Evaluation of the Impact of the Feedback Process on Preservice Science Teachers’ Microteaching Practices

Öz

Education is one of the most important factors in the development and progress of a society. Keeping up with contemporary advances and following technological developments play a key role in raising qualified individuals. Teachers are one of the main pillars in preparing individuals for life in a qualified manner. A teacher’s ability to adapt to the requirements of the age is crucial for both educational and societal advancement. Therefore, teacher education must be based on solid foundations to train competent teachers. In this context, the study aimed to examine pre-service science teachers’ microteaching practices supported by feedback within the framework of the 5E learning model during distance education and to investigate the effects of feedback. The study was conducted with six third-year pre-service science teachers enrolled in the Science Teaching II course at a state university in the Western Black Sea region. A case study design, one of the qualitative research methods, was employed. Data were collected through the 5E lesson observation form, lesson plans, and reflective writings. Descriptive analysis was used to analyze the data. The findings indicated that feedback had a positive impact on the pre-service teachers’ microteaching practices conducted within the 5E learning model framework.

Anahtar Kelimeler

• feedback
• microteaching
• 5E learning model
• peer evaluation
• self-evaluation

Geri Bildirim Sürecinin Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının Mikro Öğretim Uygulamalarına Etkisinin Değerlendirilmesi

Öz

Günümüz dünyasında eğitim, bir toplumun gelişmesinde ve ilerlemesinde en önemli unsurlardan biridir. Çağın gelişmelerine ayak uydurmak, teknolojiyi takip etmek toplumun ilerlemesinde ve nitelikli bireyler yetiştirilmesinde önemli rol oynamaktadır. Toplumdaki bir bireyin nitelikli bir şekilde hayata kazandırılmasındaki temel yapı taşlarından biri ise öğretmendir. Öğretmenin çağın gerekliliklerine uyum sağlayabiliyor olması hem eğitimin hem toplumun gelişimi için önemlidir. Bunun için de bir öğretmenin eğitiminin sağlam temeller üzerine atılması ve nitelikli öğretmenler yetiştirilebilmesi gerekmektedir. Bu kapsamda araştırmada, uzaktan eğitim sürecinde fen bilgisi öğretmen adaylarının geri bildirim süreci ile desteklenmiş mikro öğretim uygulamalarının 5E öğrenme modeli çerçevesinde değerlendirilmesi ve geribildirimlerin etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda Batı Karadeniz’de bir devlet üniversitesinin Eğitim Fakültesi’nde, Fen Bilgisi Öğretmenliği Anabilim Dalı 3. sınıfta öğrenim gören 6 öğretmen adayı ile Fen Öğretimi 2 dersi kapsamında geri bildirimle desteklenmiş mikro öğretim uygulamaları gerçekleştirilmiştir. Araştırma nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması yöntemi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veri toplamak için 5E öğrenme modeli ders gözlem formu, öğretmen adaylarının ders planları ve yansıtıcı yazılar kullanılmıştır. Veri toplama araçlarından elde edilen verilerin analizi için betimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. Analizler sonucu elde edilen bulgulara göre geri bildirimin öğretmen adaylarının 5E öğrenme modeli çerçevesinde gerçekleştirdikleri mikro öğretim uygulamalarında etkili olduğu saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• geri bildirim
• mikro öğretim
• 5E öğrenme modeli
• akran değerlendirmesi
• öz değerlendirme

Kaynakça

1. Babacan, T. (2016). Teknoloji destekli mikro öğretim uygulamalarının fen bilimleri öğretmen adaylarının teknolojik pedagojik alan bilgisi (TPAB) yeterlikleri üzerine etkisi. [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Manisa Celal Bayar Üniversitesi.
2. Babacan, T. & Şaşmaz Ören, F. (2018). Fen bilgisi öğretmen adaylarının teknoloji destekli mikro öğretim uygulamaları hakkındaki görüşleri. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16(3), 195-224. https://doi.org/10.18026/cbayarsos.4114
3. Bennett, S. & Lockyer, L. (2004). Becoming an online teacher: Adapting to a changed environment for teaching and learning in higher education. Educational Media International, 41(3), 231-248.
4. Black, P. & William, D. (1998). Assessment and classroom learning. Assessment in Education: Principles, Policy & Practice, 5(1), 7-74. https://doi.org/10.1080/0969595980050102
5. Bozkurt, A. & Sharma, R. C. (2020). Emergency remote teaching in a time of global crisis due to CoronaVirus pandemic. Asian Journal of Distance Education, 15(1), 1–6.
6. Brookhart, S. M. (2008). Feedback that fits. M. Scherer (Ed.), On formative assessment: Readings from educational leadership içinde (s. 46-55). ASCD.
7. Bybee, R. (2014). The BSCS 5E instructional model: Personal reflections and contemporary implications. Science and Children, 51(8), 10-13.
8. Bybee, R. W., Taylor, J. A., Gardner, A., Scotter, P. V., Powell, J. C., Westbrook, A., & Landes, N. (2006). The BSCS 5E instructional model: Origins and effectiveness. Office of Science Education, National Institutes of Health. https://media.bscs.org/bscsmw/5es/bscs_5e_full_report.pdf

9. Çoban, A. (2015). Öğretmen eğitiminde mikro-öğretim ve farklı yaklaşımlar. Electronic Journal of Social Sciences, 14(54), 219-231.
10. Davey, L. (1991). The application of case study evaluations. (T. Gökçek, Çev.). Practical Assessment, Research and Evaluation. (Orijinal çalışma basım tarihi 1990).
11. Davis, E. & Linn, M. C. (2000). Scaffolding students’ knowledge integration through prompts for reflection. International Journal of Science Education, 22(8), 819-837. https://doi.org/10.7771/2157-9288.1026
12. Dilek, İ. (2019). Fen bilgisi öğretmen adaylarının teknolojik pedagojik alan bilgisi gelişiminde mikro öğretimin etkisi. [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi.
13. Elias, S. K. (2018). Pre-service teachers’ approaches to the effectiveness of micro-teaching in teaching practice programs. Open Journal of Social Sciences, 6(5), 205-244. https://doi.org/10.4236/jss.2018.65016
14. Erman Aslanoğlu, A. (2017). Grup içinde bireyin değerlendirilmesi: Akran ve öz değerlendirme. Boğaziçi Üniversitesi Eğitim Dergisi, 34(2), 35-50.
15. Fisher, J. & Burrell Darrell, N. (2011). The value of using micro teaching as a tool to develop instructors. Review of Higher Education & Self Learning, 3(11), 86-94.
16. Garrison, D. R., Anderson, T. & Archer, W. (2003). A theory of critical inquiry in online distance education. G. Moore (Ed.), Handbook of distance education içinde (s. 113–127). M. Lawrence Erlbaum Associates Publishers.
17. Gibbs, G. & Simpson, C. (2005). Conditions under which assessment supports students’ learning. Learning and Teaching in Higher Education, 1(1), 3-3.
18. Güleç, S. (2022). 5E öğrenme modeli uygulamalarının ortaokul öğrencilerinin akademik başarılarına, ekolojik ayak izi farkındalıklarına ve sürdürülebilir çevreye yönelik tutumlarına etkisi. [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Sivas Cumhuriyet Üniversitesi.
19. Güneş, E. & Bülbül, H. İ. (2014). Web ortamında problem temelli öğrenmede farklı geri bildirim stratejilerinin ve internet kullanımına yönelik tutumun öğrenme üzerindeki etkisi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 12(2), 109-125.
20. Güneş, P. & Kılıç, D. (2016). Dereceli puanlama anahtarı ile öz, akran ve öğretmen değerlendirmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(2), 58-69.
21. Hattie, J. & Timperley, H. (2007). The power of feedback. Review of Educational Research, 77(1), 81-112. https://doi.org/10.3102/003465430298487
22. Henderson, M., Ajjawi, R., Boud, D. &Molloy, E. (2019). Why focus on feedback impact? M. Henderson, R. Ajjawi, D. Boud ve E. Molloy (Ed.), The Impact of feedback in higher education: Improving assessment outcomes for learners içinde (s. 3–14). Springer.
23. Khauanpuck, A. & Kaewdee, S. (2016). Effects of using 5E learning cycle cooperate with songs on science learning achievement and positive learning atmosphere of lower secondary school students. Bangkok Metropolitan Scholar: Human Sciences, 10(2), 201-210.
24. Kiggundu, E. M. & Nayimuli, S. T. (2009). Teaching practice: A make or break phase for student teachers. South African Journal of Education, 29(3), 345-358.
25. Koray, Ö. (2016). Pre-service science teachers’ opinions about using the feedback process in the preparation of teaching materials. Asia-Pacific Forum on Science Learning and Teaching, 17(1), 1-20.
26. Marulcu, İ. & Dedetürk, A. (2014). Fen bilgisi öğretmen adaylarının mikro-öğretim yöntemini uygulamaları: Bir eylem araştırması. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(25), 353-372.
27. Merriam, S. B. (2009). Qualitative research: A guide to design and implementation (3rd ed). Jossey-Bass.
28. Millî Eğitim Bakanlığı. (2018). İlköğretim fen bilimleri dersi (5, 6, 7 ve 8. sınıflar) öğretim programı. T.C. Millî Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı.
29. Mulliner, E. & Tucker, M. (2017). Feedback on feedback practice: Perceptions of students and academics. Assessment & Evaluation in Higher Education, 42(2), 266-288. https://doi.org/10.1080/02602938.2016.1158223
30. Ordu, S. (2019). Fen bilimleri öğretmenlerinin araştırma sorgulamaya dayalı öğretim ile ilgili epistemolojik inançlarının ortaya konularak bu inançların sınıf içi uygulamalara etkisinin incelenmesi. [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi.
31. Palancı, E. & Kalender, S. (2022). Web destekli 5E öğrenme modelinin 6. sınıf fen bilimleri dersinde uygulanışına yönelik öğrenci görüşleri. Gelişim ve Psikoloji Dergisi, 3(5), 51-73.
32. Peker, M. (2009). Genişletilmiş mikro öğretim yaşantıları hakkında matematik öğretmeni adaylarının görüşleri. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(2), 353-376.
33. Rapanta, C., Botturi, L., Goodyear, P., Guàrdia, L. & Koole, M. (2020). Online university teaching during and after the Covid-19 crisis: Refocusing teacher presence and learning activity. Postdigital Science and Education, 2, 923–945. https://doi.org/10.1007/s42438-020-00155-y
34. Sarıkaya, M., Güven Yıldırım, E., Göksu, V. & İnce Aka, E. (2010). Yapılandırmacı yaklaşımın öğrencilerin akademik başarı ve bilgilerinin kalıcılığı üzerine etkisi. İlköğretim online, 9(1), 413-423.
35. Sawada, D., Piburn, M., Judson, E., Turley, J., Falconer, K., Benford, R., & Bloom, I. (2002). Measuring reform practices in science and mathematics classrooms: The reformed teaching observation protocol (RTOP). School Science and Mathematics, 102(6), 245–253.
36. Schunk, D. H. (2012). Learning theories an educational perspective. Pearson.
37. Sevinç, S. (2022). Uzaktan eğitim ile uygulanan 5E modeline dayalı öğretimin öğrencilerin bilimsel süreç becerileri üzerine etkisi. [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Bursa Uludağ Üniversitesi.
38. Sofyan, H., Us, T., Wakid, M. & Sulistyo, B. (2019). Developing micro-teaching video as learning media in automotive teacher education. Journal Of Physics: Conference Series, 1273(1), 012093. https://doi.org/10.1088/1742-6596/1273/1/012093
39. Uysal, Y. (2018). Ortaokul 6. sınıf fen bilimleri dersi elektriğin iletimi ünitesinin öğretiminde 5E modelinin öğrenci başarısına ve tutumuna etkisinin araştırılması. [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi.
40. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.