In Turkey First Year of Pre-Service Teachers: Difference between the East and the West

Öz

Being a first year teacher in the teaching profession is a critical period in terms of the teaching profession process. Therefore, in-depth research and understanding of the first-year teaching in the teaching profession is important in terms of practical and political practices related to the development of the teaching profession. In this research, the comparison of candidate teachers' first years of their professional life within the east-west difference is examined in terms of the experiences and effects of those experiences in and out of school. The study group consists of prospective teachers working in Edirne and Van in the spring term of 2013-2014 academic year. This research has been conducted with a qualitative research approach and phenomenological desing has been utilized as research technique. Semi-structured interview form was used as data collection tool. The interviews with the participants took place between 25 and 40 minutes on average and the collected data were analyzed with content analysis and frequency analysis and reported by grouping according to categories. According to the results of the study, it is observed that there have been several differences between in (first meeting with the school principal, the mentor and the educational problems encountered) and out-school (transportation, housing and social activities and preparatory and basic trainings) experiences of the pre-service teachers working in Edirne and the pre-service teachers working in Van during the first year of their professional life. The results of this study were discussed with reference to similar studies in the literature.

Türkiye’deki Aday Öğretmenin İlk Yılı: Doğu – Batı Farkı

Öz

Öğretmenlik mesleğinde ilk yıl öğretmeni olmak, öğretmenlik mesleği süreci açısından olukça kritik bir dönemdir. Bundan dolayı, öğretmenlik mesleğinde ilk yıl öğretmenliğinin derinlemesine araştırılması ve anlaşılması, öğretmenlik mesleğinin gelişimi ile ilgili pratik ve politik uygulamalar bakımından önemlidir. Bu araştırmada, aday öğretmenlerin meslek yaşamlarının ilk yıllarının doğu-batı farkı ile karşılaştırılması okul içinde ve okul dışında geçirdiği yaşantılar ve yaşantılara ilişkin etkiler incelenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, 2013-2014 öğretim yılı bahar döneminde Edirne ilinde ve Van ilinde görev yapan aday öğretmenler oluşturmaktadır.  Araştırma nitel araştırma yaklaşımı içinde yer alan olgu bilim (fenomenoloji) deseninde yürütülmüştür. Verilerin toplanmasında, yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde, yüzde ve frekans kullanılmış, bulgular kategorileştirilerek yorumlanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre Edirne ilinde görev yapan aday öğretmenler ile Van ilinde görev yapan aday öğretmenlerin meslek yaşamlarının ilk yılında geçirdiği okul içi (okul müdürü ile ilk görüşme, rehber öğretmen ve karşılaşılan eğitimsel sorunlar) ve okul dışı (ulaşım, barınma ve sosyal aktiviteler ve hazırlayıcı ve temel eğitim) yaşantıları arasında çeşitli farklılıklar tespit edilmiştir.  Bu araştırmanın sonuçları, alan yazındaki benzer çalışmalardan hareketle tartışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• aday öğretmen,ilk yıl

Kaynakça

1. Aksu, M. B., Aksu, T., Apaydın, Ç., Kasalak, G., Tan, O. ve Şenol, Y. (2015). Aday öğretmenlerin uygulamalı eğitim sürecinin akran danışma ve kliniksel denetim yoluyla desteklenmesi. Educational Administration: Theory&Practice, 21(2), 131-160.
2. Aydın, M., Şener, A., & Ayas, M.R. (1980). Farabi, es-Siyâsetü’l-Medeniyye, İstanbul: Kültür Bakanlığı Yayınları.
3. Asyalı, G. S. (2005). Rehber öğretmenlerin bulundukları kariyer evrelerine göre okul yönetimini algılayışlarının niteliksel olarak incelenmesi (Unpublished Master Thesis). Marmara University, Institute of Educational Sciences, İstanbul.
4. Başaran, İ. E. (1985). Örgütlerde işgören hizmetlerinin yönetimi. Ankara: Ankara University Educational Sciences Faculty, Publication Number:139.
5. Baskan Atanur, G. A., Aydın, A., & Madden, T. (2006). Türkiye’deki öğretmen yetiştirme sistemine karşılaştırmalı bir bakış. Çukurova University Journal of Social Sciences Institue, 15(1).
6. Bakioğlu, A. (1996). Öğretmenlerin kariyer evreleri (Türkiye'de resmi lise öğretmenleri üzerinde yapılan bir araştırma. Marmara University Atatürk Education Faculty 2nd National Education Proceedings, 18-20 September 1996, İstanbul.
7. Balcı, A. (2000). İki binli yıllarda Türk milli eğitim sisteminin örgütlenmesi ve yönetimi. Educational Administration: Theory&Practice, 24(24), 495-508.
8. Balcı, A. (2000). Örgütsel Sosyalleşme: Kuram, Strateji ve Taktikler. Ankara: Pegem A Yayıncılık

9. Burke, R. J. (1984) . Mentors in organizations. Group & Organization Studies, 9(3): 353372.
10. Cengiz, E. (2018). Türkiye’de İlk Kez Uygulanan Aday Öğretmen Yetiştirme Sürecine İlişkin Öğretmen Görüşleri. Journal of Yüzüncü Yıl University Faculty of Education, 15 (1), 932-968.
11. Creswell, J. W. (2015). Nitel Araştırma Yöntemleri, Beş Yaklaşıma Göre Nitel Araştırma ve Araştırma Deseni, Translators Bütün M. ve Demir, S. B. Ankara: Siyasal Kitapevi.
12. Çelik, V. (1999). Eğitimsel Liderlik. Ankara: PegemYayıncılık.Çermik, A. (2003). Sınıf öğretmenlerinin insan ilişkileri sorunları ve bu sorunların performans üzerindeki etkileri (Denizli ili örneği) (Unpublished Master Thesis). Pamukkale University Social Sciences Institute, Denizli.
13. Demiroğlu, A. (2001). İlköğretim okulları kademede sınıf düzeninin sağlanmasında öğretmen özelliklerinin etkisi (Unpublished Master Thesis). Marmara University, Educational Sciences Institute, İstanbul.
14. Demirtaş, Z. & Yıldırım, N. (2010). Aday öğretmenlerin kendi yönetsel yeterliklerine ilişkin algıları, Turkish Studies; International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 5/4, 997-1013.
15. Duran, E., Sezgin, F., ve Çoban, O. (2011). Aday sınıf öğretmenlerinin uyum ve sosyalleşme sürecinin incelenmesi. Dumlupınar University Journal of Social Sciences, 31, 465-478.
16. Ekinci, A. (2010). Roles of Headmasters on the Job-Training of The Pre-Service Teachers. Dicle University Journal of Ziya Gökalp Faculty of Education, 15, 63-77.
17. Ekinci, G. ve Ayar, A. (2000). Stajyer beden eğitimi öğretmenlerinin mesleki problemleri. II. National Teacher Training Symposium, Çanakkale Onsekiz Mart University Education Faculty, Çanakkale, 68- 71.
18. Erdoğan, İ. (2015). Gelenek Ve Gelecek İkileminde Öğretmen Olmak: Metakognitif Bir Bakış. XIV. Traditional Education Symposium, 29-31 January 2015, Antalya.
19. ERG. (2013). Eğitim İzleme Raporu- 2013. Retrieved from http://www.egitimreformugirisimi.org/wp-content/uploads/2017/03/ERG_EİR_2013.pdf
20. Eryılmaz, M. K. (1987). İletişim kanalları ve motivasyon (Unpublished Master Thesis). Ege University Social Sciences Institute, İzmir.
21. Fessler, R. (1985). A model for teacher professional growth and development. In Career-long teacher education. Ed. P. J. Burke and R. C. Heideman. Springfield, IL:
22. Charles C. ThomasFuller, F. F. (1969). Concerns of Teachers: A Developmental Conceptualization. American Educational Research Journal, 6, 207-226.
23. Gül, İ.; Türkmen, F. & Aksel, N. (2017). Aday öğretmen görüşlerine göre aday öğretmen yetiştirme sürecinin değerlendirilmesi. Hitit University Journal of Social Sciences Institute, 10(1): 365 – 388.
24. Gökçe, A.T. (2010). Alternatively certified elementary school teachers in Turkey. Procedia Social and Behavioral Sciences. 2, 1064–1074.
25. Gökçe, T.A. (2013). Classroom teachers’ professional problems in their ınduction period. Dicle University Journal of Ziya Gökalp Faculty of Education, 21,137-156.
26. Hamarat, F. (2002). İlköğretim okul yöneticisinin aday öğretmenleri iş başında yetiştirmede uygulamaları (Unpublished Master Thesis). Ankara University Educational Sciences Institute, Ankara.
27. Hansen, A. (2000). Content analysis. Warton: Open University Press.Huberman, M. (1989). The Professional Life Cycle of Teachers. Teacher College Records, 91, 31-57.
28. İnceçay, V. (2007). Öğretmenlerin profesyonel öğrenmesine etki eden faktörlerin incelenmesi (Unpublished Master Thesis). Marmara University, Educational Sciences Institute, İstanbul.
29. Johnson, L. E. (2008). Teacher candidate disposition: moral judgement or regurgitation? Journal of Moral Education, 37(4), 429-444.
30. Katz, L. G. (1972). Development stages of preschool teachers. Elementary School Journal, 73(1), 50-54.
31. Kocadağ, Y. (2001). Aday öğretmenleri hizmet içinde yetiştirme sorunları: Yozgat ili örneği (Unpublished Master Thesis). Ankara University Educational Sciences Institute, Ankara.
32. Korkmaz, İ.; Saban, A. & Akbaşlı, A. (2004). Göreve yeni başlayan sınıf öğretmenlerinin karşılaştıkları güçlükler. Educational Administration: Theory&Practice, 38, 226-277.
33. Kösterelioğlu, İ. & Kösterelioplu Akın, M. (2008). Stajyer öğretmenlerin mesleki yeterliklerini kazanma düzeylerine ilişkin algıları. Sakarya University Science and Letters Journal, 10 (2), 257-275.
34. Kuzey, M. (2002). Sınıf öğretmenlerinin bazı sorunları ve çözüm önerileri (Unpublished Master Thesis). Atatürk University Social Sciences Institute, Erzurum.Lay, C.D.; Pinnegar, S.; Reed, M.; Wheeler, E.Y.
35. Wilkes, C. (2005). The Positioning Of Preservice Teacher Candidates Entering Teacher Education. Learning From Research On Teaching: Perspective, Methodology, And Representation. Advances In Research On Teaching, Volume 11, 235–252.
36. Maxwell, J.A. (1996). Qualitative research design: An interactive approach. Thousand Oaks, CA: SageMiles, M. B., & Huberman, A. M. (1984). Qualitative data analysis: A sourcebook of new methods. Newbury Park, CA7 Sage Publications.
37. MEB. (1995). Milli Eğitim Bakanlığı aday memurların yetiştirilmesine ilişkin yönetmelik. 2423 sayılı Tebliğler Dergisi. Retrieved from http://tebligler.meb.gov.tr/index.php/tuem-sayilar/finish/59-1995/399-2423-ocak-1995
38. MEB. (2000). Okul müdürlerinin görev tanımları. Tebliğler Dergisi, Cilt: 3, Sayı: 2508. Ankara: Milli Eğitim Basımevi.
39. MEB. (2013). Millî Eğitim Bakanlığı Öğretmenlerinin Atama ve Yer Değiştirme Yönetmeliği Eki “Hizmet Alanları ve Hizmet Puanları Çizelgesi” 2669 sayılı Tebliğler Dergisi, Retrieved from http://tebligler.meb.gov.tr/index.php/tuem-sayilar/viewcategory/80-2013
40. Nayır, F. & Çetin, K. S. ( 2017). Opinions of teacher candidates on mentor teacher program (Example of Muğla). Journal Of Educatıon And Future, 12, 137-155.
41. Okutan, M. & Aydoğdu, F. G. O. (2009). Adaylık eğitiminin aday öğretmenlerin görüşlerine göre değerlendirilmesi: Trabzon ili örneği. National Education, 183, 190–201.
42. Özan, M. B. & Dikici, A. (2001). Hizmetiçi eğitim programlarının etkililiğinin değerlendirilmesi (Fırat, Marmara Üniversitesi ve Tübitak örneği), Fırat University Journal of Social Sciences, 11(2), 225-240.
43. Özan, B. M & Nanto. Z. (2018). Okul Yöneticilerinin Aday Öğretmenlik Süreci İle İlgili Görüşleri. Kırıkkale University Journal of Social Sciences, 8(1), 187-202.
44. Özgan, H. (2013). Trainee teachers’ expectations from school administrators during their socialization processes. Education and Science, 8(168).
45. Özdemir, S. & Yalın, H. İ. (2000). Öğretmenlik mesleğine giriş. Ankara: Nobel Yayıncılık Dağıtım.
46. Özden, Y. (1998). Eğitimde dönüşüm. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
47. Öztürk, M., & Yildirim, A. (2013). Adaptation challenges of novice teachers. Hacettepe University Journal of Education, 28(1).
48. Öztürk. M. (2016). Induction challenges experienced by novice teachers teaching in villages and small towns. Elementary Education Online, 15(2), 378-390.
49. Özonay, İ. Z. (2004). Öğretmenlerin adaylık eğitimi programının değerlendirilmesi. XIII. National Educational Sciences Congress, İnönü University, Malatya.
50. Palmer, M. & Wınters, K.T. (1993). İnsan kaynakları. (Translator D. Şahiner). İstanbul: Rota Yayıncılık. Patton, M. (1990). Qualitative evaluation and research methods.
51. Beverly Hills, CA: SagePatton, M. Q. (1987). How to use qualitative methods in evaluation. Newbury Park, CA: Sage Publications.
52. Polkinghome, D. E. (1989). Phenomenological research methods. In R. S. Valle \ & S. Halling (Eds.), Existential-phenomenological perspectives in psychology (pp. 41-60). New York:
53. Plenum.Poom-Valickis, K. (2014). Novice teachers’ professional development during the induction year. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 112, 764-774.Rubin,
54. H.J. and Rubin, I.S. (1995) Qualitative ınterviewing: The art of hearing data. London: Sage Publications.
55. Sabancı, A. (1994). Eğitim yönetiminde çift yönlü iletişim yönetilenleri motivasyon ve iş doyumu bakımından nasıl etkilemektedir? (Unpublished Master Thesis). İnönü University Social Sciences Institute, Malatya.
56. Sarıkaya, İ., Samancı, O. & Yılar, Ö. (2017). Aday öğretmen yetiştirme sürecinin aday ve danışman sınıf öğretmenlerinin görüşleri kapsamında değerlendirilmesi: Bir karma yöntem çalışması. GEFAD/GUJGEF, 37(3), 939-989.
57. Shoham, E., Penso, S., & Shiloah, N. (2003). Novice Teachers' Reasoning when Analysing Educational Cases. Asia-Pacific Journal of Teacher Education, 31(3), 195-211.
58. Smith, J. A., & Osborn, M. (2015). Interpretative phenomenological analysis as a useful methodology for research on the lived experience of pain. British Journal of Pain, 9(1), 41-42.
59. Silverman, D. (2001). Interpreting qualitative data: Methods for analysing talk, text and interaction. London: SAGE Publication.
60. Toker, G. (2013). Sınıf öğretmenlerinin adaylık dönemlerinde yaşadıkları mesleki sorunlar. Dicle University Journal of Ziya Gökalp Faculty of Education, 21, 137-156.
61. Turan, S., Yıldırım, N., & Aydoğdu, E. (2012). Perspectives of school principals on their own task. Pegem Journal of Education and Instruction, 2(3), 63-76.Türnüklü, A. ( 2000). Eğitim Bilim Araştırmalarında Etkin Olarak Kullanılacak Nitel Bir Araştırma Tekniği: Görüşme. Educational Administration: Theory & Practice, 24, 543-559.
62. Uçar, R. (2005). İlköğretim okullarında görev yapan yönetici ve öğretmenlerin meb hizmet içi eğitim uygulamalarına ilişkin görüşleri (Van ili örneği) (Unpublished Master Thesis). Yüzüncü Yıl University, Van.
63. Ulubey, Ö. (2018). Evaluation of novice teacher training program. H. U. Journal of Education, 33(2), 480-502.
64. Wimpenny, P., & Gass, J. (2000). Interviewing in phenomenology and grounded theory: is there a difference? Journal of Advanced Nursing, 31(6), 1485-1492.
65. Yalçınkaya, M. (2002). Yeni öğretmen ve teftiş. National Education, 150, 153–154.
66. Yeşilyurt, E. ve Karakuş, M. (2011). Öğretmenlerin adaylık surecinde karşılaştıkları problemler. International Online Journal of Educational Sciences, 3 (1), 261–293.
67. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınevi.
68. Yıldırım, C. M. (2012). Temel eğitim kursunun aday öğretmenlerin mesleki gelişimlerine katkısı üzerine bir çalışma. Educational Sciences: Theory & Practice, 12(3), 1867-1886.
69. Yıldırım, M. (1997). Aday öğretmenleri yetiştirme programının uygulanmasında karşılaşılan sorunlar (Unpublished Master Thesis). İnönü University Social Sciences Institute, Malatya.
70. Yıldırım, Z. Ş. (2010). Evaluation of novice teacher training program: Şanliurfa example (Unpublished Master Thesis). Marmara University Social Sciences Institute, İstanbul.