Sağlık bilimleri yüksekokulu öğrencilerinin iletişim becerileri düzeyleri ve ilişkili değişkenlerin belirlenmesi

Öz

Amaç: Araştırma, Sağlık Bilimleri Yüksekokulu öğrencilerinin iletişim becerileri düzeylerini ve ilişkili değişkenleri belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Materyal ve Metot: Araştırmanın evrenini, İstanbul’da bulunan bir özel üniversitenin Sağlık Bilimleri Yüksekokulu’nda öğrenim gören 1116 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada örneklem seçimine gidilmeksizin çalışmaya katılmayı kabul eden 615 öğrenci çalışma kapsamına alınmıştır. Verilerin toplanmasında, Bilgi Formu ve İletişim Becerileri Ölçeği kullanılmıştır. Veriler SPSS programı ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Araştırma bulgularına göre; iletişim becerileri ölçeği puan ortalaması 156.1± 13.5 bulunmuştur. Öğrencilerin sosyodemografik özellikleri ile iletişim becerileri ölçeği ve alt boyutlarının puan ortalamaları ilişkisi değerlendirildiğinde; kadınlarda, odyoloji bölümünde okuyanlarda ve iletişim ile ilgili teorik eğitim alanlarda davranışsal alt boyutu puan ortalaması daha yüksek bulunmuştur (p<0.05). Baba eğitim düzeyi okuryazar olan öğrencilerin iletişim becerileri ölçeği puan ortalaması daha yüksek bulunmuştur (p<0.05). Sonuç: Araştırma sonucunda iletişim becerileri puan ortalaması orta düzeyde olduğu saptanmış olup, iletişim becerilerinin daha da geliştirilebilmesi için Sağlık Bilimleri Yüksekokulunun tüm bölümlerinde iletişim becerileri ile ilgili derslere daha fazla yer verilmesinin faydalı olacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler: iletişim, iletişim becerileri düzeyi, sağlık bilimleri

Anahtar Kelimeler

• iletişim, iletişim becerileri düzeyi, sağlık bilimleri

Kaynakça

1. Özcan, A. Hemşire hasta ilişkisi ve iletişim, İzmir: Saray Tıp Kitapevleri; 2006.
2. Türk Dil Kurumu 2015. Erişim adresi: www.tdk.gov.tr Erş. Tarihi:14.03.2015
3. Birol, L. Hemşirelik Süreci. (8.Baskı, say 36-37). İzmir: Etki Matbaacılık, 2007.
4. Velioğlu P., Pektekin Ç., Şanlı T. Hemşirelikte Kişilerarası İlişkiler. İçinde Geylan R.(Ed). Eskişehir; T.C. Anadolu Ü. Yayınları, 48-84, 1993.
5. Olgun N., Aslan FE., Kuğuoğlu S.Y. Acil Bakımda İletişim. İstanbul: Yüce Yayım, 1998.
6. Craven RF, Hirnle, CJ. Fundamentals of Nursing Human Health and Function. (3 Ed.), Philadelphia:LippincottCo, 1296, 2000.
7. Buzlu S., Küçük L. İletişim ve İletişim Becerileri. Sağlık Kurumlarında İletişim İstanbul; İstanbul Üniversitesi Sürekli Tıp Eğitimi Komisyonu, 2006.
8. Roper N., Logan W., Tierney AJ. The Elements of Nursing. (4.Ed). Edinburg, Churhill Livingstone; 103, 1996.

9. Potter P., Perry AG. Fundamentals of Nursing. (6.Ed). St. Louis; Mosby Year Book Inc.; 340, 2009.
10. Zıllıoğlu M. İletişim Nedir? (2.Baskı). İstanbul: Umut Mat.; 10-12, 2003.
11. Ergin A., Birol C. Eğitimde İletişim. Ankara: Anı Yayıncılık;57-81, 2005.
12. Toy S. Mühendislik ve Hukuk Fakültesi Öğrencilerinin İletişim Becerileri Açısından Karşılaştırılması ve İletişim Becerileriyle Bazı Değişkenler Arasındaki İlişkiler. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Psikoloji, Sosyal Psikoloji Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2007.
13. Babadağlı B, Ekiz Erim S, Erdoğan S. Hekim ve hemşirelerin hastayla iletişim becerilerinin değerlendirilmesi. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi 2006;1:52-69.
14. Özçakır A. Tıp eğitiminde iletişim ve klinik beceriler dersi verilmeli mi? İntörn öğrenci görüşleri. Türkiye Klinikleri Tıp Bilimleri Dergisi 2002;22:185-189.
15. Kuzu A. “Hemşirelik Öğrencilerinin Duygusal Zeka ve İletişim Becerilerin Eşdeğer Öğrenim Gören Öğrencilerle Karşılaştırmalı Olarak Değerlendirilmesi” Düzce Ü., Sağlık Bilimleri Enstitüsü. (Yayımlanmamış YL Tezi), Düzce, (2008).
16. Balcı S., Yılmaz M. İyimserlik Ölçeğinin Geliştirilmesi; Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 2002;14: 54-60.
17. Ersanlı K. ve Balcı S. İletişim Becerileri Envanterinin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi 1998;2 (10):7-12
18. Özdemir G. Ebelik ve Hemşirelik Öğrencilerinin İletişim Becerileri ve Yaşam Yönelimlerinin Stresle Baş etme Tutumları Üzerine Etkisi. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul, 2011.
19. Korkut F. İletişim becerilerini değerlendirme ölçeğinin geliştirilmesi: güvenirlik ve geçerlik çalışmaları, Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 1996;2(7):18-23.
20. Tutuk A., Al D., Doğan S. Hemşirelik öğrencilerinin iletişim becerisi ve empati düzeylerinin belirlenmesi. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 2002; 6(2), 36-41.
21. Arifoğlu B., Razı G.S. Birinci sınıf hemşirelik öğrencilerinin empatik becerileri ve iletişim becerileriyle iletişim yönetimi dersi akademik başarı puanı arasındaki ilişki. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Elektronik Dergisi 2011;4(1),7-11.
22. Carver CS., Scheier MF. On the power of positive thinking: the benfits of being optimistic. American Psychological Society 1993;1(2):26-38.
23. Şahin, B. Hemşirelik Öğrencilerinin Kendini Anlatma ve Stresle Başetme İlişkilerinin Belirlenmesi. Haliç Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Hemşirelik Anabilim Dalı Psikiyatri Hemşireliği, İstanbul, 2007.
24. Yeşilyaprak, B. Üniversite öğrencilerinin psikolojik sorunları. Türk Psikoloji Dergisi 1986;20: 80-85.
25. Bilgin M. Üniversite öğrencilerinin sorunları ile değerleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 2000;2:18-25.
26. Keskin D. Hemşirelik Yüksekokulu 1. Sınıf Öğrencilerinin Duygusal Zekâ Düzeyleri ile Empati Becerileri Arasındaki İlişki. İ.Ü. Sağlık Bilimleri Enstitüsü Hemşirelik Esasları Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul, 2010.
27. Korkut F. Yetişkinlere yönelik iletişim becerileri eğitimi. Hacettepe Üniversitesi Dergisi 2005; 28, 143-149.
28. Altıntaş G. Liseli gençlerin kişilerarası iletişim becerileri ile akılcı olmayan inançları arasındaki ilişkinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2006.
29. Pehlivan KB. Öğretmen adaylarının iletişim becerisi algıları üzerine bir çalışma. İlköğretim-online 2005; 4(2): 17-23.
30. Özerbaş MA., Bulut M., Usta E. Öğretmen adaylarının algıladıkları iletişim becerilerinin incelenmesi, K.E.F.A.T, 2007; 8(1):123-125.
31. Kılcıgil E., Bilir P., Özdinç Ö., Eroğlu K., Eroğlu B. İki farklı üniversitenin beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin iletişim becerilerinin değerlendirilmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi 2009; 7(1):17-24.
32. Tepeköylü Ö., Soytürk M., Çamlıyer H. Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Öğrencilerinin İletişim Becerisi Algılarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi 2009;7(3):115124.
33. Baykan Z., Naçar M. Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Dönem 1 Öğrencilerinin İletişim Becerileri Konusundaki Algılamaları. Erciyes Tıp Dergisi 2008; 30(4):259-265.
34. Bingöl G., Demir A. Amasya Sağlık Yüksekokulu Öğrencilerinin İletişim Becerileri. Göztepe Tıp Dergisi 2011;26(4):152-159.
35. Dilekman M., Başcı Z. ve Bektaş F. Eğitim Fakültesi Öğrencilerinin İletişim Becerileri. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 2008; 12(2):223-231.
36. Yılmaz B. Üniversite Öğrencilerinin Kişilerarası İletişim Becerileri ve Bağlanma Stilleri Arasındaki İlişki. Yüksek Lisans Tezi, Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Muğla, 2007.
37. Köker S., Evrengöl A., Canat S. Ergenlerin ana babaları ile iletişimlerini algılama düzeyleri. Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Dergisi 2005;1:75-78.
38. Görür D. Lise Öğrencilerinin İletişim Becerilerini Değerlendirmelerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, YL Tezi, Adana, 2001.
39. Saygıdeğer A. Benlik saygısı düzeyleri farklı genel lise öğrencilerinin bazı kişisel özelliklerine göre iletişim becerilerine ilişkin algılarının incelenmesi. Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir, 2004.
40. Ekinci Ö. Öğretmen adaylarının empatik ve eleştirel düşünme eğilimlerinin incelenmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, Adana, 2009.
41. Çetin C. İlköğretim dördüncü sınıf öğrencilerinin empatik beceri düzeylerinin ana baba tutumları ve özsaygı ile ilişkisi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Çocuk Gelişimi ve Eğitimi Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2008.
42. Karahan F., Sardoğan ME., Özkamalı E., Dicle AN. Üniversite 1.sınıf öğrencilerinin üniversiteye uyum düzeylerinin sosyokültürel etkinlikler açısından incelenmesi, 2005. Erişim Tarihi;11.03.2015 ebad.jesr.com/images/MAKALE-ARSIV
43. Fişne M. Fiziksel aktivitelere katılım düzeyinin, üniversite öğrencilerinin akademik başarıları, iletişim becerileri, yaşam tatminleri üzerine etkisi. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Kayseri, 2009.
44. Benett K. and Lyons Z. Communication skills in Medical Education: An Integrated Approach Education Research and Perspectives 2011;38:2.
45. Hannah A., Millichamp CJ. and Ayers KMS. A Communication Skills Course for Undergraduate Dental Students. Journal of Dental Education; 68(9):970977. İletişim Becerileri: Harran Üniversitesi Örneği. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi 2004.
46. Erigüç G., Şener T., Eriş H. İletişim Becerilerinin Değerlendirilmesi: Bir Meslek Yüksekokulu Öğrencileri Örneği. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 2013;16(1):44-65.
47. Başar, G. Hemşirelerde ve Hemşirelik Öğrencilerinde Problem Çözme ve İletişim Becerilerinin Değerlendirilmesi. Yüksek lisans tezi, İstanbul: İstanbul Bilim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 2011.
48. Gölönü S., Karcı Y. İletişim Meslek Lisesi Öğrencilerinin İletişim Beceri Düzeylerinin İncelenmesi (Ankara İl Örneği). İletişim Kuram Ve Araştırma Dergisi 2010;31:123-140.
49. Mete S., Gerçek E. PDO Yöntemiyle Eğitime Göre Hemşirelik Öğrencilerinin Empatik Eğilim ve Becerilerinin İncelenmesi. C.Ü. Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 2005; 9(2): 11-17
50. Cevahir R., Çınar N., Sözeri C., Şahin S., Kuğuoğlu S. Ebelik Öğrencilerinin Devam Ettikleri Sınıflara Göre Empatik Becerilerinin Değerlendirilmesi. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi 2008;7(3):6-7.