Romantik İlişki Geliştirme Programı’nın (RİGP) Romantik İlişki Doyumu ve Romantik İnanç Düzeyine Etkisinin İncelenmesi

Hatice Deveci Şirin; Eda Bayrakcı

doi:10.17860/mersinefd.592785

Romantik İlişki Geliştirme Programı’nın (RİGP) Romantik İlişki Doyumu ve Romantik İnanç Düzeyine Etkisinin İncelenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı sistemik yaklaşıma dayalı olarak geliştirilmiş bir evlilik öncesi ilişki geliştirme programı olan Romantik İlişki Geliştirme Programı-RİGP’in romantik ilişki yaşayan genç yetişkinlik dönemindeki bireylerin ilişki doyumu ve romantik inanç düzeyine etkisini incelemektir. Bu çalışma nicel ve nitel araştırma yöntemlerinin bir arada kullanıldığı karma desende yürütülmüştür. Bağımsız değişkenin bağımlı değişkenleri etkileme düzeyini belirlemek için deneysel desenlerden öntest sontest kontrol gruplu seçkisiz desen, katılımcıların RİGP sürecine ilişkin farkındalıklarıyla ilgili görüşlerini belirlemek için fenomenolojik yöntem kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 4 deney, 4 kontrol grubunda olmak üzere 8 çift oluşturmaktadır. Deney grubuna 120 dakikalık 11 oturumdan oluşan RİGP uygulanırken, kontrol grubuna işlem yapılmamıştır. Çalışma grubunun ilişki doyumu düzeyini belirlemek için Romantik İlişkilerde Doyumu Ölçeği, romantik inanç düzeylerini belirlemek için Romantik İnançlar Ölçeği ve RİGP süreciyle ilgili görüşlerini belirlemek için RİGP görüşme formu kullanılmıştır. Araştırmada nicel bulguların analizinde deney ve kontrol gruplarının ön test, son test ve izleme testi Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi ile analiz edilmiştir. Elde edilen nicel bulgulara göre RİGP, romantik ilişki yaşayan çiftlerin ilişki doyumu düzeylerini arttırmakta (zd.doyum= -2.53, p<.05) ve bu etki iki ay sürmektedir (zd.doyum= -.95, p>.05)..Öte yandan RİGP’in çiftlerin romantik inanç düzeyleri üzerinde etkisi yoktur (zd.inanç= -1.40, zk.inanc=-.70, p>.05). Araştırmada nitel bulgular tematik kodlama yoluyla yapılan içerik analiziyle % ve f hesaplanarak analiz edilmiştir. Nitel bulgulara göre, katılımcıların yarıdan fazlası kök aile ve problem algısıyla ilgili farkındalık kazandıkları, en etkilendikleri uygulamanın genogram çalışmaları olduğu konusunda görüş bildirmiştir. Katılımcıların tamamı RİGP’i faydalı bulmuştur.

Anahtar Kelimeler

Evlilik öncesi ilişki geliştirme programı,ilişki doyumu,romantik inançlar

Destekleyen Kurum

Selçuk Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinatörlüğü

Proje Numarası

18401012

Kaynakça

Alkan, C. (1989). Modüler programlama ve Türkiye’de uygulaması. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 22(1), 13-22. Erişim adresi: http://dergiler.ankara.edu.tr/dergiler/40/511/6269.pdf
Arastaman, G., Fidan Öztürk, İ. ve Fidan, T. (2018). Nitel araştırmada geçerlik ve güvenirlik: Kuramsal bir inceleme. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 37-75. Erişim adresi: http://efdergi.yyu.edu.tr/makaleler/Cilt15/eyabdyyuefd24102017y.pdf
Atan, A. ve Buluş, M. (2019). Aile iletişim becerileri psikoeğitim programının eşlerin evlilik doyumuna etkisi. İlköğretim Online, 18(1), 226-240. Erişim adresi: http://ilkogretim-online.org.tr/index.php/io/article/view/2823/2490
Barnacle, R. E. ve Abbott, D. A. (2009). The development and evaluation of a Gottman-based premarital education program: A pilot study. Journal of Couple & Relationship Therapy, 8(1), 64-82. doi:10.1080/15332690802626734
Barnes, S., Brown, K. W., Krusemark, E., Campbell, W. K. ve Rogge, R. D. (2007). The role of mindfulness in romantic relationship satisfaction and responses to relationship stress. Journal of Marital and Family Therapy, 33(4), 482-500. doi:10.1111/j.1752-0606.2007.00033.x
Bateson, G., Jackson, D. D., Haley, J. ve Weakland, J. (1956). Toward a theory of schizophrenia. Behavioral Science, 1(4), 251-264. doi:10.1002/bs.3830010402
Buluş, M. ve Bağcı, B. (2016). Evlilik doyumu: Aile yılmazlığı ve etkili iletişim becerilerinin rolü. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(40), 136-152. Erişim adresi: http://dergipark.gov.tr/maeuefd/issue/26849/282356
Canel, A. N. (2007). Ailede problem çözme, evlilik doyumu ve örnek bir grup çalışmasının sınanması. (Doktora tezi), Eğitim Bilimleri Enstitüsü Marmara Üniversitesi, İstanbul. Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp (210292)

Carlson, R. G., Daire, A. P., Munyon, M. D. ve Young, M. E. (2012). A comparison of cohabiting and noncohabiting couples who participated in premarital counseling using the PREPARE model. The Family Journal, 20(2), 123-130. doi:10.1177/1066480712441588
Carroll, J. S. ve Doherty, W. J. (2003). Evaluating the effectiveness of premarital prevention programs: A meta‐analytic review of outcome research. Family Relations, 52(2), 105-118. doi:10.1111/j.1741-3729.2003.00105.x
Carson, J. W., Carson, K. M., Gil, K. M. ve Baucom, D. H. (2004). Mindfulness-based relationship enhancement. Behavior Therapy, 35(3), 471-494. doi:10.1016/S0005-7894(04)80028-5
Carter, B. ve McGoldrick, M. (2010). The expanded family life cycle (4 ed.). Boston: Allyn & Bacon.
Collins, W. A. (2003). More than myth: The developmental significance of romantic relationships during adolescence. Journal of research on adolescence, 13(1), 1-24. doi:10.1111/1532-7795.1301001
Connolly, J. ve McIsaac, C. (2011). Romantic relationships in adolescence. M. K. Underwood ve L. H. Rosen (Ed.), Social development: Relationships in infancy, childhood, and adolescence (Vol. 8, pp. 180-199) içinde. New York: Guilford.
Cramer, D. (2004). Satisfaction with a romantic relationship, depression, support and conflict. Psychology and Psychotherapy: Theory, Research and Practice, 77(4), 449-461. doi:10.1348/1476083042555389
Crapo, J. S., Bradford, K. ve Higginbotham, B. J. (2019). Preliminary Evaluation of the Couple LINKS Program. Journal of Couple & Relationship Therapy, 1-16. doi:10.1080/15332691.2019.1567175
Creswell, J. W. (2013). Araştırma deseni, nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları (S. B. Demir, Trans.). Ankara: Eğiten yayınevi.
Curun, F. ve Çapkın, M. (2014). Romantik kıskançlığın bağlanma stilleri, benlik saygısı, kişilik Özellikleri ve evlilik doyumu açısından yordanması. Psikoloji Çalışmaları Dergisi, 34(1), 1-22. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/download/article-file/404925
Dallos, R. ve Draper, R. (2012). Aile terapisine giriş : Sistemik teori ve uygulama (S. Kesici ve C. Kiper, Trans.). Ankara: Nobel Yayıncılık.
De Roda, A. B. L., Martínez-Iñigo, D., De Paul, P. ve Yela, C. (1999). Romantic beliefs and myths in Spain. The Spanish journal of psychology, 2(1), 64-73. doi:10.1017/S1138741600005461
De Shazer, S., Dolan, Y., Korman, H., Trepper, T., Mccollum, E. ve Berg, I. K. (2007). More than miracles: The state of the art of solution-focused brief therapy. New York: Routledge.
Deveci Sirin, H. ve Deniz, M. E. (2016). The effect of the family training program on married women's couple burnout levels. Educational Sciences: Theory and Practice, 16(5), 1563-1585. Erişim adresi: http://www.estp.com.tr/tr/makale/the-effect-of-the-family-training-program-on-married-womens-couple-burnout-levels/
Duncan, S. F., Holman, T. B. ve Yang, C. (2007). Factors associated with involvement in marriage preparation programs. Family Relations, 56(3), 270-278. Erişim adresi: https://www.jstor.org/stable/4541668
Duran, Ş. ve Hamamcı, Z. (2010). Evlilik öncesi ilişki geliştirme programının romantik ilişkiler yaşayan üniversite öğrencilerinin iletişim becerileri ve çatışma iletişim tarzları üzerine etkisinin incelenmesi. Aile ve Toplum, 6(23), 87-99. Erişim adresi: http://ailetoplum.aile.gov.tr/data/54293f63369dc32358ee2b2e/aile_dergi_23_sayi.pdf
Ekiz, D. (2003). Eğitimde araştırma yöntem ve metotlarına giriş. Ankara: Anı.
Erikson, E. H. (1984). İnsanın sekiz çağı. Ankara: Birey ve Toplum Yayıncılık.
Erikson, E. H. ve Erikson, J. M. (1998). The life cycle completed (Extended version). New York: WW Norton & Company.
Eskin, M. (2012). Evlilik terapisi için başvuran çiftlerin evlilik doyumu ve evlilik terapisiyle hakkındaki görüşleriyle ilişkili etmenler. Klinik Psikiyatri, 15(1), 226-237. Erişim adresi: https://www.journalagent.com/kpd/pdfs/KPD_15_4_226_237.pdf
Fletcher, G. J. O. ve Fincham, F. D. (1991). Attribution processes in close relationships. G. J. O. Fletcher ve F. D. Fincham (Ed.), Cognition in close relationships içinde.: Psychology Press.
Fletcher, G. J. O. ve Kininmonth, L. A. (1992). Measuring relationship beliefs: An individual differences scale. Journal of Research in Personality, 26(4), 371-397. doi:10.1016/0092-6566(92)90066-D
Fowers, B. J., Montel, K. H. ve Olson, D. H. (1996). Predicting marital success for premarital couple types based on PREPARE. Journal of Marital and Family Therapy, 22(1), 103-119. doi:10.1111/j.1752-0606.1996.tb00190.x
Furman, W. ve Collins, W. A. (2009). Adolescent romantic relationships and experiences. K. H. Rubin, W. M. Bukowski ve B. Laursen (Ed.), Handbook of peer interactions, relationships, and groups (pp. 341-360) içinde. New York: Guilfor.
Green, A. R. ve Miller, L. D. (2013). A literature review of the strengths and limitations of premarital preparation: Implications for a Canadian context. Canadian Journal of Counselling and Psychotherapy, 47(2). Erişim adresi: https://cjc-rcc.ucalgary.ca/article/view/59863
Guerney, B. G. (1977). Relationship enhancement: Skill-training program for therapy, problem prevention, and enrichment. San Francisco: Jossey-Bass.
Güven, N. (2005). İlişkilerle ilgili bilişsel çarpıtmalar ve evlilikte problem çözme becerilerinin evlilik doyumu ile ilişkisi. (Yüksek lisans tezi), Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara Üniversitesi, Ankara. Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp
Hahlweg, K. ve Richter, D. (2010). Prevention of marital instability and distress. Results of an 11-year longitudinal follow-up study. Behaviour Research and Therapy, 48(5), 377-383. doi:10.1016/j.brat.2009.12.010
Harway, M. (2005). Handbook of couples therapy. New Jersey: John Wiley & Sons.
Hendrick, C. ve Hendrick, S. S. (1989). Research on love: Does it measure up? Journal of Personality and Social Psychology, 56(5), 784. doi:10.1037/0022-3514.56.5.784
Hendrick, S. S. (1988). A generic measure of relationship satisfaction. Journal of Marriage and the Family, 50(1), 93-98. doi:10.2307/352430
Hendrick, S. S., Hendrick, C. ve Adler, N. L. (1988). Romantic relationships: Love, satisfaction, and staying together. Journal of Personality and Social Psychology, 54(6), 980. doi:10.1037/0022-3514.54.6.980
Hendrix, H. (2014). Hakettiğiniz aşkı yaşayın. İstanbul: Sistem yayıncılık.
Hovardaoğlu, S. (2000). Davranış bilimleri için araştırma teknikleri. Ankara: VE-GA Yayınları.
Huang, W. J. (2005). An Asian perspective on relationship and marriage education. Family Process, 44(2), 161-173. doi:10.1111/j.1545-5300.2005.00051.x
Kalkan, M. ve Ersanlı, E. (2008). The effects of the marriage enrichment program based on the cognitive-behavioral approach on the marital adjustment of couples. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri / Educational Sciences: T eory & Practice, 8(3), 977-986. Erişim adresi: https://files.eric.ed.gov/fulltext/EJ837773.pdf
Kalkan, M. ve Ersanlı, E. (2009). The effects of the cognitive-behavioral marriage enrichment program on the dysfunctional attitudes of couples. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 36(36), 129-135. Erişim adresi: http://efdergi.hacettepe.edu.tr/yonetim/icerik/makaleler/1590-published.pdf
Karahan, F. T. (2007). The effects of a couple communication program on passive conflict tendency among married couples. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 7(2), 845-858. Erişim adresi: https://eric.ed.gov/?id=EJ796226
Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi: Kavramlar, ilkeler, teknikler (23 ed.). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
Kesici, Ş., Bayrakcı, E., Mert, A. ve Kiper, C. (2015). Vaka Örnekleriyle Birlikte Aile Danışma Kuramları ve Teknikler (3 ed.): Nobel Akademi.
Knee, C. R. (1998). Implicit theories of relationships: Assessment and prediction of romantic relationship initiation, coping, and longevity. Journal of Personality and Social Psychology, 74(2), 360-370. doi:10.1037/0022-3514.74.2.360
Knee, C. R. ve Bush, A. (2008). Relationship beliefs and their role in romantic relationship initiation. S. Sprecher, J. Harvey ve A. Wenzel (Ed.), Handbook of Relationship Initiation (pp. 471-486) içinde. New York: Taylor & Francis.
Knutson, L. ve Olson, D. H. (2003). Effectiveness of PREPARE program with premarital couples in community settings. Marriage & Family: A Christian Journal, 6(4), 529-546. Erişim adresi: https://www.prepare-enrich.com/pe/pdf/research/aacc_study_2003.pdf
Küçükarslan, M. ve Gizir, C. A. (2013). Romantik İnançlar Ölçeği’nin uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(2), 461-469. Erişim adresi: http://dergipark.ulakbim.gov.tr/mersinefd/article/view/1002000312/1002000331
Litzinger, S. ve Gordon, K. C. (2005). Exploring relationships among communication, sexual satisfaction, and marital satisfaction. J Sex Marital Ther, 31(5), 409-424. doi:10.1080/00926230591006719
Mahin, A., Noah, S. B. M., Hassan, S. A. B. ve Baba, M. B. (2012). Comparison the effects of communication and conflict resolution skills training on marital satisfaction. International Journal of Psychological Studies, 4(1), 182. doi:10.5539/ijps.v4nlpl82
Markman, H. J., Floyd, F. J., Stanley, S. M. ve Storaasli, R. D. (1988). Prevention of marital distress: A longitudinal investigation. Journal of Consulting and Clinical
Markman, H. J., Renick, M. J., Floyd, F. J., Stanley, S. M. ve Clements, M. (1993). Preventing marital distress through communication and conflict management training: a 4-and 5-year follow-up. Journal of consulting and clinical psychology, 61(1), 70. doi:10.1037/0022-006X.61.1.70
Markman, H. J., Stanley, S. ve Blumberg, S. L. (1994). Fighting for your marriage: positive steps for preventing divorce and preserving a lasting love (Vol. 36). San Francisco: John Wiley & Sons by Jossey-Bass.
McGoldrick, M., Carter, B. A. ve Preto, N. A. G. (2015). The expanding family life cycle: ındividual, family, and social perspectives (M. McGoldrick, B. A. Carter ve N. A. G. Preto Ed. 5 ed.): Pearson.
McGoldrick, M., Gerson, R. ve Shellenberger, S. (1999). Genograms: Assessment and intervention. New York: WW Norton & Company.
Metis, S. ve Cupach, W. R. (1990). The influence of relationship beliefs and problem‐solving responses on satisfaction in romantic relationships. Human Communication Research, 17(1), 170-185. doi:10.1111/j.1468-2958.1990.tb00230.x
Miles, M. B. ve Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. Kaliforniya: Sage.
Olson, D. H. ve Olson, A. K. (1999). PREPARE/ENRICH program: version 2000. R. Berger ve M. T. Hannah (Ed.), Preventive approaches in couples therapy (pp. 196-216) içinde. Philadelphia: Brunner/Mazel.
Olson, D. H., Olson, A. K. ve Larson, P. J. (2012). Prepare-Enrich program: Overview and new discoveries about couples. Journal of Family & Community Ministries, 25, 30-44. Erişim adresi: https://www.prepare-enrich.com/pe/pdf/research/newdiscoveries.pdf
Parrott, L. (2006). Saving your marriage before it starts: seven questions to ask before and after you marry: Zondervan.
Parrott, L. ve Parrott, L. (2006). Saving your marriage before it starts. Michigan: Zondervan.
Pines, A. M. (1996). Couple burnout: Causes and cures (2 ed.). New York: Routledge.
Rasheed, J. M., Rasheed, M. N. ve Marley, J. A. (2010). Family therapy: Models and techniques. Kaliforniya: Sage.
Regan, P. C. (1998). Of lust and love: Beliefs about the role of sexual desire in romantic relationships. Personal Relationships, 5(2), 139-157. doi:10.1111/j.1475-6811.1998.tb00164.x
Sakalli-Ugurlu, N. (2003). How do romantic relationship satisfaction, gender stereotypes, and gender relate to future time orientation in romantic relationships? The Journal of psychology, 137(3), 294-303. doi:10.1080/00223980309600615
Saraç, A., Hamamcı, Z. ve Güçray, S. (2015). Üniversite öğrencilerinin romantik ilişki doyumunu yordaması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 5(43), 69-81. doi:10.17066/pdrd.96513
Sardoğan, M. E. ve Karahan, T. F. (2005). The effect of human relation skill training program for married couples on the level of marital adjustment of married couples. Ankara University, Journal of Faculty of Educational Sciences, 38(2), 89-102. Erişim adresi: http://dergiler.ankara.edu.tr/dergiler/40/146/1051.pdf
Sarı, T. (2008). Üniversite öğrencilerinde romantik ilişkilerle ilgili akılcı olmayan inançlar, bağlanma boyutları ve ilişki doyumu arasındaki ilişkiler. (Doktora tezi), Sosyal Bilimler Enstitüsü, Hacettepe Üniversitesi, Ankara. Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp
Schlippe, A. V. ve Schweitzer, J. (2016). Sistemik müdahaleler (T. Akbaş, E. Yıldızeli ve B. Bozoğlan, Trans.). Ankara: Pegem Akademi.
Schmidt, C. D., Luquet, W. ve Gehlert, N. C. (2016). Evaluating the Impact of the “Getting The Love You Want” Couples Workshop on Relational Satisfaction and Communication Patterns. Journal of Couple & Relationship Therapy, 15(1), 1-18. doi:10.1080/15332691.2014.978061
Silliman, B. ve Schumm, W. R. (2000). Marriage preparation programs: A literature review. The Family Journal, 8(2), 133-142. doi:10.1177/1066480700082004
Silliman, B. ve Schumm, W. R. (2004). Adolescents' perceptions of marriage and premarital couples education. Family Relations, 53(5), 513-520. doi:10.1111/j.0197-6664.2004.00060.x
Soylu, Y. ve Kağnıcı, D. Y. (2015). Evlilik uyumunun empatik eğilim, iletişim ve çatışma çözme stillerine göre yordanması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 5(43), 44-54. Erişim adresi: http://pdrdergisi.org/index.php/pdr/article/view/5/6
Sprecher, S. ve Metts, S. (1989). Development of theRomantic Beliefs Scale'and examination of the effects of gender and gender-role orientation. Journal of Social and Personal relationships, 6(4), 387-411. doi:10.1177/0265407589064001
Sprecher, S. ve Metts, S. (1999). Romantic beliefs: Their influence on relationships and patterns of change over time. Journal of Social and Personal relationships, 16(6), 834-851. doi:10.1177/0265407599166009
Stanley, S. M. (2001). Making a case for premarital education. Family Relations, 50(3), 272-280. doi:10.1111/j.1741-3729.2001.00272.x
Türnüklü, A. (2001). Eğitim bilim alanında aynı araştırma sorusunu yanıtlamak için farklı araştırma tekniklerinin birlikte kullanılması. Eğitim ve Bilim, 26(120). Erişim adresi: http://egitimvebilim.ted.org.tr/index.php/EB/article/view/5242/1404
Williams, L. M., Riley, L. A. ve Van Dyke, D. T. (1999). An empirical approach to designing marriage preparation programs. American Journal of Family Therapy, 27(3), 271-283. doi:10.1080/019261899261970
Worden, M. (2013). Aile terapisinin temelleri. Adana: Nobel.
Yalçın, İ. ve Ersever, O. G. (2010). İlişki geliştirme programının üniversite öğrencilerinin ilişki doyum düzeylerine etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30(2), 185-201. Erişim adresi: http://www.efdergi.hacettepe.edu.tr/yonetim/icerik/makaleler/16-published.pdf
Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2006). Sosyal bilimlerde nitel arastirma yöntemleri: Seçkin Yayıncılık.
Yılmaz, T. ve Kalkan, M. (2010). Evlilik öncesi ilişki geliştirme programının çiftlerin ilişki doyumuna etkisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 10(3), 1893-1920. Erişim adresi: http://eds.b.ebscohost.com/eds/pdfviewer/pdfviewer?vid=0&sid=bc574035-d8ec-4550-b184-2a0f5b97f86f%40pdc-v-sessmgr05

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Alan Eğitimleri

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Hatice Deveci Şirin ^*
0000-0002-0529-0209
Türkiye

Eda Bayrakcı Bu kişi benim
0000-0002-4879-5784

Yayımlanma Tarihi

11 Nisan 2020

Gönderilme Tarihi

16 Temmuz 2019

Kabul Tarihi

25 Aralık 2019

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Cilt: 16 Sayı: 1

DOI

https://doi.org/10.17860/mersinefd.592785

IZ

https://izlik.org/JA82XM33DX

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Deveci Şirin, H., & Bayrakcı, E. (2020). Romantik İlişki Geliştirme Programı’nın (RİGP) Romantik İlişki Doyumu ve Romantik İnanç Düzeyine Etkisinin İncelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(1), 145-165. https://doi.org/10.17860/mersinefd.592785

AMA

1.Deveci Şirin H, Bayrakcı E. Romantik İlişki Geliştirme Programı’nın (RİGP) Romantik İlişki Doyumu ve Romantik İnanç Düzeyine Etkisinin İncelenmesi. MEÜEFD. 2020;16(1):145-165. doi:10.17860/mersinefd.592785

Chicago

Deveci Şirin, Hatice, ve Eda Bayrakcı. 2020. “Romantik İlişki Geliştirme Programı’nın (RİGP) Romantik İlişki Doyumu ve Romantik İnanç Düzeyine Etkisinin İncelenmesi”. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 16 (1): 145-65. https://doi.org/10.17860/mersinefd.592785.

EndNote

Deveci Şirin H, Bayrakcı E (01 Nisan 2020) Romantik İlişki Geliştirme Programı’nın (RİGP) Romantik İlişki Doyumu ve Romantik İnanç Düzeyine Etkisinin İncelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 16 1 145–165.

IEEE

[1]H. Deveci Şirin ve E. Bayrakcı, “Romantik İlişki Geliştirme Programı’nın (RİGP) Romantik İlişki Doyumu ve Romantik İnanç Düzeyine Etkisinin İncelenmesi”, MEÜEFD, c. 16, sy 1, ss. 145–165, Nis. 2020, doi: 10.17860/mersinefd.592785.

ISNAD

Deveci Şirin, Hatice - Bayrakcı, Eda. “Romantik İlişki Geliştirme Programı’nın (RİGP) Romantik İlişki Doyumu ve Romantik İnanç Düzeyine Etkisinin İncelenmesi”. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 16/1 (01 Nisan 2020): 145-165. https://doi.org/10.17860/mersinefd.592785.

JAMA

1.Deveci Şirin H, Bayrakcı E. Romantik İlişki Geliştirme Programı’nın (RİGP) Romantik İlişki Doyumu ve Romantik İnanç Düzeyine Etkisinin İncelenmesi. MEÜEFD. 2020;16:145–165.

MLA

Deveci Şirin, Hatice, ve Eda Bayrakcı. “Romantik İlişki Geliştirme Programı’nın (RİGP) Romantik İlişki Doyumu ve Romantik İnanç Düzeyine Etkisinin İncelenmesi”. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, c. 16, sy 1, Nisan 2020, ss. 145-6, doi:10.17860/mersinefd.592785.

Vancouver

1.Hatice Deveci Şirin, Eda Bayrakcı. Romantik İlişki Geliştirme Programı’nın (RİGP) Romantik İlişki Doyumu ve Romantik İnanç Düzeyine Etkisinin İncelenmesi. MEÜEFD. 01 Nisan 2020;16(1):145-6. doi:10.17860/mersinefd.592785

Cited By

Development of a systemic premarital counselling programme and evaluating its impact on young adults' couple relationships: A pilot study

Current Psychology

https://doi.org/10.1007/s12144-023-04715-w

The Effect of Marriage Enrichment Program on Spousal Burnout of Married Women

Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi

https://doi.org/10.17066/tpdrd.1324084_9

Beliren Yetişkinlerde Erken Dönem Uyumsuz Şemalar ile Çocukluk Çağı Travmalarının Romantik İlişki Doyumu Üzerindeki Etkisi: Duygu Düzenleme Güçlüğünün Aracı Rolü

Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi

https://doi.org/10.18506/anemon.1309089

Investigating Views on Increasing Premarital Relationship Development Programs

Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi

https://doi.org/10.17066/tpdrd.1454863

Quality of integration in mixed methods research: a study of mental health in Türkiye

Quality & Quantity

https://doi.org/10.1007/s11135-025-02376-4