Analysis of the Relationship Between “Experience and Trust” in the Film “The Intern” within the Framework of Freudian and Persuasive Communication Approaches

Öz

Trust and experience are two fundamental elements that form the basis of interpersonal relationships and effective communication, shaping individuals' decision-making processes and social dynamics. These two concepts create a powerful synergy, particularly in the context of persuasive communication. Trust prepares the psychological groundwork for the communication process, while experience enhances the validity and quality of the messages built upon this foundation. This study examines the role of trust and experience in the persuasion process within the framework of psychoanalytic theories, using Nancy Meyers' film The Intern (2015) as a case study. The analysis thoroughly evaluates the motivational dynamics underlying the characters' behaviors, the transformation of experience into a form of wisdom, and how trust is constructed as a means of persuasion. The analysis concludes that the concepts of experience and trust in the film are fundamental assets with the potential to resolve organizational crises and fill leadership gaps, beyond being merely individual virtues. The film reveals that these two elements are the most effective solution mechanisms in the face of the challenges posed by the modern business world and complex human relationships.

Anahtar Kelimeler

• Persuasion
• Experience
• Trust
• Intern movie
• Psychoanalysis

Destekleyen Kurum

There is no supporting organisation.

Etik Beyan

No ethical declaration is required.

Teşekkür

I would like to thank all my university lecturers, especially Prof. Dr. Sevimece KARADOĞAN DORUK.

'Stajyer' Filminin Freudyen ve İkna Edici İletişim Yaklaşımları Çerçevesinde 'Tecrübe ve Güven' İlişkisinin Analizi

Öz

Güven ve tecrübe, kişilerarası ilişkilerin ve etkili iletişimin temelini oluşturan, bireylerin karar alma süreçlerini ve sosyal dinamiklerini şekillendiren iki temel unsurdur. Bu iki kavram, özellikle ikna edici iletişim bağlamında sinerjik bir etki yaratarak güçlü bir birliktelik oluşturur. Güven, iletişim sürecinde psikolojik bir zemin hazırlarken; tecrübe, bu zemin üzerinde inşa edilen mesajların geçerliliğini ve niteliğini artırır. Bu çalışma, Nancy Meyers’in yönettiği Stajyer (The Intern, 2015) filmini bir vaka analizi olarak ele alarak, psikanalitik kuramlar çerçevesinde güven ve tecrübenin ikna sürecindeki rolünü incelemektedir. Analiz kapsamında, karakterlerin davranışlarının altında yatan motivasyonel dinamikler, tecrübenin bir bilgelik formuna dönüşümü ve güvenin bir ikna aracı olarak nasıl inşa edildiği derinlemesine değerlendirilmektedir. Analiz sonucunda, filmdeki tecrübe ve güven olgularının, yalnızca bireysel birer erdem olmanın ötesinde, organizasyonel düzeydeki krizleri çözme ve liderlik boşluklarını doldurma potansiyeline sahip temel sermayeler olduğu tespit edilmiştir. Film, bu iki unsurun, modern iş dünyasının ve karmaşık insan ilişkilerinin getirdiği zorluklar karşısında en etkili çözüm mekanizmaları olduğunu ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• İkna
• Tecrübe
• Güven
• Stajyer filmi
• Psikanaliz

Destekleyen Kurum

Destekleyen kurum bulunmamaktadır

Etik Beyan

Etik beyana ihtiyaç yoktur

Teşekkür

Başta Prof.Dr. Sevimece KARADOĞAN DORUK hocam olmak üzere tüm üniversite hocalarıma teşekkür ederim

Kaynakça

1. Adler, E. S. (2016). The intern: A film review. Sociology Between the Gaps: Forgotten and Neglected Topics, 2(1), 7.
2. Aristoteles. (2016). Retorik. (M. H. Doğan, Çev.) Yapı Kredi Yayınları.
3. Becton, J. B., Walker, H. ve Jones-Farmer , A. (2014). Generational differences in workplace behavior. Journal of Applied Social Psychology, 44(33), 175–189.
4. Beerman, R. L. (2018). The eternal dissident: Rabbi Leonard I. Beerman and the radical imperative to think and act. (D. N. Myers (Dü.). University of California Press.
5. Bowlby, J. (1982). Attachment and loss: Retrospect and prospect. American Journal of Orthopsychiatry, 52(4), 664-678.
6. Böke, K. (2000). Sınırları dinamitleyin. Fonart Yayın.
7. Brehm, J. W. (1966). A theory of psychological reactance. Academic Press.
8. Bruneau, T. J. (1973, Mart). Communicative silences: Forms and functions. Journal of Communication, 23(1), 17-46.

9. Cevizci, A. (2003). Felsefe terimleri sözlüğü (Gözden Geçirilmiş 2. Basım). Paradigma Yayınları.
10. Clarke, M., MacDonald, C. ve Donant , L. (2019). Reverse mentoring: A catalyst for intergenerational communication. Journal of Intergenerational Relationships, 17(2), 154–168.
11. Cüceloğlu, D. (1996). İnsan ve davranışı. Remzi Kitabevi.
12. Dewey, J. (1980). Art as experience. A Perigee Book.
13. Doruk, E. K. (2015). İknanın sosyal psikolojisi. Der Yayınları.
14. Dökmen, Ü. (2004). İletişim çatışmaları ve empati. Sistem Yayıncılık.
15. Duyan, V. (2006). Psikanalitik kuram. İçinde V. Duyan (Ed.) Sosyal hizmet kuram ve yaklaşımları (s. 92). Erzurum: Üniversitesi Açıköğretim Yayınları.
16. Elsaesser, T. (2012). The persistence of Hollywood. Routledge.
17. Festinger, L. (1957). A theory of cognitive dissonance. Row, Peterson & Company.
18. Freud, S. (1989). New introductory lectures on psycho-analysis. WW. Norton.
19. Freud, S. (2009). Haz ilkesinin ötesinde ben ve id. (A. Babaoğlu, Çev.) MetisYayınları.
20. Gökmen, M. (2001). Önyargı. Bilim Teknik Dergisi, 98.
21. Gürel, E. ve Muter, C. (2007). Psikomitolojik terimler: Psikoloji literatüründe mitolojinin kullanılması. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 556.
22. Horney, K. (1937). The neurotic personality of our time. W. W. Norton & Company.
23. Horney, K. (1945). Our inner conflicts. W. W. Norton & Company.
24. Hosmer, L. T. (1995). Trust: The Connecting link between organization theory philosophical ethics. The Academy of Management Review, 399.
25. Hovland, C. I., Janis, I. L. ve Kelley, H. H. (1953). Communication and persuasion: Psychological studies of opinion change. Yale University Press.
26. Jordan, J. ve Sorrell, M. (2019). Why reverse mentoring works and how to do it right?. Harvard Business Review, https://hbr.org/2019/10/why-reverse-mentoring-works-and-how-to-do-it-right
27. Kavut, S. (2018). Karenn Horney ve nevrotik kişilik üzerine bir araştırma: Blue Jasmine örneği. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 513-524.
28. Klein, M. (1946). Notes on some schizoid mechanisms. International Journal of Psycho-Analysis, 27, 99–110. Kurudayıoğlu, M. ve Yımaz, E. (2014). How are we persuaded? Persuasive Text and structure / nasıl ikna ediliyoruz? ikna edici metin ve yapısı. Journal of Theory and Practice in Education, 82.
29. Lindbom, T. (1997). Başaklar ve ayrık otları modernliğin sahte kutsalları. (Ö. Baldık, Çev.) İnsan Yayınları.
30. Maslow, A. H. (1943). A theory of human motivation. Psychological Review, 370-396.
31. McAllister, D. J. (2017). Affect- and cognition-based trust as foundations for ınterpersonal cooperation in organizations. Academy of Management Journal, 24-49.
32. McGowan, T. (2015). Psychoanalytic film theory and the rules of the game. Bloomsbury Academic.
33. Metz, C. (1982). The imaginary signifier: Psychoanalysis and the cinema. (C. Britton, A. Williams, B. Brewster ve A. Guzzetti, Çev.). Indiana University Press.
34. Meyers, N., Farwell, S. (Prodüktörler), ve Meyers, N. (Yöneten). (2015). Stajyer (The Intern) [Sinema Filmi]. Warner Bros. Pictures.
35. Mulvey, L. (1975). Visual pleasure and narrative cinema. Screen, 16(3), 6-18.
36. Oral, T. (2016). Kişilik gelişimi. İçinde E. Arslan (Ed.) Erken çocukluk döneminde gelişim. Eğiten Kitap.
37. Özdemir, S. ve Ardıç, K. (2020). Tersine mentorluk üzerine bir değerlendirme: The Intern (Stajyer) filmi örneği. İş ve İnsan Dergisi, 7(1), 137-146.
38. Petty, R. E. ve Cacioppo, J. T. (1986). Communication and persuasion: Central and peripheral routes to attitude change. Springer-Verlag.
39. Robinson, B. E. (2000). Workaholism: Bridging the gap between workplace. Journal of Employment Counseling, (37), 34.
40. Şahin, A. ve Dolunay, Ş. (2024). Toplumsal aidiyet ve kimlik bağlamında gençlik. International Journal of Social,Humanities and Administrative Sciences, 138-139.
41. Walter, L. L. ve Beretvas, S. N. (2005). Validation of scores on the Marlowe-Crowne social desirability scale and the balanced inventory of desirable responding. Educational and Psychological Measurement, 65, 140-154.
42. Winnicott, D. W. (1965). The maturational processes and the facilitating environment: Studies in the theory of emotional development. International Universities Press.
43. Yavuzer, H. (2012). Çocuk psikolojisi. Remzi Kitabevi.
44. Yüksel, A.H. ve Sandıkçıoğlu, B. (2012). İkna edici iletişim. Anadolu Üniversitesi Web-Ofset Tesisleri.
45. Žižek, S. (2001). Enjoy your symptom!: Jacques Lacan in Hollywood and out. Routledge.