203-18.
70. Miaoliang, Z., & Yabo, D., Dandan, S. Yonggu, W. (2005, July 7-9). A case study of virtual circuit laboratory for undergraduate student courses, ITHET 6th Annual International Conference, Juan Dolio. http://dx.doi.org/10.1109/ITHET.2005.1560231
71. Mihindo, W. J., & Wachanga, S. W., Anditi, Z. O. (2017). Effects of computer-based simulations teaching approach on students’ achievement in the learning of chemistry among secondary school students in nakuru sub county, kenya. Journal of Education and Practice, 8(5), 65-75.
72. Millî Eğitim Bakanlığı [MEB] (2018). Sosyal bilgiler dersi öğretim programı. MEB. http://mufredat.meb.gov.tr/
73. Minaslı, E. (2009). Fen ve teknoloji dersi maddenin yapısı ve özellikleri ünitesinin öğretilmesinde simülasyon ve model kullanılmasının başarıya, kavram öğrenmeye ve hatırlamaya etkisi (Tez No. 250817) [Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul] Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
74. Moore, E. B., & Chamberlain, J. M., Parson, R., Perkins, K. K. (2014). Phet interactive simulations: Transformative tools for teaching chemistry. Journal of Chemical Education, 91(8), 1191-1197. https://doi.org/10.1021/ed4005084
75. Moore, K. L. (2012). American history simulations, reenactments, and educational games: A Supplemental middle school curriculum [Master’s thesis, The State University of Newyork]. http://hdl.handle.net/20.500.12648/459
76. Morgan, G. A., & Leech, N. L., Gloeckner, G. W., Barret, K. C. (2004). SPSS for introductory statistics: Use and interpretation (2nd ed.). Lawrence Erlbaum Associates.
77. Nkemakolam, O. E., & Chinelo, M. F., Jane, M. C. (2018). Effect of computer simulations on secondary school students’ academic achievement in chemistry in anambra state. Asian Journal of Education and Training, 4(4), 284-289. https://doi.org/10.20448/journal.522.2018.44.284.289
78. Obro, S. (2022). A novel instructional approach: The effect of computer-assisted simulation learning games (CASLGs) on social studies students’ scholarly learning outcomes. Arab Gulf Journal of Scientific Research, 40(3), 235-246. https://doi.org/10.1108/AGJSR-04-2022-0038
79. Ogheneakoke, C. E., & Benike, J., Obro, S. (2019). In search of a more effective strategy: using simulation games ınstructional strategy for the teaching and learning of social studies in secondary school. Journal of International Social Studies, 9(1), 53-71. https://iajiss.org/index.php/iajiss/article/view/369
80. Okumuş, F. (2016). Mesleki eğitimde etkileşimli simülasyon ders yazılımlarının öğrenci başarısına etkisi (Tez No. 449221) [Yüksek lisans tezi, Bahçeşehir Üniversitesi, İstanbul]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
81. Öner, Y. E., & Yaman, S. (2020). The Effect of Simulation and Animation Supported 5E Model on Science Achievement and Motivation of Prospective Classroom Teachers. Turkish Journal of Primary Education, 5(2), 183-193. https://izlik.org/JA34WE76ZS
82. Özdamar, K. (1999). Paket programlar ile istatistiksel veri analizi. Kaan Kitapevi.
83. Özdemir, A. (2022). Fen bilimleri dersinde yer alan gezegenler konusunu öğretmeye yönelik eğitsel simülasyon oyunu tasarlanması ve geliştirilmesi: Mars örneği (Tez No. 764075) [Yüksek lisans tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
84. Özdener, N. (2005). Deneysel ögretim yöntemlerinde benzetisim (simulation) kullanimi. TOJET: The Turkish Online Journal of Educational Technology, 4(4), 93-98.
85. Özer, İ., & Canbazoğlu-Bilici, S., Karahan, E. (2016). Fen bilimleri dersinde algodoo kullanımına yönelik öğrenci görüşleri. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 28-40.
86. Perkins, K., & Adams, W., Dubson, M., Finkelstein, N., Reid, S., Wieman, C., LeMaster, R. (2006). Phet: Interactive simulations for teaching and learning physics. The Physics Teacher, 44(1), 18-23. https://doi.org/10.1119/1.2150754
87. Pınarkaya, Y. (2018). Aynalarda yansıma ve ışığın soğrulması” ünitesinde animasyon destekli kavram karikatürleri uygulamalarının öğrencilerin akademik başarılarına, kavram yanılgılarına ve tutumlarına etkisi (Tez No. 484426) [Yüksek lisans tezi, Ordu Üniversitesi, Ordu]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
88. Prensky, M. (2001). Digital natives, digital immigrants part 1. On The Horizon, 9(5), 1-6. https://doi.org/10.1108/10748120110424816
89. Resnick, M., Maloney, J., Monroy-Hernández, A., Rusk, N., Eastmond, E., Brennan, K., Millner, A., Rosenbaum, E., Silver, J., Silverman, B., & Kafai, Y. (2009). Scratch: Programming for all. Communications of the ACM, 52(11), 60–67. https://doi.org/10.1145/1592761.1592779
90. Ronen, M., & Eliahu, M., (2000). Simulation- a bridge between theory and reality: the case of electric circuits, Journal of Computer Assisted Learning, 16(1), 14-26. http://dx.doi.org/10.1046/j.1365-2729.2000.00112.x
91. Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2020). Self-determination theory: Basic psychological needs in motivation, development, and wellness. Guilford Press.
92. Salpeter, J. (2003). 21st Century skills: Will our students be prepared? Technology and Learnıng-Dayton, 24(3), 17-29.
93. Sanina, A., & Kutergina, E., Balashov, A. (2020). The Co-Creative approach to digital simulation games in social science education. Computers & Education, 149, 1-16. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2020.103813
94. Sarabando, C., & Cravino, J., Soares, A. (2014). Contribution of a computer simulation to students’ learning of the physics concepts of weight and mass. Procedia Technology, 13, 112-121. https://doi.org/10.1016/j.protcy.2014.02.015
95. Seçer, İ. (2015). SPSS ve LİSREL ile pratik veri analizi: Analiz ve raporlaştırma (2. baskı). Anı.
96. Susskind, L. E., & Corburn, J. (2000). Using simulations to teach negotiation: Pedagogical theory and practice. İn M. Wheeler (Ed.), Teaching negotiation: Ideas and ınnovations (pp. 285-310). Pon Books. Sümbüloğlu, K., & Sümbüloğlu, V. (2016). Biyoistatistik (17. baskı). Hatiboğlu Basım ve Yayım.
97. Şahan, C., & Dinç, A. (2021). Simülasyon öğretim yönteminin ortaokul öğrencilerinin afetlere karşı hazırlık durumlarına etkisi. Resilience, 5(1), 21-36. https://doi.org/10.32569/resilience.807289
98. Şeker, G. (2019). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının bilgisayar simülasyonlarıyla sınıf yönetimi becerisi kazandırılmasına ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi (Tez No. 573536) [Yüksek lisans tezi, Cumhuriyet Üniversitesi, Sivas]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
99. Şencan, H. (2005). Sosyal ve davranışsal ölçümlerde güvenilirlik ve geçerlilik (21. baskı). Seçkin Yayınları.
100. Şengel, E., & Özden, M. Y., Geban, Ö. (2002) Bilgisayar simülasyonlu deneylerin lise öğrencilerinin yer değiştirme ve hız kavramlarını anlamadaki etkisi. V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi içinde (ss. 1424-1429). Bursa Uludağ Üniversitesi.
101. Şentürk, M. L. (2017). Fizik öğretmenlerinin kuvvet ve hareket konusunda animasyon & simülasyon-TPAB düzeyleri: Sınıf içi bütüncül çoklu durum çalışması (Tez No. 486024) [Doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
102. Şimşek, F. (2017). Fen bilimleri dersinde animasyon ve simülasyon kullanımının öğrencilerin akademik başarısı ve bilgilerin kalıcılığı üzerine etkisi. Uluslararası Eğitim Bilim ve Teknoloji Dergisi, 3(3), 112-124.
103. Teke, H. (2010). Fen ve teknoloji derslerinde kullanılan simülasyon yönteminin 7. Sınıf öğrencilerinin erişilerine etkisi (Tez No. 264369) [Yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi, Konya]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
104. Tracey, T. J. G. (2002). Development of interests and competency beliefs: A 1-year longitudinal study of fifth- to eighth-grade students using the ICA-R and structural equation modeling. Journal of Counseling Psychology, 49(2), 148–163. https://psycnet.apa.org/doi/10.1037/0022-0167.49.2.148
105. Trochim, W. M., & Donnelly, J. P. (2006). The research methods knowledge base (3nd ed.). Atomic Dog. Trotter, A. 2004. Digital games bring entertainment into learning realm. Education Week. Digital Games Bring Entertainment Into Learning Realm
106. Uzun, C. (2019). Sosyal bilgiler eğitiminde simülasyon tabanlı deneyimsel öğrenme uygulamalarının tasarlanması uygulanması ve incelenmesi (Tez No. 606536) [Doktora tezi, Uşak Üniversitesi, Uşak]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
107. Ünal, Ç., & Çelikkaya, T. (2009). Yapılandırmacı yaklaşımın sosyal bilgiler öğretiminde başarı, tutum ve kalıcılığa etkisi (5. sınıf örneği). Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13(2), 197-212
108. VanSledright, B., & Limon, M. (2006). Learning and teaching social studies: A review of cognitive research in history and geography. In P. A. Alexander & P. H. Winne (Eds.), Handbook of educational psychology (2nd ed., pp. 545–570). Lawrence Erlbaum
109. Watt, H. M. G. (2004). Development of adolescents’ self-perceptions, values, and task perceptions according to gender and domain in 7th- through llth-grade Australian students. Child Development, 75(5), 1556–1574. https://doi.org/10.1111/j.1467-8624.2004.00757.x
110. Wright-Maley, C. (2015). Beyond the “babel problem”: Defining simulations for the social studies. The Journal of Social Studies Research, 39(2), 63-77. https://doi.org/10.1016/j.jssr.2014.10.001 Yavuz, S., & Akçay, M. (2017). Bilgisayar destekli öğretim ile laboratuvar destekli öğretimin öğrencilerin ders başarılarına ve derse karşı tutumlarına etkisinin incelenmesi. Karaelmas Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(1), 39-48. https://dergipark.org.tr/tr/pub/kebd/issue/67220/1049118
111. Yenidünya, Ö. A. (2024). Işık ünitesinin elektronik deney seti ve simülasyonlarla öğretiminin ortaokul öğrencilerinin akademik başarı, tutum ve kalıcılık düzeylerine etkisi (Tez No. 848216) [Yüksek lisans tezi, Atatürk Üniversitesi, Erzurum]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
112. Yıldız, M. (2019). Simülasyon tekniği ile bütünleştirilen öğretimin sıvıların kaldırma kuvveti konusunda öğrenci başarılarına etkisi (Tez No. 583922) [Yüksek lisans tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
113. Yılmaz, Ö. (2023). Matematik öğretiminde sanal manipülatif ve simülasyon kullanımına ilişkin öğretmen görüşleri (Tez No. 815133) [Yüksek lisans tezi, Kastamonu Üniversitesi, Kastamonu]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
114. Yiğitoğlu, F. (2020). Tarih eğitiminde simülasyon tekniğinin öğrencilerin akademik başarılarına etkisi (Tez No. 646416) [Doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.