Pedagojik Formasyon Öğrencilerinde Umut ve Mental İyi Oluş: Yapılandırmacı Düşünmenin Aracı Rolü

Ayşe Sibel Demirtaş; Kemal Baytemir; Ali Güllü

doi:10.17860/mersinefd.354636

Pedagojik Formasyon Öğrencilerinde Umut ve Mental İyi Oluş: Yapılandırmacı Düşünmenin Aracı Rolü

Öz

Bu çalışmada, pedagojik formasyon öğrencilerinde umut ve mental iyi oluş arasındaki ilişkide yapılandırmacı düşünmenin aracı rolü test edilmiştir. Araştırmanın çalışma grubu, Alanya Alaaddin Keykubat Üniversitesi’nde pedagojik formasyon eğitimine devam eden, 212’si kadın (% 74.4), 73’ü (% 25.6) erkek toplam 285 kişiden oluşmaktadır. Araştırmaya katılanların yaş ortalamaları 20.49, Ss= 2.09’dur. Verilerin toplanmasında Sürekli Umut Ölçeği, Warwick Edinburgh Mental İyi Oluş Ölçeği ve Yapılandırmacı Düşünme Envanteri kullanılmıştır. Araştırmada, betimsel istatistikler, Pearson korelasyon katsayısı ve aracılık analizleri kullanılmıştır. Elde edilen bulgular, umut, yapılandırmacı düşünme ve mental iyi oluş arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler olduğunu ortaya koymuştur. Aracılık etkisi için yapılan analizde ise umut ile mental iyi oluş arasındaki ilişkide yapılandırmacı düşünmenin kısmi aracı rolü istatistiksel açıdan anlamlı bulunmuştur. Araştırmanın sonuçları alanyazın ışığında tartışılarak, ruh sağlığı alanında çalışan uzmanlara ve araştırmacılaraönerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

: umut,mental iyi oluş,yapılandırmacı düşünme,aracılık

Kaynakça

Arnau, R. C., Rosen, D. H., Finch, J. F., Rhudy, J. L., & Fortunato, V. J. (2007). Longitudinal effects of hope on depression and anxiety: A latent variable analysis. Journal of Personality, 75(1), 1–21.
Aspinwall, L. G., & Leaf, S. L. (2002). In search of the unique aspects of hope: Pinning our hopes on positive emotions, future-oriented thinking, hard times, and other people. Psychological Inquiry, 13, 276–288.
Bailey, T.C., Eng,W., Frisch, M.B., & Snyder, C.R. (2007) Hope and optimism as related to life satisfaction. The Journal of Positive Psychology, 2(3), 168–175. doi: 10.1080/ 17439760701409546.
Bandura, A. (1989). Regulation of cognitive processes through perceived self-efficacy. Developmental Psychology, 25, 729-735.
Baytemir, K. (2016). Ergenlikte ebeveyn ve akrana bağlanma ile öznel iyi oluş arasındaki ilişkide kişilerarası yeterliğin aracılığı. Eğitim ve Bilim, 41(186), 69-91.
Bharti, J., & Bhatnagar, P. (2017). Personality and creativity as predictors of psychological well-being in caregivers of person with chronic mental illness. Indian Journal of Positive Psychology, 8(2), 148-153.
Chang E. C. (2003). A critical appraisal and extension of hope theory in middle-aged men and women: Is it important to distinguish agency and pathways components? Journal of Social and Clinical Psychology, 22, 121-43.
Chen, R.K., Crewe, N.M., (2009). Life satisfaction among people with progressive disabilities. Journal of Rehabilitation, 75, 50–58.

Ciarrochi, J., Heaven, P. C., & Davies, F. (2007). The impact of hope, self-esteem, and attributional style on adolescents’ school grades and emotional well-being: A longitudinal study. Journal of Research in Personality, 41, 1161–1178. doi:10.1016/j.jrp.2007.02.001
Cohen, L., Manion, L., & Morrison, K. (2007). Research Methods in Education. London: Routledge/ Falmer.
Cotton Bronk, K., Holmes, W., & Talib, T. L. (2010). Purpose in life among high ability adolescents. High Ability Studies, 21(2), 133–145.
Davis, B. (2005). Mediators of the relationship between hope and well-being in older adults. Clinical Nursing Research, 14, 253–272. doi: 10.1177/1054773805275520.
Demirtaş, A. S. (2016). Bilişsel-Yaşantısal Teori temelli psiko-eğitim programının yapılandırmacı düşünme üzerindeki etkisi. Yayımlanmamış doktora tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
Diener, E (1984). Subjective well-being. Psychol Bull, 95(3), 542–75.
Diener, E. D., & Chan, M. Y. (2011). Happy people live longer: Subjective well-being contributes to health and longevity. Applied Psychology: Health and Well-Being, 3(1 ), 1-43.
Doğan, T. (2013). Beş faktör kişilik özellikleri ve öznel iyi oluş. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 14(1), 56-64.
Ellis, A. (1962). Reason and emotion in psychotherapy. New York: Stuart.
Epstein, S. & Meier, P. (1989). Constructive thinking: A broad coping variable with specific components. Journal of Personality and Social Psychology, 57(2), 332-350.
Epstein, S. (1992). Constructive thinking and mental and physical well-being. L. Montada, S. H. Filipp, & M. J. Lerner (Eds.), Life crises & experiences of loss in adulthood (pp. 112-125). New York: Cambridge University.
Epstein, S. (1998). Constructive thinking: the key to emotional intelligence. Westport, CT: Greenwood.
Epstein, S. (2001). Manual for The Constructive Thinking Inventory. Odessa, Florida Psychological Assessment.
Eryılmaz, A., & Ercan, L. (2011). Öznel iyi oluşun cinsiyet, yaş grupları ve kişilik özellikleri açısından incelenmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4 (36), 139-151.
Evers, W., Tomic, W., & Brouwers, A. (2005). Constructive thinking and burnout among secondary school teachers. Social Psychology of Education, 8(4), 425-439.
Fabio, S., & Francesco, S. (2017). Online networks and subjective well-being. Econometica Working Papers. https://ideas.repec.org/p/ent/wpaper/wp54.html adresinden ulaşılmıştır.
Fraenkel, J. R., Wallen, N. E., & Hyun, H. H. (2012). How to design and evaluate research in education (8th ed.). New York: McGraw-Hill.
Freeman, N. (1998). Constructive thinking and early maladaptive schemas as predictors of marital satisfaction and interpersonal adjustment. Doctor of philosophy dissertation (Yayımlanmamış doktora tezi), Biola University, The Faculty of Rosemead School of Psychology.
Fuller-Iglesias, H. R., (2015). Social ties and psychological well-being in late life: the mediating role of relationship satisfaction. Aging Ment Health, 19(12), 1103-12. doi: 10.1080/13607863.2014.1003285
Gözde, E. (2017). The role of university students' general self-efficacy, depression and psychological well-being in predicting their exercise behavior. Journal of Education and Training Studies, 5(39), 110-117
Harris, P. R., & Lightsey, O. R. (2005). Constructive thinking as a mediator of the relationship between extraversion, neuroticism, and subjective well-being. European Journal of Personality, 19, 409-426.
Holdcraft, C., Williamson, C., 1991. Assessment of hope in psychiatric and chemically dependent patients. Applied Nursing Research, 4, 129–134.
Horton, T.V. & Wallander, J.L. (2001) Hope and social support factors against psychological distress of mothers who care for children with chronic physical conditions. Rehabilitation Psychology, 46 (4), 399–482. doi: 10.1037/0090-5550.46.4.382.
İkiz, F. E., & Asici, E. (2017). The relationship between individual innovativeness and psychological well-being: The example of Turkish counselor trainees. International Journal of Progressive Education, 13(1), 52-63.
Imtiaz, S., & Kamal, A. (2016). Rumination, Optimism, and Psychological Well-Being among the Elderly: Self-Compassion as a Predictor. Journal of Behavioural Sciences, 26(1), 32-50.
İlhan, T., & Özbay, Y. (2010). Yaşam amaçlarının ve psikolojik ihtiyaç doyumunun öznel iyi oluş üzerindeki yordayıcı rolü. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(34), 109-118.
İşgör, İ. Y. (2017). Üniversite öğrencilerinin psikolojik iyi oluş düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 6(1), 494-508.
Karadağ, E., Baloğlu, N., & Yüksel, S. (2009). Yapılandırmacı düşünme ve stresle başa çıkma: Bir yapısal eşitlik modelleme çalışması. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(2).
Katz, L., & Epstein, S. (1991). Constructive thinking and coping with laboratory-induced stress. Journal of Personality and Social Psychology, 61, 789-800.
Katz, L. S., & Epstein, S. (1989). Constructive thinking and experience of stress. Master’s Thesis, University of Massachusetts Amherst. http://scholarworks.umass.edu/theses sayfasından erişilmiştir.
Korkmaz, T. (2010). İlköğretim okulu öğretmenlerinin yapılandırmacı düşünmelerinin öğretmen yetkinliğine etkisi: bir yapısal eşitlik modelleme çalışması. Yayımlanmamış doktora tezi. İstanbul: Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
Kottke T. E., Stiefel M, Pronk N. P. (2016). “Well-being in all policies”: Promoting cross-sectoral collaboration to improve people’s lives. Prev Chronic Dis, 13, 160155. doi: http://dx.doi.org/10.5888/pcd13.160155
Khallad, Y., & Jabr, F. (2016). Effects of perceived social support and family demands on college students' mental well-being: A cross-cultural investigation. International Journal of Psychology, 51(5), 348-355. doi: 10.1002/ijop.12177
Khan, Z., & Zadeh, Z. F. (2014). Mindful eating and it's relationship with mental well-being. Social and Behavioral Sciences, 159, 69-73. doi: 10.1016/j.sbspro.2014.12.330
Kylma, J., 2005. Dynamics of hope in adults living with HIV/AIDS: a substantive theory. Journal of Advanced Nursing, 52, 620–630.
Landeen, J., Seeman, V., 2000. Exploring hope in individuals with schizophrenia. The International Journal of Psychosocial Rehabilitation, 5, 45–52.
Lazarus, R. S., and Folkman, S, (1984). Stress, appraisal, and coping. New York: Springer.
Liang, J., Lan-xiang, P., Si-jie, Z., & Wu, H. (2017). Relationship among Workplace Spirituality, Meaning in Life, and Psychological Well-Being of Teachers. Universal Journal of Educational Research, 5(6), 1008-1013.
Lopez, F. G. (1996). Attachment-related predictors of constructive thinking among college students. Journal of Counseling and Development, 75(1), 58-63. doi: 10.1002/j.1556-6676.1996.tb02315.x
Menninger, K. (1959). The academic lecture on hope. American Journal of Psychiatry, 116, 481–194.
Pacini, R., Muir, F., & Epstein, S. (1998). Depressive realism from the perspective of cognitive-experiential self theory. Journal of Personality and Social Psychology, 74(4), 1056-1068.
Park, C. L., Moore, P. J., Turner, R. A., & Adler, N. E. (1997). The roles of constructive thinking and optimism in psychological and behavioral adjustment during pregnancy. Journal of Personality and Social Psychology, 73, 584-592.
Peterson, C., & Seligman, M. E. P. (2004). Character strengths and virtues. New York, NY: Oxford University Press.
Preacher, K. J., & Hayes, A. F. (2008). Asymptotic and resampling strategies for assessing and comparing indirect effects in multiple mediator models. Behavior Research Methods, 40, 879-891.
Oettingen G. & Gollwitzer P. M. (2002) Turning hope thoughts into goal-directed behavior. Psychological Inquiry, 13, 304–7.
Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2001). On happiness and human potentials: A review of research on hedonic and eudaimonic well-being. Annu Rev Psychol, 52(1), 141–66.
Ryff, C.D. (1989). Happiness is everything, or is it? Explorations on the meaning of psychological well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 57, 1069–1081.
Şahin, G. N. (2011). Üniversite öğrencilerinin kendini açma, öznel iyi oluş ve algıladıkları sosyal destek düzeylerinin karşılaştırılması. Yayımlanmış yüksek lisans tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
Sarı, T., & Tunç, E. (2016). Üniversite öğremcilerinde umudun yordayıcısı olarak psikolojik iyi olma. International Journal of Social Science, 45, 291-302.
Scheur, E., & Epstein, S. (1997). Constructive thinking, reactions to a laboratory stressors, and symptoms in everday life. Anxiety, Stress, and Coping, 10, 269-303.
Seligman, M. E. (2002). Authentic happiness: Using the new positive psychology’ to realize your potential for lasting fulfillment. New York: Free Press.
Seligman, M. E., & Csikszentmihalyi, M. (2000). Positive psychology: An introduction. American Psychologist, 55(1), 5-14. doi: 10.1037/0003-066X.55.1.5
Seligman, M. E., Rashid, T., & Parks, A. C. (2006). Positive psychotherapy. American Psychologist, 6(8), 774-788. doi: 10.1037/ 0003-066X.61.8.774
Seligman, M. E., Steen, T. A.. Park, N., & Peterson, C. (2005). Positive psychology progress: Empirical validation of interventions. American Psychologist, 60(5), 410-421. doi: 10.1037/0003- 066X.60.5.410
Sheldon, K. M, Fredrickson, B., Rathunde, K., Csikszentmihalyi, M„ & Haidt, J. (2000). Positive psychology manifesto. www.positivepsvchology.org/akumalmanifesto.htm adresinden alıntılanmıştır.
Shorey H. S., Little T. D., Snyder C. R., Kluck B. & Robitschek C. (2007). Hope and personal growth initiative: a comparison of positive, future-oriented constructs. Personality and Individual Differences, 43, 1917–26.
Snyder, C.R., Lehman, K.A., Kluck, B. & Monsson, Y. (2006) Hope for rehabilitation and vice versa. Rehabilitation Psychology, 51 (2), 89–112. doi: 10.1037/0090-5550.51.2.89.
Snyder, C.R., Harris, C., Anderson, J.R., Holleran, S.A., Irving, L.M., Sigmon, S.T., Yoshinobu, L., Gibb, J., Langelle, C., Harney, P. (1991). The will and ways: development and validation of an individual-differences measure of hope. Journal of Personality and Social Psychology, 60, 570–585.
Srivastava, U. R., & Maurya, V. (2014). Sense of humor and psychological health among health care professionals. Indian Journal of Positive Psychology, 5(4), 376-381.
Sternberg, R. J., & Wagner, R. K. (Ed.). (1986). Practical intelligence: nature and origins of competence in the everyday world. Cambridge, England: Cambridge University.
Stotland, E. (1969). The psychology of hope. San Francisco, CA: Jossey-Bass.
Snyder, C., Lapointe, A. B., Crowson, J. J., & Early, S. (1998). Preferences of high and low hope people for self-referential input. Cognition and Emotion, 12, 807–823.
Snyder, C. R., Rand, K., & Sigman, D. R. (2005). Hope theory: A member of the positive psychology family. In C. R. Snyder & S. L. Lopez (Eds.), Handbook of positive psychology, (pp. 257–276). New York, NY: Oxford University Press.
Snyder, C. R. (2000). Hypothesis: There is hope. In handbook of hope: Theory, measures and applications, edited by C. R. Snyder, 3-21. San Diego, Calif.: Academic Press.
Snyder, C. R. (2002). Hope theory: Rainbows in the mind. Psychological Inquiry, 73(4), 249-275. doi: 10.1207/S15327965PLI1304 01
Snyder, C.R., Lehman, K.A., Kluck, B. & Monsson, Y. (2006) Hope for rehabilitation and vice versa. Rehabilitation Psychology, 51 (2), 89–112. doi: 10.1037/0090-5550.51.2.89.
Snyder, C.R., Lopez, S.J., Shorey, H.S., Rand, K.L., & Feldman, D.B., (2003). Hope theory, measurements, and applications to school psychology. Psychology Quarterly, 18, 122–139.
Tarhan, S. (2012). Umudun özyeterlik, algılanan sosyal destek ve kişilik özelliklerinden yordanması. Yayımlanmamış doktora tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
Tarhan, S., & Bacanlı, H. (2015). Sürekli umut ölçeği’nin Türkçe’ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. The Journal of Happiness and Well-being 3 (1), 1-14
Tennant, R., Hiller, L., Fishwick, R., Platt, S., Joseph, S., Weich, S., Parkinson, J., Secker, J., & Stewart-Brown, S. (2007). The Warwick-Edinburgh mental well-being scale (WEMWBS): Development and UK validation. Health and Quality of Life Outcomes, 5(1), 50-63. doi:10.1186/1477-7525-5-63
Tosun, Ü., & Karadağ, E. (2008). Yapılandırmacı Düşünme Envanteri’nin Türkçe’ye uyarlanması, dil geçerliği ve psikometrik incelemesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 8(1), 225-264
Wong, S. S., & Lim, T. (2009). Hope versus optimism in Singaporean adolescents: Contributions to depression and life satisfaction. Personality and Individual Differences, 46(5), 648–652.
World Health Organisation (2004). Promoting mental health: Concepts emerging evidence and practice. Summary report, World Health Organisation, Geneva.
Yanan, G., Soora, R., Harry, T., & Yuanqing, W. (2017). Understanding the relationship between travel satisfaction and subjective well-being considering the role of personality traits: A structural equation model. Transportation Research Part F. Traffic Psychology and Behaviour, 49, 110-123.
Yasmin, N., & Khan, W. (2017). Character strengths and subjective well-being: An exploratory study of Indian youth. Indian Journal of Positive Psychology, 1, 174-177, doi:10.15614/ijpp/2017/v8i2/157140.
Zheng, X., Wang, Y., & Xu, L. (2016). Internet altruistic behavior and subjective well-being: self-efficacy as a mediator. Social Behavior and personality, 44(9), 1575–1584.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Eğitim Üzerine Çalışmalar

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Ayşe Sibel Demirtaş
ALANYA ALAADDİN KEYKUBAT ÜNİVERSİTESİ
Türkiye

Kemal Baytemir
AMASYA ÜNİVERSİTESİ
Türkiye

Ali Güllü
ALANYA ALAADDİN KEYKUBAT ÜNİVERSİTESİ
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

20 Nisan 2018

Gönderilme Tarihi

16 Kasım 2017

Kabul Tarihi

8 Şubat 2018

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2018 Cilt: 14 Sayı: 1

DOI

https://doi.org/10.17860/mersinefd.354636

IZ

https://izlik.org/JA72UJ62RE

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Demirtaş, A. S., Baytemir, K., & Güllü, A. (2018). Pedagojik Formasyon Öğrencilerinde Umut ve Mental İyi Oluş: Yapılandırmacı Düşünmenin Aracı Rolü. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(1), 317-331. https://doi.org/10.17860/mersinefd.354636

AMA

1.Demirtaş AS, Baytemir K, Güllü A. Pedagojik Formasyon Öğrencilerinde Umut ve Mental İyi Oluş: Yapılandırmacı Düşünmenin Aracı Rolü. MEÜEFD. 2018;14(1):317-331. doi:10.17860/mersinefd.354636

Chicago

Demirtaş, Ayşe Sibel, Kemal Baytemir, ve Ali Güllü. 2018. “Pedagojik Formasyon Öğrencilerinde Umut ve Mental İyi Oluş: Yapılandırmacı Düşünmenin Aracı Rolü”. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 14 (1): 317-31. https://doi.org/10.17860/mersinefd.354636.

EndNote

Demirtaş AS, Baytemir K, Güllü A (01 Nisan 2018) Pedagojik Formasyon Öğrencilerinde Umut ve Mental İyi Oluş: Yapılandırmacı Düşünmenin Aracı Rolü. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 14 1 317–331.

IEEE

[1]A. S. Demirtaş, K. Baytemir, ve A. Güllü, “Pedagojik Formasyon Öğrencilerinde Umut ve Mental İyi Oluş: Yapılandırmacı Düşünmenin Aracı Rolü”, MEÜEFD, c. 14, sy 1, ss. 317–331, Nis. 2018, doi: 10.17860/mersinefd.354636.

ISNAD

Demirtaş, Ayşe Sibel - Baytemir, Kemal - Güllü, Ali. “Pedagojik Formasyon Öğrencilerinde Umut ve Mental İyi Oluş: Yapılandırmacı Düşünmenin Aracı Rolü”. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 14/1 (01 Nisan 2018): 317-331. https://doi.org/10.17860/mersinefd.354636.

JAMA

1.Demirtaş AS, Baytemir K, Güllü A. Pedagojik Formasyon Öğrencilerinde Umut ve Mental İyi Oluş: Yapılandırmacı Düşünmenin Aracı Rolü. MEÜEFD. 2018;14:317–331.

MLA

Demirtaş, Ayşe Sibel, vd. “Pedagojik Formasyon Öğrencilerinde Umut ve Mental İyi Oluş: Yapılandırmacı Düşünmenin Aracı Rolü”. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, c. 14, sy 1, Nisan 2018, ss. 317-31, doi:10.17860/mersinefd.354636.

Vancouver

1.Ayşe Sibel Demirtaş, Kemal Baytemir, Ali Güllü. Pedagojik Formasyon Öğrencilerinde Umut ve Mental İyi Oluş: Yapılandırmacı Düşünmenin Aracı Rolü. MEÜEFD. 01 Nisan 2018;14(1):317-31. doi:10.17860/mersinefd.354636

Cited By

The Effect of Type A Personalıty and Mental Well-Beıng on Task Performance: A Research on Fıve-Star Hotel Managers in Alanya

Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi

https://doi.org/10.32709/akusosbil.897510

Pedagojik Formasyon Öğrencilerinde Umut ve Mental İyi Oluş: Yapılandırmacı Düşünmenin Aracı Rolü

Pedagojik Formasyon Öğrencilerinde Umut ve Mental İyi Oluş: Yapılandırmacı Düşünmenin Aracı Rolü

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster

Cited By

The Effect of Type A Personalıty and Mental Well-Beıng on Task Performance: A Research on Fıve-Star Hotel Managers in Alanya

Okul Danışmanlarının Psikolojik İyi Oluşları Üzerinde Psikolojik Sermaye ve Başa Çıkma Tarzlarının Rolü

Öğretmenlerde Mental İyi Oluşun Yordayıcısı Olarak Ahlaki Çözülme ve Öz-Yeterlilik

Öğretmenlerde Mental İyi Oluş ve İş Yaşam Kalitesi

Ergenlerde umut ve okulda öznel iyi oluş arasındaki ilişkide dijital oyun bağımlılığının aracı rolü