Okulun İnsan Kaynağının Bir Öğesi Olarak Okul Yardımcı Personellerinin Anılarının İncelenmesi

Erdal Toprakçı; Esen Altunay

doi:10.17860/mersinefd.306029

Okulun İnsan Kaynağının Bir Öğesi Olarak Okul Yardımcı Personellerinin Anılarının İncelenmesi

Öz

Araştırmanın amacı ilkokul, ortaokul ve liselerde görevli yardımcı personellerin anılarında sorunları ve çözümlerindeki davranış örüntülerini belirleyerek bu kapsamda araştırmacı ve uygulayıcılara dönük öneriler geliştirmektir. Araştırmanın modeli olarak nitel araştırma desenlerinden araştırmanın doğasına uygun olan anlatı araştırma deseni seçilmiştir. Yapılandırılmamış görüşme tekniğinden yararlanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu yardımcı personel olarak görevini yapmakta olan 235 katılımcı oluşturmaktadır. Araştırmada amaçlı örnekleme yöntemlerinden kolay ulaşılabilir örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın verilerinin analizinde betimsel analiz ve içerik analizi kullanılmıştır. Araştırmanın bulgularına göre yardımcı personellerin anılarının büyük çoğunluğu fiziksel yapı sorunları, davranış bozuklukları, iletişim, vb. olumsuz içerikli yaşantılardan oluşmaktadır.

Anahtar Kelimeler

Yardımcı personel,insan kaynakları yönetimi,anlatı araştırma deseni

Kaynakça

Açıkalın, A. (2014). Eğitim yönetimi teori, araştırma ve uygulama. Ankara: Pegem A Akademi
Akşit, H.N. (1998). İnsan kaynakları yönetimi çerçevesinde bir eğitim kurumunda çalışan öğretmenlerin iş yaşam niteliği algıları üzerine bir durum çalışması. Yayınlanmamış doktora tezi. Ankara: Çankaya Üniversitesi Sosyal Bilimler.
Argon, T. (2001). İnsan kaynakları yönetimi ilkelerine ilişkin Bolu ve Düzce illeri ilköğretim okulları yönetici ve öğretmen görüşlerinin değerlendirilmesi. Yayımlanmamış doktora tezi. Bolu: Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü
Armstrong, M. (1994). Improving organizational effectiveness, London: Kogan Page.
Barth, R.S. (2006). Improving relationships within the school. Improving Professional Practice, 63 (6), 8-13.
Boone, L. & Kurtz, D. (1988). Contemporary business, Dry Pres, USA:Fifth Ed.
Buluç, B. (2006). Eğitim örgütlerinde insan kaynağı yönetim işlevlerinden danışmanlık işlevinin okul yöneticilerinin görüşlerine dayalı olarak değerlendirilmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eitim Fakültesi Dergisi (KEFAD).7 (2), 127-144
Canman, D. (2000). İnsan kaynakları yönetimi. Ankara: Yargı Yayınevi.

Canman, D. (1995). Çağdaş personel yönetimi, NO 260.Ankara: TODAIE.
Cascio, W.F. (2003). Managing human resources. Productivity, Quality of Work Life. Profits. Sixth Edition. New York: McGraw-HillIrwin.
Cranston, N.C. (2002). School-based management, leaders and leadership: change and challenges for principal. International Studies in Educational Administration, 30 (1), 2-12.
Creswell, J.W. (2014). Nitel araştırma yöntemleri. Bütün, M. ve Demir, S. (Çev.). (2. Baskı). Ankara: Siyasal Kitabevi.
Çalık, C. ve Şehitoğlu, E.T. (2006). Okul müdürlerinin insan kaynakları yönetimi işlevlerini yerine getirebilme yeterlikleri. Millî Eğitim Üç Aylık Eğitim ve Sosyal Bilimler Dergisi. 170. dhgm.meb.gov.tr/yayimlar/dergiler/Milli_Egitim_Dergisi/170/.../cemal%20calik.doc
Çelik, V. (2000). Okul kültürü ve yönetimi. 3. Baskı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
Çelikten, M. (2001). Okul müdürlerinin değişim yönetimi becerileri, Eğitim ve Bilim, 26 (19).
Çınkır, Ş. (2010). Öğretmenlerin okullarda mesleki çalışma ilişkileri hakkındaki görüşleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi. 16 (3), 353-371
Demir, M. (2013). Eğitimci olmayan hizmetli personelin örtük program çerçevesinde öğrencilerin duyuşsal gelişimine olan etkisinin incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Kilis: Kilis 7 Aralık Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Demirtaş, Z. (2005). İlköğretim okulu yöneticilerinin performanslarını değerlendirme ölçütleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi. 44, 489-506
Dowling, P.J., Schuller R.S., & Welch, D.E., (1994). International human resource management, 2nd Edition, Califonia: Wadsworth Publishing Company.
Emel, N.M. (2010). Özel ve resmi ortaöğretim kurumlarındaki insan kaynakları yönetimi uygulamalarının mukayeseli incelenmesi (Kayseri ili örneği). Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Kayseri: Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Erkoç, Z. (1999). Orta öğretimde öğretim lideri profili ve yönetimde kalite. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Fındıkçı, İ. (2000). İnsan kaynakları yönetimi. 2. Baskı, İstanbul: Alfa Basım Yayım Dağıtım.
Filizöz, B. (2003). İnsan kaynakları yönetiminde uluslararası yaklaşım gerekliliği. C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 4(1), 161-180
Genç, M.M. (2016). Anadolu lisesi öğretmenlerinin eğitimdeki değişime uyumu ve öğretmen eğitiminin rolü: İnsan kaynakları yönetimi açısından bir değerlendirme. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Ankara: Orta Doğu Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Günbayı, İ. ve Akcan, F. (2013). İlköğretim kurumları yöneticilerinin yaşadıkları iş streslerine ilişkin görüşleri: bir durum çalışması. Öğretmen Eğitimi ve Eğitimcileri Dergisi.2 (2), 195-224
Karaca, D. (2009). İlköğretim okullarında yöneticilerin insan kaynakları yönetimi işlevlerini yerine getirebilme yeterlikleri ile öğretmenlerin örgütsel bağlılıkları arasındaki ilişki. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Antalya: Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
MEB (2009). Millî Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Kurumları Yönetmeliği.
MEB (2014). Milli Eğitim Bakanlığı Okul Öncesi Eğitim ve İlköğretim Kurumları Yönetmeliği.
Öntaş, T. (2012). Eğitimde insan kaynakları yönetimi ve personel seçimi, ODTÜ Uygulamalı Eğitim Kongresi, Ankara.
Özdemir, M. (2001). İnsan kaynakları yönetimi açısından ilköğretim müfettişleri, ilköğretim okulu yönetici ve öğretmenlerinin olumlu disiplin yaklaşımına ilişkin düşünceleri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Bolu: Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Özmen, F. ve Yörük, S. (2005). İnsan kaynakları yönetimi çerçevesinde, okul yöneticilerinin karar verme sürecindeki etkiliklerine ilişkin ölçek geliştirilmesi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 15(2), 179-198.
Öztay, F.E. (2006). Eğitim örgütlerinde insan kaynakları yönetimi ile oluşturulmuş kurum kültürünün öğretmen motivasyonuna etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. İstanbul: Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Palmer, M. ve Winters, K. (1993). İnsan kaynakları. (çev: Doğan Şahiner), İstanbul: Rota Yayıncılık,
Sabuncuoğlu, Z. (2000). İnsan kaynakları yönetimi. İstanbul: Ezgi Kitabevi
Sabuncuoğlu, Z. (1997). Personel yönetimi: politika ve yönetsel teknikler. Bursa: Uludağ Üniversitesi.
Saylan, N. (2013). Özel ilköğretim ve ortaöğretim okullarında insan kaynakları yönetimi işlevlerinin gerçekleşme derecesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı.
Starkey, K. & Mckinlay, A. (1993). Strategy and the human resource managemet, London: Blackwell Publishers,
Şahin, i. (2013).İlköğretim okul müdürlerinin okul geliştirme stratejileri ve uygulamalarına ilişkin görüşleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13 (1), 229-250
Şişman, M. (2014). Türk eğitim sistemi ve okul yönetimi. 8. Baskı. Ankara: Pegem A Akademi
Resmi Gazete. (1965). 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu.
Tan, S. (2015). Ortaöğretim kurumlarında insan kaynakları yönetimi ve bir uygulama (MEV Koleji Özel Basınköy Okulları). Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. İstanbul: İstanbul Arel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Yönetimi Anabilim Dalı.
Terry, L., & Crino, M.D. (1989). Personnel /human resource management. New York: McMillan Publishing Comp.
Toprakçı, E. (2013). Sınıf yönetimi. Ankara: Pegem A Akademi
Toprakçı, E. ve Altunay, E. (2015). Anılarla öğretmenlik. Ankara: Pegem A Akdemi
Türnüklü, A. (2001). Eğitimbilim alanında aynı araştırma sorusunu yanıtlamak için farklı araştırma tekniklerinin birlikte kullanılması, Eğitim ve Bilim, 26(120), 8-13.
Türkmen, H. (2008). Örgüt kültürü ve insan kaynakları yönetimi. Yayımlanmış yüksek lisans tezi. İstanbul: Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Yavuz, B. (2011). İlköğretim okullarında hizmetli personelin çalışma koşulları ve hizmetlerin gerçekleşme düzeyi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü
Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2004). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Dördüncü baskı. Ankara: Seçkin Yayınları.
Yıldız, K. (2001). İnsan kaynakları yönetimi modeli çerçevesinde üniversitelerin personel politika ve uygulamalarının değerlendirilmesi. Yayınlanmamış doktora tezi. Bolu: Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Yüksel, Ö. (1998). İnsan kaynakları yönetimi, 2. Baskı, Ankara: Gazi Kitapevi

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Erdal Toprakçı

Esen Altunay

Yayımlanma Tarihi

16 Nisan 2017

Gönderilme Tarihi

13 Nisan 2017

Kabul Tarihi

24 Mart 2017

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2017 Cilt: 13 Sayı: 1

DOI

https://doi.org/10.17860/mersinefd.306029

IZ

https://izlik.org/JA23CN44AU

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Toprakçı, E., & Altunay, E. (2017). Okulun İnsan Kaynağının Bir Öğesi Olarak Okul Yardımcı Personellerinin Anılarının İncelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(1), 363-391. https://doi.org/10.17860/mersinefd.306029

AMA

1.Toprakçı E, Altunay E. Okulun İnsan Kaynağının Bir Öğesi Olarak Okul Yardımcı Personellerinin Anılarının İncelenmesi. MEÜEFD. 2017;13(1):363-391. doi:10.17860/mersinefd.306029

Chicago

Toprakçı, Erdal, ve Esen Altunay. 2017. “Okulun İnsan Kaynağının Bir Öğesi Olarak Okul Yardımcı Personellerinin Anılarının İncelenmesi”. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 13 (1): 363-91. https://doi.org/10.17860/mersinefd.306029.

EndNote

Toprakçı E, Altunay E (01 Nisan 2017) Okulun İnsan Kaynağının Bir Öğesi Olarak Okul Yardımcı Personellerinin Anılarının İncelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 13 1 363–391.

IEEE

[1]E. Toprakçı ve E. Altunay, “Okulun İnsan Kaynağının Bir Öğesi Olarak Okul Yardımcı Personellerinin Anılarının İncelenmesi”, MEÜEFD, c. 13, sy 1, ss. 363–391, Nis. 2017, doi: 10.17860/mersinefd.306029.

ISNAD

Toprakçı, Erdal - Altunay, Esen. “Okulun İnsan Kaynağının Bir Öğesi Olarak Okul Yardımcı Personellerinin Anılarının İncelenmesi”. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 13/1 (01 Nisan 2017): 363-391. https://doi.org/10.17860/mersinefd.306029.

JAMA

1.Toprakçı E, Altunay E. Okulun İnsan Kaynağının Bir Öğesi Olarak Okul Yardımcı Personellerinin Anılarının İncelenmesi. MEÜEFD. 2017;13:363–391.

MLA

Toprakçı, Erdal, ve Esen Altunay. “Okulun İnsan Kaynağının Bir Öğesi Olarak Okul Yardımcı Personellerinin Anılarının İncelenmesi”. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, c. 13, sy 1, Nisan 2017, ss. 363-91, doi:10.17860/mersinefd.306029.

Vancouver

1.Erdal Toprakçı, Esen Altunay. Okulun İnsan Kaynağının Bir Öğesi Olarak Okul Yardımcı Personellerinin Anılarının İncelenmesi. MEÜEFD. 01 Nisan 2017;13(1):363-91. doi:10.17860/mersinefd.306029

Okulun İnsan Kaynağının Bir Öğesi Olarak Okul Yardımcı Personellerinin Anılarının İncelenmesi

Okulun İnsan Kaynağının Bir Öğesi Olarak Okul Yardımcı Personellerinin Anılarının İncelenmesi

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster

Cited By

The Impact of Auxiliary Staff in the Pre-school Education Institutions upon the Education Process: A Case Study

Öğretmen Adaylarının İletişim Becerilerinin Farklı Değişkenler Açısından İncelenmesi

Eğitimin Sessiz Paydaşları Olarak Okul Yardımcı Personeli: Kimler ve Yaptıkları İş Nasıl Algılanıyor?

Okul Öncesi Öğretmenlerinin Fen Temalı Alan Gezisi Yapma Durumlarının Sınıf Yönetimi Becerileri Açısından İncelenmesi

The problems of school principals with auxiliary school personnel and suggestions for solutions